Adhyaya 161: The Efficacy of the Sacred Forests: The Merit of Pilgrimage to Mathurā’s Twelve Groves

Verse 1

अथ देववनप्रभावः ॥ धरण्युवाच ॥ ये धर्मविमुखा मूढाः सर्वज्ञानविवर्जिताः ॥ का गतिः कृष्ण तेषां हि विहिता नरके सुरैः

บัดนี้ (กล่าวถึง) อานุภาพแห่งเทววัน พระธรณีกล่าวว่า: “ผู้ใดหันเหจากธรรม เป็นคนหลงผิด และปราศจากความรู้ทั้งปวง—โอ้พระกฤษณะ เหล่าเทวดาได้กำหนดคติในนรกไว้แก่เขาอย่างไร?”

Verse 2

अभुक्त्वा नारकं दुःखं सुकृतैः पुण्यदैर्नृणाम् ॥ प्रयान्ति कर्मणा येन तमुपायं ब्रवीहि मे

“โดยไม่ต้องเสวยทุกข์นรก ด้วยสุจริตกรรมอันให้บุญของมนุษย์—เขาทั้งหลายก้าวพ้นไปได้ด้วยกรรมใด? ขอพระองค์โปรดบอกอุบายแก่ข้าพเจ้าเถิด”

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ सर्वधर्मविहीनानां पुरुषाणां दुरात्मनाम् ॥ नरकार्त्तिहरादेवी मथुरा पापघातिनी ॥

พระศรีวราหะตรัสว่า: สำหรับบุรุษผู้ปราศจากธรรมทั้งปวงและมีจิตชั่วร้าย เทวีมถุราโปรดขจัดความทุกข์แห่งนรกและทำลายบาปทั้งหลาย

Verse 4

मथुरावासिनो ये च तीर्थानां चोपसेवकाः ॥ वनानां दर्शको वाथ मथुराक्रमकोऽपि वा ॥

ผู้ที่พำนักอยู่ในมถุรา และผู้ที่ปรนนิบัติสักการะทิรถะอันศักดิ์สิทธิ์; อีกทั้งผู้ที่เพียงได้เห็นป่าไม้เหล่านั้น หรือแม้ผู้ที่ก้าวเท้าเข้าสู่มถุรา—

Verse 5

एषां मध्ये कृतं यैश्च एकं च शतमोजसा ॥ न ते नरकभोक्तारः स्वर्गभाजो भवन्ति ते ॥

และในหมู่คนเหล่านั้น ผู้ใดประกอบการปฏิบัตินี้ด้วยกำลังใจมั่นคง—ครั้งเดียวหรือร้อยครั้ง—ย่อมไม่เป็นผู้เสวยนรก; เขาย่อมเป็นผู้มีส่วนในสวรรค์

Verse 6

आदौ मधुवनं नाम द्वितीयं तालमेव च ॥ वनं कुन्दवनं चैव तृतीयं वनमुत्तमम् ॥

ประการแรกคือป่าชื่อมธุวัน; ประการที่สองคือป่าตาลวัน. ประการที่สามแท้จริงคือป่าอันประเสริฐชื่อกุณฑวัน

Verse 7

चतुर्थं काम्यकवनं वनानां वनमुत्तमम् ॥ पञ्चमं वै बहुवनं षष्ठं भद्रवनं स्मृतम् ॥

ประการที่สี่คือกามยกวัน เป็นป่าอันยอดเยี่ยมในหมู่ป่าทั้งหลาย; ประการที่ห้าคือพหุวัน; ประการที่หกเป็นที่ระลึกนามว่าภัทรวัน

Verse 8

सप्तमं तु वनं भूमे खादिरं लोकविश्रुतम् ॥ महावनं चाष्टमं तु सदैव च मम प्रियम् ॥

โอ้พระแม่ธรณี ป่าลำดับที่เจ็ดคือ “คาทิระ” อันเลื่องลือไปทั่วโลก ป่าลำดับที่แปดคือ “มหาวนะ” อันเป็นที่รักยิ่งของเราเสมอ

Verse 9

लोहर्गलवनं नाम नवमं पातकापहम् ॥ वनं बिल्ववनं नाम दशमं देवपूजितम् ॥

ป่าลำดับที่เก้าชื่อ “โลหรคละวนะ” เป็นผู้ขจัดบาปกรรม ป่าลำดับที่สิบชื่อ “บิลววะนะ” อันได้รับการสักการะในพิธีบูชาเทพ

Verse 10

यथाक्रमेण ये यात्रां वनानां च जितेन्द्रियाः ॥ करिष्यन्ति वरारोहे इन्द्रलोकं व्रजन्ति ते ॥

โอ้ผู้มีสะโพกงาม ผู้ใดสำรวมอินทรีย์แล้วกระทำการจาริกไปยังป่าทั้งหลายตามลำดับ ผู้นั้นย่อมไปสู่โลกของพระอินทร์

Verse 11

एकादशं तु भाण्डीरं द्वादशं वृन्दका वनम् ॥ एतानि ये प्रपश्यन्ति न ते नरकभोगिनः ॥

ลำดับที่สิบเอ็ดคือ “ภาณฑีระ” ลำดับที่สิบสองคือป่า “วฤนทกา” ผู้ใดได้เห็นสถานที่เหล่านี้ ผู้นั้นย่อมไม่เป็นผู้เสวยทุกข์ในนรก