

वराहपुराण
The Earth-Centered Purana
The sacred dialogue between Lord Varaha (the Cosmic Boar incarnation of Vishnu) and Prithvi (Bhu Devi) — covering tirthas, vratas, dharma, and the cosmic rescue of the Earth.
Start ReadingThe Varaha Purana is one of the eighteen Mahapuranas, narrated as a dialogue between Lord Vishnu in his Varaha (Boar) avatara and Bhu Devi (Mother Earth) after rescuing her from the cosmic ocean. It covers a wide range of topics including the glory of sacred tirthas, the significance of vratas and festivals, dharma shastra, cosmology, and the symbolism of the Cosmic Boar. With 218 chapters and approximately 10,657 verses, it is a rich repository of devotional and philosophical wisdom centered on the earth and her relationship with the divine.
The Varaha Purana is structured as a simple two-level hierarchy of 218 Adhyayas (chapters), each containing shlokas (verses).
218 chapters
Verses read one by one
This edition of the Varaha Purana on Vedapath includes:
The Varaha Purana contains 218 Adhyayas.
Each Adhyaya explores topics of dharma, tirtha, vrata, and cosmic truth as told by Lord Varaha to Bhu Devi.
Adhyaya 1
Praise of Varāha and Pṛthivī’s Foundational Questions
บทนี้เริ่มด้วยมงคลวาจาและการสรรเสริญพระวราหะอย่างยืดยาว ในฐานะผู้กู้จักรวาลผู้ยกแผ่นดินขึ้นจากห้วงสมุทรลึก สุตะเล่าเรื่อ
Adhyaya 2
Cosmogony and the Ninefold Creation: Rudra’s Origin and the Prelude to the Sāvitrī–Veda Narrative
บทนี้เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอน เมื่อพระวราหะตอบคำถามของพระปฤถิวี โดยกำหนดลักษณะห้าประการของปุราณะ ได้แก่ สรรค์ (sarga), ปฏิ
Adhyaya 3
Nārada’s Account of a Former Birth and a Hymn to Nārāyaṇa
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้เสนอสนทนารองเมื่อปรียวรตถามฤๅษีนารทถึงความประพฤติในชาติปางก่อน นารทตอบด้วยเรื่องราว
Adhyaya 4
On Nārāyaṇa’s Ten Avatāras and Eightfold Manifestations, and the Account of King Aśvaśirā
ในรูปแบบสนทนา ปฤถิวีทูลถามพระวราหะถึงฐานะของนารายณ์ว่า พึงพรรณนาได้ครบถ้วนหรือทรงอยู่เหนือการยืนยันและปฏิเสธ พระวราหะตอบ
Adhyaya 5
Reconciliation of Action and Knowledge: Offering All Acts to Nārāyaṇa and the Hymn to the Yajña-Puruṣa
ในกรอบคำสอนของวราหะ–ปฤถวี บทนี้กล่าวถึงพระเจ้าอัศวศิรัสเข้าเฝ้ากปิละเพื่อคลี่คลายข้อสงสัยสำคัญว่า โมกษะได้ด้วยกรรม (พิธี
Adhyaya 6
The Puṇḍarīkākṣapāraka Hymn and Puṣkara Tīrtha: The Account of King Vasu’s Release from Sin
ปฤถวีทูลถามพระวราหะว่า หลังได้รับคำสอนขจัดความสงสัยที่เกี่ยวเนื่องกับไรภยะและอังคิรสแล้ว พระเจ้าวสุทรงกระทำสิ่งใดต่อไป พ
Adhyaya 7
The Sanctity of Gayā: Raibhya’s Encounter and Hymn to Viṣṇu (Gadādhara)
ปฤถวีทูลถามพระวราหะถึงฤๅษีไรภยะ หลังได้ยินเรื่องสิทธะวสุ และขอให้ชี้แจงการกระทำของท่าน พระวราหะเล่าว่าไรภยะเดินทางไปยังค
Adhyaya 8
Dialogue on the Ethical Limits of Subsistence and the Five Great Sacrifices (Dharmavyādha, Mātaṅga, and Prasanna)
พระวราหะเล่าแก่พระปฤถวีถึงชีวิตของธรรมวยาธะ ผู้แม้ดำรงชีพเป็นนายพรานมาช้านานก็จำกัดการเบียดเบียนไว้เพียงเพื่อยังชีพให้น้
Adhyaya 9
The Sequence of Creation, the Emergence of the Praṇava, and the Fish Incarnation’s Retrieval of the Vedas
พระธรณี (ปฤถวี/ธารณี) ทูลถามพระวราหะให้ทรงอธิบายอย่างละเอียดว่า ในปฐมกฤตยุค พระนารายณ์ทรงกระทำสิ่งใด และจักรวาลบังเกิดขึ
Adhyaya 10
The Threefold Division by the Guṇas, the Deities’ Attainment of Worship, and the Opening of the Durjaya Episode
วราหะเล่าว่าเมื่อการสร้างสรรค์แผ่ขยาย เหล่าเทพโบราณประกอบยัญใหญ่บูชานารายณะทั่วหมู่เกาะและแว่นแคว้น จนหริปรากฏ ประทานฐาน
Adhyaya 11
Hospitality at Gauramukha’s Hermitage and the Power of the Wish-Fulfilling Jewel
วราหะเล่าแก่ปฤถวีว่า พระเจ้าทุรชัยเสด็จมาถึงอาศรมของฤๅษีคุรมุขะและได้รับการต้อนรับตามพิธีอาคันตุกะอย่างครบถ้วน ฤๅษีคุรมุ
Adhyaya 12
Supratīka’s Hymn to Rāma and the Granting of a Boon through Divine Manifestation
วราหะเล่าแก่ปฤถิวีถึงเหตุการณ์ของพระเจ้าสุปรตีคะ เมื่อทรงทราบว่าพระโอรสถูกเผาด้วยรถางคัคคิ (ไฟแห่งจักร) ก็ทรงโศกเศร้าอย่
Adhyaya 13
The Genealogy of the Pitṛs and the Determination of Śrāddha Times
ในบทสนทนา ปฤถิวีทูลถามพระวราหะถึงฤๅษีโคระมุข ปฏิกิริยาของท่านเมื่อเห็นการกระทำอันรวดเร็วของพระหริ และ “ผล” แห่งการได้รับ
Adhyaya 14
Ritual Procedure for Śrāddha: Sequence, Eligibility, and Offerings to Ancestors
ภายใต้กรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้เป็นคู่มือพิธีศราทธะ (บูชาบรรพชน) ที่สืบทอดผ่านสายฤๅษี กล่าวถึงผู้ควรเชิญ—ผู้เช
Adhyaya 15
Gauramukha’s Recollection and the Hymn to Hari at Prabhāsa
ในบทสนทนากับปฤถวี พระวราหะดำเนินเรื่องที่เน้นพิธีศราทธะต่อไป โดยเล่าว่าเกิดอะไรขึ้นหลังมารกัณฑेयสอนพิธีกรรมแล้ว ปฤถวีถาม
Adhyaya 16
The Account of Saramā: Indra’s Restoration after Loss of Sovereignty
ปฤถวีทูลถามพระวราหะให้คลายข้อสงสัยว่า หลังทุรวาสะสาปให้อินทราต้องอยู่ท่ามกลางมนุษย์ อินทราและเหล่าเทวะได้กระทำสิ่งใด และ
Adhyaya 17
King Prajāpāla’s Visit to Sage Mahātapā’s Hermitage and the Doctrinal Praise of Nārāyaṇa
พระนางปฤถิวีทูลถามพระวราหะถึงกำเนิดและบทบาทภายหลังของเหล่า “มณิชา” รวมทั้งพรที่กล่าวว่าจะประทานในยุคเตรตา ขอให้เล่ากิจกา
Adhyaya 18
The Origin of Fire and the Liturgical Names of Agni
บทนี้เริ่มด้วยคำถามอย่างเป็นพิธีการถึงกำเนิดและรูปกายของเทพหลายองค์ที่เกี่ยวกับกายและจักรวาล เช่น อัคนี อัศวิน คเณศ นาค
Adhyaya 19
The Glory of Lunar Days: The Pratipadā Observance and the Merit of Hearing Agni’s Origin
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี มหาตปาแสดงธรรมแก่พระราชา จากการกล่าวถึงฤทธิ์เดช (วิภูติ) ของพระวิษณุไปสู่มหาตมยะของตถิ (วั
Adhyaya 20
The Birth of the Aśvins: Solar Lineage, Saṃjñā and Chāyā, and the Granting of a Hymn and Boons
อัธยายนี้อยู่ในกรอบสนทนาสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี ตอบข้อสงสัยว่า “ปราณ” และ “อปาน” จะอวตารเป็นเทพอัศวินคู่ได้อย่างไร เ
Adhyaya 21
The Disruption of Dakṣa’s Sacrifice, the Hari–Hara Conflict, and the Establishment of Rudra’s Sacrificial Share
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี เล่าเหตุว่าเมื่อพระพรหมผู้เป็นประชาบดีประสบความยากในการให้กำเนิดสรรพสัตว์ จึงเกิดพระรุทระจ
Adhyaya 22
Gaurī’s Rebirth, Umā’s Austerities, Rudra’s Test, and the Himalayan Wedding
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้ใช้เรื่องกอรี–อุมาเป็นแบบอย่างแห่งความแน่วแน่ทางธรรม วินัยกายด้วยตบะ และพิธีสมรสที่อย
Adhyaya 23
The Birth of Gaṇapati, the Emergence of the Vināyakas, and the Significance of the Fourth Lunar Day
ภายใต้กรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้อธิบายว่าความเป็นระเบียบในกิจการทางโลกดำรงอยู่ได้ด้วยอุปสรรคที่ถูกกำกับอย่างเหมาะ
Adhyaya 24
The Birth of the Nāgas, Brahmā’s Curse, and the Pañcamī Observance
ตามคำถามของพระปฤถวี พระวราหะทรงอธิบายว่าเหตุใดสรรพสัตว์ผู้มีกำลังจึงมาบังเกิดเป็นนาค ด้วยการคบสัมผัสและแนวโน้มแห่งกรรม เ
Adhyaya 25
The Birth of Ahaṅkāra as Guha/Skanda and His Appointment as Divine Commander
