Opening the text

मण्डल 1
The Grand Opening
மண்டலம் 1 ரிக் வேதத்தை ஒரு திட்டமிட்ட யாக-தரிசனத்துடன் தொடங்குகிறது: அழைக்கப்படும் புரோகிதராக அக்னி, தீட்சை/அபிஷேகத்தை நிறைவேற்றும் பானமாக சோமம், மேலும் ஒளி, நீர், செல்வம் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தும் வெற்றிச் சக்தியாக இந்திரன். பிந்தைய காலத்தின் பல்வகைத் தொகுப்பாக இருப்பதால், இது பல ரிஷி மரபுகளின் (குறிப்பாக மதுச்சந்தஸ், கோதம, கான்வ) குரல்களை ஒன்றிணைக்கிறது; வழிபாட்டு அழைப்புகள், இணைத் தெய்வங்களுக்கு அர்ப்பணிப்புகள், பின்னர் பிரபஞ்சப் பிரதிபலிப்பு மற்றும் ஆசிவாக்குகள் என நகர்கிறது. இம்மண்டலத்தின் ஸூக்தங்கள் யாக வெற்றியை ‘ருத’ (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) உடன் மீண்டும் மீண்டும் இணைத்து, தெய்வச் சட்டத்தின் கட்டுதல்–விடுவித்தல் வல்லமை, மன்னிப்பு, கட்டுப்பாடு, மற்றும் சமூக நலன் குறித்த வேண்டுதல்களை முன்னிறுத்துகின்றன.
Sukta 1.1
ரிக் வேதத்தின் இந்த தொடக்க ஸூக்தம், யாகத்தின் முதன்மை புரோஹிதராகிய (புரோஹித) அக்னியை அழைக்கிறது—அவர் தேவர்களை இங்கு கொண்டு வரும் தெய்வத் தூதர்; செழிப்பை நிலைநாட்டுபவர். ஒன்பது காயத்ரி செய்யுட்களில் அக்னி, ஷி-இச்சையால் இயக்கப்படுபவர், சத்தியத்தைத் தாங்குபவர், ‘ரத்தினங்கள்/செல்வங்கள்’ வழங்குவதில் சிறந்தவர் எனப் புகழப்படுகிறார்; இறுதியில், வழிபாட்டாளரின் நலனுக்காக அவர் தந்தைபோல் அணுகத்தக்கவராகவும் நெருக்கமானவராகவும் இருக்க வேண்டுமெனும் உளமார்ந்த வேண்டுதல் நிறைவடைகிறது.
Sukta 1.2
ரிக் வேதம் 1.2 என்பது ஆரம்பகால சோம-அர்ப்பணப் பாடல்; இதில் முதலில் வேகமிகு உயிர்மூச்சாகிய வாயுவை யாகத்திற்குவரவும், தயாரிக்கப்பட்ட சோமத்தை அருந்தவும் அழைக்கிறது. பின்னர் அழைப்பு இணைத் தெய்வங்களுக்கு விரிகிறது—வாயுவுடன் இந்திரன், இறுதியில் மித்ர-வருணன்—ஊக்கமூட்டும் வல்லமை, வெற்றியளிக்கும் ஆற்றல், மேலும் பயனுள்ள புனிதச் செயலை நிறைவேற்றத் தேவையான விவேகமிக்க ஒழுங்கு (தக்ஷ) ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது.
Sukta 1.3
ரிக் வேதம் 1.3 என்பது ஆரம்பகால காயத்ரீச் சந்தத்தில் அமைந்த அழைப்பு‑வரவேற்பு ஸூக்தம். விடியற்காலத்தின் வேகமிகு இரட்டையர், மீட்பு‑காப்பு வழங்கும் அஶ்வினௌ யாகத்திற்குப் வரவும், அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஹவிஸை ஏற்றுக்கொள்ளவும், வலிமை, மகிழ்ச்சி, வளம் ஆகியவற்றை அளிக்கவும் அழைக்கப்படுகின்றனர். பின்னர் இந்த அழைப்பு ‘விஶ்வே தேவாஃ’ (அனைத்து தேவர்கள்) வரை விரிவடைகிறது; இறுதியில் சரஸ்வதியைப் பற்றிய ஒளிமிகு உறுதிப்பாட்டில் முடிகிறது—அவள் ஊக்கமூட்டும் சிந்தனை/பிரக்ஞை (தீ) யை எழுப்புபவள் எனப் போற்றப்படுகிறாள்—இதனால் யாகம் வெளிப்புற அர்ப்பணிப்பாக மட்டுமன்றி, உள்ளார்ந்த தெளிவு விழிப்பாகவும் மாறுகிறது.
Sukta 1.4
இந்த காயத்ரீ ஸூக்தம் யாகத்தை பயனளிக்கச் செய்யும் தெய்வீக சக்தியை அழைக்கிறது—அக்னி; அவர் அர்ப்பணிப்பும் (ஆஹுதி) உள்ளார்ந்த வேட்கையும் ஆகியவற்றின் நன்கு வடிவமுற்ற, இடையறாத வலிமையாகவும், உள்-சித்தத்தின் (இச்சை) ஒருமுகத் தூண்டுதலாகவும் விளங்குகிறார்—அவரை நாள்தோறும் பாதுகாப்புக்கும் வளர்ச்சிக்கும் வேண்டி அழைக்கின்றது. மேலும் இது இந்திரனை நோக்குகிறது—சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்குப் பலமிகு துணையாய், உறுதிப்படுத்தும் அமைதியாய் இருப்பவரை; அவரிடத்தில் நல்ல புகழ், நிறைவு/பெருக்கம், மற்றும் தடைகளைத் தாண்டி பாதுகாப்பான கடத்தல் வேண்டப்படுகிறது. இவ்விருவருடனும், ஆரம்ப வேத யாகம் வெளி-உள் இரண்டையும் சேர்ந்த செயல் எனச் சூழ்கிறது: இச்சையைத் தீப்பற்றச் செய்தல் (அக்னி) மற்றும் வெற்றிகரமான பாதுகாப்பைப் பெறுதல் (இந்திரன்).
Sukta 1.5
ரிக் வேதம் 1.5 இல் இந்திரனை அழைக்கிறது: அவர் யாகத்திற்குத் வந்து ஆசனம் ஏற்று, தோழர்கள் ஸ்தோமம் (புகழ்ப்பாடல்) எழுப்பும் போது புதிதாகப் பிழிந்த சோமத்தை அருந்த வேண்டும். இதில் இந்திரனின் உடனடியான, முழுமையாக வளர்ந்த வீர வல்லமைப் போற்றப்படுகிறது—சோமத்திற்காகவும் மேலாதிக்கத்திற்காகவும் பிறந்தது—முடிவில் பகைமையுள்ள மானுட சக்திகள் வழிபடுவோருக்கு தீங்கு செய்யாதபடி காக்க வேண்டுமெனவும், அழிவை உண்டாக்கும் தாக்குதலை இந்திரன் துரத்தி அகற்ற வேண்டுமெனவும் பாதுகாப்புப் பிரார்த்தனை செய்யப்படுகிறது.
Sukta 1.6
ரிக் வேதம் 1.6 காயத்ரீச் சந்தத்தில் அமைந்த இந்திர ஸ்தோத்திரம்; இதில் இந்திரனின் வெற்றிப் பராக்கிரமம், பிரபஞ்சச் செயலில் இயக்கப்படுமாறு ‘யோக’ செய்து செலுத்தப்படும் ஒளிமிகு சூரிய ‘ரோசனா’ (ஒளிச்சுடர்/தீப்தி) உடன் இணைக்கப்படுகிறது. கவிஞர்கள் ஊக்கமூட்டும் வாக்கினால் இந்திரனை அணுகி, விண், மண், மற்றும் விரிந்த இடைநிலைகள்—அனைத்துத் தளங்களிலிருந்தும் ‘ஸாதி’ (வெற்றி/பெறுதல்) வேண்டுகின்றனர்; வெற்றியின் சக்தி அவர்களின் வாழ்விலும் யாகச் சடங்கிலும் நிலைபெறும்படி.
Sukta 1.7
ரிக் வேதம் 1.7 என்பது சுருக்கமான காயத்ரீ ஸூக்தம்; பாடுவோரும் ஞானிகளும் புகழ்வதற்கான முதன்மை இலக்கு இந்திரனே என்று மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது—ஒளிமிக்க ஸ்தோத்திரங்களாலும் ஊக்கமூட்டும் வாக்காலும் அவர் வலுப்பெறுகிறார். எப்போதும் தானம் அளிக்கும் ‘காளை’ இந்திரன் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சாரத்தை விரிவாக்கி, தன் பிளவில்லா சக்தியை வழிபடுவோரின் பக்கம் திருப்பி, வெற்றி, பாதுகாப்பு, வளர்ச்சி ஆகியவற்றை அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 1.8
ரிக் வேதம் 1.8 என்பது இந்திரனை நோக்கிய காயத்ரீச் சந்தப் பாடல். இதில் வெற்றியளிக்கும், இடையறாது பெருகும் ‘ரயி’ (செல்வம்/நிறைவு-வளத்தின் ஆற்றல்) வேண்டப்படுகிறது; மேலும் கூட்டுத் யாகத்தில் இந்திரனின் பாதுகாப்பும் நாடப்படுகிறது. இது கூடுகை, ஊக்கமூட்டும் சிந்தனை, மற்றும் ‘தோக’ (சந்ததி) பெறுதல் ஆகிய உருவகங்களின் வழியாக நகர்ந்து, இறுதியில் சோமம் அருந்தும் இந்திரனைப் புகழும் உச்சச் செயலில் முடிகிறது; அதனால் வலிமையும் ஆனந்தமும் உறுதியாகின்றன.
Sukta 1.9
ரிக் வேதம் 1.9 என்பது சுருக்கமான காயத்ரீச் சந்தப் பாடல். இதில் சோமப் பிழிதல் (சோமப் பீடனம்) நடைபெறும் வேளையில் இந்திரன் அழைக்கப்படுகிறார். அவர் உற்சாகமூட்டும் சோமரஸத்தை அருந்தி, வழிபடுவோருக்கு வெற்றியளிக்கும் வலிமையை அளிக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. கவிஞன் இந்திரன் இருப்பை மீண்டும் மீண்டும் ‘வளர்ச்சி’யுடன் இணைக்கிறான்—வலிமை (ஓஜஸ்), ஒளிமிக்க வீரத்திறன் (த்யும்ன) மற்றும் செல்வம் (ராயஸ்) ஆகியவற்றின் பெருக்கமாக—யாகம் செய்பவர்கள் வெற்றி மற்றும் புகழ் நோக்கி முன்னேறும்படி.
Sukta 1.10
இந்த ஸூக்தம் இந்திரன் (சதக்ரது) என்பவரை அழைக்கிறது—ஊக்கமூட்டும் ஸ்தோத்திரப் பாடலால் வலுப்பெறும் சக்தியாகவும், அதற்குப் பதிலாக வெற்றிச் சக்தி, புகழ், செழிப்பு ஆகியவற்றை அளிப்பவராகவும் அவரை வர்ணிக்கிறது. தண்டைப் போல இந்திரனை “உயர்த்தும்” புகழ்ச்சியால், கவிஞன் மறைந்துள்ள “பசுக்கள்” (ஒளி/செல்வங்கள்) வெளிப்படச் செய்யவும், வழியை விரிவாக்கவும், வழிபடுவோருக்காக ராதஸ் (நிறைவு/பெருக்கம்) வெளிப்படையாகத் தோன்றச் செய்யவும் வேண்டுகிறார்.
Sukta 1.11
ரிக் வேதம் 1.11 என்பது சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாவனையிலான ஸூக்தம். இதில் புகழ்ச்சியால் இந்திரனின் மகிமை உயர்த்தப்பட்டு, அவன் தீர்மானமான வீரச் செயல்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன—குறிப்பாக வலாவின் குகையைத் திறந்து, ஒளிமிக்க “பசுக்கள்” (கதிர்கள்/செல்வம்) விடுவித்தல். இந்திரனின் வெற்றிச் சக்தி, பாதுகாப்பு, மற்றும் பெருந்தானங்களை வேண்டி, உண்மைமனம் கொண்ட வழிபாட்டாளர்கள் அழைக்கும் போது அவன் தாராளம் எல்லாக் கணக்கையும் மீறுகிறது என உறுதிப்படுத்துகிறது.
Sukta 1.12
இந்த காயத்ரீச் செய்யுளான ஸூக்தம், அக்னியை தெய்வத் தூதனாகவும் ஹோத்ராகவும் தேர்ந்தெடுக்கிறது; அவர் யஜமானனின் புகழ்ச்சியையும் ஆஹுதிகளையும் தேவர்களிடம் கொண்டு சென்று, அவர்களின் அருளாசிகளை மீண்டும் கொண்டு வருகிறார். அக்னி அனைத்தையும் அறிந்தவன், சத்தியத்தில் நிலைபெற்றவன், உள்ளார்ந்த துயரை நீக்குபவன் எனப் போற்றப்படுகிறது; யாகத்தை பயனளிக்கச் செய்து, தன் பிரகாசமான ஜ்வாலையால் இறுதி ஸ்தோமத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.13
ரிக் வேதம் 1.13 என்பது சுருக்கமான அழைப்புப் பாடல்; இதில் அக்னி ஹோத்ராகவும் தூதராகவும் தீப்பற்றச் செய்து, அவர் தேவர்களை யாகத்திற்குக் கொண்டு வரவும், அர்ப்பணிப்பு (ஆஹுதி) பயனளிக்கவும் வேண்டப்படுகிறது. செய்யுள்கள் ஒரு சடங்கு ‘பெயர் அழைப்பு’ போல முன்னேறி—இரவு மற்றும் விடியல் (உஷஸ்) உட்பட முக்கிய தெய்வ சக்திகளை பர்ஹிஸில் அமர்ந்து பங்கெடுக்க அழைத்து—இறுதியில் ‘ஸ்வாஹா’ உடன் தயாரான இல்ல யஜ்ஞத்தில் தேவர்கள் கூடிவந்து யஜமானனை வலுப்படுத்த வேண்டும் என நிறைவு பெறுகின்றன.
Sukta 1.14
ரிக் வேதம் 1.14 என்பது காயத்ரீ சந்தத்தில் அமைந்த அழைப்புப் பொருளுடைய அக்னி ஸூக்தம். இதில் கண்வ ரிஷி, அக்னி விஶ்வே தேவாஃ உடன் சோமபானத்திற்காக இங்கு வரவும், குறையற்ற ஹோத்ரு ஆக யஜ்ஞத்தை நிறைவேற்றவும் வேண்டுகிறார். இந்த ஸூக்தம் மீண்டும் மீண்டும் அக்னியின் அழைப்பாளர் மற்றும் தாங்கிச் செல்லும் (வாஹக) பங்கை வலியுறுத்துகிறது—தேவர்களை “இங்கே” கொண்டு வருதல், ṛta (சரியான ஒழுங்கு) நிலைநாட்டுதல், மேலும் மధு/சோமம் எனும் தேன்சுவை ஆனந்தம் முறையாக ஏற்கப்பட உதவுதல்.
Sukta 1.15
ரிக் வேதம் 1.15 ஒரு காயத்ரீச் சந்தப் பாடல். இதில் இந்திரன், ṛta (சரியான ஒழுங்கு/நியதி) உடன் இசைந்து சோமத்தை அருந்த வர அழைக்கப்படுகிறார்; அதனால் யஜமானனுக்காக அவரது வலிமையும் பாதுகாப்பும் வெளிப்பட வேண்டும். பாடல் சோமப் பிழிதல் சூழலை—பிழியும் கற்கள், யாஜகர்கள், மற்றும் செல்வம் அளிக்கும் சக்தியான த்ரவிணோதா—கடந்து செல்கிறது; இறுதியில் கார்ஹபத்ய அக்னியில் யாகத்தை நிலைநிறுத்தி, அக்னியை ஒழுங்குடன் யாகத்தின் முன்னணித் தலைவராக நிறுவுகிறது.
Sukta 1.16
மேதாதிதி காண்வரின் இந்த காயத்ரீ ஸூக்தம், இன்றனை அவசரமாக அழைக்கிறது: அவர் தமது செம்மஞ்சள்/பழுப்பு நிறக் குதிரைகளுடன் விரைந்து சோமப் பிழிதல் நடைபெறும் யாகத்துக்கு வந்து சோமத்தை அருந்த வேண்டும். கவிஞன் ஸ்தோமம் (புகழ்பாடல்) என்பதைக் கடவுளுக்கான ஆசனமாக அர்ப்பணித்து, தாகமுற்ற காளை போல சோமத்தால் உற்சாகமடையுமாறு வேண்டுகிறான்; இறுதியில் சதக்ரது இன்றன் வழிபாட்டாளர்களின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற—மாடுகள், குதிரைகள், மற்றும் வெற்றியளிக்கும் வலிமை—அருளுமாறு விண்ணப்பிக்கிறான்.
Sukta 1.17
இந்த ஸூக்தம் இந்திரன் மற்றும் வருணன் ஆகிய இருவரையும் இணைந்த “அரசர்கள்” என ஒன்றாக அழைக்கிறது; அவர்கள் பாதுகாக்கின்றனர், அருள்புரிகின்றனர், மனித வாழ்வை ருதம்/நியமத்தின் படி ஒழுங்குபடுத்துகின்றனர். அவர்களின் அருளால் வலிமை (இந்திரன்) சத்தியமும் சட்டமும்/தர்மமும் (வருணன்) உடன் இசைவடைய வேண்டுமென வேண்டுகிறது; அப்பொழுது வழிபாட்டாளரின் கிரது (உறுதி-சங்கல்பம்) ஊக்கமூட்டும் ஸ்துதி மற்றும் பயனுள்ள யாகச் செயலுக்குத் தகுதியடையும். இறுதி செய்யுள்கள், நன்கு அமைந்த ஸ்துதி இரு தேவர்களையும் அடைந்து, பகிரப்பட்ட சமூகப் பாடலாக வளர்ச்சி பெற வேண்டும் என வலியுறுத்துகின்றன.
Sukta 1.18
இந்த ஸூக்தம் புனித வாக்கின் மற்றும் யாஜ்ஞிக ஆற்றலின் அதிபதியான ப்ரஹ்மணஸ்பதியை அழைக்கிறது; அவர் ஸோமத்தை “பொன்னிறமாக” ஆக்கவும், ஷியை ஊக்கமூட்டும் உச்சரிப்புக்கும் பயனளிக்கும் யாகத்திற்கும் தகுதியானவராக்கவும் வேண்டுகிறது. ஸோமம், இந்திரன், மற்றும் உரிமை/நியாயம் அளிக்கும் சக்தியான தக்ஷிணா ஆகியோருடன் சேர்ந்து பாவம், தவறு, மற்றும் இறுக்கம்/கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பு கோரப்படுகிறது; இதனால் அந்த யாகம் புகழ்ச்சியின் ஒளிமிக்க, விண்ணுலகைப் போன்ற வாசஸ்தலமாக மாறுகிறது.
Sukta 1.19
ரிக் வேதம் 1.19 என்பது சுருக்கமான காயத்ரீச் சந்தப் பாடல்; இதில் அக்னியை “மருதர்களுடன்” அழகாகவும் ஒழுங்காகவும் அமைந்த யாகத்திற்கு மீண்டும் மீண்டும் வருமாறு அழைக்கிறது—யாகத்தை காப்பாற்றும் (கோபீதா) காவலனாக இருந்து, சடங்கை வலுப்படுத்தும்படி. மருதர்கள் ஒளிவீசினாலும் அச்சமூட்டுவோர், நீதிமுறை ஆட்சியில் வலிமையுடையோர், தீங்கு விளைவிப்பவற்றை அழிப்போர் எனப் புகழப்படுகின்றனர்; அவர்களின் புயல்-வலிமையும் அக்னியின் ஜ்வாலையும் சேர்ந்து தடைகளை அகற்றி, ஊக்கமூட்டும் செயலைத் தூண்டுகின்றன. பாடல் இறுதியில் சோம அர்ப்பணிப்பு கருத்தில் முடிகிறது: புரோகிதன் தேன் போன்ற சோமத்தை அக்னியின் முதல் அருந்தலுக்காக ஊற்றுகிறான்; இதனால் அக்னி, பிராண-காற்றுகள் (மருத), மற்றும் அர்ப்பணம் ஆகியவற்றின் கூட்டணி உறுதியாகிறது.
Sukta 1.20
இந்த காயத்ரீச் சந்தஸுடைய ஸூக்தம், ஒரு ஸ்தோமம் (புகழ்-வாக்கியம்) அமைத்து, யாகத்திலும் மனிதப் பாத்திரத்திலும் இந்திரனின் “பிறப்பு” அல்லது வெளிப்பட்ட இருப்பை அழைக்கிறது—செல்வங்களைச் சிறப்பாக நிறுவுபவனாக. பின்னர் அழைப்பு விரிந்து, தெய்வ சக்திகள் ஒருங்கிணைந்து வருவதைச் சித்தரிக்கிறது—மருத்துகளும் அரசிய ஆதித்யர்களும் உடன் இந்திரன்—மேலும், தேவர்களிடையே யாகப் பங்கில் மதிப்புமிக்க இடத்தை அவர்கள் பெற்றதற்குக் காரணமான ரிபுக்களின் மாதிரித் “சரியான கைவினைத் திறன்” நினைவூட்டப்படுகிறது.
Sukta 1.21
இந்தச் சுருக்கமான இந்திராக்னி ஸூக்தம் இரட்டைப் அழைப்பு ஆகும்; சோமப் பிழிதல் நடைபெறும் யாகத்திற்குத் இந்திரனும் அக்னியும் அணுகி, இருவருக்கும் சேர்த்து அர்ப்பணிக்கப்படும் புகழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு அழைக்கிறது. அவர்களின் பகிர்ந்த வல்லமை, யாகத்திற்குத் தயாராக வருதல், மேலும் வழிபடுபவரை உண்மையில் விழிப்புடன் வைத்துக் காக்கவும் பாதுகாப்பளிக்கும் அமைதி (ஶர்ம) வழங்கவும் அவர்களுக்குள்ள திறன் ஆகியவற்றை இது வலியுறுத்துகிறது.
