Adhyaya 84: Description of the Northern Regions: Ramyaka, Hiraṇmaya, Uttarakuru, Candradvīpa, Sūryadvīpa, and Rudrākara

Verse 1

रुद्र उवाच । उत्तराणां च वर्षाणां दक्षिणानां च सर्वशः । आचक्षते यथान्यायं ये च पर्वतवासिनः । तच्छृणुध्वं मया विप्राः कीर्त्यमानं समाहिताः ॥ ८४.१ ॥

พระรุดระตรัสว่า “ว่าด้วยแดนฝ่ายเหนือ และทำนองเดียวกันแดนฝ่ายใต้ทั้งหมด ตามแบบแผนที่ชาวภูเขากล่าวไว้โดยชอบธรรม ท่านพราหมณ์ผู้รู้ทั้งหลาย จงฟังถ้อยคำที่เรากำลังสาธยายนี้ และจงตั้งจิตให้แน่วแน่”

Verse 2

दक्षिणेन तु श्वेतस्य नीलस्य चोत्तरेण च । वायव्यां रम्यकं नाम जायन्ते तत्र मानवाः । मतिप्रधानाः विमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥ ८४.२ ॥

ทางใต้ของศเวตะและทางเหนือของนีละ ในทิศพายัพ มีแคว้นชื่อว่า ‘รมัยกะ’ ที่นั่นมนุษย์เกิดมา—เด่นด้วยปัญญา บริสุทธิ์ และปราศจากความชราและกลิ่นอันไม่พึงประสงค์.

Verse 3

तत्रापि सुमहान् वृक्षो न्यग्रोधो रोहितः स्मृतः । तत्फलाद् रसपानाद्धि दशवर्षसहस्रिणः । आयुषा सर्वमनुजा जायन्ते देवरूपिणः ॥ ८४.३ ॥

ที่นั่นยังกล่าวถึงต้นนยโครธะ (ไทร) อันยิ่งใหญ่ชื่อว่า ‘โรหิตะ’ ด้วย การดื่มน้ำคั้นจากผลของมันทำให้มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอายุหนึ่งหมื่นปี และมีรูปโฉมดุจเทพ.

Verse 4

उत्तरेण च श्वेतस्य त्रिशृङ्गस्य च दक्षिणे । वर्षं हिरण्मयं नाम तत्र हैरण्वती नदी । यक्षाः वसन्ति तत्रैव बलिनः कामरूपिणः ॥ ८४.४ ॥

ทางเหนือของศเวตะและทางใต้ของตรีศฤงคะ มีแคว้นชื่อว่า ‘หิรัณมยะ’ ที่นั่นมีแม่น้ำไหรัณวตีไหลผ่าน และที่นั่นเองเหล่ายักษะพำนัก—ทรงพลังและแปลงกายได้ตามปรารถนา.

Verse 5

एकादशहस्त्राणि समानां तेन जीवते । शतान्यन्यानि जीवन्ते वर्षाणां दश पञ्च च ॥ ८४.५ ॥

ตามมาตรานั้น (มนุษย์) มีอายุสิบเอ็ดพัน ‘สมะ’ (ปี) ส่วนผู้อื่นมีอายุเพิ่มอีกเป็นร้อยปีหลายช่วง—สิบและห้า คือเพิ่มอีกสิบห้าปี.

Verse 6

लकुचाः क्षुद्रसा वृक्षास्तस्मिन् देशे व्यवस्थिताः । तत्फलप्राशमानाः हि तेन जीवन्ति मानवाः ॥ ८४.६ ॥

ในแคว้นนั้นมีต้นละกุจะซึ่งมีน้ำยางน้อยตั้งอยู่ มนุษย์ที่นั่นดำรงชีวิตด้วยการกินผลของต้นเหล่านั้น.

Verse 7

ณภูเขาตรีศฤงคะของเขานั้น มียอดที่เป็นแก้วมณี ทอง และรัตนะทั้งปวงเรียงลำดับกัน จากยอดด้านเหนือไปจนถึงฝั่งมหาสมุทรด้านใต้ มีชนอุตตรกุรุอาศัยอยู่ ที่นั่นเครื่องนุ่งห่มและเครื่องประดับบังเกิดบนต้นไม้เอง มีต้นไม้น้ำนมและมีรสน้ำนมไหลอยู่ พื้นดินเป็นแก้วมณี ทรายเป็นทองคำ ณที่นั้นมนุษย์ผู้ตกจากสวรรค์พำนัก มีอายุหนึ่งหมื่นสามพันปี ทางตะวันตกของทวีปนั้น เมื่อข้ามสี่พันโยชน์ จากเทวโลกมีจันทรทวีป เป็นวงรอบหนึ่งพันโยชน์ กลางทวีปมีภูเขาคู่ชื่อจันทรกานต์และสุริยกานต์ ระหว่างสองภูเขามีแม่น้ำใหญ่ชื่อจันทราวตี อุดมด้วยผลไม้จากพฤกษานานาและสายน้ำมากมาย นั่นคือกุรุวรรษ ทางด้านเหนือ เมื่อข้ามแดนสมุทรที่ประดับด้วยระลอกคลื่นห้าพันโยชน์ จากเทวโลกมีสุริยทวีป เป็นวงรอบหนึ่งพันโยชน์ กลางทวีปมีภูเขาประเสริฐกว้างหนึ่งร้อยโยชน์ สูงเท่านั้น จากภูเขานั้นมีแม่น้ำชื่อสุริยาวรรตไหลออก ที่นั่นเป็นที่ประดิษฐานของพระสุริยะ ประชาชนผู้มีพระสุริยะเป็นเทวตา มีอายุหนึ่งหมื่นปี และทางตะวันตกของทวีปนั้น เมื่อข้ามสี่พันโยชน์ ในมหาสมุทรที่มีวงรอบหนึ่งหมื่นโยชน์ มีทวีปชื่อรุทราการ ที่นั่นมีภัทรอาสนะของพระวายุประดับรัตนะนานา และพระวายุผู้มีรูปกายสถิตอยู่ ประชาชนมีวรรณะดุจทองคำและมีอายุห้าพันปี