บทนี้อยู่ในกรอบสนทนาธรรมระหว่างพระวราหะกับพระปฤถวี อธิบายกำเนิดของอหังการะและการปรากฏเป็นคุหา/สกันทะ (สกัณฑะ) พร้อมการแต
Adhyaya 26
The Sun’s Assumption of Form and the Gods’ Hymn of Pacification
ในกรอบบทสนทนาแห่งวราหปุราณะ (วราหะสอนพระปฤถิวี) ปรชาปาละถามฤๅษีมหาตปะว่า หลักอันไร้รูปคือ “ชโยติส” จะรับกายเป็นรูป (มูรต
Adhyaya 27
The Slaying of Andhaka and the Manifestation of the Eight Mother-Goddesses from Divine Afflictions
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เล่าว่าเมื่ออันธกะใช้อำนาจรุนแรงคุกคามความมั่นคงของจักรวาลและโลก ระเบียบธรรมย่อมถูกฟื
Adhyaya 28
The Manifestation of Māyā as Durgā/Kātyāyanī and the Slaying of Vaitrāsura
ในกรอบคำสอนวราหะ–ปฤถวี ปฤถวีทูลถามว่า มายาเกิดขึ้นเป็นทุรคา/กาตยายนีอันเป็นมงคล ณ อาทิกษेत्रาได้อย่างไร ทั้งละเอียดอ่อนแ
Adhyaya 29
The Birth and Marriages of the Direction-Goddesses and the Daśamī Observance
ในกรอบคำสอนแห่งวราหปุราณะว่าด้วยปฤถิวีและระเบียบแห่งจักรวาล มหาตปาอธิบายแก่พระราชาว่า เมื่อพรหมเริ่มการสร้างโลก ได้เกิดค
Adhyaya 30
The Origin of Dhanada (Kubera) from Vāyu and the Observance of the Ekādaśī Vow
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้อธิบายเหตุปัจจัยเชิงคติว่าอำนาจการอภิบาลทรัพย์ (ธนปติภาวะ) ตั้งอยู่บนหน้าที่แห
Adhyaya 31
The Manifestation of Viṣṇu’s Form for Cosmic Governance (the Vaiṣṇava Creation Narrative)
ในกรอบการสั่งสอนแบบปุราณะ (พระวราหะทรงแสดงแก่พระปฤถวี) บทนี้อธิบายเหตุที่พระวิษณุทรงรับ “รูปปรากฏ” เพื่อค้ำจุนโลกที่ถูกส
Adhyaya 32
Dharma as the Bull-Form: Soma’s Transgression and the Institution of the Thirteenth Lunar Day Observance
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้เล่าตำนานกำเนิดระเบียบสังคมและแผ่นดิน: พระพรหมเพื่อคุ้มครองสรรพสิ่งทรงอุบัติ “
Adhyaya 33
The Origin of Rudra, the Disruption of Dakṣa’s Sacrifice, and the Establishment of Paśupati
วราหะเล่าแก่ปฤถวีถึงกำเนิดดั้งเดิมของรุทระและผลต่อระเบียบพิธีบูชายัญ มีผู้บำเพ็ญตบะผู้ทรงฤทธิ์อันรุนแรงอุบัติขึ้น และด้ว
Adhyaya 34
Account of the Origin of the Ancestors (Pitṛs) and the Regulations for Śrāddha Offerings
ในบทสนทนาเชิงสั่งสอนของวราหปุราณะ (วราหะสอนพระปฤถิวี) อัธยายะนี้อธิบายกำเนิดและการจำแนก “ปิตฤ” (บรรพชน) แล้วแปรเรื่องกำเ
Adhyaya 35
The Account of Soma’s Decline and Restoration, and the Paurṇamāsī Observance
ในกรอบบทสนทนา วราหะ–ปฤถวี บทนี้เล่าเหตุปฐมเหตุของการเสื่อมและฟื้นของดวงจันทร์ พร้อมเชื่อมความเป็นระเบียบของจักรวาลกับการ
Adhyaya 36
Account of the Maṇija Kings and a Hymn to Govinda Leading to Liberation
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้นำเสนอประวัติวงศ์อย่างมีคติสอนใจ มหาตปาเล่าแก่กษัตริย์ถึงลำดับกษัตริย์วงศ์มณิชะที่เกี
Adhyaya 37
The Threefold Discipline (Mental, Physical, Verbal) and the Salvific Power of Hearing Nārāyaṇa’s Name
พระปฤถิวีทูลถามพระวราหะว่าเหล่าผู้ภักดีทั้งชายและหญิงควรบูชาอย่างไร ขอแนวทางปฏิบัติที่ชัดเจน พระวราหะตรัสว่า พระองค์เข้า
Adhyaya 38
The Hunter’s Austerity and the Gaining of Durvāsas’ Favor
วราหะเล่าแก่ปฤถวีถึงเรื่องพรานผู้ทำตบะอย่างเคร่งครัด พร้อมระลึกถึงครูบาอาจารย์ไม่ขาดสาย ในยามออกบิณฑบาตเขาดำรงชีพด้วยใบไ
Adhyaya 39
Discrimination of the Three Bodies and the Dharaṇī Vow: A Manual for Dvādaśī Observance
บทนี้จัดเป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี โดยจำแนกภาวะของการมีร่างกายเป็นสามส่วน: ภาวะ “บาป” ในอดีต ภาวะ “ธรรม”
Adhyaya 40
Ritual Procedure for the Kūrma Dvādaśī Observance
อธยายนี้แสดงกรอบวรตะตามบัญญัติที่สืบจากทุรวาสา เน้นการบูชาพระชนารทนะ/นารายณ์ในปางกูรมะ และกำหนดไว้ในเดือนปุษยะ โดยถือทวา
Adhyaya 41
Rite of the Varāha Dvādaśī Vow and an Exemplary Narrative on Expiation for Brahmin-Slaying
บทนี้อยู่ในกรอบคำสอนของทุรวาสะ กำหนดพิธีวรต “วราหทวาทศี” ในวันทวาทศี ข้างขึ้น เดือนมาฆะ: ตั้งสังกัลปะและอาบน้ำชำระ, บูชา
Adhyaya 42
Ritual Procedure for the Phālguna Bright-Fortnight Dvādaśī Narasiṃha Worship, with the Narrative of King Vatsa
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี ฤๅษีทุรวาสะเป็นผู้ชี้แจงพิธีวัตรนรสิงห์ในวันทวาทศี ข้างขึ้น เดือนผาลคุนะ: ถืออุโบสถแล้วบ
Adhyaya 43
The Caitra Dvādaśī Observance and the Ritual Procedure for Worship of Vāmana
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้กล่าวถึงวิธีปฏิบัติพรตในวันทวาทศี เดือนไจตรา โดยให้ถืออุโบสถ/อดอาหาร และทำอังคบูชาแด่
Adhyaya 44
The Vaiśākha Bright-Twelfth Observance: Worship of Hari as Jāmadagnya and Its Fruits
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถิวี บทนี้กล่าวถึงพิธีวรตวันทวาทศีข้างขึ้นเดือนไวศาขะ และผลบุญผ่านตัวอย่างของกษัตริย์ โดยกำหนด
Adhyaya 45
Ritual Procedure for Worship of Rāma and Lakṣmaṇa in the Month of Jyeṣṭha
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี ทุรวาสะถ่ายทอดคู่มือพิธีบูชาพระรามและพระลักษมณะในเดือนเชษฐะ ผู้ปฏิบัติทำสังกัลปะ แล้วบูช
Adhyaya 46
The Rite of the Āṣāḍha Bright-Fortnight Dvādaśī Fast and the Installation (Nyāsa) of the Fourfold Manifestation
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้กล่าวถึงวิธีปฏิบัติพรตทวาทศีในปักษ์สว่างเดือนอาษาฑะ อันสืบเนื่องจากทุรวาสะ ผู้ปฏิบั
Adhyaya 47
The Rite of Śrāvaṇa Bright-Fortnight Dvādaśī (Dāmodara Worship) and the Exemplum of King Nṛga
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถิวี บทนี้แสดงวิธีปฏิบัติพรตศราวณะ ศุกลทวาทศี โดยอ้างคำสอนอันเป็นประเพณีจากทุรวาสะและวามเทวะ
Adhyaya 48
The Kalki Dvādaśī Observance and the Episode of King Viśāla
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้กล่าวถึงวิธีปฏิบัติพรตทวาทศีในเดือนภัทรปท ศุกลปักษ์ โดยบูชากัลกิในฐานะปางหนึ่งของพระว
Adhyaya 49
The Padmanābha Dvādaśī Observance, with the Eulogy of Lamp-Offering Merit
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี ทุรวาสะกล่าวถึงวัตรปัทมนาภะในวันอาศวยุช ศุกลทวาทศี: บูชาปัทมนาภะผู้เป็นนิตย์ด้วยเครื่องส
Adhyaya 50
The Procedure for the Dharaṇī Vow (Kārtika Dvādaśī Observance)
ภายใต้กรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เสนอคู่มือพิธีกรรมผ่านบทสนทนาซ้อน: ทุรวาสะเล่าเรื่องอคัสตยะกลับจากปุษกรไปยังที่ปร
Adhyaya 51
Recollection of the Dharaṇī-vrata and the Agastya–Bhadrāśva Dialogue on Liberation
หลังถ้อยคำของทุรวาสะว่าด้วยธารณีวรตอันสูงสุด พระวราหะทรงสืบต่อคำสอน โดยพรรณนาการที่สัตยตปาสย้ายไปยังแคว้นหิมวัต ใกล้แม่น
Adhyaya 52
The Genealogy of Trivarṇa, Manohvā, and the Akṣa Lineage, with the Construction of the Nine-Gated City
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เล่าโดยอคัสตยะถึงสายวงศ์ที่เป็นแบบอย่างของการทำให้สังคมซึ่งเคยไร้ระเบียบเกิดความเป็นร
Adhyaya 53
The Origin Account of Saptamūrti Svara and the Emergence of Saṃbhūti through Vibhūti
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บัทราศวะถามอคัสตยะว่า ‘วิภูติ’ (พลังอันปรากฏ) ของเรื่องที่เล่าก่อนหน้านั้นเกิดขึ้นได้
Adhyaya 54