Sukta 1.22
இந்த ஸூக்தம் விடியற்காலத்தில் அஶ்வினௌவுக்கான அழைப்பாகத் தொடங்குகிறது; வேகமிகு இரட்டை வைத்தியத் தேவர்கள் விரைந்து வந்து சோமத்தை அருந்தி, விழிப்புணர்வு, பாதுகாப்பு, மற்றும் செயல்திறன் மிக்க வல்லமை அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. பின்னர் இந்த வேண்டுதல் ஆதரவளிக்கும் தெய்வ சக்திகளுக்குப் பரந்து செல்கிறது (போஷிக்கும் “ராணிகள்” எனக் கருதப்படும் தேவியர் குழுவும் இதில் அடங்கும்), இறுதியில் விழித்திருக்கும் ஞானத் த்ருஷ்டர்கள் ஒளியூட்டிய விஷ்ணுவின் “உயர்ந்த அடிச்சுவடு/பரம பதம்” என்ற புகழ்பெற்ற தரிசனத்தில் நிறைவடைகிறது.
Sukta 1.23
ரிக் வேதம் 1.23 ஒரு சோம-அழைப்புப் பாடல்; இதில் வாயுவை விரைவாக வருமாறு அழைத்து, யாகப் புல்லின் மீது வைக்கப்பட்ட புதிதாகப் பிழிந்த, வலிமைமிக்க சோமத்தை அருந்துமாறு வேண்டுகிறது. பாடல் முன்னேறும்போது இது தொடர்புடைய அழைப்புகளாக (குறிப்பாக பூஷன் மற்றும் அக்னி) விரிகிறது—வழிகாட்டல், இழந்ததை மீட்டல், மேலும் ஒளிவீச்சு, சந்ததி, நீண்ட ஆயுள் ஆகிய ஒருங்கிணைந்த அருள்களை நாடுகிறது; யஜமானின் ஆசையின் சாட்சிகளாக தேவர்கள் நிறுத்தப்படுகின்றனர்.
Sukta 1.24
ரிக் வேதம் 1.24 ஒரு ஆழ்ந்த கேள்வியுடன் தொடங்குகிறது—“எந்த அமரனின் அழகிய நாமத்தை நாம் தாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்?”—என்று; பின்னர் அது விரைவில் ஆதித்யன் வருணனின் மகிமையையும் அதிதியின் விரிவையும் மையமாகக் கொண்டு ஒன்றுகூடுகிறது. சூரியனை அதன் பாதையில் நிலைநிறுத்தும் வருணனின் ṛta-ஆட்சி (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) இங்கு போற்றப்படுகிறது; இறுதியில், வருணன் தன் கட்டுப்படுத்தும் பாசங்களைத் தளர்த்த வேண்டும் என்று பாவநிவாரண வேண்டுதலாக முடிகிறது—அப்பொழுது வழிபடுபவன் அதிதியின் எல்லையற்ற விடுதலையும் குற்றமின்மையையும் மீண்டும் அடையலாம்.
Sukta 1.25
இந்த ஸூக்தம் வருணனை நோக்கிய ஒப்புதல் மற்றும் இரக்க வேண்டுதல்: மனிதர்கள் மீண்டும் மீண்டும் அவரது ṛta (பிரபஞ்ச-நெறி ஒழுங்கு) காக்கத் தவறினாலும், கவிஞன் மன்னிப்பும் மீளமைப்பும் வேண்டுகிறான். வருணன் அனைத்தையும் காணும் காவலன் எனப் புகழப்படுகிறார்; நடந்ததையும் இன்னும் நிறைவேறாததையும் அவர் அறிந்தவன். இறுதியில், வருணனின் கட்டுப்படுத்தும் “பாசங்கள்” (pāśa) இலிருந்து விடுவிக்குமாறு புகழ்பெற்ற வேண்டுகோள் எழுகிறது—வாழ்வு சுதந்திரத்திலும் சத்தியத்திலும் தொடர்வதற்காக.
Sukta 1.26
ரிக் வேதம் 1.26 என்பது அக்னியைப் போற்றும் ஸூக்தம். இதில் யாகத் தீயை அழைத்து, அவர் தம்மை வலிமை அளிக்கும் சக்திகளால் “ஆடைபோல் அணிந்து” கொண்டு, அத்வர (யாகச் செயல்) நேரான, பயனளிக்கும் இயக்கமாக முன்னேறச் செய்ய வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அக்னியின் தனித்த பங்கு—அனைத்துத் தேவர்களுக்கும் பொதுவான “வாய்” மற்றும் நடுநிலைத் தூதர்—என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது: எந்தத் தேவனை வழிபட்டாலும், அர்ப்பணம் உண்மையில் அக்னியிலேயே எரியூட்டப்படுகிறது; பின்னர் அக்னியே அதை எல்லாத் தேவர்களிடமும் கொண்டு செல்கிறார். இறுதியில், அக்னி தம் எல்லா வடிவங்களிலும் யாகத்தையும் ஊக்கமூட்டிய வாக்கையும் தாங்கி நிலைநிறுத்தி, அர்ப்பணம் வெற்றியுடனும் பலனுடனும் அமையச் செய்ய வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 1.27
இந்த ஸூக்தம் முதன்மையாக அக்னியைப் புகழ்கிறது—அன்பிற்குரிய, செல்வம் அளிக்கும் அக்னி; யாகப் பயணம் (அத்வர) மீது ஆட்சி செய்து வழிநடத்துபவர்; யாகத்தின் சரியான இயக்கத்தையும் வெற்றிகரமான ஆஹுதியையும் உறுதிப்படுத்துபவர். மோதல்களில் வழிபாட்டாளருக்கு உதவவும், வலிமை வெல்லவும் அக்னி துணைபுரிய வேண்டுமென வேண்டுகிறது; இதனால் நிலைத்த உந்துதல்கள் (இஷஃ) மற்றும் செழிப்பு கைவரப் பெறப்படலாம். இறுதி மந்திரம் எல்லா தேவர்களுக்கும் வணக்கமாக விரிந்து, மனிதப் பாடகரை மீறும் சக்திகள் பாடலும் பேராவலும் நடுவில் துண்டிக்காமல் இருக்க வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 1.28
இந்த ஸூக்தம் சோமப் பிழிதலை உயிருள்ள, ஒலியோடு முழங்கும் யாகச் சடங்காக அமைக்கிறது. பிழிப்புக் கல், உலக்கை–உரல், பாத்திரங்கள், சலனி போன்ற கருவிகள் உயிரூட்டப்பட்டு அழைக்கப்படுகின்றன; அவை எழுந்து இந்திரனை விழிப்பூட்டவும், அர்ப்பணிப்பை பயனுறச் செய்யவும் வேண்டப்படுகின்றன. இடித்தலும் பிழித்தலும் எழுப்பும் கேட்கத்தக்க தாளம் வெற்றிப் பிரகடனமாகப் புனிதப்படுத்தப்படுகிறது; இறுதியில் சோமத்தை கவனமாக மாற்றி வடிகட்டி தூய்மைப்படுத்தி, தெளிந்த பானத்தைத் தேவனுக்குரிய முறையில் முன்வைக்கச் செய்வதே நிறைவாகிறது.
Sukta 1.29
இந்த இந்திரப் புகழ்ப்பாடல் (மீள்மீள வரும் மறுபாடலுடன்) சோமம் அருந்தும், சத்தியத்தைத் தாங்கும் வீரனான இந்திரனை வேண்டுகிறது: கவிஞர்களின் புகழுரை பலனளிக்கச் செய்து, கண்கூடான செல்வம்—மாடுகள், குதிரைகள், மேலும் ‘ஆயிரமடங்கு ஒளிரும்’ வளம்—அருள வேண்டும். மேலும் தடுக்கும் சக்திகளையும் பகைமையான ஆரவாரத்தையும் உடைத்து, தானமும் ருதத்தோடு ஒத்த வாக்கும் விழித்து மேலோங்கச் செய்யுமாறு இந்திரனைப் பணிகிறது.
Sukta 1.30
இந்த ஸூக்தம் முதன்மையாக இந்திரனை அழைக்கும் வேண்டுதலாகும்—சோமப் பிழிப்பிடத்திற்குத் துரிதமாக வந்து, அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சோமத்தை அருந்தி, வெற்றி, வலிமை மற்றும் ஒளிவீசும் செல்வம் (ரயி) அளிக்குமாறு வேண்டுகிறது. வஜ்ரம் தாங்கிய, நூறு வல்லமைகள் கொண்ட நண்பனாக இந்திரன் போற்றப்படுகிறார்; அவர் தடைகளை உடைத்து யஜமானர்களை வளப்படுத்துகிறார். உதவி, பாதுகாப்பு, மற்றும் யாகச் சடங்கின் வெற்றிகரமான நிறைவேற்றம் ஆகியவற்றிற்கான வேண்டுதல்கள் தொடர்ச்சியாக முன்வைக்கப்படுகின்றன.
Sukta 1.31
ரிக் வேதம் 1.31 என்பது அக்னியைப் போற்றும் திரிஷ்டுப் சந்தப் பாடல்; இதில் அவரை அங்கிரஸர்களில் முதற் காட்சியாளர் (முதல் ஷி), தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் நன்மை தரும் நண்பன், மேலும் த (அண்ட ஒழுங்கு)-த்தின் உறுதியான காவலன் எனப் புகழ்கிறது. அக்னி சரியான செயலும் சரியான சிந்தனையும் எழச் செய்யவும், மிகுந்த செல்வமும் வீர வலிமையும் அளிக்கவும், ஒன்றுபட்ட நல்வாழ்வு மனத்தின் மூலம் வழிபாட்டாளர்களை ‘மேன்மையானது’ (வஸ்யஃ) நோக்கி நடத்தவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.32
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் ஆதிப் பெருவீரச் செயலைப் போற்றுகிறது—நீரோட்டங்களைத் தடுத்து வைத்திருந்த வ்ருத்ரன் (அஹி) வதமும், அதன் விளைவாக உயிரளிக்கும் நீர்த் தாரைகள் விடுபடுதலும். இதில் இந்திரனின் எதிர்க்க முடியாத வஜ்ர-வல்லமை, மலைக் கோட்டைகளை உடைத்தல், மேலும் ருத/அண்ட ஒழுங்கை மீள நிறுவி மனித வளமையைப் பெருக்குதல் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. இந்த ஸூக்தம் புகழ்-அழைப்பாக இந்திரனின் மகிமையை உயர்த்தி, அவர் மீண்டும் தடைகளை அகற்றி வெற்றி, மழை, நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றை அருள வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 1.33
ரிக் வேதம் 1.33 என்பது இந்திரனை நோக்கிய திரிஷ்டுப் பாவனையுடைய ஸூக்தம். இதில் வல்லமையின் ஆண்டவனை ‘பசுக்கள்’ (ஒளி, செல்வம், சரியான திசை) கண்டுபிடித்து மீட்டளிப்பவனாக வேண்டி, தன் நிறைவு/பெருக்கத்தை வழிபடுவோர்மேல் திருப்புமாறு கேட்டுக்கொள்கிறது. சூரியப் போன்ற காவலுணர்வால் பாதுகாக்கப்பட்டு வளையமிடப்பட்ட, மீற இயலாத இந்திரனின் ஆற்றலை இது புகழ்கிறது; மேலும் போட்டிகளில் துணை, வயல்/நிலம் வெல்லுதல், நீதியான லாபங்களைப் பாதுகாத்தல் போன்ற தெளிவான உதவிச் செயல்களை நினைவூட்டுகிறது. போட்டியும் தடையும் நிறைந்த சூழலில் வெற்றி, ஒளிமிக்க வளமை, மற்றும் உறுதியான விவேகம் பெற இந்திரனை அழைப்பதே இதன் நோக்கம்.
Sukta 1.34
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினௌ (நாஸத்யர்கள்) தேவதைகளை மீண்டும் மீண்டும்—“இன்று மூன்று முறை” என்றும் “நாள்தோறும்” என்றும்—தங்கள் விரைவு ரதத்துடன் வருமாறு அழைக்கிறது; என்றும் புதுமையான ஊக்கத்தை, பாதுகாப்பை, உயிர் தாங்கும் உதவியையும் அளிக்குமாறு வேண்டுகிறது. அவர்களின் பரந்த இயக்கம், காலத்துக்கேற்ற மீட்பாற்றல், மற்றும் வீர வலிமை நிறைந்த செல்வம் (சுவீர) அளிக்கும் திறன் போற்றப்படுகிறது; இறுதியில் வலிமை ஈட்டுதலில் வளர்ச்சியும் வெற்றியும் வேண்டி நேரடியாகப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 1.35
ரிக் வேதம் 1.35 என்பது சவித்ரு ஸ்தோத்திரம். இது முதலில் அக்னி, மித்ர–வருணன், மற்றும் ராத்திரியை பாதுகாப்பு அளிக்கும் துணை சக்திகளாக அழைத்து, பின்னர் சவித்ருவை தெய்வீகத் தூண்டுபவனாகக் கருதி உயிர்களை பாதுகாப்பான, நன்கு அமைந்த பாதைகளில் நடத்துபவனெனப் போற்றுகிறது. சவித்ருவின் பிரபஞ்ச ஒழுங்கமைப்பை—உலகங்களெங்கும் உள்ள அவன் நிலையங்கள், யமனின் உலகத்தையும் தொடும் அளவிற்கு—தியானித்து, பாதுகாப்பு, சரியான திசை, மேலும் மறைவு/மங்கலிலிருந்து தெளிந்த பார்வைக்குக் கொண்டு செல்லும் உள்ளார்ந்த ‘உச்சரிப்பு’ போன்ற வழிகாட்டுதலை வேண்டுகிறது.
Sukta 1.36
ரிக் வேதம் 1.36 என்பது கண்ண்வர்களின் அக்னி-ஸூக்தம். இதில் தெய்வீக அக்கினி, வல்லமையுடையதும் அனைவர் வணங்கும் புரோகிதனுமாக அழைக்கப்படுகிறார்; மனிதரின் வாக்கையும் ஹவிஸையும் தேவர்களிடம் கொண்டு செல்பவர் அவர். அக்னி ‘ருத’ (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) மீது ஏற்றப்படுபவன் எனப் புகழப்படுகிறார்; இந்த ஸ்தோத்திரத்தாலேயே அவர் மேலும் வலிமை பெற வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில் பாதுகாப்பு வேண்டுதல்—அவரின் கடும் ஜ்வாலைகள் ரக்ஷஸர்களையும் பகைமையுடனும் வஞ்சகமுடனும் உள்ள எல்லா சக்திகளையும் எரித்து அகற்றட்டும்.
Sukta 1.37
இந்த ஸூக்தம் புயல்-கணமான மருதர்களை உயிர்ப்புடன் போற்றுகிறது; அவர்களின் அடக்கமறா வேகம், ஒளிரும் ரதங்கள், அச்சமூட்டும் வல்லமை ஆகியவற்றால் பூமியே நடுங்குகிறது. கண்ண்வ ரிஷி, அவர்கள் தங்கள் ஒழுங்கமைந்த ஆற்றலுடன் வருமாறு அழைக்கிறார்; வழிபடுவோரில் வலிமை, மகிழ்ச்சி, மேலும் ருதத்திற்கு ஒத்த சரியான முன்னேற்றத் தூண்டுதல் விழித்தெழ வேண்டும் என்பதே நோக்கம். இறுதியில் மருதர்களுடன் உள்ள நட்புறவு உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது; அவர்களின் உற்சாகமிகு வல்லமையால் தாங்கப்பட்டு, நிறைவான ஆயுள் வாழ வேண்டுமென வேண்டுதல் வெளிப்படுகிறது.
Sukta 1.38
இந்த ஸூக்தம் மருத்-கணத்தை அழைக்கிறது—இந்திரனின் வேகமிகு, இடிமுழக்கக் குரலுடைய துணைவர்களாக—எந்த இன்பம் அவர்களை இழுத்து வரச் செய்கிறது என்று கேட்டு, நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட ஹவிஸ் (பலியர்ப்பணம்) ஏற்குமாறு வேண்டுகிறது. மின்னல், மழை, கர்ஜனைப் பேராற்றல் ஆகியவற்றால் விளங்கும் அவர்களின் புயல்சார்ந்த ஒளிமிகு வல்லமைப் புகழப்பட்டு, வழிபடுவோருக்கு பாதுகாப்பு, வளர்ச்சி, மற்றும் உள்ளார்ந்த வலிமை வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில் மருதர்களை நேரடியாகப் போற்றுமாறு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டு, அவர்களின் வல்லமை “இங்கே எங்களுள் வளரட்டும்” என்று பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 1.39
இந்த ஸூக்தம், தொலைவான உலகங்களிலிருந்து எரியும் வல்லமையுடன் பாய்ந்து வரும் மருதர்களை அழைக்கிறது. அவர்கள் எந்தத் தூண்டுதலால் இயக்கப்படுகிறார்கள், யாருக்கு உதவ அல்லது யாரைத் தாக்க அவர்கள் நோக்கம்கொள்கிறார்கள் என்று கவிஞன் கேட்கிறான். அவர்களின் கர்ஜிக்கும் ரதங்கள், பூமியை நடுங்கச் செய்யும் அணுகல், தடுக்க முடியாத வலிமை ஆகியவை உயிர்ப்புடன் வர்ணிக்கப்படுகின்றன; மேலும் பகைமைச் சக்திகளுக்கு எதிராக—குறிப்பாக ஊக்கமூட்டப்பட்ட ஷி‑தரிசனத்துக்கு (ṛṣi) எதிரானவர்களுக்கு எதிராக—அவர்களின் பாதுகாப்பை வேண்டுகிறது.
Sukta 1.40
இந்த ஸூக்தம் புனித வாக்கும் பிரார்த்தனையும் ஆளும் பிரஹ்மணஸ்பதியை எழுந்து யாகத்தை முன்னெடுத்து நடத்துமாறு அழைக்கிறது; அதனால் மந்திரம் பலனளித்து பாதுகாப்பளிப்பதாக அமைய வேண்டும். மருதர்கள் தங்கள் தாராளமான வலிமையுடன் முன்னேறுமாறு அழைக்கப்படுகின்றனர்; இந்திரன் விரைவாகத் தூண்டும் இயக்குநராகவும் வெல்லமுடியாத சக்தியாகவும் செயல்பட்டு, அச்சமும் மோதலும் நடுவிலும் உறுதியான நலனையும் பாதுகாப்பான நல்வாழ்வையும் நிறுவுமாறு வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.41
இந்த ஸூக்தம் ஆதித்யர்களான வருணன், மித்ரன், அர்யமன் ஆகியோரை அழைக்கிறது; அவர்கள் ṛta (பிரபஞ்சமும் நெறியுமாகிய ஒழுங்கு)-வின் தொலைநோக்குக் காவலர்கள். தோல்வி, தவறு, பகைவரின் தீய சூழ்ச்சிகள் ஆகியவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பு அளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. யாகத்தை “நேர்வழி”யில் நடத்தி, சரியான சிந்தனை, சமூக ஒற்றுமை, அபாயங்களைக் கடந்து பாதுகாப்பான பயணம் ஆகியவற்றை உறுதிசெய்யும் வழிகாட்டிகளாக அவர்கள் வர்ணிக்கப்படுகின்றனர். முடிவில் நெறிசார் வலியுறுத்தல் உள்ளது: வெளிப்படையில் தாராளமாகத் தோன்றுபவர்களிடமும் விவேகம் வேண்டும்; தீங்கு விளைவிக்கும் பேச்சின் ஈர்ப்பில் சிக்கக் கூடாது என்று அறிவுறுத்துகிறது.
Sukta 1.42
இந்த ஸூக்தம் பூஷனுக்கான பயணப் பிரார்த்தனை. வழியில் வழிபாடாளருக்கு முன்பாகச் சென்று, துயரமும் அபாயமும் அகற்றி, விரும்பிய இலக்கிற்கு பாதுகாப்பாக வழிநடத்துமாறு வேண்டுகிறது. மேலும் பூஷனின் காவலில், நியாயமாகப் பெற்றும் நியாயமாக அனுபவிக்கத்தக்கதுமான நன்றாக ஈட்டிய செல்வச் செழிப்பையும் நாடுகிறது. முடிவில் வாதமல்ல, அமைதியான புகழ்ச்சியே; நீடித்த செல்வ வளத்திற்கும் வேண்டுதல் உள்ளது.
Sukta 1.43
ரிக் வேதம் 1.43 என்பது ருத்ரனை நோக்கிய சுருக்கமான காயத்ரீச் சந்தப் பாடல்; இதில் சரியான, மனத்தை அமைதிப்படுத்தும் புகழ்ச்சிச் சொல்லை வேண்டுகிறது—அது அச்சமூட்டும் தேவனை அமைதி, பாதுகாப்பு, நலன் ஆகியவற்றின் ஆதாரமாக மாற்றுமாறு. ருத்ரனின் உபகாரமான, ஒளிமயமான அம்சம் (சூரியன் மற்றும் பொன் போலப் பிரகாசிக்கும்) முன்னிறுத்தப்படுகிறது; அதே நேரத்தில் அவரது வியப்பூட்டும் வல்லமை மறைமுகமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது—வழிபடுபவருக்கும் சமூகத்திற்கும் சிகிச்சை, ஆரோக்கியம், மங்களம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதே நோக்கம்.
Sukta 1.44
ரிக் வேதம் 1.44 என்பது உஷஸுடன் தொடர்புடைய அக்னி ஸூக்தம்; இதில் புனித அக்கினி தெய்வத் தூதராகத் தீண்டப்பட்டு, உஷஸுடன் விழித்தெழும் தேவர்களை அவர் கொண்டு வரவும், தாராளமாக யஜிக்கும் வழிபாட்டாளருக்கு “பலவண்ண” செழிப்பை அருளவும் வேண்டப்படுகிறது. புகழ்ச்சி விரிவடையும்போது, அக்னி காலைவேளையின் பரந்த தெய்வக் கூட்டமைப்புடன் அழைக்கப்படுகிறார்—சவித்ரு, உஷஸ், அஷ்வினர்கள், பக, மருதர்கள், வருணன்—இதனால் சோம யாகத்திலும் ṛta எனும் ஒழுங்கிலும் தெய்வ சக்திகளை ஒருங்கிணைந்து வரவேற்கும் சடங்காக இது அமைகிறது.
