Adhyaya 64: Procedure for the Vow that Cultivates Valor (Durgā Navamī Observance)

Verse 1

अगस्त्य उवाच । अथापरं प्रवक्ष्यामि शौर्यव्रतमनुत्तमम् । येन भीरोरपि महच्छौर्यं भवति तत्क्षणात् ॥ ६४.१ ॥

ฤๅษีอคัสตยะกล่าวว่า “บัดนี้เราจักอธิบายวรตะแห่งความกล้าหาญอันยอดยิ่ง ซึ่งทำให้แม้ผู้ขลาดก็เกิดมหาความกล้าได้ในทันที”

Verse 2

मासि चाश्वयुजे शुद्धां नवमीं समुपोषयेत् । सप्तम्यां कृतसंकल्पः स्थित्वाऽष्टम्यां निरोधनः ॥ ६४.२ ॥

ในเดือนอาศวยุช พึงถืออุโบสถอย่างบริสุทธิ์ในวันนวมิ เมื่อได้ตั้งสังกัลปะในวันสัปตมิแล้ว พึงดำรงตนในวันอัษฏมิและปฏิบัติความสำรวม (นิโรธนะ)

Verse 3

नवम्यां पारयेत् पिष्टं प्रथमं भक्तितो नृप । ब्राह्मणान् भोजयेद् भक्त्या देवीं चैव तु पूजयेत् । दुर्गां देवीं महाभागां महामायां महाप्रभाम् ॥ ६४.३ ॥

ในวันนวมิ (วันที่เก้า) ข้าแต่พระราชา พึงทำการปารณะก่อนด้วยเครื่องบูชา “ปิษฺฏะ” ด้วยศรัทธาภักดี พึงถวายภัตตาหารแก่พราหมณ์ด้วยศรัทธา และบูชาเทวีทุรคา—มหาภาคา มหามายา มหาประภา—ด้วย

Verse 4

एवं संवत्सरं यावदुपोष्येति विधानतः । व्रतान्ते भोजयेद्धीमान् यथाशक्त्या कुमारिकाः ॥ ६४.४ ॥

ดังนี้ เมื่อถืออุโบสถตามพิธีบัญญัติยาวนานถึงหนึ่งปี ครั้นสิ้นสุดวรตแล้ว ผู้มีปัญญาพึงเลี้ยงอาหารแก่กุมารี (หญิงพรหมจารี) ตามกำลังศรัทธาและความสามารถ

Verse 5

हेमवस्त्रादिभिस्तास्तु भूषयित्वा तु शक्तितः । पश्चात्क्षमापयेत् तास्तु देवी मे प्रीयतामिति ॥ ६४.५ ॥

ครั้นประดับกุมารีเหล่านั้นตามกำลังด้วยทองคำ เครื่องนุ่งห่ม และสิ่งอื่น ๆ แล้ว ต่อจากนั้นพึงขอขมาว่า “ขอพระเทวีทรงโปรดปรานข้าพเจ้า”

Verse 6

एवं कृते भ्रष्टराज्यो लभेद्राज्यं न संशयः । अविद्यो लभते विद्यां भीतः शौर्यं च विदन्ति ॥ ६४.६ ॥

เมื่อกระทำดังนี้แล้ว พระราชาผู้สิ้นอำนาจย่อมได้ราชสมบัติคืนโดยไม่ต้องสงสัย ผู้ไร้วิชาย่อมได้วิชา และผู้หวาดกลัวก็เป็นที่รู้จักว่าเปี่ยมด้วยความกล้าหาญ