Nārada’s Teaching on a Viṣṇu-Vrata for Securing a Husband (Narrative of the Apsarases)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บัทราศวะถามฤๅษีอคัสตยะว่าเทพองค์ใดก่อให้เกิดวิชญาณ (ความรู้แท้) และควรบูชาอย่างไร อคัสตยะต
Adhyaya 55
Observance of the Auspicious Dvādaśī Vow and the Sacred Account of the Kubjākāmra Tīrtha
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถิวี บทนี้แสดงวิธีปฏิบัติพรตไวษณพ “ศุภทวาทศี” คือเริ่มตั้งสัจจะในเดือนมารคศีรษะ ถืออุโบสถตาม
Adhyaya 56
Ritual Procedure for the Dhanyavrata (Prosperity Vow)
ในกรอบการสั่งสอนแบบปุราณะ เมื่อพระวราหะทรงแนะนำพระปฤถิวี บทนี้กล่าวถึงระเบียบปฏิบัติ “ธัญยวรตะ” (ปฏิญาณเพื่อความอุดมสมบู
Adhyaya 57
The Observance for Attaining Radiance: The Soma Kānti-Vrata
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้ให้คู่มือพิธีวรตะผ่านเสียงฤๅษีอคัสตยะสู่พระราชา ว่าด้วย “กานติวรตะ” เพื่อฟื้น “กานต
Adhyaya 58
The Procedure for the Saubhāgyakaraṇa Vow (Rite for Auspicious Fortune)
บทนี้สอนวิธีปฏิบัติ “สೌภาคยกรณวรต” อันกล่าวว่าให้เกิดสौภาคยะ (โชคมงคลและความรุ่งเรือง) แก่ทั้งสตรีและบุรุษ โดยถ่ายทอดเป็
Adhyaya 59
The Obstacle-Removing Vow (Procedure for Worship of Vināyaka)
อธยายะนี้กล่าวถึง “อวิฆนการ-วรตะ” อันเป็นข้อปฏิบัติเพื่อป้องกันหรือขจัดวิฆนะ คืออุปสรรคทั้งทางพิธีกรรมและทางโลก กำหนดให้
Adhyaya 60
The Rite of the Śāntivrata: A Yearlong Observance with Viṣṇu-on-Śeṣa and Nāga-Anganyāsa Worship
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถิวี บทนี้ถ่ายทอดคำแนะนำที่ฤๅษีอคัสตยะกล่าวแก่พระราชา อธิบาย “ศานติวรต” เป็นระเบียบปฏิบ
Adhyaya 61
The Observance for the Fulfilment of Desires: Worship of Keśava in the Form of Guha (Kumāra)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้กล่าวถึงวรตะที่ฤๅษีอคัสตยะสอนแก่พระมหาราชาเพื่อให้บรรลุ “กามสิทธิ” คือความสำเร็จตามปร
Adhyaya 62
Instruction on the ‘Health Vow’ and the Rite of Solar Worship
บทนี้อยู่ในกรอบสนทนาปุราณะ (ให้วราหะสอนพระธรณี) ว่าด้วย “อาโรคยวรตะ” อันเป็นพรตเพื่อสุขภาพ โดยยึดสุริยะ/อาทิตยะเป็นรูปดำ
Adhyaya 63
Procedure for the Son-Obtaining Vow (Kṛṣṇāṣṭamī Observance)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี ฤๅษีอคัสตยะสอนวิธีปุตรปราปติ-วรตะอย่างย่อ โดยยึดกฤษณาษฏมีในกฤษณปักษ์เดือนภาทรปทา กำหนดให้ท
Adhyaya 64
Procedure for the Vow that Cultivates Valor (Durgā Navamī Observance)
ในวราหปุราณะซึ่งเป็นบทสนทนาสั่งสอน (วราหะสอนพระธรณี) ตอนนี้นำคำของฤๅษีแทรกเข้ามา โดยอคัสตยะอธิบายวินัยชื่อ “เศารยวรตะ” เ
Adhyaya 65
The Sovereignty Vow and the Cycle of Tithi-Based Observances
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถิวี บทนี้เป็นคู่มือพิธีกรรมอย่างย่อว่าด้วยวรตะที่ผูกกับติติ (วันจันทรคติ) และเดือนเฉพาะ กล่
Adhyaya 66
Nārada’s Journey to Śvetadvīpa and the Means of Attaining the Lord through the Pañcarātra
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้เล่าเป็นบทสนทนาที่ถ่ายทอดมา ภัทราศวะถามฤๅษีอคัสตยะถึงความรู้หรือทัศนะอัศจรรย์
Adhyaya 67
On the Two ‘Sita–Kṛṣṇā’ Figures, the Sevenfold Ocean, and the Twelvefold Year
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้มีบทสนทนาย่อยที่ภัทราศวะถามฤๅษีอคัสตยะถึงจักรวาลวิทยาเชิงสัญลักษณ์: เหตุใดจึงม
Adhyaya 68
Dharma Across the Four Yugas, the Disruption of Social Conduct, and Ritual Purification from Varṇa-Mixing Transgressions
ในกรอบสนทนาธรรมของวราหปุราณะ ภัทราศวะทูลถามฤๅษีอคัสตยะว่า ในสี่ยุคควรเข้าใจพระวิษณุอย่างไร และสำหรับแต่ละวรรณะควรยึดอาจา
Adhyaya 69
Agastya’s Vision of Varuṇa as Nārāyaṇa in Ilāvṛta
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี เมื่อปฤถวีทูลถาม วราหะจึงเล่าเรื่องเป็นคติว่าด้วยการรับรู้ โลกเร้นลับ และระเบียบจักรวาลท
Adhyaya 70
Nārāyaṇa as the Sacrificial Principle, Analysis of the Three Guṇas, and the Account of Delusion-Doctrines
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เล่าเรื่องสนทนาซ้อนภายใน โดยภัทราศวะกล่าวถึงการบูชาพระวิษณุอย่างยืนนาน และการประ
Adhyaya 71
Vision of the Trimūrti in Rudra, the Gautama Curse, the Manifestation of the Godāvarī, and the Niḥśvāsa-saṃhitā Account
วราหะเล่าแก่ปฤถวีเป็นเรื่องสั่งสอนผ่านรายงานของอคัสตยะต่อกษัตริย์ เหล่าฤๅษีเห็นพรหมา (กมลาสนะ) และนารายณะอยู่ภายในรุทร จ
Adhyaya 72
Instruction on the Unity of the Triad (Brahmā–Viṣṇu–Rudra)
ในบริบทคำสอนของวราหปุราณะ (วราหะเป็นผู้เล่าแก่ปฤถวี) บทนี้นำเสนอสนทนารองที่อคัสตยะทูลถามรุทระถึงความเป็นใหญ่ของพรหมา วิษ
Adhyaya 73
Rudra’s Hymn: Vision of Nārāyaṇa, the Emergence of the Ādityas, and the Mutual Boon of Hari and Hara
บทนี้พระวราหะเล่าเรื่องที่พระรุทระบอกถึงเหตุการณ์ปฐมกาล: พระพรหมผู้เพิ่งได้รับมอบหมายให้สร้างโลกจมลงในน้ำนภจักรวาล แล้วเ
Adhyaya 74
Measures of the Earth and the Cosmos: The Expansion of the Universe and the Division of Continents and Regions
ในกรอบคำสอนของวราหะ เหล่าฤๅษีทูลถามรุทระผู้เป็นนิจ (ศัมภู) ถึงมาตราวัดและรูปสัณฐานของแผ่นดินและจักรวาล—ขนาดภูเขา มหาสมุท
Adhyaya 75
Description of Jambūdvīpa: its regions, mountains, measurements, and cosmic structure
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถิวี (ตามข้อความที่สืบรับกันให้รุดระเป็นผู้กล่าว) บทนี้เป็นบทเรียนจักรวาลภูมิศาสตร์ กล่าวถึงโค
Adhyaya 76
Description of Svarga: Amarāvatī, the Sudharmā Assembly Hall, and the Directional Cities
ในกรอบสนทนา วราหะ–ปฤถวี บทนี้มุ่งสอนด้านภูมิศาสตร์จักรวาลแบบปุราณะ โดยรุทระพรรณนาภูมิภาคอันรุ่งเรืองทางทิศตะวันออกของเขา
Adhyaya 77
Measurements of Mount Meru, the Boundary Mountains, and the Four Directional Great Trees
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถิวีที่ดำเนินต่อเนื่อง รุทระแสดงภูมิศาสตร์จักรวาลว่าด้วยเขาพระสุเมรุ (เมรุ) อันเป็นแกนค้ำจุนโล
Adhyaya 78
Names of the Four Directional Mountain-Kings and Their Lakes (Rudra’s Geographical Description)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เป็นบัญชีภูมิศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์ที่พระรุทระทรงกล่าวสั่งสอน กล่าวถึงศัยเลนทร (ราชาแห่งภ
Adhyaya 79
Description of the Inner Basins (Droṇīs): Śrīsaras, Śrīvana, Bilva Forest, and Tāla Grove
ภายในบทสนทนาเชิงสั่งสอนของวราหปุราณะ (วราหะสอนพระปฤถิวี) อัธยายะนี้นำเสนอสารบัญภูมิประเทศ-จักรวาลวิทยาของ “โดรณี” คือแอ่
Adhyaya 80
Cosmographic Ordering of the Southern and Western Quarters: Valleys, Forest-Plateaus, and Sacred Sites
ภายใต้กรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี (ตอนนี้ระบุว่าเป็นถ้อยคำของรุทระ) บทนี้ทำหน้าที่เป็นบัญชีเชิงสั่งสอนของภูมิประเทศบนโลก
Adhyaya 81
Description of the Divine Mountain Abodes: Meru, Devakūṭa, and Kailāsa
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี (ถ่ายทอดผ่านรายงานของรุทระ) บทนี้รวบรวมเขตภูเขาศักดิ์สิทธิ์และหมู่ชนผู้พำนัก เพื่อแสดงผังก
Adhyaya 82
The Descent of the Rivers: The Sky-Gaṅgā and Her Fourfold Division
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้ถ่ายทอดผ่านถ้อยคำของรุทระ กล่าวถึงกำเนิดสายน้ำตามจักรวาลวิทยา: จาก “มหาสมุทรแห่งฟ้า
Adhyaya 83