Sukta 1.45
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை யாகத்தின் புரோகித-அழைப்பாளராகப் போற்றுகிறது; அவர் வசுக்கள், ருத்ரர்கள், ஆதித்யர்கள் எனும் தெய்வக் குலங்களை மனித யாகத்திற்குள் அழைத்து வந்து, யாகத்தை “நன்கு வழிப்பட்டது” (su-adhvara) ஆக்குகிறார். அக்னி ஹவியையும் வழிபாட்டாளரின் உள்ளார்ந்த நோக்கத்தையும் மேலே தெய்வங்களிடம் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று மீண்டும் மீண்டும் வேண்டப்படுகிறது; இதனால் மனுவின் மனிதக் கூட்டம் ṛta எனும் பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் ஒத்திசைவடைய வேண்டும். முடிவில் அக்னியின் யஜனச் செயல் சோமத்தின் இருப்புடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்படுகிறது; தேவர்கள் பானம் அருந்த அழைப்பு விடுக்கப்பட்டு, யாகம் சாதாரண கால எல்லையைத் தாண்டி உயர வேண்டும் என்ற வேண்டுதல் நிறைவு பெறுகிறது.
Sukta 1.46
ரிக் வேதம் 1.46 என்பது விடியற்கால அழைப்பு; உஷஸின் வெளிப்பாட்டின் மூலம் அஷ்வினர்கள் வருகை பெறுகின்றனர். ஒளிவீசும் ரதத்தில் விரைந்து வரும் தெய்வ இரட்டையரை, துரித மீட்பாளர்களாகவும் குணப்படுத்தும் வைத்தியர்களாகவும் இந்தப் பாடல் போற்றுகிறது. அவர்கள் இருப்பின் “நதிகளை”த் தாண்டி வரவும், சோமத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும், வழிபடுபவருக்கும் சமூகத்திற்கும் பாதுகாப்பு, நலன், தடையற்ற உதவி ஆகியவற்றை அருளவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.47
கண்வரின் இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினௌவை அழைக்கிறது: அவர்கள் தங்கள் ஒளிவீசும் ரதத்தில் விரைந்து வந்து, அவர்களுக்காகப் பிழிந்த மிக இனிய சோமத்தை அருந்தி, ‘ருத’த்தை (Ṛta) வளர்த்தும் நலநிலையை மீட்டும் அருள வேண்டும். இரட்டை வைத்தியத் தெய்வங்களிடம் மீண்டும் மீண்டும் வேண்டப்படுகிறது—பூமியின் ஆழங்களிலும் விண்ணின் விரிவுகளிலும் உள்ள எல்லா உலகங்களிலிருந்தும் பெறப்பட்ட ரத்னம் (மாணிக்கம்/சக்திகள்) மற்றும் ரயி (செல்வம், நிறைவு) ஆகியவற்றை தாராளமான யஜமானனுக்கு வழங்குமாறு. இறுதியில், கண்வரின் யாக-சத்ரங்களுடன் அஶ்வினர்களுக்கு நீண்டநாள் நிலைத்த நெருக்கம் இருப்பதை உறுதிப்படுத்தி, இந்த அழைப்பு தனிப்பட்டதுமாகவும் பாரம்பரியமானதுமாகவும் நிறைவு பெறுகிறது.
Sukta 1.48
இது உஷஸ் (விடியல்) தேவியை அழைக்கும் பாடல்; இனிமையுடன், பரந்த ஒளியுடன், தாராளமான செல்வத்துடன் அவள் எழுந்தருள வேண்டுமென வேண்டி, மனித வாழ்வை விழிப்பூட்டி தெளிவுக்கும் நேர்மையான செயலுக்கும் இட்டுச் செல்கிறது. பாடலின் பல செய்யுள்களில், இருளை அகற்றி, மங்களமும் வலிமையும் அளித்து, வழிபடுபவரை நிறைவு, ஒளிவீச்சு மற்றும் ஊட்டச்சத்து-போஷணத்தைத் தாங்கும் ஆதார சக்திகளுடன் இசைவுறச் செய்பவளாக விடியல் போற்றப்படுகிறது.
Sukta 1.49
இந்தச் சுருக்கமான உஷஸ் (விடியல்) ஸூக்தம், ஒளிமிகு உயரங்களிலிருந்து அவள் தன் மங்கள சக்திகளுடன் வருமாறு அழைக்கிறது; விழிப்புணர்வு, ஒழுங்கு, மற்றும் வாழ்க்கையின் சரியான தாளங்களை கொண்டு வருமாறு வேண்டுகிறது. அவள் கதிர்கள் முழு பிரகாசிக்கும் உலகை ஒளிரச் செய்ய, எல்லா உயிர்களும்—இறகுடையவை, இருகாலிகள், நான்குகாலிகள்—த (பிரபஞ்சச் சத்தியம்) படி இயக்கத்தில் எழுகின்றன என்று வர்ணிக்கிறது. முடிவில் கான்வர்கள் ஊக்கமூட்டிய வாக்கால் அவளைத் தெளிவாக அழைத்து, உண்மையான செல்வமும் உள்ளார்ந்த தெளிவும் வேண்டுகின்றனர்.
Sukta 1.50
ரிக் வேதம் 1.50 என்பது சூரியனைப் பற்றிய ஒளிமிகு புகழ்ச்சி. இதில் அவர் ஜாதவேதஸ்—அனைத்தையும் அறியும், அனைத்தையும் வெளிப்படுத்தும் சக்தி—எனப் போற்றப்படுகிறார்; அவரது கதிர்கள் ஒவ்வொரு உயிருக்கும் அவரைத் தென்படச் செய்கின்றன. இந்த ஸூக்தம் அவரது தினசரி உதயம் மற்றும் வானமும் அந்தரிக்ஷமும் வழியாக அவர் செல்லும் விரிந்த பாதையையும் பின்தொடர்கிறது; அவரை காலத்தின் அளவையாளர், பிறப்புகளின் சாட்சி, விழிப்புணர்வை எழுப்புபவர் என வர்ணிக்கிறது. இறுதியில் பாதுகாப்பு வேண்டுதல் நிறைவு பெறுகிறது: ஆதித்யன் முழு வலிமையுடன் உதிக்கும் போது, பகைமையான சக்திகளை அடக்கி, வழிபடுபவரை வெறுப்பவரின் ஆட்சியிலிருந்து காக்கட்டும்.
Sukta 1.51
ரிக் வேதம் 1.51 ஒரு வலிமைமிக்க இந்திர ஸ்தோத்திரம்; இதில் இந்திரன் செல்வத்தின் பொங்கிப் பெருகும் கடலாகவும், மனித அளவைக் கடந்த மகிமையுடைய வெல்ல முடியாத வீர நாயகனாகவும் போற்றப்படுகிறார். கவிஞன் போரிலும் சமூக முயற்சியிலும் இந்திரனின் துணையை வேண்டுகிறான்—நண்பரைப் பகைவனிலிருந்து பிரித்தறிய, சட்டமற்ற/அதர்ம சக்திகளை அடக்க, மேலும் யாகம் செய்பவர்களுக்கு வீர வலிமையும் பாதுகாப்பான அடைக்கலமும் அருளுமாறு வேண்டுகின்றான்.
Sukta 1.52
ரிக் வேதம் 1.52 என்பது இந்திர-ஸ்துதி; வ்ருத்ரனை வதைத்த வெற்றியை மையமாகக் கொண்டது. அந்த வெற்றியால் நீர்கள் விடுபட்டு, மனிதர் காணவும் ஒழுங்கு (ருத) நிலைபெறவும் சூரியன் நிறுவப்படுகிறான். நன்கு அமைந்த வாக்கால் அழைக்கப்படும், வலிமைமிக்கவும் வேகமாகச் செல்லும் வீர-முன்னணியாக இந்திரனை இப்பாடல் போற்றுகிறது; மருதர்களுடன் அவர் இணைந்து வருகிறார்; தேவர்கள் அவரில் மகிழ்கிறார்கள். யஜமானரின் பக்கம் இந்திரனைத் திருப்பி—பாதுகாப்பு, காது (வழி/செல்லும் பாதை), மற்றும் அவரது தீர்மானமான போர்வலிமையால் கிடைக்கும் வளம்—இவற்றை அளிக்கச் செய்வதே இதன் நோக்கம்.
Sukta 1.53
விச்வாமித்ரரின் இந்த திரிஷ்டுப் ஸூக்தம், இந்திரனுக்குப் புகழின் “புதிய வாக்கை” அர்ப்பணிக்கிறது. யாகத்தின் ஒளிமிகு ஆசனத்தில் இந்திரனை அழைத்து, உண்மையான செல்வம் வெறும் முகஸ்துதியால் அல்ல; நேர்மையான முயற்சியால் தான் கிடைக்கும் என உறுதிப்படுத்துகிறது. வ்ருத்ரவதம் மற்றும் தடைகளை உடைக்கும் செயல்களில் சோமத்தால் பிறந்த இந்திர வலிமையைப் போற்றுகிறது; இறுதியில் வழிபாட்டாளர்கள் இந்திரனின் மங்களமான நண்பர்களாக—வீரவலமும், நீண்ட ஆயுளும், வெற்றியுடனான முன்னேற்றமும் பெற்றவர்களாக—இருக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 1.54
விச்வாமித்ரரின் இந்த இந்திர ஸூக்தம், போரும் துன்பமும் நிறைந்த நெருக்கடியில் பாடுவோரை மகவன் இந்திரன் கைவிட வேண்டாம் என்று வேண்டுகிறது; அவனுடைய வல்லமைக்கு எல்லை இல்லை என்றும் உறுதிப்படுத்துகிறது. இதில் இந்திரன் உலகை அதிரவைத்த வீரச் செயல்கள் நினைவுகூரப்படுகின்றன—நதிகள் அலறுதல், காடுகள் முழங்குதல், கோட்டைகள் சிதறுதல்—அந்த நினைவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு சமூகத்திற்குப் பாதுகாப்பும், வெற்றிவல்லமையும், நீடித்த செழிப்பும் அருள வேண்டி விண்ணப்பிக்கிறது.
Sukta 1.55
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் அளவிட முடியாத மகத்துவத்தைப் போற்றுகிறது—அவ்வளவு விரிந்தது; விண்ணும் மண்ணும் கூட அவனை அடக்கவோ அளக்கவோ இயலாது—மேலும் போரில் அவனுடைய அச்சமூட்டும், ஒளிவீசும் வல்லமையை கொண்டாடுகிறது. தடைகளை நசைக்கும் தீர்மான சக்தியாகிய வஜ்ரம் (இடி ஆயுதம்) உருவாக்கப்பட்டு கூர்மையாக்கப்படுவது மீண்டும் மீண்டும் நினைவூட்டப்படுகிறது; அது மக்களுக்கு வலிமை, பாதுகாப்பு, மற்றும் குறையாத செல்வத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது.
Sukta 1.56
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் எதிர்க்க முடியாத முன்னேற்றத்தைப் புகழ்கிறது: அவன் வேகமான குதிரைபோல் எழுந்து, மஞ்சள் நிறம் கொண்ட யோகங்களுடன் கூடிய ரதத்தில் முன்னேறி, கர்ஜனைப் பேராற்றலால் இருளை விரட்டுகிறான். தன் தவிஷீ (தெய்வீக வல்லமை)யால் வலிமைபெற்ற இந்திரன் வானும் பூமியும் தாங்கி நிறுத்தி, சோமத்தின் பரவசத்தில் வ்ருத்ரனின் கட்டுகளை உடைத்து நீர்களை விடுவிக்கிறான். பாதுகாப்பு, ஒளி, வளம் ஆகியவற்றிற்காக இந்திரனின் வெற்றிச் சக்தியை அழைக்கும் வேண்டுதலாக இந்த ஸூக்தம் செயல்படுகிறது.
Sukta 1.57
இந்த ஆறு மந்திரங்களைக் கொண்ட திரிஷ்டுப் ப் பாடல், அளவிட முடியாத தானகரனாகிய இந்திரனைப் புகழ்கிறது; ‘பிடித்துக் கொள்ள அரிதான’ அவரது அருள்-செல்வம் எல்லா உயிர்களுக்கும் பொழிகிறது. அவரது தீர்மானமான வெற்றி-செயல் நினைவுகூரப்படுகிறது: வஜ்ரத்தால் மாபெரும் மலையைப் பிளந்து, அடக்கி வைக்கப்பட்ட நீர்களை விடுவித்து, உலகைத் தாங்கினார். கவிஞன் சமூகத்தை இந்திரனின் சார்பினராக நிறுத்தி, அவர்களின் சொற்றொடரை ஏற்று, அவர்களின் வாழ்வும் வலிமையும் வளரச் செய்யுமாறு வேண்டுகிறான்.
Sukta 1.58
ரிக் வேதம் 1.58 அக்னியை ஹோத்ராகவும் தெய்வத் தூதராகவும் போற்றுகிறது; யாகச் சடங்கால் இயக்கப்படுபவர் அவர், இடைவெளி (அந்தரிக்ஷம்) வழியாகச் சென்று தேவர்களை ஹவிஸ்-அர்ப்பணத்திற்காக அழைக்கிறார். இந்த ஸூக்தம் அக்னியின் நன்மை தரும் யாஜகப் பணியை, காற்றால் தூண்டப்பட்டு காட்டில் எரியும் அவரது அச்சமூட்டும் பிரகாசத்துடன் இணைக்கிறது; இறுதியில் அவரிடம் அடைக்கலம், துன்பத்திலிருந்து பாதுகாப்பு, மேலும் விடியலைக் கொண்டு வரும் ஊக்கம் மற்றும் செல்வம் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.59
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை வைஶ்வானரன்—அனைவருக்கும் பொதுவான அக்கினி; அவனுள் மற்ற எல்லா அக்கினிகளும் மகிழ்கின்றன—என்றும், மனித குடியிருப்புகளைச் சரியான ஒழுங்கில் ஒன்றிணைத்து வைத்திருக்கும் “நாபி” (மையப் பிணைப்பு) என்றும் புகழ்கிறது. மேலும் அக்னி ஊக்கமுற்ற ஹோத்ரு எனக் கூறப்படுகிறது; அவர் பழமையான, வலிமைமிக்க ஸ்துதிகளையும் ஹவிகளையும் தேவர்களிடம் கொண்டு சென்று, பாரத்வாஜ வம்சத்திற்கும் எல்லா மக்களுக்கும் வலிமை, செழிப்பு, ஒழுங்கான வாழ்வை அருள்கிறார்.
Sukta 1.60
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், அগ্নியை ஒளிவீசும் “சபையின் குறியீடு” என்றும், வேகமான தூதன் என்றும் போற்றுகிறது; அவன் செயல் யாகத்தில் உடனடி பயனைத் தருகிறது. மாதரிச்வன் அগ্নியைப் ப்ருகுக்களிடம் கொண்டு வந்த புராண நிகழ்வை இது நினைவூட்டுகிறது; அந்த ஆதிப் பரிசை மனிதன் மீண்டும் மீண்டும் இதயத்திலிருந்தும் யாகவேதியிலிருந்தும் அগ্নியை ஏற்றும் செய்கையுடன் இணைக்கிறது. இறுதியில் கவிஞன் அগ্নியை செல்வங்களின் ஆண்டவன் என அறிவித்து, உஷஸ் நோக்கிய வேண்டுதலாக—அவன் விரைவில் வரவும், உள்ளார்ந்த ஒளியை எழுப்பவும்—பிரார்த்திக்கிறான்.
Sukta 1.61
ரிக் வேதம் 1.61 என்பது திரிஷ்டுப் சந்தஸில் அமைந்த ஸூக்தம். இதில் கௌதமர்கள் இந்திரனுக்கு வலிமையான ஸ்தோத்ரத்தை அர்ப்பணித்து, வானம், பூமி, இடைவெளி (அந்தரிக்ஷம்) முழுவதும் பரவும் அவனது பொங்கும் மகிமையையும், ஒளியும் வெற்றியும் ஈட்டித் தரும் அவனது எதிர்க்க முடியாத போர்வலிமையையும் புகழ்கிறார்கள். இந்த ஸூக்தம் மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ச்சியை “தானம்” (ப்ரஹ்மாணி) எனக் கட்டமைத்து, அது இந்திரனை வலுப்படுத்துகிறது எனக் கூறுகிறது; மேலும் கவிஞர்களில் ஊக்கமூட்டும் தரிசனத்தை அவர் நிறுவவும், விடியற்காலத்தில் பிறக்கும், விரைவாக வரும் செழிப்பும் அறிவும் அளிக்கவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.62
இந்த திரிஷ்டுப் பாடல் இந்திரனுக்காகச் செம்மையாக அமைக்கப்பட்ட “புதிய” பிரஹ்மன் (புனித மந்திர-வடிவம்) ஒன்றை அர்ப்பணித்து, ஆங்கிரஸ மரபின் முறையில் அவரைப் புகழ்கிறது—ஊக்கமூட்டும் வாக்கின் எங்கும் கேட்கப்படும் தலைவனாகவும், வெற்றியளிக்கும் வலிமையின் அதிபதியாகவும். இதில் ஆங்கிரஸ வம்சப் படிமங்கள் வெளிப்படுகின்றன—முனிவரின் புகழ்ச்சி, வானும் பூமியும் தாங்கும் பேரமைப்பு, மற்றும் இந்திரனின் ஒளிவீசும் ரத-அணி—வழிபாட்டாளர்களுக்கு சரியான வழிகாட்டல், பாதுகாப்பு, மேலும் விடியற்காலம் கொண்டு வரும் ஊக்கத்தைப் பெறச் செய்வதற்காக.
Sukta 1.63
இந்த திரிஷ்டுப் பாடல் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—வானும் பூமியும் நிலைபெறச் செய்யும் வல்லமை கொண்ட ‘மகான்’ அவன்; அவன் முன் மலைகளும் அச்ச‑மரியாதையால் அசையாது உறுதியாக நிற்கின்றன. வழிபடுவோரை பகைமைக் சக்திகளிலிருந்து காக்கவும், எதிர்ப்பை உடைக்கவும், நன்கு வடிவமுற்ற வலிமை, வெற்றி, மற்றும் ஊக்கமூட்டும் செல்வத்தை அளிக்கவும்—குறிப்பாக விடியற்காலையில் கோதமர்களின் பிரஹ்மன் (புனித உச்சரிப்பு) வழியாக—வேண்டுகிறது.
Sukta 1.64
இந்த மருத் ஸூக்தத்தில், நோதா கௌதமர் புயல்-கணங்களுக்கு “நன்கு வடிவமைந்த” புகழ்பாடலை இயற்றுகிறார். அவர்களின் சிங்கம் போன்ற கர்ஜனை, ஒளிவீசும் வடிவங்கள், தடைகளை உடைத்து இருளை விரட்டும் ஒருமித்த வலிமை ஆகியவற்றை அவர் போற்றுகிறார். ஸூக்தம் கவனமாக அமைந்த கவிதை அழைப்பிலிருந்து தெளிவான போர்க்காட்சிகளுக்குச் சென்று, இறுதியில் ṛta (அண்ட ஒழுங்கு)க்கு இசைந்த ஊக்கமூட்டும் வலிமையும், உறுதியான—வீரரைத் தரும்—செல்வமும் வேண்டி நிறைவடைகிறது.
Sukta 1.65
ரிக் வேதம் 1.65 அக்னியை மறைந்திருந்தாலும் கண்டுபிடிக்கக்கூடிய ஜ்வாலையாகப் போற்றுகிறது—குகையில் இரையைத் தேடுவது போல அவனைத் தடம் பிடிக்கின்றனர்—பிரார்த்தனையால் அவன் யோகத்தில் இணைக்கப்படுகிறான்; அவன் ஹவிஸை தேவர்களிடம் கொண்டு செல்கிறான். இந்த ஸூக்தம் அவனுடைய தடுக்கமுடியாத எழுச்சியை (விடுவிக்கப்பட்ட குதிரை அல்லது பெருக்கெடுக்கும் நதி போல) கொண்டாடுகிறது; மேலும் அவனைத் தொலைதூரம் ஒளிரும் அறிஞன், “தத்திலிருந்து பிறந்தவன்” என வர்ணித்து, வழிபாட்டை மறைவு/இருளிலிருந்து உயர்த்தி ஒளிமிகு த-ஒழுங்கிற்குத் திசை நடத்துவதாகச் சொல்கிறது.
Sukta 1.66
ரிக் வேதம் 1.66 அக்னியைப் பலவித ஒளிச்சிறப்புகளுடன், அனைத்தையும் காணும் இருப்பாகப் போற்றுகிறது—செல்வம், சூரியன், பிராணன், மேலும் “நித்திய மகன்” எனவும்—அவன் உயிரைத் தாங்கி, உள்ளார்ந்த சக்தியை விழிப்பூட்டுகிறான். மக்களிடையே அவன் கதிரொளியுடன் வெளிப்படுதல், போருக்குத் தகுந்த வலிமை, மேலும் இருளின் ஓட்டங்களை முன்னோக்கித் தள்ளி அகற்றும் திறன் ஆகியவற்றை இந்தப் பாடல் விவரிக்கிறது; அதனால் ஒளிமிகு “மாடுகள்” (கதிர்கள்/உள்ளுணர்வுகள்) விண்ணின் தரிசனத்துடன் ஒத்திசைகின்றன.
Sukta 1.67
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—காட்டில் விரைவாகப் பிறக்கும் ஜ்வாலையாகவும், மனிதர்களிடையே மித்ரன் போன்ற நண்பனாகவும்; அவர் சரியான கேட்கும் திறன் மற்றும் ṛta-விற்கான மனமுவந்த கீழ்ப்படிதலின் மூலம் சமூகத்தை ஒத்திசைக்கிறார். குகைகளில் மறைந்துள்ள ஒளிமிக்க ‘மந்தைகள்’ (herds) என்பவற்றைத் தேடுபவனாகவும் காப்பவனாகவும் அக்னி வர்ணிக்கப்படுகிறார்; இறுதியில், நீர்களின் வாசஸ்தலத்தில் நிறுவப்பட்ட விழித்துணர்வு (citti) பற்றிய தரிசனம் வெளிப்படுகிறது—அங்கே ஞானிகள் ஒன்றுகூடி இசைவு/ஒற்றுமையை கட்டியெழுப்புகின்றனர்.
Sukta 1.68
இந்த ஸூக்தம் எப்போதும் விழித்திருக்கும் அக்னியைப் புகழ்கிறது—அவர் விண்ணை நோக்கி எழுந்து செல்கிறார்; நகர்வனவும் நிலைப்பனவும் ஆகியவற்றின் பாதைகளை ஒழுங்குபடுத்துகிறார்; இரவுகளை “விரித்து” ஒளி, அறிவு, மற்றும் நேர்மையான (த) செயல் நிகழ இடம் அளிக்கிறார். விழிப்புணர்வுடைய அறிஞனும் இல்லத் தலைவனுமான அக்னி, அர்ப்பணம் செய்பவர்களுக்கும் அவரிடமிருந்து போதனை நாடுபவர்களுக்கும் செல்வம் (ராயஸ்) நிறைவு பெறும் வாயில்களை விரிவாக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.69
இந்த அக்னி-ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—அவரை ஒளிரும், விண்ணைப் போன்ற பிரகாசமாகவும், ருதத்தின் நேர்பாதையில் செல்பவராகவும், உஷாவின் காதலனைப் போல யாகத்தை விழிப்பூட்டுபவராகவும் வர்ணிக்கிறது. ஒன்றுபட்ட மனிதக் கூட்டங்கள் அழைக்கும் தெய்வீக சக்தியாக அக்னி இங்கு காட்டப்படுகிறார்; அவர் செழிப்பு, பாதுகாப்பு, மற்றும் சூரிய உலகமான ஸ்வர் (svar) தரிசனத்தின் கதவுகளைத் திறக்கிறார். அக்னியை உள்ளும் புறமும் ஏற்றிப் பிரகாசிக்கச் செய்து, அவர் ஹவிஸை எடுத்துச் சென்று எல்லா சாதனைகளையும் அருள வேண்டும் என்பதே இந்த ஸூக்தத்தின் நோக்கம்.
Sukta 1.70
ரிக் வேதம் 1.70 என்பது அக்னியைப் போற்றும் ஸூக்தம்; இதில் ஆர்ய-மனீஷா (உன்னதமான, ஒழுங்கமைந்த உள்ளுணர்வு) மூலம் “பழமையான நிறைவுகள்/செல்வங்கள்” வெல்லப்பட வேண்டும் என்றும், அக்னி எல்லா அடைவுகளையும் உறுதியாகக் காக்க வேண்டும் என்றும் வேண்டப்படுகிறது. இதில் அக்னி யாகமும் வாழ்வும் கொண்ட பரந்த அடித்தளங்களின் விழிப்புணர்வுள்ள அறிஞனாகவும் காவலனாகவும் வர்ணிக்கப்படுகிறார்; அவர் தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்களின் பிறப்புகளை அறிந்து, தேடுபவரை உள்ளார்ந்த மற்றும் வெளிப்புற மோதல்களைக் கடந்து சரியான வெளிப்பாடு மற்றும் வெற்றிக்குத் திசைநடத்துகிறார்.
Sukta 1.71
இந்த ஸூக்தம், ஏக்கத்தால் விழித்தெழும் ‘விரும்பப்பட்ட ஜ்வாலை’ எனும் அக்னியைப் புகழ்ந்து, பலவண்ணமாக உதயமாகும் உஷஸ் (விடியல்) உடன் அவனை நெய்து இணைக்கிறது; அந்த விடியலின் எழுச்சி எல்லா சக்திகளையும் முன்னே இழுத்துச் செலுத்துகிறது. மறைந்திருந்த தீயின் தூண்டுதல், விடியலைத் தொடர்ந்து வரும் கூட்டான ‘சகோதரி’ சக்திகள் ஆகியவற்றிலிருந்து தொடங்கி, நிலைத்த உயிர்வலிமை, தெய்வப் பாதையில் நேர்மையான இயக்கம், மேலும் தீங்கும் பகைமையான பேச்சும் இருந்து மரபுரிமை பிணைப்புகளைப் பாதுகாக்க வேண்டிய வேண்டுதலுக்குத் திகழ்கிறது.
Sukta 1.72
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—எப்போதும் செயலில் இருக்கும் தெய்வீக கைவினைஞராக; அவர் ஊக்கத்தால் எழும் காவ்யப் படைப்புகளை (kāvyāni) தாங்கி அவற்றை “நிறுவி” வைக்கிறார்; மேலும் செல்வங்களுக்கும் அமர சக்திகளுக்கும் அதிபதியாகிறார். இதில் பிரபஞ்சக் காட்சிகள் பின்னப்பட்டுள்ளன—மறைந்த இரகசியங்கள், விண்ணின் “இரு கண்கள்” உருவாக்கம், நதிகளை விடுவித்தல்—இவை யாகத் தத்துவமாக மாறி, அக்னி அம்ருதம் (அமரத்துவம்) காக்கிறார் என்றும், யஜமானனின் வளர்ச்சி, நிலைத்தன்மை, மற்றும் முன்னே செல்லும் பயணத்தைப் பாதுகாப்பார் என்றும் கூறுகின்றன.
Sukta 1.73
ரிக் வேதம் 1.73 என்பது, நன்கு வழிநடத்தும் ஹோத்ரியாகிய அக்னியை அழைக்கும் பாடல்; அவர் யஜமானனின் “ஸத்மன்” (இல்லம்/வாசஸ்தலம்) என்பதை ஆசீர்வாதம், செழிப்பு, மற்றும் ருதத்தின் (சரியான ஒழுங்கின்) பரப்பாக விரிவாக்குகிறார். இந்த ஸூக்தம் அக்னியின் ஞானமிக்க தலைமையை (ஸுப்ரணீதி)ப் புகழ்கிறது; தடைகளை உடைத்து வெளிப்படும் பசுக்கள் மற்றும் நதிகள் என உருவகிக்கப்படும் ருதத்தின் ஓட்டத்தை விடுவிக்கும் அவரது வல்லமையையும் போற்றுகிறது. இறுதியில், கவியின் சொற்கள் அக்னிக்கு இனிமையாக அமையவும், நன்கு இணைக்கப்பட்ட அவரது ஆட்சி செல்வத்தையும் தெய்வத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட புகழையும் அளிக்கவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.74
இந்த ஸூக்தம், யாகத்தின் எப்போதும் அருகிலிருக்கும் புரோகிதனான அக்னியை அணுகி வேண்டுகின்ற பிரார்த்தனை. பாடுவோர் பாடும் ஸ்தோத்திரங்களை அவர் “தூரத்திலிருந்தும்” “இங்கே” இந்த யாகச் சடங்கிலும் கேட்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அக்னி பல சிறப்புப்பெயர்களால் போற்றப்படுகிறார்—நன்றாக அழைக்கப்படுபவன், தெய்வீகன், வல்லவன், பர்ஹிஸின் மீது நன்றாக அமர்ந்தவன்—மேலும் ஹவியை அர்ப்பணிக்கும் வழிபாட்டாளருக்கும் தேவர்களுக்கும் ஒளிமிகு வீர-சக்தியும் செழிப்பும் வெளிப்படச் செய்பவனாக அவர் வர்ணிக்கப்படுகிறார்.
Sukta 1.75
இந்தச் சிறிய அக்னி-ஸூக்தம், கவியின் மிக விரிந்ததும் ஊக்கமூட்டப்பட்டதுமான வாக்கை அக்னிதேவன் ஏற்றுக்கொள்ளவும், வேதியில் அமர்ந்து ஹவிகளைப் பெறும் வாயாகவும் இருக்குமாறு அழைக்கிறது. பின்னர் அக்னியின் மனித உறவினை ஆராய்கிறது—யார் உண்மையில் அவருக்குச் நண்பன், ஆதரவாளர், யாகத் துணைவர்—என்பதை விசாரித்து, இறுதியில் ‘விரிந்த ṛதம்’ (ṛtam bṛhat) எனும் நிலையில், நம்முடைய சார்பில் மித்ர-வருணனுக்கும் மற்ற தேவர்களுக்கும் அக்னி யாகம் செய்து, அவர்களைத் தன் இல்லத்திற்கே கொண்டு வருமாறு வேண்டுகிறது.
Sukta 1.76
கௌதமர்களின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், அக்னியை உண்மையான ஹோத்ர் மற்றும் உள்ளார்ந்த யாஜகன் எனப் போற்றி, அவரைச் சிறப்பாக அடைய எந்தச் சரியான மனநிலை மற்றும் ஊக்கமூட்டும் உள்ளுணர்வு உதவும் எனக் கேட்கிறது. அக்னியின் பாதுகாப்பும் தூய்மையாக்கும் வல்லமையும் பகைமைச் சக்திகளை (ரக்ஷஸ்) எரித்து, சோம-அதிபதியை (பொதுவாக இந்திரன்) அர்ப்பணிப்பிற்கு அழைத்து வந்து யாகத்தை நடத்த வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது. முடிவில் அக்னியின் பழம்பெரும் ரிஷித்துவத்தை நினைவூட்டி, இன்று ‘மகிழும் கரண்டி’—அதாவது விருப்பமும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த உள்நோக்கத்துடன்—யஜனம் செய்யுமாறு ஊக்குவிக்கிறது.
Sukta 1.77
கௌதமர்களின் இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டு, யாகத்தில் தேவர்களை முன்னிலைப்படுத்தும் ஒளிமிகு ஹோத்ரான அக்னியை உண்மையாகப் புகழ எந்தத் தகுந்த, தேவரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் சொல் உண்டு என்று கேட்கிறது. பின்னர் அக்னியை ‘ருதாவா’ (ருதம்/பிரபஞ்ச ஒழுங்கைத் தாங்குபவன்), உள்ளார்ந்த உறுதி மற்றும் சரியான வழிகாட்டுதல், மேலும் வழிபடுபவனுக்குப் புகழ், வலிமை, ஊட்டம் ஆகியவற்றை வளர்க்கும் சக்தி எனப் போற்றுகிறது.
Sukta 1.78
இந்தச் சுருக்கமான காயத்ரீ ஸூக்தம், அனைத்தையும் அறியும் அக்னி ஜாதவேதஸை, ஊக்கமூட்டும் வாக்காலும் ‘ஒளிமிகு வலிமைகளாலும்’ (த்யும்னைḥ) வலுவாகத் தூண்டி எரியச் செய்து முன்னே செலுத்துமாறு அழைக்கிறது. கோதம வம்சத் துறவிகள் (பெயரால் ராஹூகணர்களும்) அவரை விரிந்த பார்வையுடையவராகவும், வாஜ—உயிர்வலிமை மற்றும் நிறைவு—ஐ வெல்வதில் மிக வெற்றியாளராகவும் வேண்டுகின்றனர்; அவரது ஒளியும் ஆற்றலும் வழிபடுவோரின் உள்ளே செயல்படும்படியாக.
Sukta 1.79
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—உஷஸைப் போல ஒளிவீசும், விரைவாகச் செல்லும், காற்றைப் போன்ற இயக்கமுள்ள சக்தியாக—அவர் அந்தரிக்ஷத்தில் பரவி ஊக்கமூட்டும் செயலை விழிப்புறச் செய்கிறார். பாதுகாப்புகளும் உதவிகளும் உடன் அக்னி கவிஞர்களின் சிந்தனைகளிலும் பாடல்களிலும் இறங்கி வர வேண்டும்; தடுக்கும் சக்திகள் (ரக்ஷஸ்) அகல வேண்டும்; யாகம் தெளிவிலும் சத்தியத்திலும் நிலைபெற வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது.
Sukta 1.80
ரிக் வேதம் 1.80 என்பது திரிஷ்டுப் சந்தத்தில் அமைந்த இந்திர ஸூக்தம். சோம மயக்கம் மற்றும் ஊக்கமூட்டும் வாக்கு (ப்ரஹ்மன்/உக்த) இந்திரனின் வலிமையைப் பெருக்கி, தடுக்கும் பாம்பு (அஹி/வ்ருத்ர) மீது அவன் வெற்றியைத் தூண்டுகின்றன என்று இது போற்றுகிறது. கவிஞர்கள் பல குரல்கள், பாடல்கள், ஜபங்கள், ஸ்தோபங்கள் ஆகியவற்றுடன் கூடிய ஒரு கூட்டுப் யாக-வழிபாட்டை வர்ணிக்கிறார்கள்; அது இந்திரனின் “ஸ்வராஜ்ய” (சுய-அதிபத்தியம்) வழியில் செல்கிறது. இந்த ஊக்கம் ஆதிப் பார்வையாளர்கள்/ரிஷிகள் (அதர்வன், மனு, தத்யஞ்ச்) மரபில் வேரூன்றியதாகவும் கூறப்படுகிறது. இந்த ஸூக்தத்தின் நோக்கம் புகழ்ச்சியும் வலுப்படுத்தலும்: இந்திரனை யாகத்திற்குக் கூவி அழைத்து, பாடலால் அவனை உறுதிப்படுத்தி, வழிபாட்டாளர்களுக்குப் பலம், மழை, செழிப்பு ஆகியவை வெளிப்பட/விடுபட உறுதி செய்வது.
Sukta 1.81
ரிக் வேதம் 1.81 என்பது இந்திரனைப் போற்றும் ஸூக்தம். இதில் அவர் எப்போதும் வளர்ந்து பெருகும் சக்தியாக—போரில் வெற்றியை அளிப்பவர், உலகங்களைத் தாங்குபவர், பெரியதும் சிறியதும் ஆகிய நெருக்கடிகளில் தம் வழிபாட்டாளர்களைக் காப்பவர்—என்று வர்ணிக்கப்படுகிறார். இந்திரனின் ஒப்பற்ற வல்லமை பூமியை நிரப்பி விண்ணைத் தாண்டி விரிவடைவதாகப் பெருமைப்படுத்தப்படுகிறது; அதேசமயம் நடைமுறை உதவிகளும் வேண்டப்படுகின்றன: வெற்றி, பாதுகாப்பு, மேலும் பகைவர் அல்லது அர்ப்பணம் செய்யாதவர்களைப் பற்றிய தெளிவு/விவேகம்.
Sukta 1.82
இந்த ஆறு மந்திரங்களுள்ள ஸூக்தம், கவிஞர்களின் உண்மையான வாக்கை இன்றன் கேட்டு, சோம அர்ப்பணத்திற்குத் துரிதமாக வருமாறு அவசர அழைப்பாகும். ‘இரு கபில (மஞ்சள்-செம்மை) குதிரைகளை யோக்குங்கள்’ என்ற மறுமொழிபோன்ற அழைப்புகள், காளை-வலிமை கொண்ட ரதத்தில் இன்றன் அணுகுதலைச் சூழ்கின்றன; நிரம்பி வழியும் சோமப் பாத்திரத்தை அவர் அறிந்து, பிழிந்த பானத்தால் உற்சாகமடைகிறார். இறுதியில் கவிஞன் பிரஹ்மன் (புனித உச்சரிப்பு) மூலம் இன்றனின் குதிரைகளை யோக்கி, அவர் ஆசனமெடுத்து மகிழுமாறு வேண்டுகிறான்; உடனிருக்கும் துணைத் தெய்வமாக பூஷனும் குறிப்பிடப்படுகிறார்.
Sukta 1.83
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், இந்திரனின் துணையால் செழிப்படையும் மானிடனைப் புகழ்கிறது—குதிரைகள், “பசுக்கள்” (கதிர்கள்/செல்வம்), மேலும் நீர் நதியை நிரப்புவது போலப் பெருக்கான வளம் பெறுதல். அங்கிரஸ–பணி/வல பின்னணியையும் இது நினைவூட்டுகிறது; அங்கு மறைந்திருந்த செல்வமும் ஒளியும் சரியான தீமூட்டலும் ஊக்கமூட்டிய முயற்சியாலும் கைவருகின்றன. இறுதியில், பாடல்-உச்சரிப்பு, பிழியும் கல், விரிக்கப்பட்ட பர்ஹிஸ் ஆகியவற்றுடன் நன்கு நிறைவேற்றப்படும் சோம யாகத்திலேயே இந்திரனின் மகிழ்ச்சி இருப்பதாகக் கூறுகிறது.
Sukta 1.84
இது சோமம் பிழியும் யாகத்தில் இந்திரனை அழைக்கும் பாடல். இதில் “மிகவும் வல்லமைமிக்க” தேவனை யாகத்துக்கு வருமாறு வேண்டி, அவர் இந்திரிய—வெற்றி தரும் ஆற்றல்—நிறைந்தவராக, சூரியன் தனது கதிர்களால் விண்வெளியை நிரப்புவது போல வந்து சேர வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறது. வஜ்ரம் தாங்கிய இந்திரனின் பேராற்றல் புகழப்படுகிறது; பானத்தைத் தயாரிக்கும் மருதர்களுடனும் பசு-மற்றும்-சோம சக்திகளுடனும் அவருடைய தோழமை கூறப்படுகிறது; மேலும் மக்களுக்குத் தவறாத பாதுகாப்பும் அளவிட்டு வழங்கப்படும் செல்வமும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.85
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களை—ருத்ரனின் புயல்-பிறந்த புதல்வர்களை—ஒளிவீசும், போரில் வலிமைமிக்க சக்திகளாகப் புகழ்கிறது; அவர்கள் உலகங்களை விரிவாக்கி யாகத்தை உயிர்ப்பூட்டுகின்றனர். அவர்களின் விரைவு, பிரகாசமிகு அணிவகுப்பு, விண்ணில் அவர்களின் அண்டமெங்கும் பரவும் உயர்நிலை, மேலும் யாகாசனத்திற்குத் தம்மை நெருக்கமாக, அன்புடன் அணுகி வருதல் ஆகியவை இதில் கொண்டாடப்படுகின்றன. இறுதியில் கவிஞன், அவர்கள் தங்கள் காக்கும் “அடைக்கலங்களை” அளித்து, வழிபடுவோர்க்கு செல்வமும் வீர வலிமையும் அருள வேண்டுமென வேண்டுகின்றான்.
Sukta 1.86
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களை அழைக்கிறது—அவர்கள் வல்லமைமிக்க, விண்ணில் உலாவும் காவலர்கள்; அவர்கள் பாதைகளை விரிவாக்கி, வழிபடுபவரை காத்து, முயற்சியில் நிற்கும் மக்களைத் தாங்குகின்றனர். கவி அவர்களிடம் நீண்டகால பக்தியை நினைவுகூர்ந்து, செயற்படும் உதவியை வேண்டுகிறார்—மறைந்த இருளை விரட்டி, ஒளிமிகு தெளிவை நிலைநிறுத்துமாறு. மொத்தத்தில் இது பாதுகாப்பு, சமூக வலிமை, மற்றும் தடையூட்டும் சக்திகளின் மீது ஒளியின் வெற்றிக்கான பிரார்த்தனை ஆகும்.
Sukta 1.87
ரிக் வேதம் 1.87 மருதர்களைத் தடுக்க முடியாத இளமைமிகு படையெனப் போற்றுகிறது—நேர்வழி விரைந்து செல்லும், வளைவில்லாத உறுதியுடைய, விடியற்கால ஒளிபோல் பிரகாசிக்கும்—அவர்களின் இயக்கமும் பாடலும் ஒளிவளத்தையும் வீரத்தையும் விரிவாக்குகின்றன. இந்த ஸூக்தம் ஊக்கமூட்டும் சிந்தனை (தீ/ dhī) காக்க அவர்களின் பாதுகாப்பை வேண்டுகிறது; மேலும் அவர்களின் சத்தியம், அச்சமின்மை, மற்றும் உள்ளார்ந்த ‘தாமன்’ (உள் இல்லம்/சக்தி) ஆகியவை வழிபாடாளரை நிலைநிறுத்தி உயர்த்தும் வல்லமையெனப் புகழ்கிறது.
Sukta 1.88
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களைத் துரிதமாக வருமாறு உயிர்ப்பான அழைப்பாகும்: அவர்கள் மின்னல்-ஒளிரும் ரதங்களில் விரைந்து வந்து யஜமானனின் யாகவெளியில் செழிப்பு, வீரியம், பாதுகாப்புச் சக்தி ஆகியவற்றை பொழிய வேண்டும். இதில் கவிஞர்கள்—கௌதமர்கள்—பலன் தரும் மந்திர-வலிமை (பிரஹ்மன்) யை எழுப்பி/உயர்த்துகின்றனர்; அது ஆனந்தத்தின் ஊற்றை ‘உயர்த்தி’ நிறுத்துகிறது, மருதர்கள் அதை அருந்தி, பதிலாக சமூகத்திற்கு வளர்ச்சியும் ருத-ஒழுங்கமைந்த (சீரான) ஆற்றலும் வழங்கும்படி செய்கிறது.
Sukta 1.89
இந்த ஸூக்தம் விஶ்வே தேவாஹ் (அனைத்து தேவர்கள்) நோக்கி உரைக்கப்படும் விரிந்த மங்கள ஆசீர்வாதமாகும். எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் நல்வேட்கைகள்/நல்ல நோக்கங்கள் (bhadrāḥ kratavaḥ) வருமாறு அழைக்கிறது; மேலும் பக்தரின் உயிர்சக்தி மற்றும் செல்வச் செழிப்பை தேவர்கள் காத்து, நிலையாக வளர்த்தர வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது. பாதுகாப்பு அளிக்கும் ‘ஸ்வஸ்தி’ மந்திரவாக்கியங்களை இது ஒரு உலகளாவிய பார்வையுடன் இணைக்கிறது; அதில் அதிதி, தேவர்கள், உலகங்கள், மேலும் பிறப்பே உட்பட அனைத்தையும் தாங்கும் பரந்த ஆதாரமாக உறுதிப்படுத்தப்படுகிறார்.