Description of the Bhadrāśva and Ketumāla Regions: Niṣadha’s Western Janapadas and River Systems
อธยายะนี้อยู่ในกรอบคำสอนแบบวราหะ–ปฤถวี โดยในถ้อยคำที่สืบมาปรากฏว่ารุทรเป็นผู้กล่าว กล่าวถึงแคว้นภัทราศวะและเกตุมาละ แล้ว
Adhyaya 84
Description of the Northern Regions: Ramyaka, Hiraṇmaya, Uttarakuru, Candradvīpa, Sūryadvīpa, and Rudrākara
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้นำเสนอรายงานของรุทระว่าด้วยวรรษะทางเหนือ (และโดยนัยถึงทางใต้) โดยเน้นดินแดนเหนือและผู
Adhyaya 85
The Ninefold Division of Bhārata and the Enumeration of Its Mountains and River Systems
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถิวี บทนี้ยกถ้อยคำของรุทระเป็นพยานอันทรงอำนาจ กล่าวก่อนว่าได้อธิบายระเบียบ “ดอกบัวแห่งแผ่นดิน”
Adhyaya 86
Description of Śākadvīpa and Kuśadvīpa (Cosmographic Geography)
ในบทสนทนาระหว่างวราหะกับปฤถวี เนื้อหาหันจากจักรวาลภูมิเดิมไปสู่คำอธิบายเชิงสั่งสอนเรื่องทวีป-เกาะ (ทวีป) โดยเริ่มที่ศากท
Adhyaya 87
Description of Krauñcadvīpa: its mountains, regions, rivers, and encircling ocean
ภายใต้กรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เป็นบทเรียนจักรวาลภูมิศาสตร์ แสดงโครงสร้างโลกอันเป็นระเบียบดุจความสมดุลแห่งแผ่นดิ
Adhyaya 88
Account of the Extents of Śālmaladvīpa, Gomedadvīpa, and Puṣkaradvīpa
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี รุทระกล่าวสรุปภูมิศาสตร์จักรวาลว่าด้วยการจัดวางและการขยายตามสัดส่วนของทวีปทั้งหลาย เขาเริ่
Adhyaya 89
The Hierarchy of the Trimūrti and the Manifestation of the Goddess Trikalā
บทนี้เริ่มด้วยคำถามของปฤถวีว่า ในบรรดาการระบุเทพสูงสุดที่ต่างกัน—ศิวะ หริ (วิษณุ) อีศาน หรือพรหม—ผู้ใดเป็น “ปร” (สูงสุด)
Adhyaya 90
Description of the Threefold Goddess-Power and Brahmā’s Hymn to Sṛṣṭi
วราหะทรงสั่งสอนพระปฤถิวี (วรารโห/วิศาลักษี) และอธิบายหลัก “ศักติสามประการ” ของพระศิวะ/ปรเมษฐิน ศักติแรกคือ “สฤษฏิ” มีสีข
Adhyaya 91
The Vaiṣṇavī Goddess on Mount Mandara: Emergence of the Maidens, Construction of the Goddess-City, and Nārada’s Visit
วราหะเล่าแก่ปฤถิวีถึงเทวีไวษณวีผู้ประทับบนเขามันทรา ทรงถือพรตเกามาระและบำเพ็ญตบะอย่างแน่วแน่ ครั้นเกิดความกวนไหว (กษโภะ)
Adhyaya 92
The Demon King’s Council Deliberation and the Mobilization of an Army to Conquer the Devas
วราหะเล่าว่าเมื่อพระนารทจากไปแล้ว มหิษะผู้เป็นกษัตริย์แห่งไทตยะยังหมกมุ่นอยู่กับนางกุมารีผู้เป็นมงคลที่ได้ยินมา จึงเรียก
Adhyaya 93
The Battle of Mahiṣa Daitya and the Gods
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เล่าศึกใหญ่ระหว่างเทวะกับอสูรเพื่อเตือนว่าอำนาจที่ไร้การยับยั้งย่อมสั่นคลอนระเบียบจัก
Adhyaya 94
The Birth of Mahiṣāsura and the Goddess’s Victory as Mahīṣamardinī
Devī-māhātmya (Mythic-Theology) and Protective Hymn (Stotra-Prayoga)
Adhyaya 95
The Slaying of the Daitya Ruru, the Hymn to Cāmuṇḍā/Kālarātri, and the Doctrine of the Threefold Power
Mythic-Theology (Devī-Māhātmya) with Ritual/Protective Phalaśruti
Adhyaya 96
The Threefold Power: The Raudrī Observance and the Manifestation of Chāmuṇḍā
วราหะเล่าแก่ปฤถิวีถึงเรื่อง “ตรีศักติ” และพรตเราทรี (Raudrī-vrata) ศักติเราทรีฝ่ายตมัสทำตบะอย่างหนักบนภูเขานีลคิริ ขณะนั
Adhyaya 97
The Glory of Rudra: The Origin of the Kapālamocana Pilgrimage Site and Rudra’s Expiatory Vow
วราหะทรงสอนพระปฤถวีถึงรุดรมาหาตมยะ—กำเนิดวัตรชดใช้บาปของพระรุทระ (รุดร-วรตะ) และการอุบัติของกปาลโมจนเป็นตีรถะชำระมลทิน เ
Adhyaya 98
Chapter on the Sacred Hill Episode: Satyatapā and the Marvel of Varāha
ในรูปแบบสนทนา พระปฤถิวีทูลถามพระวราหะให้ทรงอธิบายอัศจรรย์ที่เล่าลือเกี่ยวกับหิมวานต์ พระวราหะทรงเล่าประวัติพราหมณ์สัตยตป
Adhyaya 99
The Greatness and Rite of the Sesame-Cow (Tiladhenu) Gift
ในบทสนทนากับพระปฤถิวี พระวราหะทรงวางระเบียบพิธีกรรมเพื่อความรอด ที่ขจัดบาปหนักและฟื้นความรุ่งเรือง เป็นวัตรไวษณพที่มีศูน
Adhyaya 100
Ritual Procedure for the Donation of the ‘Water-Cow’ (Jaladhenu)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เป็นคู่มือกำหนดวิธี “ชลธนู-ทาน” คือทานก่อบุญที่จัดรูป “โค” เชิงสัญลักษณ์ล้อมรอบกุมภะท
Adhyaya 101
The Eulogy and Procedure of the ‘Rasadhenu’ (Sugarcane-Juice Cow) Donation
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถิวี บทนี้เป็นคู่มือพิธีกรรมที่โหตฤกล่าวแก่พระราชา ว่าด้วยการถวายทาน “รสธเณนุ” อธิบายการสร้างร
Adhyaya 102
The Merit and Ritual Procedure of Donating a Jaggery Cow (Guḍadhenu)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เป็นคู่มือพิธี “คุฑเธนุทาน” คือการสร้างและถวายทานรูปวัวที่ทำจากน้ำตาลอ้อยก้อน/น้ำตาลโ
Adhyaya 103
Ritual Procedure for the Donation of the ‘Sugar-Cow’ (Śarkarā-Dhenu)
ในกรอบคำสอนวราหะ–ปฤถวี บทนี้เป็นคู่มือพิธีกรรมสำหรับพระราชาในการสร้างและถวายทาน ‘ศรกระา-เธนุ’ (โคแห่งน้ำตาล/โคน้ำตาล) ระ
Adhyaya 104
The Eulogy and Procedure of the ‘Honey-Cow’ Gift (Madhudhenudāna)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้สอนพิธีมธุเธนุดานะ คือ “การถวายโคที่ทำเป็นรูปด้วยน้ำผึ้ง/ความหวาน” อันกล่าวว่าชำระบาป
Adhyaya 105
Ritual Procedure for the Gift of the Milk-Cow (Kṣīradhenu)
ภายใต้กรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้กล่าวถึงพิธีทาน (ดานวิธี) สำหรับสร้างและถวาย “กษีรธนู” คือโคให้น้ำนมเชิงสัญลักษณ์
Adhyaya 106
The Significance and Rite of Donating the ‘Curd-Cow’ (Dadhidhenudāna)
ในกรอบบทสนทนาแบบวราหะ–ปฤถิวีของวราหปุราณะ บทนี้เสนอคู่มือพิธี (วิธานะ) อย่างย่อสำหรับ “ทัธิธेनุดานะ” คือการถวายทาน ‘โค’
Adhyaya 107
The Glorification of Donating a Butter-Cow (Navanīta-Dhenu)
อัธยายะนี้อยู่ในกรอบคำสอนของพระวราหะแก่พระปฤถิวี กล่าวถึงวิธีพิธี (วิธิ) ในการสร้างและถวายทาน “โค” เชิงสัญลักษณ์ที่ทำจาก
Adhyaya 108
The Eulogy and Procedure of Donating the ‘Salt-Cow’ (Lavaṇadhenu)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้กล่าวถึงมหัตมยะและวิธีถวาย “ลวณเธนุ” คือโคพิธีที่ปั้นจากเกลือ โหตาอธิบายเป็นลำดับว่าใ
Adhyaya 109
The Merit and Procedure of Donating the ‘Cotton Cow’ (Kārpāsa-dhenu)
ในกรอบบทสนทนา วราหะ–ปฤถวี บทนี้สอนพิธี “การ์ปาสเธนุทาน” คือการถวายทาน ‘โค’ เชิงสัญลักษณ์ที่ทำด้วยฝ้าย เพื่อแก้เคราะห์และ
Adhyaya 110
The Glory and Procedure of the Grain-Cow (Dhānyadhenu) Donation
บทนี้ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวีสอนกษัตริย์ กล่าวถึงมหาตมยะและวิธีประกอบทาน “ธัญยเธนู” คือโคที่ทำเป็นรูปจากธัญพืช โดยเ
Adhyaya 111
The Eulogy of Donating a Tawny (Kapilā) Cow
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้สรรเสริญ “กปิลาเธนุทาน” คือการถวายโคกปิลา (สีน้ำตาลทอง) อันเป็นทานใหญ่ กล่าวว่าควรถ
Adhyaya 112
Praise and Procedure of Donating the Two-Faced Kapilā Cow and the Golden Pot (Hema-kumbha)
อัธยายะ 112 เป็นบทสนทนาสั่งสอน เมื่อพระปฤถิวีทูลถามพระวราหะถึงผลบุญ (ปุณยะ-ผล) ของการถวายโคกปิลา โดยเฉพาะการถวายในคราวคล
Adhyaya 113
Hymn to Varāha and Pṛthivī’s Inquiry (Prelude to the Sanatkumāra Dialogue)
อธยายะ 113 เริ่มด้วยบทสรรเสริญพระวราหะ ยกย่องพระวิษณุในปางหมูป่าเป็นพลังจักรวาลผู้ยกแผ่นดินขึ้นและสถาปนาระเบียบแห่งโลก.
Adhyaya 114
The Varāha Incarnation and Pṛthivī’s Inquiries on Ritual Procedure and Devotional Outcomes
อัธยายะ 114 เริ่มด้วยเหล่าฤๅษีสรรเสริญพระนารายณ์ แล้วพระวราหะตรัสกับวสุธรา (ปฤถวี) ทรงสัญญาว่าจะทรงค้ำจุนและทำให้มั่นคง
Adhyaya 115
The Arising of Diverse Dharmas: Devotional Observances and Varṇa-Based Duties
เพื่อตอบคำถามของพระปฤถิวีเกี่ยวกับการกระทำที่นำไปสู่ความผาสุกในสวรรค์และความมั่นคงแห่งความประพฤติของมนุษย์ พระวราหะ (ในฐ
Adhyaya 116
An Exposition on the Causes of Happiness and Suffering
ในบทสนทนากับพระปฤถวี (วสุธรา) พระวราหะทรงอธิบายเหตุแห่งสุข (สุขะ) และทุกข์ (ทุกขะ) เป็นคู่ของแนวปฏิบัติทางศีลธรรม ทรงกล่
Adhyaya 117
The Thirty-Two Offenses: Rules of Purity and Proper Conduct in Worship
ในอธยายนี้ พระวราหะตรัสแก่พระปฤถิวี (วสุนธรา) ว่าด้วย “อาหารถวิธีนิศจะยะ” คือข้อกำหนดว่าด้วยความเหมาะสมและไม่เหมาะสมเกี่
Adhyaya 118
Procedure for Divine Worship Services (Ritual Attendant Protocol)
อัธยายะนี้เป็นคำสอนของศรีวราหะแก่ปฤถิวี ว่าด้วยลำดับการทำเทวอุปจาระประจำวันอย่างมีวินัยสำหรับผู้ศรัทธาหรือผู้รับใช้พิธี
Adhyaya 119
Ritual Regulations on Permissible Foods for Offering and Consumption
อัธยายะ 119 ดำเนินบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างปฤถิวี (ธราณี/วสุธา) กับพระวราหะต่อไป หลังได้ฟังกัมมวิธีที่เกื้อกูลต่อการหลุด
Adhyaya 120
Procedure for the Three Daily Twilight Mantra-Observance
ในรูปสนทนา วราหะตรัสแก่ปฤถิวี (ธรา/เทวี) มอบคำสอน “ลับยิ่ง” เพื่อช่วยข้ามพ้นสังสารวัฏ หลังอาบน้ำชำระให้ถูกต้อง ผู้ปฏิบัต
Adhyaya 121
Avoidance of Rebirth in the Womb: Ethical Conduct and the Prevention of Degraded Rebirth
ในบทสนทนาเชิงสั่งสอน พระวราหะทรงแสดงแก่พระปฤถวี (วสุธรา/มาธวี) ถึงคุณธรรมและการปฏิบัติที่ทำให้บุคคล “ไม่กลับไปสู่ครรภ์อี
Adhyaya 122
The Greatness of Kokāmukha (Sacred Site Eulogy and Salvific Narrative)
พระวราหะตรัสแก่พระปฤถวี (วสุธรา) โดยเปิดเผย “โกกามุข-มหาตมยะ” เป็นคำสอนลับ เน้นว่าความหลุดพ้นแม้สำหรับการเกิดในติรยัคโยน
Adhyaya 123
The Greatness of Fragrant Flowers and Leaves: Prabodhinī (Awakening) Observances and Seasonal Rites
เมื่อได้ฟังเรื่องบุญของโกกาแล้ว พระปฤถิวีพิศวงว่าแม้เกิดเป็นสัตว์ก็อาจบรรลุเป้าหมายสูงสุดได้ จึงทูลถามพระวราหะถึงธรรมที่
Adhyaya 124
Ritual Observances Aligned with the Seasons (Seasonal Devotional Procedure)
บทนี้เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างวราหะ (นารายณ์ในรูปหมูป่า) กับปฤถิวี (วสุธรา) วราหะเริ่มอธิบายพิธีภักติให้สอดคล้องกับฤ
Adhyaya 125
The Cycle of Māyā (Illusory Causation and Perceptual Reversal)
สูตะเล่าบทสนทนาที่พระปฤถิวี เมื่อได้ฟังวัตรปฏิบัติอันเป็นมงคลและชำระบาปแล้ว จึงทูลถามพระวราหะ (พระวิษณุ) ให้ทรงนิยาม “มา
Adhyaya 126
The Greatness of Kubjāmraka: Raibhya’s Boon and the Teaching on the Sacred Tīrthas
ในกรอบบทสนทนา พระปฤถิวีทูลถามพระวราหะให้ทรงอธิบายมหิมาแห่งกุพชามรกะที่เคยกล่าวไว้แต่ยังไม่เป็นที่รู้จัก ความเป็น ‘ปุษฏิ’
Adhyaya 127
Description of the Brāhmaṇa Initiation Procedure (Dīkṣā-sūtra)
หลังจากสดับคำสอนก่อนหน้าแล้ว ปฤถิวี (โลก) กราบทูลพระชนารทนะ/พระวราหะว่า อานุภาพแห่งกษेत्रที่เล่ามาได้บรรเทาภาระของนาง แล
Adhyaya 128
Rites for the comb, collyrium, and mirror; initiations for the four social orders; and the Gaṇāntikā vow/insignia
บทนี้เป็นคำสอนของพระวราหะแก่พระปฤถิวี ว่าด้วยพิธีทิกษาแบบไวษณพที่แยกตามผู้มุ่งปฏิบัติในวรรณะกษัตริย์ ไวศยะ และศูทร โดยระ
Adhyaya 129
Initiation for the Four Social Orders, Sandhyā Mantra Procedure, and the Merit of Offering Water in a Copper Vessel
อัธยายะ 129 เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอน เมื่อพระปฤถิวี (วสุนธรา) ทูลขอคำอธิบาย “ลับ” ว่าด้วยมนต์และวิธีปฏิบัติสันธยา สำหรับผู
Adhyaya 130
Expiation and Dietary Discipline Concerning the Consumption of Royal Food (rājānna)
อธยายะ 130 เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอน เมื่อปฤถิวี (วสุธรา) ได้ฟังเรื่องดีกษาก่อนหน้าแล้ว จึงทูลถามพระวราหะ/นารายณะว่า ผู้กระ
Adhyaya 131
Expiation for Chewing the Tooth-stick (Dantakāṣṭha)
อธยายะนี้เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างพระวราหะกับพระปฤถิวี ว่าด้วยความบริสุทธิ์ทางพิธีกรรมและผลทางศีลธรรมของความประพฤติป
Adhyaya 132
Expiatory Rites for Contact with a Corpse and with a Menstruating Woman
อัธยายะ 132 เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างพระวราหะกับพระปฤถวี (ธารณี) พระวราหะกล่าวถึงปรायัศจิตตะ (พิธีชดใช้) ที่เกี่ยวกั
Adhyaya 133
Expiations for ritual-time impurity and the offense of defecation/urination in a sacred context
อธยายะ 133 เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนที่พระวราหะทรงแสดง “ปรायัศจิตตะ” (การชดใช้บาป/การแก้ความเศร้าหมอง) สำหรับความไม่บริสุทธ
Adhyaya 134
Expiations for Ritual and Temporal Offences in Worship, and the Prescribed Purificatory Procedure (Upaspṛśya)
อัธยายะนี้เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างพระวราหะกับพระปฤถิวี (ธรณี/วสุธรา) ว่าผู้ศรัทธาควรแก้ไขความผิดพลาดทางพิธีกรรมที่เ
Adhyaya 135
Prescriptions for Expiation of Offences: Red/Black Garments, Improper Touch in Darkness, Impure Leftovers, Eating Boar-Meat, and Consuming Jālapāda
พระวราหะทรงสั่งสอนพระปฤถิวีถึงลำดับความผิดทางสังคมและพิธีกรรม พร้อมบทบัญญัติการชดใช้บาป (ปรायัศจิตตะ) เพื่อให้ภาระกรรมเบ
Adhyaya 136
A Sūtra-like Manual of Expiations for Ritual Transgressions
ในอัธยายะนี้ วราหะทรงสนทนากับปฤถวีและทรงสอนเรื่องปรायัศจิตตะ (วินัยชดใช้/ชำระโทษ) สำหรับการละเมิดระเบียบพิธีที่เกี่ยวกับ
Adhyaya 137
The Tale of the Vulture and the She-Jackal: The Māhātmya of the Saukarava Sacred Field
บทนี้ดำเนินเป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอน เมื่อพระปฤถิวีทูลถามพระวราหะถึงความศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของเขตศักดิ์สิทธิ์สौการวะ และผลแห
Adhyaya 138
The Episode of the Khañjarīṭa Bird (and the Saukarava Tīrtha’s Merit)
ในรูปสนทนา พระปฤถิวี (โลก) ทูลถามพระวราหะถึงอานุภาพแห่งเขตศักดิ์สิทธิ์สौการวะ: เหตุใด “ความตายโดยไม่สมัครใจ” (อากามมฤตยู
Adhyaya 139
The Glory of Varāha’s Rite: Merits of Cow-dung Plastering, Sweeping, Singing, Instrumental Music, and Dance (with a Truth-Vow Exemplum)
พระวราหะทรงสอนพระปฤถิวีถึงผลกรรมของการรับใช้เชิงปฏิบัติที่เกี่ยวเนื่องกับการบูชาพระองค์ ซึ่งยังช่วยรักษาความสะอาดของโลก
Adhyaya 140
The Greatness of Kokāmukha (Badarī): Varāha’s Hidden Abode and the Sacred Waters
ในรูปแบบสนทนา พระปฤถวี (ธรา) ทูลถามพระวราหะว่า พระองค์ประทับอยู่ที่ใดเป็นนิตย์ ที่ตั้งสูงสุดของพระองค์คืออะไร และการกระท
Adhyaya 141
The Sacred Greatness of Badarikāśrama (Badrinath Region)
ในบทสนทนากับปฤถวี (แผ่นดิน) วราหะพรรณนาความศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งของพทริกาศรมบนไหล่เขาหิมาลัย ว่าเป็นภูมิศักดิ์สิทธิ์ที่หาไ
Adhyaya 142
The Greatness of Esoteric Practice: Menstrual Impurity, Mental Equanimity, and Seasonal Conjugal Ethics
อธยายะ 142 เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างปฤถวี (วสุธรา) กับพระวราหะ กล่าวถึงความยิ่งใหญ่ของกุหยะกรรมะ ปฤถวีทูลถามถึงภาระข
Adhyaya 143
Exposition of the Glory of the Mandāra Sacred Grove
พระวราหะตรัสกับพระปฤถิวี (วสุธรา) แนะนำสถานที่พำนัก “ลับยิ่ง” ชื่อมันทาระ อันเป็นที่รักของผู้ภักดี ตั้งอยู่ริมฝั่งใต้ของ