Sukta 1.90
இந்த ஸூக்தம் கூட்டாக அழைக்கப்படும் “அமர சக்திகள்” (அம்ருதாஃ)—பொதுவாக ஆதித்யர்கள் மற்றும் ṛta-வின் துணை காவலர்களாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுபவர்கள்—அவர்களிடம் ஸ்வஸ்தி (நலன்), பாதுகாப்பு, மற்றும் உள்ளும் புறமும் உறுதியான அமைதி அளிக்க வேண்டி வேண்டுகிறது. பகைமைச் சக்திகளும் தீய எண்ணங்களும் அகல வேண்டும்; மேலும் அனுபவ உலகங்கள்—இரவு, விடியல், பூமிப் பகுதி, மற்றும் விண்ணுலகம்—“மதுமயம்” (மது) ஆக, அதாவது இசைவு கொண்ட, மங்களகரமான, மற்றும் நேர்வாழ்வை ஆதரிக்கும் வகையில் அமைய வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 1.91
இந்த ஸூக்தம் சோமன் (இந்து) அவரைத் துதிக்கிறது—அவர் ஒளிமிக்க வழிகாட்டி; தேடுபவர்களை “அரசப் பாதை”யில் நடத்துபவர், முன்னோர் (பிதர்கள்) சென்றதுபோல; மேலும் தேவர்களிடையே செல்வத்தை வெல்லும் தெய்வீக சக்தி எனப் போற்றுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் சோமனை வேண்டுகிறது: உயிர்வலிமையை விரிவாக்கவும், நோயும் குழப்பமும் அகற்றவும், செல்வமும் நிறைவும் பெருக்கவும், ஒளிமிக்க ஆதாயங்களில் வழிபாட்டாளருக்குரிய நியாயமான பங்கிற்காகப் போராடவும்.
Sukta 1.92
ரிக் வேதம் 1.92 ஒரு உஷா-ஸூக்தம். இதில் உஷஸ் எப்போதும் புதுப்படும் சக்தியாகப் போற்றப்படுகிறாள்—அவள் ஒளியின் “கொடியை” உயர்த்தி, செம்மை மாடுகள் போல கதிர்களை விடுவித்து, உலகை இயக்கத்தில் செலுத்துகிறாள். கவிஞன் அவளின் தவறாத மீள்வருகை, அழகு, நன்மைபுரியும் தன்மை ஆகியவற்றை புகழ்கிறான்; இருளையும் பகைமையையும் அகற்றி ஆயுளை நீட்டிக்கும் அவளின் ஆற்றலையும் கூறுகிறான். பின்னர் ஸூக்தம் யாகத்தின் பயன்திறன் நோக்கி திரும்பி, விடியற்காலத்தில் விழித்தெழும் சோமபான சக்திகள் தேவர்களை ஹவியர்ப்பணத்திற்காக அழைத்து வருமாறு அழைப்புடன் நிறைவடைகிறது.
Sukta 1.93
இந்த ஸூக்தம், யாகத்தின் ஒருங்கிணைந்த சக்தியாக இணைத் தெய்வங்களான அக்னி–சோமரை அழைக்கிறது: அக்னி—ஆஹுதிகளை ஏந்திச் செல்லும், தீயைத் தூண்டும் தெய்வம்; சோமன்—உயிரூட்டும் பானமும் ஊக்கமளிக்கும் தூண்டுதலும். கவியின் நன்கு அமைந்த புகழ்ச்சியை அவர்கள் கேட்டு, முறையாக வைத்துள்ள ஆஹுதிகளை ஏற்று, யஜமானனுக்கு பாதுகாப்பு, வலிமை, மகிழ்ச்சி, மேலும் நன்கு கேட்கப்பட்டு வெற்றியடையும் யாகத்தை அருள வேண்டுமென வேண்டுகிறது. நடைமுறை, சடங்கு-மையமான தொனியில்—“வாருங்கள், அனுபவியுங்கள், எங்களைத் தஞ்சமளியுங்கள், மற்றும் வழிபடுவோரில் ஶம்/யோḥ (அமைதி மற்றும் நலன்) நிலைநிறுத்துங்கள்” என்று கூறுகிறது.
Sukta 1.94
இந்த ஸூக்தம் ஜாதவேதஸாகிய அக்னியைப் புகழ்கிறது—அனைத்தையும் அறியும் அந்த அগ্নி, அர்ப்பணிப்புகளை ஏந்திச் செல்பவன்; மேலும் நன்கு யோக்கப்பட்ட ரதம் போல சமூகத்தின் நன்கு வடிவமைந்த புகழுரையையும் எடுத்துச் செல்பவன். அக்னியின் நட்பின் பாதுகாப்புக்குள் காப்பு, சபையில் வழிபாட்டாளரின் சொல்லின் வலிமை வளர்ச்சி, மற்றும் துணை நிற்கும் பிரபஞ்ச சக்திகளின் ஆதரவுடன் நீண்ட ஆயுளும் நல்வாழ்வும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.95
இந்த ஸூக்தம் “ஒத்ததல்லாத இரண்டு வடிவங்கள்” என்ற வேதப் புதிரை விரிக்கிறது—இவை பெரும்பாலும் உஷா–இரவு அல்லது வானம்–பூமி போன்ற ஜோடி அண்டத் தாய்மைகள் எனப் பொருள்கொள்ளப்படுகின்றன—அவை மறைந்த கன்றை/குழந்தையைப் போஷிக்கின்றன. மாடுகள், ஒளி, தீட்சை/அபிஷேகம் ஆகிய அடுக்கடுக்கான உருவகங்களின் வழி, இது ஒழுங்கும் திறனும் (தக்ஷ) கொண்ட, வெளிப்படத் தொடங்கும் அரசாட்சிச் சக்தியைச் சுட்டுகிறது. இறுதியில், மித்ர–வருண, அதிதி, ஓடிவரும் சிந்து, வானம்–பூமி ஆகியோரின் ஆதரவுடன், அக்னி புகழுடன் பிரகாசிக்க வேண்டுமெனும் வெளிப்படை வேண்டுதலாக இது முடிகிறது.
Sukta 1.96
ரிக் வேதம் 1.96 என்பது அக்னியைப் போற்றும் ஸூக்தம். இதில் அக்னி பழமையானவராக இருந்தும் எப்போதும் புதுப் பிறப்புடையவராகப் புகழப்படுகிறார்—தேவர்களால் தாங்கப்பட்டவராகவும், ஆபः (நீர்கள்), மித்ரன் மற்றும் ஊக்கமூட்டும் அறிவு (திஷணா) மூலம் வல்லமையில் நிறுவப்பட்டவராகவும் வர்ணிக்கப்படுகிறார். இரவும் விடியலும் இணைந்து வளர்க்கும் “ஒரே குழந்தை” என அக்னி கூறப்படுகிறார்; அவர் வானமும் பூமியும் இடையில் பொன்னொளியாகப் பிரகாசிக்கிறார். இறுதியில், எரியூட்டலால் வளர்க்கப்படும் அக்னி மித்ர–வருணன், அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம் ஆகியோரின் ஆதரவுடன் ஒளிமிக்க புகழும் செழிப்பும் அருள வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 1.97
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி-ஸூக்தம் மீண்டும் மீண்டும் வரும் ஒரு வேண்டுதலை மையமாகக் கொண்டது: “எங்களுடன் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும் அகம் (அசுபம்) எங்களிடமிருந்து எரித்து அகற்று.” அக்னி அனைத்துத் திசைகளையும் நோக்கும், அனைத்தையும் சூழும் தூய்மைப்படுத்துபவனாக அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் அசுத்தத்தை எரித்து அழிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் செல்வம் (ரயி) வளரச் செய்து, வெள்ளத்தைத் தாண்டச் செய்யும் படகு போல வழிபடுபவனை ஆபத்தைக் கடக்கச் செய்கிறார். இந்த ஸூக்தத்தின் நோக்கம் அபோத்ரோபாயிக் மற்றும் மீள்நலப்படுத்தும் தன்மை உடையது—பாவம்/துரதிர்ஷ்டத்தை அகற்றுதல் மற்றும் நலன் (ஸ்வஸ்தி) நிலைநாட்டுதல்.
Sukta 1.98
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல் அக்னியை வைஶ்வானரன்—அனைத்துலகங்களுக்கும் பொதுவான அக்கினி—என்று போற்றுகிறது; அவர் எல்லா உலகங்களின் மேல் அரச ஒளியாக அரியணையில் அமர்ந்தவர்; சூரியனுடன் இணைந்து செயல்படுபவர். அவர் வானமும் பூமியும் தாங்கி நிறுத்தப்பட்டவர், மூலிகைகளில் புகுந்து (மருத்துவ/ஆரோக்கிய சக்திகளாக) விளங்குபவர் என வர்ணிக்கப்படுகிறது; பகலும் இரவும் பாதுகாப்பு, சத்தியம், நிலையான செழிப்பு ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது. இறுதி செய்யுள் மித்ர–வருண, அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம் ஆகிய இணை அண்ட ஆதரவாளர்களின் வழியாக ஆசீர்வாதத்தை விரிவாக்கி, செல்வமும் நிறைவும் வழிபடுபவரை ‘ஒட்டிக்’ கொள்ளுமாறு கூறுகிறது.
Sukta 1.99
இந்த ஒரே மந்திரத்தையுடைய ஸூக்தம், அனைத்தையும் அறிந்த ஜாதவேதஸ் அக்னியை அழைக்கிறது; யாகத்தை வலுப்படுத்த சோமம் ஆஹுதியாகப் பிழிந்து அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது. அக்னி பகைமையான எண்ணத்தைச் சுட்டெரித்து, வழிபடுபவனை ஒவ்வொரு கடினமான கடத்தலையும் தாண்டி—நதியைத் தாண்டச் செய்யும் படகுபோல்—பாதுகாப்பாகக் கொண்டு செல்லவும், அபாயமும் தவறான பாதைகளும் விலகச் செய்யவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.100
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைத் தடுக்க முடியாதவனாகவும், சூரியனைப் போல முன்னே நடைபோடும் வீரனாகவும், வ்ருத்ரனை வதைத்தவனாகவும் போற்றுகிறது; மேலும் “மருதர்களுடன்” என்று மீண்டும் மீண்டும் அழைத்து, ஒவ்வொரு மோதலிலும் ஒவ்வொரு முயற்சியிலும் சமூகத்தின் செயல்வீர பாதுகாவலனாக இருக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. வெற்றி, செல்வம், நீர்கள், வளமான சந்ததி ஆகியவற்றை இந்திரன் உறுதிசெய்ய வேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறது; இறுதியில் மித்ர–வருண, அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம் ஆகியவற்றின் வழியாகப் பெற்ற நன்மை எங்கும் பரவட்டும் எனப் பரந்த ஆசீர்வாதத்துடன் முடிகிறது.
Sukta 1.101
குத்ஸ ஆங்கிரஸரின் இந்த திரிஷ்டுப் பாட்டில் ‘மருத்துகளுடன்’ இந்திரன் அழைக்கப்படுகிறான்—மகிழ்ச்சியூட்டும், போரில் வெற்றி தரும் சக்தியாக; இருள் மற்றும் தடைகளை உடைத்து, வாஜ (வெற்றிப் பெருவளம்) அளிப்பவனாக. வீர முன்னேற்றம், அச்சம், முயற்சி, வெற்றி என எல்லா நிலையிலும் இந்திரனின் தோழமை/உடனிருப்பு வேண்டப்படுகிறது; பாடுவோர் வெளிப்போட்டியிலும் உள்ளார்ந்த போராட்டத்திலும் வெல்ல வேண்டும் என்பதற்காக. இறுதியில் வேண்டுதல் உலகைத் தாங்கும் ஆதரவுச் சுற்றமாக விரிகிறது: மித்ர-வருண, அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம்.
Sukta 1.102
இந்த த்ரிஷ்டுப் பாடல் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—அவர் ஒப்பற்றவர், பல துணைகளால் ஆதரிக்கப்படும் வல்லமை; தடைகளை உடைப்பவர், “ஒளிமிகு மந்தைகள்” (பசுக்கள்/செல்வம்) வெல்வவர், மேலும் செயற்பாட்டின் ஒவ்வொரு எழுச்சியையும் கடந்து யஜமானனைச் சுமந்து செல்பவர். கவிஞன் ஊக்கமூட்டப்பட்ட தி (dhī) எனும் உள்ளுணர்வுச் சிந்தனையைப் புகழ்ச்சியாக அர்ப்பணித்து, இந்திரனின் எதிர்க்க முடியாத வலிமையை அவர் மீண்டும் மீண்டும் செய்த வீரச் செயல்களில் நினைவுகூர்கிறான்; இறுதியில் வெற்றியும் நிறைவும் (வாஜ) வேண்டி பாதுகாப்புப் பிரார்த்தனையுடன் முடிக்கிறான்—அது மித்ர–வருண, அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம் (த்யௌ) ஆகியோரின் ஆதரவால் மேலும் விரிவடைகிறது.
Sukta 1.103
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் உன்னதமும் தொலைதூரம் வரை விரியும் வல்லமையையும் போற்றுகிறது; அது பூமியிலும் விண்ணிலும் ஒரே ஒன்றுபட்ட அடையாளமாகச் செயல்படுகிறது எனக் காணப்படுகிறது. பசுக்கள், குதிரைகள், தாவரங்கள், நீர்கள், காடுகள் ஆகிய நன்மை தரும் கண்டுபிடிப்புகளையும், தடையிடும் பகைவர்களை வென்ற வெற்றிகளையும் நினைவூட்டி, இந்திரனின் வீர-சக்தியில் நம்பிக்கையைத் தூண்டுகிறது. இறுதி மந்திரம் மித்ரன், வருணன், அதிதி, சிந்து, பூமி, விண் ஆகியோரைக் கூவி, வழிபடுவோருக்குக் கிடைத்த வெற்றியை மேலும் பெருக்கி மகிமைப்படுத்துமாறு ஆசீர்வாதத்தை விரிவாக்குகிறது.
Sukta 1.104
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனை அருகே வரவும், யாகத்தில் ஆசனம் ஏற்கவும், புதிதாகப் பிழிந்த சோமத்தை அருந்தவும் அழைக்கிறது; அப்பொழுது அவரது வலிமை விழித்தெழுந்து பாதுகாப்பும் வெற்றியும் அளிக்கட்டும். மாலை மற்றும் விடியற்காலங்களில் தெய்வீகக் குதிரைகளை ஓய்வுக்காக அவிழ்த்துவிடும் நெருக்கமான வரவேற்புடன், தஸ்யுக்களை விரட்டவும், வஞ்சகமான பகைமையையும் வழிபாட்டாளர்களின் உரிய பங்கை இழப்பதையும் தடுப்பதற்கான அவசர வேண்டுதல்களும் இதில் இணைந்துள்ளன.
Sukta 1.105
ரிக் வேதம் 1.105 என்பது தேடல்மிகு, பல தெய்வங்களை நோக்கும் ஸூக்தம். இது அண்டக் கவனிப்புகளிலிருந்து (சந்திரன், மின்னல்/ஒளிப்பொலிவு, மற்றும் இரு உலகங்கள்—வானும் பூமியும்) தொடங்கி, பின்னர் தனிப்பட்ட, ஒப்புதல்-நடை கொண்ட வேண்டுதலாக மாறுகிறது—காப்பு, தெளிவு, மற்றும் சரியான வாக்கிற்காக. இதைத் திரிதாவின் “புலம்பல்” எனப் பலர் வாசிக்கின்றனர்; உள்ளார்ந்த துயரம் என்பது தெய்வங்களால் மட்டுமே—குறிப்பாக இந்திரனாலும், ருதத்தைத் தாங்கும் அண்ட ஒழுங்குப் பலங்களாலும்—நீக்கப்படக்கூடிய நிலை என இது அமைக்கிறது. இறுதியில் மித்ர-வருணன், அதிதி, வானம்-பூமி ஆகியோரிடம் வெற்றி, வலிமை, மற்றும் விரிந்த பாதுகாப்பு வேண்டி ஸூக்தம் நிறைவடைகிறது.
Sukta 1.106
இந்த ஸூக்தம் விஶ்வேதேவர்கள்—இந்திரன், மித்ர-வருணன், அக்னி, மருத்கள், அதிதி மற்றும் தொடர்புடைய சக்திகள்—எல்லோரையும் ஒன்றாக அழைக்கும் கூட்டு வேண்டுதலாகும். பாதுகாப்பு, வளர்ச்சி, மேலும் துன்பநிலைகளைக் கடந்து பாதுகாப்பாகச் செல்லும் வழி ஆகியவற்றை இது வேண்டுகிறது. மீண்டும் மீண்டும் வரும் மறுபாடலில், வஸுக்கள் தாராள உதவியாளர்களாக அழைக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு ‘கடினமான குறுகிய வழி/கணவாய்’யிலிருந்தும் வழிபாட்டாளரை, குறுகிய பள்ளத்தாக்கில் சிக்கிய ரதத்தை மீட்டு இழுத்து வெளியேற்றுவது போல, வெளியேற்றுமாறு வேண்டப்படுகிறது. இறுதி மந்திரங்களில் இந்தப் பாதுகாப்பு அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம் ஆகிய உலகத் தாங்குதளங்களுக்கும் விரிவடைகிறது; யஜமானன் இடைவிடாது காக்கப்பட வேண்டும் என்பதே நோக்கம்.
Sukta 1.107
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், யஜ்ஞம் தேவர்களை நோக்கி நகரும் வேளையில், ஆதித்யர்கள் மற்றும் அவர்களுடன் இணைந்த தெய்வங்களை ஒருங்கே அழைத்து, அவர்கள் அருளுடன் கவனம் செலுத்த வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் கருணையுடனான பாதுகாப்பு, இறுக்கத்தை உண்டாக்கும் அம்ʼஹஸ் (aṃhas) இலிருந்து விலகிய ‘விரிந்த வெளி’, மேலும் இந்திரன், மித்ர-வருணன், அக்னி, அர்யமன், சவித்ரு, அதிதி, வானமும் பூமியும் ஆகிய மகத்தான கோஸ்மிக் சக்திகள் நிறுவும் நிலையான அமைதி (śarma) வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.108
இந்த ஸூக்தம் இரட்டைப் பேராற்றல்களான இந்திரன்–அக்னியை அழைக்கிறது; அவர்கள் ஒளிவீசும் ரதத்தில் ஒன்றாக வந்து புதிதாகப் பிழிந்த சோமத்தை அருந்த வேண்டும். அவர்கள் மகிழும் எந்தத் தளமாக இருந்தாலும்—இல்லம், புனித வாக்கு/பிரஹ்மன், அல்லது அரச வலிமை—அங்கிருந்தே மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் வெற்றி, மாட்டுச் செல்வம்/பொருள், மற்றும் அனைத்துத் திசைகளிலும் வளமை அளிக்க வேண்டுமென. இறுதி மங்களவாக்கில் வேண்டுதல் பிற பேணும் தெய்வங்களுக்கும் பிரபஞ்சத் தாங்குதளங்களுக்கும் விரிகிறது—மித்ர-வருண, அதிதி, சிந்து, பூமி மற்றும் த்யௌ (வானம்).
Sukta 1.109
இந்த ஸூக்தம் இரட்டைத்தெய்வமான இந்திரன்‑அக்னியை அழைக்கிறது—ஒப்பற்ற ஜோடி; அவர்கள் சரியான உள்ளுணர்வு, வெற்றி, மற்றும் செல்வத்தின் நியாயமான பங்கினை அளிப்பவர்கள். கவிஞன் அவர்களை யாகத்திற்கு வரவேற்று, பர்ஹிஸில் அமர்ந்து சோமத்தை மகிழ்ந்து அருந்துமாறு வேண்டுகிறான்; அவர்களின் புகழ்பெற்ற வ்ருத்ர‑வத சக்தியையும் நினைவூட்டுகிறான். இறுதியில் விரிந்த ஆசீர்வாதமாக, மித்ர‑வருணன், அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம் ஆகிய ஆதரிப்புத் தெய்வங்கள் வழிபாட்டாளரை விரிவாக்கி நிலைநிறுத்த வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.110
இந்த ஸூக்தம் தெய்வீக கைவினைஞர் சகோதரர்களான ருபுக்களைப் புகழ்கிறது. யாகச் செயல்களை அவர்கள் முழுமைப்படுத்தி, அளந்து ஒழுங்குபடுத்தி, புதுப்பித்து “இனிமையான” ஊக்கமூட்டும் ஹவியாக மாற்றும் வல்லமை இங்கு போற்றப்படுகிறது. வடிவமைக்கப்பட்ட பாத்திரங்கள், அளவிடப்பட்ட வெளி, மற்றும் ஸ்வாஹா-வில் நிறைவு என்ற உருவகங்களின் வழியாக, ருபுக்களும் (ருபுமான் எனும் இந்திரனும்) ஒளிமிக்க வரங்கள், புகழ், மற்றும் பரிபூரண வளம் அருள வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. முடிவில் ஆசீர்வாதம் பிரபஞ்ச அளவிலான கூட்டுப் புகழ்ச்சியாக விரிகிறது—மித்ர-வருணன், அதிதி, சிந்து, பூமி, மற்றும் த்யௌ (வானம்)—எனவே யாகம் அனைத்திடத்திலும் ஆதரிக்கப்படுகின்றதாகிறது.
Sukta 1.111
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், ‘வடிவமைத்து நிறைவு தரும்’ தெய்வீக கைவினை-சக்திகளான ரிபுக்களைப் போற்றுகிறது: இந்திரனின் ரதமும் குதிரைகளும், இளமை மீளப் புதுப்பித்தல், வாழ்வின் ஒற்றுமை மீண்டும் நிலைபெறுதல் ஆகியவற்றை அவர்கள் செம்மைப்படுத்துகின்றனர். அவர்களின் புராணக் கைவினை இங்கு வேண்டுதலாக மாறுகிறது—வழிபடுபவருக்கு சāti (வெற்றி தரும் அடைவு), போராட்டத்தில் வெற்றி, நிலையான பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை அவர்கள் வடிவமைத்துத் தரட்டும்; மேலும் மித்ர–வருணன், அதிதி, பூமி, த்யௌ (வானம்) போன்ற விரிந்த அண்டக் காவலர்களாலும் அது உறுதிப்படுத்தப்படட்டும்.