Adhyaya 144
The Māhātmya of Someśvara and Related Liṅgas: The Liberation-Field of Triveṇī and the Śālagrāma Sacred Landscape
ในรูปสนทนา พระปฤถิวี (วสุธรา) ทูลถามพระวราหะให้ทรงอธิบายสถานศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่งกว่ามันทาระ พระวราหะทรงเล่ากำเนิดและการทำ
Adhyaya 145
The Greatness of the Śālagrāma Sacred Region
ในบทสนทนา พระปฤถิวีทูลถามพระวราหะถึงฤๅษีสาลังคายนะว่าเหตุใดจึงบำเพ็ญตบะในกษेत्रอันให้ความหลุดพ้น พระวราหะทรงเล่าว่าฤๅษีบ
Adhyaya 146
The Greatness of Hṛṣīkeśa at Rurukṣetra: The Origin Narrative of Ruru and the Sacred Site
ในกรอบสนทนาที่สุถะเป็นผู้เล่า ปฤถิวีทูลถามวราหะถึงความศักดิ์สิทธิ์ของรุรุกษेत्र กำเนิดชื่อ “รุรุ” และเหตุที่หฤษีเกศประดิ
Adhyaya 147
The Sacred Merit of Goniṣkramaṇa (the Tīrtha of the Cows’ Emergence/Release)
ในบทสนทนา ปฤถวีทูลถามพระวราหะให้เปิดเผยสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ลับยิ่งและชำระมลทินได้ยิ่งกว่าเรื่องราวแห่งรุรุกษेत्रและหฤษ
Adhyaya 148
The Greatness of Stutasvāmi: Varāha’s Disclosure of the Bhūtagiri Sacred Landscape and Its Ethical Discipline
บทนี้เป็นบทสนทนา เมื่อปฤถิวีได้ฟังความยิ่งใหญ่ลับของโคนิษกรมณะแล้ว จึงทูลขอให้วราหะเปิดเผยคำสอนที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า และชี้
Adhyaya 149
The Sacred Geography and Merit of Dvārakā
บทนี้เริ่มด้วยปฤถวี (ธรณี) เกิดความสงบลึกซึ้งหลังได้ฟังคำสรรเสริญสตุทัสวามินก่อนหน้า แล้วทูลขอคำสอนที่สูงยิ่งกว่า พระวรา
Adhyaya 150
The Sacred Greatness of Sānandūra
เมื่อได้สดับมหิมาแห่งทวารกาแล้ว ปฤถิวี (วสุธรา) แสดงความกตัญญูและทูลขอให้วราหะ (วิษณุ) เปิดเผยคำสอนศักดิ์สิทธิ์ที่ลี้ลับ
Adhyaya 151
The Sacred Greatness of Lohārgala (The ‘Iron-Bolt’ Tīrtha)
บทนี้ดำเนินเป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอน เมื่อปฤถิวีได้ฟังเรื่องศักดิ์สิทธิ์ก่อนหน้าแล้ว จึงทูลถามพระวราหะว่ามีเขตศักดิ์สิทธิ์ท
Adhyaya 152
Praise of the Sacred Geography of Mathurā
บทนี้เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอน เมื่อพระปฤถิวี (แผ่นดิน) ได้ยินมหิทธิคุณของพระวราหะแล้ว จึงทูลขอให้ทรงแสดงเรื่อง “ตีรถะ” อัน
Adhyaya 153
The Glory of the Mathurā Sacred Landscape: Saṃyamana Tīrtha and the Twelve Sacred Forests
ในบทสนทนากับปฤถวี (วสุธรา) วราหะทรงแนะนำวัฏจักรตีรถะแห่งมถุรา ทรงยืนยันความยิ่งใหญ่ของชุดตีรถะเก้าประการใกล้ศิวกุณฑะ และ
Adhyaya 154
The Efficacy of Yamunā River Pilgrimage Sites (Merits of Mathurā-Region Tīrthas)
ในบทสนทนากับปฤถิวี (วสุธรา) พระวราหะยกมถุราเป็นภูมิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีฤทธิ์แห่งพิธีกรรม โดยมีแม่น้ำยมุนาเป็นศูนย์กลาง
Adhyaya 155
The Efficacy and Sacred Merit of Akrūra Tīrtha
พระวราหะตรัสตอบพระปฤถิวี (วสุธรา) ในบทสนทนาธรรม ว่าด้วยความหายากและความมั่นคงของอนันต/อครูระตีรถะ และอานุภาพเกื้อกูลการห
Adhyaya 156
The Manifest Sacred Landscape of Mathurā: Merits of Vatsakrīḍanaka, Bhāṇḍīraka, Vṛndāvana, Keśītīrtha, and the Sūrya-Tīrthas
บทนี้เป็นคำสั่งสอนที่พระวราหะตรัสแก่พระปฤถวี โดยวางแผนที่ภูมิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์รอบเมืองมถุรา ผ่านการพรรณนาตีรถะต่าง ๆ และ
Adhyaya 157
Praise of the Malayārjuna Sacred Ford and the Mathurā–Yamunā Pilgrimage Cycle
ในรูปสนทนา พระวราหะทรงสั่งสอนพระปฤถิวีถึงเครือข่ายสายน้ำศักดิ์สิทธิ์และพฤกษาวัน/ป่าละเมาะรอบแม่น้ำยมุนาและมถุรา โดยยกการ
Adhyaya 158
The Manifestation and Sanctifying Power of the Mathurā Tīrtha
วราหะตรัสแก่ปฤถิวีว่า มถุราเป็นมณฑลศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เอง การอาบน้ำที่นั่นชำระบาป และยิ่งใหญ่กว่าสถานที่บุญอื่นทั้งปว
Adhyaya 159
The Procedure and Merit of Circumambulating Mathurā
บทนี้เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอนระหว่างพระปฤถวี (ธรณี) กับพระวราหะ ธรณีกล่าวว่าได้ฟังเรื่องราวของทีรถะมากมายแล้ว จึงทูลถามวิธ
Adhyaya 160
The Prescribed Emergence and Procedure of the Mathurā Circumambulation (Parikramā)
พระวราหะทรงสั่งสอนพระปฤถิวีถึงกาลอันเหมาะสม ปฏิญญา/วัตร และเส้นทางของการเวียนประทักษิณมถุรา โดยวางการจาริกเป็นการเคลื่อน
Adhyaya 161
The Efficacy of the Sacred Forests: The Merit of Pilgrimage to Mathurā’s Twelve Groves
ในบทสนทนาเชิงสั่งสอน พระปฤถิวี (ธรณี) ทูลถามพระวราหะถึงชะตากรรมของผู้ที่หันหลังให้ธรรมะและขาดญาณอันถูกต้อง ว่าหลังเสวยผล
Adhyaya 162
The Efficacy and Merit of Cakra-tīrtha
พระวราหะเล่าแก่พระปฤถิวีถึงเหตุการณ์ทางเหนือเมืองมถุรา เพื่อแสดงประภาวะ (อานุภาพและบุญกุศล) ของจักรตีรถะ พราหมณ์ผู้ศึกษา
Adhyaya 163
The Greatness of Kapila-Varāha: The Efficacy of Vaikuṇṭha Tīrtha and the Installation History of the Varāha Image
วราหะตรัสกับปฤถวี (วสุธรา) และเล่าเหตุการณ์โบราณเพื่อแสดงอานุภาพชำระบาปของไวคุนฐะ-ตีรถะ ผู้แสวงบุญจากมิถิลา ทั้งหลายวรรณ
Adhyaya 164
The Efficacy of Circumambulating Annakūṭa (Govardhana)
ในรูปแบบสนทนา พระวราหะทรงอธิบายแก่พระปฤถิวีถึงภูมิศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์และอานุภาพแห่งพิธีกรรมของแคว้นโควรรธนะ/อันนกูฏทางตะว
Adhyaya 165
The Glory of Mathurā: The Account of Piṇḍa-Offering at the Catuḥsāmudrika Well
พระวราหะตรัสแก่พระปฤถวี เล่าอุทาหรณ์ที่เมืองประติษฐานะในแคว้นทักษิณาปถะ พ่อค้าไวศยะผู้มั่งคั่งชื่อสุศีละหมกมุ่นงานเรือนแ
Adhyaya 166
The Greatness of the Sacred Pond Called Asikuṇḍa
ปฤถวีทูลถามพระวราหะให้ทรงอธิบายมหาตมยะของตีรถะชื่อ “อสิคุณฑะ” พระวราหะเล่าเหตุการณ์ในราชสำนักว่า พระเจ้าสุมติผู้ทรงธรรมเ
Adhyaya 167
The Glory of the Viśrānti Tīrtha and the Account of a Rākṣasa’s Liberation
เมื่อปฤถิวีทูลถาม พระวราหะทรงเล่าว่าเหตุใดนามศักดิ์สิทธิ์ “วิศรานติ” จึงถูกกล่าวขึ้นครั้งแรกโดยรากษส เรื่องมีว่า พราหมณ์
Adhyaya 168
The Merit of Seeing Mathurā’s Guardian-Deity and a Catalog of Mathurā’s Sacred Geography
ปฤถิวีทูลถามถึงผู้พิทักษ์ที่ประจำเพื่อคุ้มครองมถุรา และบุญ (ปุณยะ) ที่เกิดจากการได้เห็นท่านนั้นเป็นอย่างไร พระวราหะตรัสว
Adhyaya 169
The Greatness of Mathurā: The Ardhacandra Sacred Bathing Rite and the Procedure for the Yajñopavīta Observance
พระวราหะทรงสรรเสริญมถุราเป็นภูมิศักดิ์สิทธิ์อันหาที่เปรียบมิได้ในสามโลก แผ่ซ่านด้วยสถิตแห่งพระกฤษณะ และมีศูนย์กลางเป็นอร
Adhyaya 170
The Birth of Gokarṇa and the Fruits of Śiva Worship (including the Śukodara Parrot Episode and Hospitality Ethics)
วราหะตรัสแก่ปฤถวี เล่าเรื่องเก่าในมถุราเกี่ยวกับตระกูลพ่อค้า วสุกรรณะ และภรรยา สุศีลา ผู้เศร้าเพราะไร้บุตร เมื่อเห็นมารด
Adhyaya 171
Śuka’s Ocean Voyage: Adverse Winds, Arrival at a Viṣṇu Shrine, and Aid from the Jaṭāyu Birds
วราหะเล่าแก่ปฤถิวีถึงเหตุการณ์ของศุกะและบิดาโคกรรณะ ผู้จากมถุราออกเดินเรือค้าขายเพื่อแสวงหาแก้วมณี หลังจัดการสั่งเสียงาน
Adhyaya 172
The Harm of Destroying a Grove and the Merit of Tree-Planting as Pūrta-Dharma
พระวราหะทรงเล่าเหตุการณ์เชิงสั่งสอนเกี่ยวกับโคกรรณะ โคกรรณะเห็นหมู่เทวีที่เคยผ่องใสกลับมีรูปกายพิกลพิการและบาดเจ็บ เมื่อ
Adhyaya 173
Account of Gokarṇa’s Śuka-Satra, Temple Consecration, and the Resulting Merit
วราหะเล่าแก่ปฤถิวีถึงเหตุการณ์หลังการตั้งถิ่นฐานอันเป็นมงคลของโคกรณะ: เขาให้เกียรติศุกะ บิดามารดาของศุกะ และครอบครัวผู้ม
Adhyaya 174
The Sanctifying Power of River Confluences: Release from the Preta-State and the Rite of Śravaṇa Dvādaśī with Vāmana Worship
อธยายะนี้ พระวราหะทรงสอนว่า “สังคม” (จุดบรรจบของแม่น้ำ) มีอานุภาพชำระล้าง แม้ความผิดหนักก็ยังบริสุทธิ์ได้ พราหมณ์ผู้เคร่
Adhyaya 175
The Sanctity of the Kṛṣṇagaṅgā Pilgrimage-Ford and the Account of the Brahmin Vasu’s Daughter
วราหะทรงสั่งสอนพระปฤถิวีต่อไป โดยกล่าวถึงความศักดิ์สิทธิ์ของหมู่สถานที่จาริกที่เกี่ยวกับกฤษณคงคาและยมุนา (กาลินที) เน้นว
Adhyaya 176
The Māhātmya of Kṛṣṇagaṅgodbhava, Kāliñjara, and the Five Sacred Baths: The Tale of Pāñcāla and Tilottamā
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้ชี้ว่า “ทีรถะ” เป็นเครื่องมือเยียวยาความผิดทางศีลธรรมบนแผ่นดิน หนุ่มพราหมณ์เชื้อสาย
Adhyaya 177
The Curse of Sāmba and the Prescribed Observance of Sun-Worship
วราหะทรงสั่งให้พระปฤถิวีสดับเหตุการณ์อีกตอนหนึ่งเกี่ยวกับความประพฤติของพระกฤษณะ ณ ทวารกา โดยมีสามพะเป็นศูนย์กลาง นารทมาถ
Adhyaya 178
Ritual Observance for Reciting the Deeds of Śatrughna (Remembrance of the Slaying of Lavaṇa)
พระวราหะทรงเป็นครูเอก ตรัสแก่ปฤถวีผู้ใฝ่บุญว่า การระลึกถึงเรื่องราวก็เชื่อมโยงกับผลแห่งพิธีกรรมได้ บทนี้รำลึกว่า พระศัตร
Adhyaya 179
Enumeration of Ritual Offenses and Their Expiations; The Sacred Merit of Saukara and Mathurā Pilgrimage
ในบทสนทนาที่มีพระปฤถิวีเป็นผู้ห่วงใยระเบียบศีลธรรมและพิธีกรรม พระนางทูลถามว่า “อปราธะ” (ความล่วงผิด) เกิดขึ้นอย่างไร และ
Adhyaya 180
The Glory of Dhruva-Tīrtha: Rules of Ancestor Libations and Śrāddha, and the Consequences of Lineage-Continuity
พระวราหะทรงอธิบายแก่พระปฤถิวีด้วยเหตุการณ์ ณ ธรุวตีรถะ เพื่อแสดงความหมายของ “ปิตฤตฤปติ” คือความอิ่มเอมของบรรพชน กษัตริย์
Adhyaya 181
Ritual Procedure for Installing and Consecrating a Madhūka-Wood Icon
บทนี้เป็นบทสนทนาเชิงสั่งสอน ระหว่างปฤถิวี (วสุธรา) กับวราหะ เมื่อปฤถิวีได้ฟังถึงอานิสงส์อันยิ่งของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และ
Adhyaya 182
Installation of a Stone Image (Ritual Procedure for Consecration)
ในรูปแบบสนทนา วราหะตรัสแก่ปฤถิวีถึงคู่มือพิธีกรรมอย่างเป็นขั้นตอนสำหรับการตั้ง/ประดิษฐาน (sthāpana/pratiṣṭhā) พระรูปศิลา
Adhyaya 183
Installation of a Clay Icon (Mṛnmayārcā) and the Ritual Protocol of Worship
ในบทสนทนากับปฤถวี (วสุธรา) พระวราหะทรงแสดงคู่มือขั้นตอนการตั้งและบูชาพระรูปดิน (มฤนมยะอรจา) โดยกำหนดลักษณะที่ควรรับ—ต้อง
Adhyaya 184
Installation of a Copper Icon (Tāmrārcā) and Its Consecratory Worship
บทนี้เป็นคำสอนของพระวราหะแก่พระปฤถิวี ว่าด้วยพิธีปรติษฐา (pratiṣṭhā) การสถาปนาเทวรูปทองแดงอย่างเป็นลำดับ ต้องสร้างรูปเคา
Adhyaya 185
Installation of a Bronze (Kāṁsya) Icon (Arcā)
อธยายะนี้ พระวราหะทรงสอนพระปฤถิวีถึงวิธีอันถูกต้องในการประดิษฐานอรจา (arcā) รูปเคารพสำริด/บรอนซ์ (kāṁsya) ของพระองค์ในศา
Adhyaya 186
Ritual Procedure for Installing Silver and Gold Images, and the Special Status of Śālagrāma
พระวราหะทรงสอนพระปฤถวีถึงพิธีทำและติดตั้งรูปเคารพเงินอย่างเป็นลำดับ: คุณสมบัติของโลหะ การบรรเลงดนตรีและบทสรรเสริญมงคล กา
Adhyaya 187
Determination of the Origin and Procedure of the Ancestral Offering (Pitṛyajña/Śrāddha)
ในรูปสนทนา พระปฤถิวี (ธรณี) ทูลถามพระวราหะให้ทรงอธิบายหลักลี้ลับของปิตฤยัชญะ/ศราทธะ ทั้งอานิสงส์ วิธีปฏิบัติ กำเนิด จุดม
Adhyaya 188
Section on the Origin and Procedure of Piṇḍa-Rites and Śrāddha: Rules of Mourning Impurity (Aśauca)
ในบทสนทนาเชิงสั่งสอน ปฤถิวีทูลถามพระวราหะให้ทรงอธิบายอศौจ (ความไม่บริสุทธิ์หลังความตาย) และวิธีประกอบศราทธะกับการถวายปิณ
Adhyaya 189
Section on the Origin and Procedure of Piṇḍa-Rites (Funerary Offerings) and Donor–Recipient Purification
พระนางปฤถิวีทูลถามพระวราหะถึงปัญหาทั้งด้านพิธีและศีลธรรมในศราทธะ: เมื่อพราหมณ์รับและฉันเปรตโภชยะ (อาหารที่อุทิศแก่ผู้ล่ว
Adhyaya 190
Determinative Exposition on Śrāddha and the Pitṛyajña (Ancestral Offering)
ในบทสนทนากับพระปฤถวี พระวราหะทรงอธิบายเหตุผลแห่งพิธีและข้อจำกัดทางสังคม-จริยธรรมของศราทธะและปิตฤยัชญะ (การบูชาอุทิศแก่บร
Adhyaya 191
Section on the Origin of Madhuparka and the Procedure for Its Ritual Donation
หลังได้ฟังคำสอนธรรมะมากมาย พระปฤถิวีทูลถามพระวราหะอีกครั้งเพื่อขอคำอธิบาย “ลับ” ว่า มธุปารกะคืออะไร ให้บุญ (ปุญญะ) อย่าง
Adhyaya 192
Description of the Universal Peace-Recitation and the Madhuparka Rite
เมื่อได้ฟังถึงกำเนิด การถวาย และผลแห่งมธุปารกะแล้ว พระปฤถิวีผู้รักษาพรตอย่างเคร่งครัดเข้าเฝ้าพระชนารทนะ (พระวราหะ) และทู
Adhyaya 193
Naciketas’ Journey to Yama’s Abode and the Eulogy of Truthfulness
อัธยายนี้อยู่ในกรอบการสั่งสอนแบบวราหะ–ปฤถวี และเล่าเป็นเรื่องตัวอย่างสำคัญ พระเจ้าชนเมชัยผู้กังวลต่อผลกรรม ทูลถามฤๅษีไวศ
Adhyaya 194
The Return of Naciketas from Yama’s Abode: Inquiry into Death, Karma, and Dharmic Release
อธยายะนี้ดำเนินตามแบบการสั่งสอนของปุราณะ (จัดวางในกรอบสนทนา วราหะ–ปฤถวี) กล่าวถึงการกลับมาของนจิเกตัสหลังไปยังแดนของยมะ
Adhyaya 195
Description of Sinners Abiding in Yama’s Realm (Catalog of Transgressions and the Logic of Retribution)
ในกรอบบทสนทนาของวราหปุราณะ วราหะทรงสั่งสอนพระธรณีว่า ธรรมะคือจริยธรรมที่ค้ำจุนโลก บทนี้หันไปสู่ถ้อยคำที่ถ่ายทอดว่า นาจิเ
Adhyaya 196
Description of the City of Dharmarāja (Yama)
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะ–ปฤถิวี บทนี้เล่าผ่านการบอกต่อ: ไวศัมปายนะรายงานแก่หมู่ฤๅษี และนาจิเกตะพรรณนาสิ่งที่ตนเห็นใน
Adhyaya 197
The Division of the Gates of Yama’s City and the Description of the Tribunal Hall
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เสนอเรื่องการพิพากษากรรมเพื่อย้ำการสำรวมทางศีลธรรมและความรับผิดชอบต่อการดูแลโลก เล่าถ
Adhyaya 198
Description of the Torments within the Cycle of Rebirth: Hymn to Yama and the Introduction to Citragupta’s Administration
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เล่ารายงานเชิงธรรมว่า บุตรของฤๅษีได้พบพระยม ผู้ครองเปรตปุระ พระยมต้อนรับด้วยเกีย
Adhyaya 199
Description of the Torments of Rebirth: The Asipatravana Punishment and the Mechanics of Karmic Retribution
ในอธยายะนี้ ภายใต้กรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี ได้แสดงบัญชี “ยาตนา” (ทัณฑทรมาน) ที่ตามมาหลังการกระทำอันเป็นโทษ โดยย้ำว่
Adhyaya 200
Description of the Forms of Infernal Torments (Naraka Yātanās)
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เป็นถ้อยคำเตือนทางศีลธรรม โดยวาด “ภูมิประเทศแห่งนรก” ตามผลของกรรมที่เบียดเบียนผู้อื่น
Adhyaya 201
The Battle between the Rākṣasas and Yama’s Attendant-Messengers
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถิวี บทนี้เล่าเหตุการณ์ที่แสดงการบริหารจักรวาลและการคุ้มครองธรรมะ ทูตของยมราชมาถึงในคราบต่าง
Adhyaya 202
Description of Infernal Punishments and the Ripening of Karmic Consequences
อัธยายนี้สอนเรื่องผลสุกงอมแห่งกรรม (กัมมวิปากะ) ผ่านเรื่องการบริหารนรกตามแบบครู–ผู้ถาม โดยพระวราหะทรงตอบความกังวลของพระป
Adhyaya 203
Enumeration and Description of Classes of Sins and Their Consequences
อธยายะนี้อยู่ในกรอบคำสั่งสอนของพระวราหะต่อพระปฤถิวี กล่าวแจกแจงจำแนก “บาป” (การกระทำอันเป็นโทษ) และผลกรรมอย่างเป็นหมวดหม
Adhyaya 204
Description of the Dispatching of Messengers (Yama’s Envoys) and Chitragupta’s Orders
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้ถ่ายทอดโดยฤๅษีในฐานะรายงานคำสั่งของจิตรคุปตะ แสดงแบบอย่างการปกครองกรรมเชิงธุรการ
Adhyaya 205