Sukta 1.112
ரிக் வேதம் 1.112 என்பது அச்வினர்களைப் பற்றிய விரிவான ஸ்தோத்திரம். முன்னோர் காலங்களில் அவர்கள் முனிவர்களையும் அரசர்களையும் மீட்டு, நோய்களை நீக்கி, செழிப்பை அளித்த “அந்த உதவிகளோடு” இப்போது கூட தெய்வ இரட்டையர் வரவேண்டும் என்று மீண்டும் மீண்டும் அழைக்கிறது. முதலில் யாகத்திற்கான அண்டத் தாங்குதளங்களாக த்யாவா-பிருதிவி (வானும் பூமியும்) மற்றும் அக்னியை அழைத்து, பின்னர் அச்வினர்களின் அருள்செயல்களின் எடுத்துக்காட்டுகளைத் தொடர்ச்சியாக இணைக்கிறது: விரைந்த பயணங்கள், பாதுகாப்பு, நலத்தின் மீள்நிறுவல்—இவை அனைத்தும் தற்போதைய யாகத்தில் அதே சக்தியாக வெளிப்பட வேண்டுமென. இறுதியில், நாள்-இரவு பாதுகாப்பும், வரத்தின் மேலும் உறுதிப்படுத்தலும் வேண்டி, மித்ர-வருண, அதிதி, சிந்து, பூமி, வானம் ஆகியோரிடம் பரந்த ஆசீர்வாதத்துடன் முடிகிறது.
Sukta 1.113
இந்த ஸூக்தம் உஷஸ் (விடியல்) தேவியைப் புகழ்கிறது—அவளை “ஒளிகளின் ஒளி” எனக் கூறி, தினந்தோறும் புதிதாய் பிறந்து, இரவை அகற்றி, எல்லா உயிர்களையும் இயக்கம், உழைப்பு, வழிபாடு ஆகியவற்றிற்கு விழிப்பூட்டுவாளென வர்ணிக்கிறது. மனித வாழ்வின் நிலையாமையையும் இது சிந்திக்கிறது—முந்தைய தலைமுறைகள் “சென்றுவிட்டன”, ஆனால் அதே விடியல் மீண்டும் மீண்டும் திரும்புகிறது—எனவே காலமிருக்கையில் முயற்சி செய்து, நல்விருப்பை நோக்கி முன்னேறுமாறு ஊக்கமளிக்கிறது. முடிவில், விடியல்கள் கொண்டு வரும் மங்கலமான கொடைகள் மித்ர-வருணன் மற்றும் தொடர்புடைய அண்ட சக்திகளால் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு மேலும் பெருக வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 1.114
ரிக் வேதம் 1.114 என்பது ருத்ரனை நோக்கிய ஒரு வேண்டுதல்—அவர் மாபெரும், அச்சம் ஊட்டுபவர்; அதே நேரத்தில் ஆழ்ந்த நன்மை அளிப்பவர்—அவரது வல்லமை தீங்கு செய்யாமல் குணப்படுத்தலும் நலனும் தரும் திசையில் திரும்ப வேண்டுமெனக் கோருகிறது. இந்த ஸூக்தம் முழு சமூகத்திற்கும் அமைதி மற்றும் முழுமை வேண்டுகிறது: மனிதர்கள் (இரு கால்கள் உடையோர்), மாடுகள்/பசுக்கள் போன்ற கால்நடைகள் (நான்கு கால்கள் உடையோர்), மேலும் குடியிருப்பின் ஊட்டம், சந்ததி, நலன் ஆகியவற்றிற்காக. இறுதியில் ஒரு பாதுகாப்பு அழைப்பு வருகிறது; மருதர்களுடன் கூடிய ருத்ரன் இந்த அழைப்பை கேட்க வேண்டுமென வேண்டி, பிற பிரபஞ்ச சக்திகளும் அந்த வரத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 1.115
இந்த ஸூக்தம் சூரியனின் தினசரி உதயத்தைப் போற்றுகிறது—தேவர்களின் ஒளிமிகு “முகம்” மற்றும் “கண்” என—அவன் விண், மண், இடைவெளி (அந்தரிக்ஷம்) ஆகியவற்றை ṛta (ஒழுங்கு/நியதி) மற்றும் காணத்தக்க தன்மையால் நிரப்புகிறான். சூரியனின் ரதமும் இரவிலிருந்து பகலுக்கான மாற்றமும் சட்டமுறைபோன்ற பிரபஞ்சப் பயணமாக வர்ணிக்கப்படுகிறது; பின்னர் அந்தப் பேர்நிகழ்வே வேண்டுதலாக மாறி, துன்பம் மற்றும் குற்றம்/பிழை ஆகியவற்றிலிருந்து விடுதலைவும், ṛta (சத்திய-ஒழுங்கு) யில் விரிவடைவதையும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.116
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினௌ (நாஸத்யா) இருவரையும் போற்றியும் அழைத்தும் (ஸ்துதி, ஆஹ்வான) பாடுகிறது. அவர்களின் வேகமான ரதமும், மீட்கவும் குணப்படுத்தவும் முழுமையை மீண்டும் நிலைநாட்டவும் செய்கிற ‘அற்புதச் செயல்கள்’ (தம்ஸஸ்) என்பவையும் இங்கு புகழப்படுகின்றன. மணமகளை பாதுகாப்பாக அழைத்துச் சென்றது, பொன்னான கை அளித்தது போன்ற நினைவுகூரப்படும் அருள்செயல்கள் மற்றும் பல உதவிகள் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டு, இவ்விரட்டையர் இப்போது நெருங்கி வந்து பாதுகாப்பு, செழிப்பு, நீண்ட ஆயுள், மேலும் மங்காத உள்ளார்ந்த பார்வை (அந்தர்த்ருஷ்டி) அளிக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.117
ரிக் வேதம் 1.117 என்பது அச்வினௌ (நாஸத்யா) எனும் வேகமிகு தெய்வ மருத்துவ இரட்டையரை சோம யாகத்திற்கு வருமாறு அழைக்கும் வலிமையான அழைப்பாகும்; அவர்கள் தங்கள் ‘வாஜ’—வளர்ச்சியும் வெற்றியும் அளிக்கும் பெருக்குச் சக்திகளை—கொண்டு வர வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இந்த ஸூக்தம் அவர்களின் புகழ்பெற்ற மீட்புச் செயல்களைத் தொடர்ச்சியாக இணைக்கிறது (முதியவர்களுக்கு புதுயிர் அளித்தல், துன்புறுவோரைக் காப்பாற்றல், செழிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பான பயணம் வழங்கல்) மற்றும் அவற்றை இரட்டையரின் நம்பகத்தன்மைக்கான சான்றாகவும் இப்போது உதவி பெறுவதற்கான காரணமாகவும் முன்வைக்கிறது. இதன் நோக்கம் ஒருபுறம் சடங்குசார்—தேவர்களை யாகத்திற்குக் கவர்ந்து வரச் செய்தல்—மற்றுபுறம் நடைமுறை—வழிபாட்டாளர்களுக்கு ஆரோக்கியம், பாதுகாப்பு, செழித்த வலிமை ஆகியவற்றை உறுதி செய்தல்।
Sukta 1.118
இது விடியற்காலத்தில் அச்வினௌவை அவசரமாக அழைக்கும் ஸூக்தம்; உதவி, சிகிச்சை, பாதுகாப்பான கடத்தல் ஆகியவற்றிற்காக அவர்களின் கழுகுபோல் வேகமுள்ள தேரை விரைந்து வருமாறு வேண்டுகிறது. துன்புறுவோரை உயர்த்துதல், ஆபத்தில் உள்ளவர்களை மீட்தல், உயிர்சக்தியைப் புதுப்பித்தல் போன்ற அவர்களின் புகழ்பெற்ற மீட்புகளையும் மறுசீரமைப்புகளையும் புகழ்ந்து, உஷஸ் (விடியல்) தினந்தோறும் வரும் வேளையில் யஜமானன் பாதுகாப்பும் செழிப்பும் பெறுமாறு வேண்டுகிறது.
Sukta 1.119
இந்த ஸூக்தம் விடியற்காலத்தில் அச்வினௌவை அவசரமாக அழைக்கும் அழைப்பாகும்—பலவல்லமையுடைய அவர்களின் ரதத்தை யாகத்திற்குக் கூவி வரவழைத்து, வழிபடுபவன் அவர்களின் பாதுகாப்பும் அருள்பரிசுகளும் மூலம் “உண்மையாக வாழ” வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் அவர்களின் சிறப்பான மீட்புகளும் மீளமைப்புகளும் கூறப்படுகின்றன (ரேபாவை மீட்தல், அத்ரியை குளிர்வித்தல், வந்தனனின் ஆயுளை நீட்டித்தல்) மற்றும் இறுதியில் புகழ்பெற்ற வெள்ளை குதிரை ‘ஸ்வேத’ மூலம் பேதுவுக்கு வெற்றியளிக்கும் வலிமை அளித்தல் என முடிகிறது—இதனால் அந்த இரட்டையர் விரைவு வைத்தியர்கள், உதவியாளர்கள், போரில் துணைநிற்கும் தெய்வங்கள் என வரையறுக்கப்படுகின்றனர்.
Sukta 1.120
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வின் இரட்டையருக்கான நேரடியான, தேடல்மிகு அழைப்பு; எந்த வகையான காணிக்கை மற்றும் எந்த உள்ளார்ந்த தயார்நிலை அவர்களுக்கு உண்மையில் உவப்பை அளித்து அவர்களின் உதவியை வரவழைக்கிறது என்று கேட்கிறது. இது அவர்களை நெருக்கடி மற்றும் அபாயத்திலிருந்து உயிர்களை இழுத்து மீட்பவர்களாகப் புகழ்கிறது; மேலும் சோம்பல், தீங்கு, மற்றும் வெறும் தன்னிறைவு கொண்ட இன்பநுகர்ச்சி ஆகியவை வெல்லப்படும்படி அவர்களின் பாதுகாப்பும் விழிப்பூட்டும் சக்தியும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.121
ரிக் வேதம் 1.121 ஒரு சிந்தனைமிக்க படைப்புப் பாடல்; இது கேள்விகளின் வழியாக பிரபஞ்சத்தின் தோற்றத்தை அணுகி, “க” (“யார்?”) என்று அழைக்கப்படும் மறைந்த ஆண்டவரைச் சுற்றி வலம் வருகிறது. உயிர், மூச்சு, ஒழுங்கு/ருதம் ஆகியவற்றை அளித்து உலகைத் தாங்கும் படைப்பாளியின் வல்லமையைப் புகழ்ந்து, அந்த விசாரணையையே வழிபாடாக மாற்றி பாதுகாப்பும் செழிப்பும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.122
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களுடன் கூடிய ருத்ரனை அழைக்கிறது; நன்கு காக்கப்பட்ட சோமமும் யாகமும் முன்னேறி, புயல்-படையை ஆளும் அருள்மிகு, நலமளிக்கும் சக்தியிடம் சேர வேண்டுமென வேண்டுகிறது. வானும் மண்ணும் இடையில் நிலைத்து நிற்கும் தெய்வ வல்லமையின் புகழ்ச்சியோடு, பாதுகாப்பு, உயிர்வளம், மற்றும் வாழ்வில் வெற்றியளிக்கும் வேகம் ஆகியவற்றிற்கான வேண்டுதலும் இதில் இணைகிறது. தொனி ஒருபுறம் அச்சமூட்டும் வியப்பும் மறுபுறம் நெருக்கமும் கொண்டது: அச்சுறுத்தும், அடங்காத ருத்ரனை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட சடங்கும் மருதர்களின் கூட்டுவலிமையும் வழியாக அணுகுகின்றனர்.
Sukta 1.123
இந்த ஸூக்தம் உஷஸ் (விடியல்) என்பவளைப் போற்றுகிறது—இருளிலிருந்து எழுந்து உலகை வெளிப்படுத்தி, Ṛத (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) கீழ் மனித வாழ்வை மீண்டும் இயக்கத்தில் நிறுத்தும் சக்தியாக. இதில் இரவும் விடியலும் மாறிமாறி வரும் சக்திகளாக எதிரெதிராகக் காட்டப்படுகின்றன; மேலும், விடியலின் வருகை வழிபடுபவரில் மங்களகரமான, சரியான திசை கொண்ட உறுதிச் சித்தம் (க்ரது) மற்றும் செழிப்பு, தாராளமான கொடையளிப்பு ஆகியவற்றை நிலைநிறுத்த வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.124
இந்த உஷஸ்-ஸூக்தம், விடியலை அக்கினியைத் தூண்டி எரியச் செய்பவளாகவும், சூரியனின் விரிந்த ஒளியைப் பரப்புபவளாகவும், இருகாலரும் நால்காலரும் ஆகிய எல்லா உயிர்களையும் சரியான இயக்கத்திற்கும் நோக்கத்திற்கும் செலுத்துபவளாகவும் போற்றுகிறது. உயிர்ப்பான பெண்-உருவகங்களின் வழி, கவிஞன் உஷஸை நன்மை தரும் விழிப்பூட்டுபவளாகப் புகழ்கிறான்—அவள் வாழ்வின் நீர்வழிகளைத் தெளிவாக்கி, செல்வமும் மங்களமும் அளித்து, நாள்தோறும் உலகின் ‘ருத’ ஒழுங்கை புதுப்பிக்கிறாள். இறுதியில், அவளது பாதுகாப்பான உதவியையும், மிகுந்த வலிமையும் வளமையும் வேண்டி முறையான வேண்டுதலுடன் ஸூக்தம் நிறைவடைகிறது.
Sukta 1.125
ரிக் வேதம் 1.125 தக்ஷிணா—தானத்தின் புனித வல்லமை—யை போற்றுகிறது. கொடுப்பதும் முறையாக ஏற்றுக்கொள்வதும் செழிப்பை உருவாக்கி, ஆயுளையும் வம்சவிருத்தியையும் பெருக்கி, ஊட்டமளிக்கும் வளத்தின் ஓட்டங்களை ஈர்க்கும் என்பதை இது காட்டுகிறது. இந்த ஸூக்தம் தானத்தை ‘ருத’த்தின் விதியாக அமைக்கிறது: தாராளமானோர் பாதுகாக்கப்பட்டு வளமடைகிறார்கள்; தானமளிக்காதவன் துயரத்தில் மூடப்பட்டு சமூக-ஆன்மீகச் சுருக்கத்தை அடைகிறான்.
Sukta 1.126
ரிக் வேதம் 1.126 ஒரு தானஸ்துதி. இதில் கக்ஷீவான் தைர்கதமஸ, சிந்து நதிக்கரையில் வாழும் அரச ஆதரவாளரின் தாராளத்தையும் புகழ் நாடும் பெருந்தானத்தையும் போற்றுகிறார்—அவர் மிகைவாகச் சோமப் பிழிவுகளையும் செல்வத்தையும் ‘அளந்து வழங்குபவர்’. இந்தப் பாடல் பொதுப் புகழ்ச்சியை (ஶ்ரவஸ்—நீடித்த புகழ்—பெற்று பரப்புவதற்காக) தெளிவான பரிசுப் பட்டியல்-படிமங்களுடன்—குதிரைகள், அணிகள்/வரிசைகள், வளம்—இணைக்கிறது; இறுதியில் கவிஞன் தன் பரிசு சிறிதல்ல என்று விளையாட்டாக, தன்னைச் சுட்டிக் கூறும் பெருமிதத்துடன் முடிகிறது.
Sukta 1.127
இந்த ஸூக்தம் அக்னி ஜாதவேதஸை உயர்நோக்கிச் செலுத்தும் ஹோத்ராகப் போற்றி பாடுகிறது; அவர் தன் ஜ்வாலையின் வழியே ஹவிஸை எடுத்துச் சென்று, யாகத்தின் ருதப் பாதையை வெளிப்படுத்துகிறார். யஜ்ஞத்தின் கேட்கத்தக்க, கொடிபோன்ற அடையாளமாக அக்னி அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் தேவர்களை ஒன்றுகூடச் செய்கிறார், இடர்களில் மனித முயற்சியை உறுதிப்படுத்துகிறார், மேலும் பாடுவோருக்கு அருகுநோக்கு, செழிப்பு, வீர ஆற்றல் ஆகியவற்றை அருளுகிறார்.
Sukta 1.128
ரிக் வேதம் 1.128 என்பது அக்னியைப் போற்றும் ஸூக்தம். இதில் அக்னிதேவன் குறையற்ற ஹோத்ரு என நிறுவப்படுகிறார்—மனிதர்க்காகப் பிறந்தவர், இளாவின் யாக “ஆசனத்தில்” அமர்ந்தவர், தேவர்கள்–மனிதர்கள் இடையே ஹவிசையும் நட்பையும் எடுத்துச் செல்லத் தயாரானவர். அவர் ṛta (தன் “சுய நியதி”)க்கு கீழ்ப்படிதல், செல்வமும் புகழும் அளிக்கும் வல்லமை, மேலும் வெளிப்புறத் தாக்குதல்கள்—பகைமையான பேச்சு, வளைந்த தீங்கு, பாவம்—இவற்றிலிருந்து காக்கும் பாதுகாப்பு ஆகியவை புகழப்படுகின்றன. இறுதியில் சமூகமே அக்னியை அன்புக்குரிய, விவேகமுள்ள தூதராகவும் அனைத்தையும் அறியும் தரிசியாகவும் அரியணையில் அமர்த்துகிறது; தேவர்களும் புனிதப் பாடல்களால் உதவிக்காக அவரையே அழைக்கின்றனர்.
Sukta 1.129
இந்த இந்திர ஸூக்தம், கவியின் ஊக்கமூட்டிய சிந்தனையின் ‘ரதத்தை’ இந்திரன் இணைத்து வழிநடத்த வேண்டும் என்று வேண்டுகிறது; அப்பொழுது பாடல் உண்மையான ரிஷி-வாக்காகி விரைவான நிறைவேற்றத்தைத் தரும். இதில் இந்திரன் மீண்டும் மீண்டும் ‘ரக்ஷோ-ஹன்’ (விரோத/இருள் சக்திகளை அழிப்பவன்) என அழைக்கப்படுகிறான்; அவன் தீய மனப்பாங்கு, பழிச்சொல், வளைந்த எதிர்ப்புகள் ஆகியவற்றை விரட்டி, ஊக்கமுற்ற பாடகரையும் அவன் சமூகத்தையும் காக்கிறான். மந்திரம் எவ்வாறு பலன் தரும் வாக்காகிறது என்ற கவிதைமயமான சுய-ஆலோசனையையும், பாதுகாப்பு, வெற்றி, மேலும் தீய வாக்கும் தீய நோக்கமும் ஒழிய வேண்டும் என்ற நேரடியான வேண்டுதலையும் இந்த ஸூக்தம் ஒன்றிணைக்கிறது.
Sukta 1.130
இந்த ஸூக்தம், தொலைதூரத்திலிருந்து இந்திரன் சோமப் பிழிதல் யாகத்திற்குத் துரிதமாக வருமாறு அவசர அழைப்பை விடுக்கிறது; மேலும் அவர் வழிபாட்டாளர்களிடையே தம் இல்லத்தில் அரசன் அமர்வதுபோல் அமர வேண்டுமென வேண்டுகிறது. இதில் இந்திரன் கோட்டைகளை உடைப்பவன், வலிமையும் செல்வமும் அளிப்பவன் எனப் புகழப்படுகிறார்; கவிஞர்கள் செதுக்கிய வாக்கு, தேவனை யாகத்திற்குக் “கட்டி எழுப்பி” கொண்டு வரும் ரதமாகக் கூறப்படுகிறது. நோக்கம் பாதுகாப்பும் வெற்றியும்—இந்திரனின் வலிமைமிக்க இருப்பும் காவலும் மூலம் மாடுகள், பொக்கிஷம், மற்றும் படைபலத்தைப் பெறுதல்.
Sukta 1.131
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனை உன்னதமான முதன்மை சக்தியாகப் போற்றுகிறது; அவர்முன் வானமும் பூமியும் வணங்குகின்றன, மேலும் எல்லா தெய்வீக செயல்களின் தலைவனாக அவரை தேவர்கள் முன்னிறுத்துகின்றனர். அவர் செய்த வீரச் சாதனைகள்—கோட்டைகளைச் சிதைத்தல், நீர்களை விடுவித்தல்—நினைவுகூரப்படுகின்றன; மேலும் யாகத்தில் அர்ப்பணம் செய்யாத பகைவனைத் தண்டிக்கவும், வழிபடுவோரின் பாதையை பகை நோக்கம் மற்றும் துரதிர்ஷ்டம் போன்ற அனர்த்தங்களிலிருந்து காக்கவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.132
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், விடியற்காலத்தில் விழித்தெழுந்து நேர்வழியில் செல்கின்ற இந்திர சக்தியை அழைக்கிறது; ஒளிமிகு உலகில் வெற்றியும், போரும் போட்டியும் ஆகியவற்றில் வெற்றிச் சாதனையும் பெற வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அங்கிரசர்களுக்காக வலா போன்ற அடைப்பைத் திறந்தது, தடையின் அடுக்கடுக்கான ‘தலை’களைத் தாக்கி வீழ்த்தியது போன்ற இந்திரனின் ஆதிகாலச் செயல்களை நினைவூட்டுகிறது; அவன் அருள்கள் வழிமாறாது, நேராகவும் மங்கலமாகவும் யஜமானனிடம் வந்து சேர வேண்டுமெனக் கோருகிறது. மேலும் சரியான யாகம் (சோமப் பிழிதல்) முக்கியம் என வலியுறுத்தி, யாகவிதிக்கு எதிராக நிற்கும் விதியற்றவர்களை இந்திரன் அடக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 1.133
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனை நோக்கி உரைக்கப்படும் ஒரு பாதுகாப்பு வேண்டுகோள் ஆகும்—எதிர்க்க முடியாத போர்வீரனாக அவர் பகைமைச் சக்திகளை நொறுக்குபவர்; குறிப்பாக மறைவிடங்களில் ஒளிந்திருக்கும் யாது-சக்திகள் (மந்திரவாதம், சிதைக்கும் தாக்கங்கள்) மீது. கவிஞன், இருளின் இவ்வமைப்புகளை இந்திரன் மிதித்து, வெட்டி வீழ்த்தி, துரத்தி அகற்ற வேண்டும்; வழிபடுபவனின் “மகா பாதுகாப்பை” வலுப்படுத்த வேண்டும்; மேலும் தன் பயங்கர ஆயுதங்களுடனும் மும்முறை-ஏழு சக்திகளுடனும் வந்து சேர வேண்டும் என்று வேண்டுகிறான்.