Description of the Proclamation of Auspicious and Inauspicious Karmic Results
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้ถ่ายทอดรายงานเชิงสั่งสอนจากบุตรฤๅษี ว่าด้วยการตรวจสอบกรรมของมนุษย์โดยยมและจิตรคุปต์
Adhyaya 206
Section on the Manifestation of the Fruits of Auspicious Deeds
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้นำเสนอเป็นรายงานของฤๅษีถึงสารของจิตรคุปตะว่าด้วยการตัดสินบุญหลังความตาย กล่าวถึง
Adhyaya 207
Section on the ‘Person’ who Entices Beings within the Cycle of Rebirth
ภายในกรอบคำสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้แทรกบทสนทนาย่อยเชิงสั่งสอน: ฤษิปุตรเล่าถ้อยคำที่ได้ยินจากนารท นารทไปยังท้องพระโร
Adhyaya 208
Narration of the Exemplum of the Pativratā (Devoted Wife)
ในกรอบสนทนาระหว่างวราหะกับปฤถิวี บทนี้ยกอุทาหรณ์สั่งสอนธรรมะผ่านบทสนทนารองระหว่างยม (ธรรมราช) นารท และสตรีผู้เป็นปติวรตา
Adhyaya 209
Description of the Greatness of the Pativratā (Marital Fidelity and Ethical Devotion)
ในกรอบคำสอนของวราหปุราณะ (ฉากใหญ่เป็นวราหะ–ปฤถวี) บทนี้เสนอสนทนาย่อยที่นารทถามยมว่า มนุษย์—โดยเฉพาะผู้ภักดีต่อกฤษณะ—จะบร
Adhyaya 210
Inquiry into Moral Agency (Karma) and Practical Means for the Dissolution of Sin: the Śiśumāra Contemplation
อธยายะนี้อยู่ในกรอบคำสอนแบบวราหะ–ปฤถิวี เป็นบทสนทนาที่นารทถามยมถึงความขัดแย้งระหว่างการบำเพ็ญตบะกับการที่ทุกข์ยังคงอยู่:
Adhyaya 211
Methods for the Removal of Sin and the Eulogy of Prabodhinī Ekādaśī/Dvādaśī
บทนี้เริ่มด้วยนารทกราบทูลธรรมราช (ยม) ขอคำแนะนำเพื่อความผาสุกที่ครอบคลุมถึงศูทรด้วย เพราะยมประกาศความเป็นกลางต่อสรรพชีวิ
Adhyaya 212
An Awakening Description within the Allegory of the Wheel of Saṃsāra
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะ–ปฤถิวี บทนี้เป็นตอนรับรองและผลสืบเนื่องจากเรื่องธรรมะก่อนหน้าอันเป็นอุปมาว่า “กงล้อสังสาระ”
Adhyaya 213
The Glory of Gokarṇeśvara: Nandin’s Austerities and Śiva’s Boons
บทนี้ในวราหปุราณะดำเนินแบบคำสอนเชิงสนทนา โดยวราหะสอนพระปฤถวี และมีบทสนทนาซ้อนที่สันตกุมารถามพระพรหมเกี่ยวกับโกกรณะฝ่ายเห
Adhyaya 214
The Glory of Gokarṇa: Description of Nandikeśvara’s Boon and the Assembly of Deities on Mount Muñjavat
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้เป็นเรื่องตถิรฺถ-มหาตมยะ แสดงว่า “พรทิพย์” และ “ภูมิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์” ก่อให้เกิดระเบ
Adhyaya 215
Description of the Māhātmya of Gokarṇeśvara and Jaleśvara (Śaileśvara) in the Śleṣmātaka Forest
ในกรอบคำสอนระหว่างวราหะ–ปฤถวี บทนี้กล่าวถึงตถีรถะ-มหาตมยะของโคกรเณศวรและชเลศวร (ไศเลศวร) ณ ป่าศเลษมาตกะ อินทร (ศักระ) แล
Adhyaya 216
The Sacred Account of Gokarṇa, Śṛṅgeśvara, and Related Tīrthas
ในกรอบการสั่งสอนระหว่างวราหะกับปฤถวี บทนี้กล่าวถึงกำเนิดภูมิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีโกกรณะและศฤงเฆศวรเป็นศูนย์กลาง โดยในเร
Adhyaya 217
Eulogy of the Merits (Phalaśruti) of the Dharāṇī–Varāha Dialogue
อัธยายะนี้เป็นฟลศรุติอย่างเป็นทางการ สรรเสริญคุณแห่ง “ธราณี–วราหสํวาท” ว่าเป็นคำสอนที่เมื่อได้ฟัง สวดท่อง และรักษาไว้ ย่
Adhyaya 218
Index of Topics and Reading Protocols (Anukramaṇikā Chapter)
อัธยายนี้ทำหน้าที่เป็นอนุกรมณิกา คือสารบัญเชิงโครงสร้างที่สรุปหน่วยเรื่องเล่าและคำสอนสำคัญของวราหปุราณะ โดยวราหะทรงกล่าว
The chapter frames an Earth-centered ethic through narrative: Pṛthivī’s rescue becomes the basis for asking how the world is created, stabilized, and protected. The text positions terrestrial preservation (bhū-uddhāra and ongoing safeguarding) as a central cosmological concern, expressed through praise, inquiry, and protective recitation directed to Viṣṇu/Varāha.
No explicit tithi, lunar month, vrata timing, or seasonal markers appear in this adhyāya. The temporal framework is instead kalpa-based recurrence (“kalpe kalpe”), emphasizing cyclical cosmic time rather than ritual calendrics.
Terrestrial balance is encoded through the motif of Earth’s destabilization and recovery: Pṛthivī is carried toward rasātala and restored from the mahārṇava by Varāha. The subsequent protective stuti and body-guarding invocations function as a literary model for safeguarding the integrity of the world-body (Earth) within a broader cosmological order.
The chapter references avatāra-linked figures and antagonists as cultural memory rather than genealogical lists: Hiraṇyakaśipu, Bali (bound by Vāmana), Jāmadagnya Rāma (Paraśurāma), and Rāvaṇa. It also includes cosmological personnel: Śeṣa (supporting Viṣṇu) and Brahmā (four-faced, lotus-born from the navel).
The text foregrounds a cosmological pedagogy: correct knowledge of creation (sarga) and its ordered taxonomies is presented as foundational to understanding dharma and sustaining the intelligibility of the world. By casting Pṛthivī as ‘bhūta-dhātrī’ and by linking knowledge-loss/restoration (through Sāvitrī and the Vedas) to cosmic order, the chapter implicitly treats the maintenance of terrestrial balance as dependent on disciplined cognition, lineage memory, and orderly social-cosmic roles.
The chapter uses cosmological chronology rather than ritual calendrics: it references kalpa transitions (end of a prior kalpa and awakening at the start of a new cycle), and it introduces the caturyuga sequence (kṛta, tretā, dvāpara, kali). No tithi, nakṣatra, māsa, or seasonal observances are specified in the provided passage.
Environmental balance is encoded through cosmogony: Pṛthivī is explicitly described as bhūta-dhātrī (support of beings), and creation proceeds through graded differentiation (elements, guṇas, and sarga classes). The narrative’s emphasis on ordered emergence (rather than chaos) frames ‘Earth-sustenance’ as a function of correct cosmic sequencing and knowledge continuity—reinforced by the Śvetadvīpa episode where Vedic knowledge is lost and restored, symbolizing the recovery of an ordering principle that stabilizes worldly life.
The text references Svāyambhuva Manu and early royal figures Priyavrata and Uttānapāda, situating cosmogony alongside genealogy. It lists major sages/Prajāpatis (Sanaka and related Kumāras; Marīci, Atri, Aṅgiras, Pulaha, Kratu, Pulastya, Pracetā, Bhṛgu, Nārada, Vasiṣṭha) and introduces Dakṣa as a progenitor whose daughters generate classes of beings (devas, dānavas, gandharvas, uragas, and birds). Rudra is described as arising from Brahmā’s anger and differentiated into multiple forms (eleven Rudras).
The text advances renunciation and disciplined devotion (tapas with Nārāyaṇa-japa) as a means to transcend social dualities and reorient conduct toward restraint, continuity of learning, and service across cosmic cycles; it culminates in an explicit injunction to become viṣṇu-parāyaṇa (Viṣṇu-centered in life-practice).
No lunar tithi, vrata-calendar, or seasonal observance is specified. The chapter instead uses cosmic time markers: “brahmaṇaḥ yuga-sahasram” (a thousand yugas of Brahmā) and the creative ‘day’ of Brahmā (dinādi), placing Nārada’s rebirth within cyclical creation (sṛṣṭi) rather than ritual calendrics.