Sukta 1.134
இந்த ஸூக்தம் வேகமிகு காற்றுத் தெய்வமான வாயுவை அழைக்கிறது: அவர் சோமப் பிழிவிற்கு முதலில் வந்து, முதல்பானத்தை ஏற்று, யாகத்தில் உயர்ந்த உண்மை-வாக்கு (ஸூந்ருதா) மற்றும் சமநிலை கொண்ட, அறிந்த மனநிலையை அருள வேண்டும். விடியற்கால ஒளியைத் திறக்கும், பால் கறக்கும் பசுவைப் போல வளத்தை விடுவிக்கும் அவரது உயிரளிக்கும் ஆற்றல் புகழப்படுகிறது; மேலும் ஒளிமிகு விண்ணிலிருந்து பிறந்த மருதர்களின் பிறப்புடன் அவரை இணைக்கிறது. நோக்கம் இருவகை—சடங்கில் முதற் சோமத்தில் வாயுவின் வருகையை உறுதி செய்தல்; ஆன்மிகத்தில் மூச்சு, இயக்கம், தெளிவு ஆகியவற்றை யாகத்தின் சக்தி (மக) உடன் ஒத்திசைத்தல்.
Sukta 1.135
ரிக் வேதம் 1.135 என்பது அழைப்புத் தன்மையுடைய சோம ஸ்தோத்திரம்; இதில் வாயுவை—பல இடங்களில் இந்திர-வாயு என்ற இணைத் தோற்றத்துடன்—விரைவாக வருமாறு அழைத்து, நன்கு விரிக்கப்பட்ட பர்ஹிஸின் மீது வந்து முதற் சோமத்தை அருந்துமாறு வேண்டுகிறது. இதில் ஒளிரும், வேகமாகப் பாயும் சோம ஓடைகள், அவை ஊன் வடிகட்டி (பவித்ர) வழியாகச் செல்லும் நடை, மேலும் தடுக்க இயலாத சூரியக் கதிர் போன்ற வாயுவின் ஆற்றல்கள் போற்றப்படுகின்றன. யாகம் செய்பவர்களுக்கு உடனடி அணுகல், முதற் அருந்தல், மற்றும் வலிமை, உற்சாகம், செயல்திறன் கொண்ட கிரது (திடமான செயல்-சங்கல்பம்) ஆகியவற்றை அருளச் செய்வதே இப்பாடலின் நோக்கம்.
Sukta 1.136
ரிக் வேதம் 1.136 என்பது ‘இரு அரசர்கள்’—முக்கியமாக ஆதித்யர்களான மித்ரன் மற்றும் வருணன்—இவர்களைப் போற்றி வேண்டுகின்ற பாடல்; அவர்களின் அசைக்க முடியாத அரசாட்சியே ṛta (அண்ட மற்றும் நெறி ஒழுங்கு) நிலைபெறச் செய்கிறது. கவிஞன் தன் சிந்தனையையே ஹவியாக அர்ப்பணித்து, மித்ர–வருணருக்கான அமைதியளிக்கும் பங்காக சோமத்தை வலியுறுத்தி, வழிபடுபவனின் நோக்கங்கள் நிறைவேறும்படி அரசர்கள் செய்க என வேண்டுகிறான். முடிவில் இது அனைவருக்குமான பாதுகாப்பு வேண்டுதலாக விரிகிறது—அக்னி, மித்ரன், வருணன் (மற்றும் இணைத் தெய்வ சக்திகள்) யாகம் செய்பவர்களுக்கு śarman (அடைக்கலம்/அமைதி) அளிக்கட்டும்.
Sukta 1.137
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், ṛta-வின் வானத்தைத் தொடும் அரசக் காவலர்களான மித்ரன்–வருணனை அருகில் வரவும், புதிதாகப் பிழிந்த சோமத்தை அருந்தவும் அழைக்கிறது. பிழிவுக் கற்களால் தயாரிக்கப்பட்ட சோமம் ‘பசு’ ஒளி (ஒளி/அறிவு) மற்றும் தயிருடன் கலக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது; இதனால் அந்த அர்ப்பணம் உஷஸ் (விடியல்) மற்றும் சூரியக் கதிர்களுடன் ஒத்திசைகிறது. நோக்கம்: தேவர்களின் நெருக்கமான வருகை, பானநிவேதனத்தை அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொள்வது, மேலும் யஜமானனின் வளாகத்தில் சத்திய–ṛta ஒழுங்கு நிலைபெறுதல்.
Sukta 1.138
இந்தச் சிறு ஸூக்தம் பூஷனைப் புகழ்கிறது—அவர் அயராத, மகத்தான பிறப்புடைய வழிகாட்டி; அவரது வலிமையும் பாடுபவரின் புகழ்ச்சியும் ஒருபோதும் தளராது. வெற்றி, செல்வம், மேலும் ஒவ்வொரு போட்டியிலும் பாதுகாப்பான துணைமை பெற பூஷனின் ‘அருகிலுள்ள உதவி’யை கவிஞன் வேண்டுகிறார்; யாகத்திற்குத் திசைதிருப்பி எல்லா மனங்களையும் இணைக்கும் அந்தத் தேவனுடன் நிலையான நட்பையும் உறுதிப்படுத்துகிறார்.
Sukta 1.139
இந்த ஸூக்தம் யாகத்தைத் தொடங்குகிறது: முதலில் மனத்திலும் வேதியிலும் அக்னியை நிறுவி, பின்னர் இந்திர–வாயுவை அழைத்து, இறுதியில் ஊக்கமூட்டும் வாக்கான ‘தீதி’ (dhīti) மூலம் எல்லா தேவர்களையும் அருகே வருமாறு வேண்டுகிறது. இது ஒரு வழிபாட்டு ‘அருகே-அழைத்தல்’ (ஆவாஹன) வரிசை: இந்திரனுக்காக சோமம் பிழியப்படுகிறது, புகழ்ச்சிகள் அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன, மேலும் விஷ்வதேவர்கள்—குறிப்பாக மூன்று பதினொன்றுகள் (33)—யாகத்தை ஏற்று அதில் மகிழுமாறு வேண்டப்படுகின்றனர்.
Sukta 1.140
ரிக் வேதம் 1.140 என்பது அக்னியைப் போற்றும் ஸூக்தம்; நன்கு தயார் செய்யப்பட்ட ‘யோனி’ (கருவிடம்) யில் வேதியக்னி அமர்ந்து, தூய்மையான, இருள் நீக்கும் ஒளி-ரதமாகப் பிரகாசிக்க அழைக்கிறது. தீ மூட்டுதல், ஆடை அணிவித்தல், ஹவிஸ் அர்ப்பணம் போன்ற யாகச் சித்திரங்களை அண்டப் புதுப்பிறப்பு/மறுஉருவாக்கக் கருத்துடன் பின்னி, அக்னியை சக்திகளைச் சேர்த்தறியும் ஞானியாகவும், வடிவங்களைப் புதுப்பிப்பவனாகவும், தெய்வப் பெற்றோர் (த்யௌஸ்–பிருதிவி: வானும் பூமியும்) மற்றும் ஓடும் நதிகளை இணைத்து ஸ்துதியை விழிப்பூட்டி, போஷணமும் வரங்களும் உறுதியாகப் பெறச் செய்வவனாகவும் வர்ணிக்கிறது.
Sukta 1.141
இந்த ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—வலிமையிலிருந்து பிறந்த, கண்களுக்கு புலப்படும் ஒளிப்பெருமை; அவர் முன்னே வழிநடத்தும் சக்தி, ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) எனும் ஓட்டங்களின் வழியே சிந்தனையையும் யாகத்தையும் எடுத்துச் செல்கிறார். அக்னி காற்றால் தூண்டப்படும், விரைவான, தூய பிறப்புடையவன் என வர்ணிக்கப்படுகிறார்; ஆயினும் அவர் இருளைத் தாண்டி நடந்து, உலகங்களைக் கடக்கும் பாதைகளைத் திறக்கிறார். முடிவில் ஒரு கூட்டுத் தாபம் வெளிப்படுகிறது: வலிமையான ஸ்தோத்திரமும் சரியான அர்ப்பணிப்பும் மூலம் வழிபாட்டாளர்கள் விரிந்த ஆட்சி/மேன்மையைப் பெற்று, சூரியன் மந்தமூட்டைக் கடப்பதுபோல் தடைகளைத் தாண்டிச் செல்லட்டும்.
Sukta 1.142
இந்த ஸூக்தம் யாகத்தின் தொடக்கத்தில் செய்யப்படும் அக்னி-அழைப்பாக முதன்மையாக அமைந்துள்ளது. அக்னியை ஏற்றி, தேவர்களை அழைத்து வரவும், யாகத்தின் “பழமையான நூல்/தொடர்” நீட்டப்படவும், தெய்வீக சக்திகளை பர்ஹிஸ் (யாகப் புல்) மீது அமரச் செய்யவும் வேண்டப்படுகிறது. வழிபாட்டு ஒழுங்கு விரிவடையும்போது, இரவு-விடியல் போன்ற துணைத் தெய்வங்கள் Ṛத (அண்ட ஒழுங்கு)-த்தின் காவலர்களாக வரவேற்கப்படுகின்றன; இறுதியில் ஸ்வாஹா மூலம் பலன் பெறும் ஹவிஸை உண்ண முதன்மை விருந்தினர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர்.
Sukta 1.143
இந்த எட்டு மந்திரங்களைக் கொண்ட ஸூக்தம், யாகத்தின் எப்போதும் புதுப்படும் சக்தியான அக்னியைப் புகழ்கிறது—பூமியில் ருத்விஜாக அமர்ந்தவனாகவும், வசுக்களால் தாங்கப்படுபவனாகவும், விதி மற்றும் ருதம் (ṛta) ஆகியவற்றை நிறுவுபவனாகவும். அக்னி, நீர்மயமான மர்மவடிவமான அபாம் நபாத் (Apām Napāt) எனவும் அழைக்கப்படுகிறான்; தடைகளை கடுமையாக அகற்றுபவன், ‘காடுகளைத் துடைப்பவன்’; இறுதியில், இமைக்காத காவலனாக அவனை வேண்டி, தவறாத பாதுகாப்புகளால் மக்களைப் பாதுகாக்குமாறு பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 1.144
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை ஹோத்ரு (Hotṛ) எனப் போற்றுகிறது—யாகத்தில் முதலில் முன்னேறும் தெய்வீக புரோகிதன்; தூய, ஒளிமிக்க ‘தீ’ (dhī: பிரகாசமான நோக்கம்/அறிவு) யை உயர்த்தி யாகத்தை நிறுவுபவன். அக்னி காலத்தைக் கடந்தவன், என்றும் இளமையானவன்; இரட்டைப் சக்திகளால் சேவிக்கப்படுபவன்; காணத்தக்க ‘உடனிருப்பு’ ஆக இருந்து அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வாக்கின் பக்கம் திரும்பி, அர்ப்பணிப்பை பலனளிக்கச் செய்கிறவன் என வர்ணிக்கப்படுகிறான். இந்த ஸூக்தத்தின் நோக்கம் வெளிப்புறமும் (அக்னியைத் தூண்டுதல், முறையான யாகநடத்தல்) உள்புறமும் (இச்சை/சித்தம், தெளிவு, மற்றும் Ṛta-விற்கு உரிய சரியான திசைநோக்கை விழிப்பூட்டுதல்) ஆகும்.
Sukta 1.145
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் ஸூக்தம், அனைத்தையும் அறியும் சக்தியாகிய அக்னியைப் புகழ்கிறது—அழைக்கப்படும்போது வருபவன், ஒவ்வொரு சொல்லையும் கேட்பவன், மேலும் தன்னுள் உண்மையான ஆணைகளையும் யாகச் சடங்கின் நிறைவேற்றங்களையும் ஒருங்கே தாங்குபவன். அக்னி வேகமாகச் செல்லும், வெற்றியாளன் என வர்ணிக்கப்படுகிறான்; யாகத்திற்கான சக்திகளைச் சேகரித்து, ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)க்கு இசைந்த மறைந்த செயற்பாடுகள்/விதிகள் (வயுனா) என்பதை மனிதர்களுக்கு வெளிப்படுத்துகிறான். இந்த ஸூக்தத்தின் நோக்கம், அக்னியை நம்பத்தகுந்த நடுவராகவும் உள்ளார்ந்த வழிகாட்டியாகவும் நிறுவுவது; அவனுடைய அறிவே யஜ்ஞத்தை பயனுள்ளதாக்கி, சத்தியத்தைத் தாங்குவதாக ஆக்குகிறது.
Sukta 1.146
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம் அக்னியை ஒரு பிரபஞ்சத் தெய்வமாகப் போற்றுகிறது—“மூன்று தலைகள் உடையவன்” மற்றும் “ஏழு கதிர்கள் உடையவன்”—இரு பெற்றோரின் மடியில் பிறந்து, விண்ணின் ஒளிமிகு உலகங்களை நிரப்புவதாகக் கூறுகிறது. மேலும், சமித்துக் குச்சிகளிலிருந்து அக்னி மறைவாகப் பிறப்பதையும், ஒரு கன்றைச் சுற்றி நகரும் “இரு பசுக்கள்” (இரட்டை சக்திகள்) என்பதையும் சுட்டுகிறது; இது யாகத் தீயைத் தாங்கி வளர்க்கும் இணைச் சக்திகளையும், ‘விரிந்தது’ (உரு) எனும் மாபெரும் ஒழுங்குப் பாதையையும் நிலைநிறுத்துவதை உணர்த்துகிறது.
Sukta 1.147
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், தூய்மையடைந்து உற்சாகமுள்ள வழிபாட்டாளர்கள் எவ்வாறு முறையாக அக்னியில் ஆஹுதி செலுத்த வேண்டும்; அதனால் தேவர்களின் ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) பற்றிய பாடல் ஒலிக்க வேண்டும் என்று கேட்கிறது. கண் மங்கச் செய்யும் இருளின் நடுவே ‘மாமதேய’ உதவியாளர்களை அக்னி காத்ததை நினைவூட்டுகிறது; தீமை, பகைமையான நோக்கம், மற்றும் மனிதர்களிடையே உள்ள வஞ்சகமான இரட்டைநடத்தை ஆகியவற்றிலிருந்து பாதுகாப்பு வேண்டுகிறது. மொத்தத்தில், இது பாதுகாப்பும் ஒழுங்கு-நிறுவலும் குறித்த அழைப்பு; யாகம், குடும்பத் தொடர்ச்சி, மற்றும் நேர்மையான நடத்தை ஆகியவற்றை அக்னியின் காவலுடன் ஒத்திசைக்கிறது.
Sukta 1.148
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம், தெய்வீக அக்கினியைப் புகழ்கிறது—மாதரிச்வன் அவரை ‘மந்தனம்’ செய்து வெளிப்படுத்தி நிறுவி, மனிதக் குலங்களிடையே வைத்த அந்த அனைத்துத் திறன்களும் உடைய ஹோத்ரியை. புகழ்ச்சியால் யாகத்தில் அக்னியைப் பிடித்து முன்னே நடத்துவது போலவும், ஆர்வமுள்ள ரதக் குதிரைகள் போல் அவர் முன்னே செலுத்தப்படுவதாகவும் வருணிக்கிறது. மேலும் அவரது அவிநாசத்தையும் உறுதிப்படுத்துகிறது—எந்த விரோத சக்தியும் அவரைத் தீங்கிழைக்க முடியாது; நித்திய காவலர்கள் அவரது முன்னேற்றப் பாதையைப் பாதுகாக்கின்றனர்.
Sukta 1.149
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் அக்னியைப் புகழ்கிறது—அவர் வளத்தின் அதிபதி; சோமம் பிழியப்படும் போது செல்வத்தின் ஆசனத்திற்குத் தாமே வருபவர்; அவரது ஒளிமிகு ஆற்றல் எரிந்து, இருப்பின் வலிமையான கோட்டையை “திறந்து” விடுகிறது. அக்னி குதிரைபோல் விரைவானவர், சூரியனைப் போல் பிரகாசமானவர்; மேலும் ‘த்விஜன்மன்’ (இருமுறைப் பிறந்த) ஹோத்ராக இருந்து, தாராளமான யஜமானனுக்கு விரும்பத்தக்க செல்வமும் புகழும் பகிர்ந்து அளிப்பவர் எனப் போற்றப்படுகிறார்.
Sukta 1.150
இந்தச் சுருக்கமான அக்னி ஸூக்தம் தனிப்பட்ட அடைக்கல-வேண்டுதலாகும்: வழிபடுபவன் அக்னியை மீண்டும் மீண்டும் “என்னுடையவர்களில் ஒருவன்” என்று அழைத்து, தேவனின் பேரளவு காப்பாற்றும் சக்தியில் தஞ்சம் நாடுகிறான். அக்னி பகைவரையும் தானமற்றவரையும் பாதையிலிருந்து பிரித்து விலக்குகின்ற தெய்வீக வலிமையாகவும், இறையற்றவர்களின் பக்கம் ஒருபோதும் நிற்காதவராகவும், முன்னே வழிநடத்தும் ஒளியாகவும் போற்றப்படுகிறார்—அவரால் மானவர்கள் ஊக்கமடைந்து, உயர்ந்த விழிப்புணர்வின் “சுவர்க்கத்தில்” வளர்ச்சி பெறுகின்றனர்.
Sukta 1.151
இந்த ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணன் எனும் அன்பிற்குரிய இரட்டை ஆண்டவர்களைப் புகழ்கிறது; அவர்கள் ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) யை நிலைநிறுத்தி, பிறப்பிலிருந்தே உயிர்களைப் பாதுகாக்கின்றனர். காட்சியாளரின் (ரிஷியின்) சொல்லுக்கு அவர்கள் பாதுகாப்பும் வளர்ச்சியும் அளித்து மறுமொழி தருகின்றனர். அவர்களின் வல்லமை ‘விரிந்த வாயில்கள்’ திறந்து, தூயவும் ஊட்டமளிக்கும் ஓடைகளை விடுவித்து, உஷா மற்றும் சூரியஒளியை வெளிப்பாட்டிற்கு இழுத்து வருகிறது; இறுதியில் அவர்களின் ஒப்பற்ற தெய்வத்தன்மையும் தாராள அருளளிப்பும் அறிவிக்கப்படுகிறது.
Sukta 1.152
இந்த ஸூக்தம் மித்ர–வருணரைப் புகழ்கிறது—ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) காக்கும் முழுமையாக ஒத்திசைந்த காவலர்கள்—அவர்களின் குன்றாத சக்தியும் உண்மைமிக்க ஆட்சியும் வழிபடுபவரை anṛta (பொய்) யைத் தாண்டச் செய்கின்றன. முரண்பாடும் மர்மப் படிமங்களும் வழியாக (“காலில்லாதது” காலுள்ளதற்கு முன் செல்கிறது; பாரத்தைத் தாங்கும் மறைந்த கரு) உலகங்களைத் தாங்கி நிறுத்தும் கண்களுக்குப் புலப்படாத ஒழுங்கமைக்கும் அறிவை இது சுட்டுகிறது. மேலும் யாகப் போஷணமும் ஊக்கமூட்டிய வாக்கும் நோக்கி திரும்பி, vayunāni (பகுத்தறிவு/நுண்ணுணர்வு) மற்றும் அதிதியின் முழுமையால் விரியும் பாதுகாப்பையும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.153
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டில் மித்ர–வருணர் ஒன்றிணைந்த இரட்டையராக அழைக்கப்படுகின்றனர்; தி (உள்ளுணர்வு) மற்றும் பக்தியுடனான வணக்கத்தின் மூலம் ஆசாரியர்கள் கொண்டு வரும் நெய் நிறைந்த ஹவிஸை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அவர்களின் அரசாட்சியை ருத (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) உடன் இணைத்து, அதிதியைப் போஷிக்கும் பசுவாக வர்ணிக்கிறது; சத்தியத்துடன் ஒத்துச் செல்பவர்களுக்கு அவள் வளத்தைப் பெருக்குகிறாள். இறுதியில் பழமையான ஆண்டவரின் தாங்கும் “பால்” மற்றும் நீர்களுக்காக வேண்டுதல் நிறைவடைகிறது—இவை உயிர், தெளிவு, மற்றும் நேர்மையான ஒழுங்கின் சின்னங்கள்.
Sukta 1.154
இந்த ஸூக்தம் விஷ்ணுவின் வீரமிகு “விரிந்த அடிகள்” (பெரும் நடை) பற்றி அறிவிக்கிறது; அவற்றால் அவர் பூமியின் வெளிகளை அளந்து, உச்ச நிலையைக் உறுதிப்படுத்தி, வானமும் பூமியும் மூவகை அடித்தளமாகத் தாங்கப்படுமாறு நிலைநிறுத்துகிறார். இறுதியில் இது விஷ்ணுவின் “பரம பதம்” (paramaṃ padam) என்ற தரிசனத்தில் நிறைவு பெறுகிறது—ஒளிவீசும், நாடப்பட்ட வாசஸ்தலம்; அங்கே ஒளிமிகு “பசுக்கள்” (கதிர்கள்/உள்ளுணர்வுகள்) சோர்வின்றி அசைந்து, வழிபாட்டாளரை அந்த உயர்ந்த ஒளிக்குத் தழுவி அழைக்கின்றன.
Sukta 1.155
இந்த ஸூக்தம் விஷ்ணுவை விரிவான, வெல்ல முடியாத காவலனாகப் போற்றி, அவர் ஊக்கமூட்டும் சிந்தனையை விழிப்பூட்டுபவனாகவும் மலைச் சிகரங்களில் உறுதியாக நிலைபெற்றவனாகவும் வர்ணிக்கிறது. உலகங்களை அளந்து தாங்கும் அவரது பிரபஞ்ச ‘விரிந்த அடிகள்’ (விஸ்தீர்ணப் பாதங்கள்) கொண்டாடப்படுகின்றன; அவை யாக ஒழுங்குடனும் போட்டியில் வெற்றியுடனும் அவரது மகத்துவத்தை இணைக்கின்றன. கவிஞன் விஷ்ணுவை ஒருபுறம் உலக அளவையாளர் எனவும், மறுபுறம் எப்போதும் இளமையுடன் வழிபாட்டாளர்களுக்கு உதவ முனைந்து செல்லும் சக்தி எனவும் அமைத்துக் காட்டுகிறான்.
Sukta 1.156
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டு விஷ்ணுவை—பரந்தவனாகவும், பழமையானவனாகவும், ருதம் (அண்ட ஒழுங்கு)-ஐத் தாங்குபவனாகவும்—புகழ்கிறது. மித்ரனைப் போல அருளாளனாக இருந்து, ஸ்தோத்திரமும் யாகமும் வெற்றி பெறச் செய்யுமாறு வேண்டுகிறது. விஷ்ணுவின் விரிந்த இருப்பு, யஜமானனை ‘ருதத்தின் பங்கு’ எனும் நிலைமையில் நிறுவும் அவரது பங்கு, மேலும் இந்திரனுடன் உள்ள அவரது தெய்வீக தோழமை—அது நேர்மையான செயலும் உள்ளுணர்வும் வலுப்பெறச் செய்கிறது—என்பன இங்கு வலியுறுத்தப்படுகின்றன.
Sukta 1.157
இது உஷஸ்காலத்தில் அஶ்வின்களை அழைக்கும் பாடல்—அக்னி விழித்தெழும், சூரியன் உதிக்கும், உஷஸ் தன் ஒளியைப் பரப்பும் அந்தக் கணத்தில்; சவித்ர் அமைத்த ஒழுங்கான உலக இயக்கம் பாதையில் செல்கிறது. இதில் இரட்டைக் குணமருத்துவர்களான அஶ்வின்கள் தங்கள் ரதத்தில் விரைந்து வரவும், உயிர்சக்தியும் ஊட்டமும் அளிக்கவும், தீங்குகளையும் பகைமையையும் நீக்கி/சுத்திகரிக்கவும், அர்ப்பணிப்புடன் யாகம் செய்பவர்க்கு வலிமையும் வெற்றியும் நிலைநாட்டவும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.158
தீர்கதமஸ்-சுழற்சியிலுள்ள இந்தச் சிறு ஸூக்தம், அஶ்வினர்களுடன் ஒன்றாகக் கருதப்படும் இரட்டை சக்திகளை அழைக்கிறது. ருத்ரனை ஒத்த பட்டங்களால்—ஒளிமிக்க, வலிமைமிக்க, பல்மனத்தையுடைய உதவியாளர்கள்—என்று அவர்கள் புகழப்படுகின்றனர். புகழ்ச்சியிலிருந்து பாதுகாப்பு வேண்டுதலுக்குச் செல்லும் பாடல், “சிறகுடைய” அந்த இருவரும் வழிபாட்டாளரைச் சுரந்து/சோர்வடையச் செய்யவும், சிதறடிக்கவும் வேண்டாம் என்று வேண்டுகிறது. இறுதியில், பிரஹ்மன் (புனித உச்சரிப்பு/உள்ளுணர்வு) தானே சாரதியாகி, தேடுபவர்களை ஆபஸ் (நீர்) நோக்கி—தேடலின் மறைந்த இலக்கு—வழிநடத்துகிறது என்ற தன்னைக் குறிப்பிட்ட உரை முடிவாக வருகிறது.
Sukta 1.159
இந்த ஐந்து மந்திரங்களுடைய இந்த ஸூக்தம் த்யாவா-ப்ருதிவீ (வானும் பூமியும்) ஆகியோரைக் கீர்த்திக்கிறது—அவர்கள் மகத்தான, சத்தியத்தை வளர்க்கும் பெற்றோராக, ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) யைத் தாங்கி, சபையில் யாக-தரிசனத்தைச் செயல்படச் செய்பவர்கள் என. ‘இரு தாய்மார்கள்’ எனப்படும் அவர்களின் ஜனன-வல்லமை நினைவூட்டப்படுகிறது—அவர்களிடமிருந்து நிலைத்தன்மையும் இயக்கமும் நிறுவும் சக்திகள் எழுகின்றன—முடிவில் சவிதாவின் தெய்வீகத் தூண்டுதலுடன் இணைந்த, தெளிவான வழிநடத்தலுடைய செழிப்பு (ரயி) வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.160
இந்த ஸூக்தம் த்யாவா-ப்ருதிவீ (வானமும் பூமியும்) ஆகியோரைக் கீர்த்திக்கிறது—அவர்கள் அனைத்தையும் தழுவிய, சத்தியத்தைத் தாங்கும் பெற்றோராக இருந்து, நடுவெளியைத் தாங்கி, ருதம் (ஒழுங்கு) மற்றும் நலத்தை நிறுவுவோர் எனப் போற்றுகிறது. அவர்களுக்கிடையில் சூரியன் தூய்மையான, விதி-பின்பற்றும் இயக்குநராக வர்ணிக்கப்படுகிறார்; மேலும், உலகங்களைச் சுத்திகரித்து ஒளிமிக்க ஊட்டத்தை அளிக்கும் ஒரு உள்நிலைத் தூய்மைப்படுத்தும் அக்னி-சக்தியையும் இந்த ஸூக்தம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இறுதியில், கவி இருவரிடமும் ப்ருஹத் (விரிந்த மகத்துவம்), புகழ், க்ஷத்ர (பாதுகாப்பு வல்லமை), மற்றும் சமூகத்திற்கான வலுப்படுத்தும் உள்பலம் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறார்.
Sukta 1.161
இந்த ஸூக்தம் தெய்வீக கைவினைஞர்களான ருபுக்களின் (Ṛbhus) சோதனையும் மகிமையும் கூறுகிறது. அக்னி தூதன் (messenger) ஆக நிற்கும் கதைக்களத்தில், ஒரே மரத்தால் செய்யப்பட்ட கமசா (camasá) எனும் பாத்திரத்தை பல, குறைவேதுமற்ற வடிவங்களாக மாற்றிய புகழ்பெற்ற நிகழ்வு மையமாகிறது. புதிர் போன்ற கேள்விகள், யாக உரையாடல், சோமப் பிழிவுகள் குறித்த குறிப்புகள் ஆகியவற்றின் வழி, திறமை எவ்வாறு புனித சக்தியாக மாறுகிறது என்பதை இது போற்றுகிறது—Ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு)க்கு இசைந்த கைவினை அமரத்துவத்தையும் தெய்வ அங்கீகாரத்தையும் பெறுகிறது.
Sukta 1.162
ரிக் வேதம் 1.162 அச்வமேதத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு சடங்கு-ஸ்தோத்திரத் தொகுப்பு; இதில் தீட்சை பெற்ற குதிரை தேவஜன்மமானதாக—அர்ப்பணம், புகழ், அரசாதிக்கத்தின் (சார்வபௌமத்தின்) வாகனமாக—வர்ணிக்கப்பட்டு புனிதப்படுத்தப்படுகிறது. யாகத்தில் எந்தத் தெய்வீக சக்தியும் குறை காணாதபடி பல தேவர்களைச் சாட்சிகளாக அழைக்கிறது; மேலும் தயாரிப்பு, அர்ப்பணம், மற்றும் சமூக ஒப்புதல் ஆகிய செயல்களை நுணுக்கமாக வழிநடத்துகிறது. இறுதியில் குற்றமின்மை (அநாகஸ்), உயிர் தாங்கும் செல்வம், சந்ததி, மற்றும் க்ஷத்ர—ஒழுங்காக அமைந்த நீதியுடனான அதிகாரம்—இவை யாகத்தின் ‘அச்வ-சக்தி’ மூலம் பெறப்பட வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 1.163
ரிக் வேதம் 1.163 என்பது அஶ்வனைப் பற்றிய ஒரு மர்மப் பாடல்—ஒருபுறம் அது அபிஷேகிக்கப்பட்ட குதிரை; மறுபுறம் ஆழத்திலிருந்து எழுந்து உச்ச நிலையைக் நோக்கி நகரும் தெய்வீக உயிர்சக்தி. அதன் அதிசயப் பிறப்பு, வல்லமை, வெற்றிகரமான ஏற்றம் ஆகியவை புகழப்படுகின்றன; மேலும் வெறும் இன்பத்தைத் தேடுதல் மனிதனை ‘கோவின் படி’ (ஒளி/கதிர்) என்பதற்குப் பதிலாக கீழ்மட்ட ஊட்டத்திற்குத் திருப்பிவிடும் என எச்சரிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் அஶ்வன் பரம ஆசனத்தை அடைகிறது; தேவர்கள் அதை வரவேற்க, அது தானம் செய்பவருக்கு விரும்பத்தக்க நிறைவுகளையும் செழிப்புகளையும் வழங்குகிறது.
Sukta 1.164
ரிக் வேதம் 1.164 என்பது தீர்கதமஸின் புகழ்பெற்ற “புதிர்‑ஸூக்தம்”; அடுக்கடுக்கான மறைபொருள் குறிப்புகள் வழியாக பிரபஞ்ச ஒழுங்கு (ṛta) வெளிப்படுகிறது—ஒரே பரம உண்மை பல பெயர்களாலும் சொற்களாலும் கூறப்படுவது, காலத்தின் சுழற்சிகள், வாக்கு, மேலும் யாக உலகின் குறியீட்டு அமைப்பு: அக்னி, சூரியன், நீர்கள், பசு. இது நேர்கோட்டுப் பிரார்த்தனை அல்ல; மாறாக, விச்வேதேவாஃ (சார்வபௌம சக்திகள்) மறைந்த ஆதியிலிருந்து வெளிப்பட்ட வாழ்வுவரை எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைக் காட்டும் தியான வரைபடம்; பல்வகைத் தோற்றங்களின் பின்னால் உள்ள ஒருமையை காணக் கேட்பவரை பயிற்றுவிக்கிறது.
Sukta 1.165
ரிக் வேதம் 1.165 என்பது புகழ்ச்சியின் வடிவில் அமைந்த நாடகத் தன்மை கொண்ட இந்திர–மருத் உரையாடல். கவிஞன் மருதர்களின் ஒன்றிணைந்த ஒளிவீச்சும் ஆற்றலும் குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறான்; அதே வேளையில் இந்திரன் வ்ருத்ரனை வென்றதில் தன் தனித்த வெற்றியையும் மனிதர்க்கு அளித்த அருளுதவிகளையும் வலியுறுத்துகிறான். இப்பாடல் தெய்வ முன்னுரிமையும் கூட்டணியும்—புயல் தெய்வங்களும் வஜ்ரதாரியும் எவ்வாறு இணைந்து செயற்படுகின்றனர்—என்பதைச் சமரசமாகப் பேசுகிறது; இறுதியில் மருதர்கள் தங்கள் ‘படை’ போன்ற வலிமைக் கூட்டத்துடன் வந்து உற்சாகம், பாதுகாப்பு, வளர்ச்சி ஆகியவற்றை அளிக்குமாறு அழைப்புடன் முடிகிறது.
Sukta 1.166
ரிக் வேதம் 1.166 மருதர்களை நோக்கிய ஒரு தீவிரமான ஸ்தோத்திரம். இதில் அவர்களின் அவசரமான “பிறப்பு”, இடிமுழக்கத்துடன் நிகழும் பேரணிப் பயணம், தடைகளை அகற்றி விரும்பிய யஜமானனைப் பாதுகாக்கும் போர்வீரர் போன்ற வலிமை ஆகியவை நினைவூட்டப்படுகின்றன. அகஸ்த்யர் அவர்களின் தூரம்வரை விரியும் ஆற்றலைப் புகழ்ந்து, இல்லத்தை—குறிப்பாக சந்ததி மற்றும் வளர்ச்சி—காக்கவும், வாழ்க்கையின் போட்டி/போராட்டங்களில் வெல்ல வலிமை அளிக்கவும் வேண்டுகிறார். இறுதியில், பாடலே ஒரு காணிக்கையாக அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது; அதன்மூலம் மருதர்கள் ஊட்டமும் வெற்றித் திறனும் கொண்டு வருமாறு அழைக்கப்படுகின்றனர்.
Sukta 1.167
அகஸ்த்யத் தொகுப்பைச் சேர்ந்த இந்த ஸூக்தம், இந்திரனின் ஆயிரமடங்கு வல்லமைகளை—உதவி, ஊட்டம், செல்வம், மேலும் வெற்றியளிக்கும் ‘வாஜாஃ’ (சாதனை/நிறைவேற்றல் வல்லமைகள்)—அழைத்து, வழிபடுவோருக்கு வளமும் பாதுகாப்பும் ஈர்க்கப்பட வேண்டுமென வேண்டுகிறது. புகழ்ச்சியின் ஓட்டத்தில் மருதர்கள் (இந்திரனின் புயல்-துணையினர்) மற்றும் சோமம் பிழியும் யாகச் சடங்கு முன்னிலைக்கு வருகிறது; இதனால் ஸ்தோத்திரம், அர்ப்பணம், ஊக்கமூட்டும் பாடல் ஆகியவை சமூகத்தின் உள்ளே வலிமையை ‘நிறுவுகின்றன’ என்பது வெளிப்படுகிறது. இறுதியில் மருதர்களுக்கு ஸ்தோமம் நேரடியாக சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது; உடல்நலம், விரிவு, மற்றும் நீடித்த பயன்திறன் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.168
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களை ஒருமித்த, வேகமாகச் செல்லும் படையாக அழைக்கிறது; அவர்கள் யாகத்திலிருந்து யாகத்திற்குச் சென்று, ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனைகளை இயக்கத்தில் விடுகின்றனர்; இரு உலகங்களிலும் “நேர்வழிச் செல்லும்” முன்னேற்றத்தை அளிக்கின்றனர். கவிஞன் அவர்களின் பரந்த விரிவு மற்றும் புயல்-வலிமை குறித்து வியக்கிறான்; அது இறுகச் சுருங்கியதைப் பிளந்து திறந்து, வழிகளைத் தூய்மைப்படுத்தி, வாழ்க்கைக்கும் வெற்றிக்கும் தேவையான சக்திகளை விடுவிக்கிறது. இறுதியில் அவர் செம்மையாக அமைத்த புகழ்ப்பாடலை அர்ப்பணித்து, உடல்நல நலனுக்காகப் போஷணமும் வலிமை தரும் ஆற்றலும் கொண்டு மருதர்கள் வருமாறு அழைக்கிறார்.
Sukta 1.169
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—மாபெரும், ஒளிமிகு காவலனாகவும், தடைகளை வென்று உடைப்பவனாகவும், மருதர்களுடன் இணைந்து செயல்படுபவனாகவும். இதில் இந்திரனின் பிரியமான அருள் (சும்ன) வேண்டப்படுகிறது; ṛta (உண்மை/ஒழுங்கு) பாதையில் சரியான வழிகாட்டுதல் கோரப்படுகிறது; மேலும் “வலிமையான கோட்டைகள்” திறக்கப்பட வேண்டும் என்று வேண்டி, வழிபடுவோர் வலிமை, ஒளி, செழிப்பு ஆகியவற்றுடன் முன்னேறச் செய்யப்படுகிறது.
Sukta 1.170
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாடல், உரையாடல் வடிவில் இந்திரன் மற்றும் மருதர்கள் இடையிலான பதற்றத்தையும் பின்னர் சமரசம்/ஒற்றுமையையும் மேடையிடுகிறது; நடுநிலையாக்கும் முனிவர் அகஸ்தியர். தொடக்கத்தில், என்ன அறிய முடியும், ‘மற்றொருவரின் மனம்’ எவ்வளவு நிலையற்றது என்பதைக் குறிக்கும் ஞானவாக்கியத் தன்மையிலான ஐயத்தை முன்வைத்து, பின்னர் ṛta (அண்ட ஒழுங்கு) படி ஒற்றுமையை மீட்டெடுக்கிறது; இதனால் இந்திரன் மருதர்களுடன் யாக அர்ப்பணிப்புகளை ஏற்கச் செய்கிறது. இதன் நோக்கம் ஒருபுறம் சடங்குசார் (மருதர்களுடன் இந்திரனின் பங்கேற்பை உறுதி செய்தல்), மறுபுறம் நெறி-மனவியல் (இச்சை, வாக்கு, மற்றும் கூட்டணி/நட்பை நேராக்கி நிலைநிறுத்துதல்) ஆகும்.
Sukta 1.171
இந்த ஸூக்தம் அகஸ்த்யர் மருதர்களை—வேகமிகு புயல்-சக்திகளை—அவசரமாகச் சமாதானப்படுத்தி அழைக்கும் வேண்டுதலாகும். அவர்கள் கோபத்தை விட்டு, தங்கள் குதிரைகளை நுகத்திலிருந்து விடுவித்து, தங்கள் கடும் வலிமையை மங்களகரமான உதவியாக மாற்றுமாறு அவர் வேண்டுகிறார். இதில் ஒரு பதற்றமான நிழலும் உள்ளது: இந்திரனின் அளவிலா வல்லமையின் முன் பாடகர் நடுங்கி, யாகமும் சமூகமும் பாதுகாக்கப்பட்டு வலுப்பெற இந்திரனும் மருதர்களும் சரியான ஒத்திசைவில் இருக்க வேண்டுமென நாடுகிறார். ஆகவே, பிரார்த்தனை, கட்டுப்பாடு, முறையான அர்ப்பணம் ஆகியவற்றின் மூலம் கடுமையான தெய்வீக ஆற்றலை ஒழுங்கான, நன்மை தரும் செயலாக வழிநடத்தும் ஸூக்தமாக இது அமைகிறது.
Sukta 1.172
இந்தச் சுருக்கமான காயத்ரீ ஸூக்தம் மருதர்களை ஒளிமிகு, மங்களகரமான முறையில் அணுகுமாறு அழைக்கிறது; மேலும் அவர்களின் தெளிவான, பாதுகாப்பளிக்கும் உதவியையும் வேண்டுகிறது. பகைவரின் எய்திய ஆயுதங்களையும் நசுக்கும் தாக்குதல்களையும் வெகுதூரம் விரட்டவும், விழுந்த புல்தொகுதியை அகற்றுவது போல சுற்றுப்புறத்தைத் தூய்மைப்படுத்தவும் வேண்டுகிறது; இதனால் வழிபடுபவன் வாழ்க்கை மற்றும் நலனின் நோக்கி “மேலே” உயர முடியும்.
Sukta 1.173
இது இந்திரனைப் போற்றும் ஸ்தோத்திரம்; விண்ணில் பிறந்த பாடலைப் பாட வேண்டும் என்ற உந்துதலுடன் தொடங்கி, புகழ்ச்சியின் மூலம் ஒளிமிகு ‘ஸ்வர்’ (சூரியப் பரப்பு/விரிவு) வெளிப்பட வேண்டும் எனக் கூறுகிறது. பின்னர் போரிலும் பாதைகளிலும் முன்னணியில் நடத்தும் வீரன் இந்திரனை நோக்கி, சரியான செல்லும் வழி (காது), வெற்றி, மேலும் சமூகத்திற்காக விரைவாக வழங்கும் வளமும் பெருந்தானமும் அருள வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 1.174
இந்த ஸூக்தம் தேவர்களிடையே அரசனான இந்திரனை நோக்கி வலிமையான வேண்டுதலாகும்: வழிபடுபவரின் மனித வலிமை (ந்ரு) காக்கப்பட்டு, அபாயங்களைத் தாண்டி அவர்களைப் பாதுகாப்பாகக் கடத்த வேண்டும். இதில் இந்திரன் ‘ஸத்பதி’ மற்றும் ‘ஸஹோதா’—தம்/சத்திய ஒழுங்கின் ஆண்டவன், வலிமை அளிப்பவன்—என்று புகழப்படுகிறான்; கொடையில்லாதவர்களைத் தோற்கடித்து, நல்வம்சம், துணிவு, போட்டியில் வெற்றி ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்துகிறான். இறுதிப் பிரார்த்தனையில், இந்திரன் முழுமையாக “எங்களுடையவன்” ஆகி, ஓநாய்களிலிருந்தும் மிகப் பாதுகாப்பான காவலனாக இருந்து, வெல்லத் தேவையான இயக்கும் நிறைவு (இஷ்) மற்றும் விரைவான அருள்பரிசை வழங்க வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.175
இந்த ஆறு செய்யுள்களைக் கொண்ட திரிஷ்டுப் பாவனையில், சோமத்தால் வலிமை பெற்ற இந்திரன் அழைக்கப்படுகிறார். அவரை “ஆயிரம் வெற்றிகளைப் பெறுபவன்” என்ற வீரனாக்கும் உற்சாகப் பெருக்கு/மதம் (mada) போற்றப்படுகிறது; வழிபடுவோருக்காக வெற்றித் திறனை மீண்டும் புதுப்பிக்க வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. சூரியன்/ஒளியை மீட்டல், சுஷ்ணனைத் தாக்கி வீழ்த்தல், குத்ஸனுக்கு உதவல் ஆகிய இந்திரனின் புராண மீட்புச் செயல்கள் நினைவூட்டப்படுகின்றன; அதே தீர்மான வலிமை இன்றைய தடைகளை உடைத்து, வலிமை, ஆதாயம், மற்றும் விரைவான கொடைகளை அளிக்கட்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறது.
Sukta 1.176
இந்த ஆறு மந்திரங்களுடைய ஸூக்தம், சோமன் (இந்து) என்பவனை அழைக்கிறது—இந்திரனுள் புகுந்து அவனுடைய வலிமையைப் போரிலும் செல்வப் பெறுதலிலும் தடுக்க முடியாததாக ஆக்கும், வृषபம் போன்ற ஊக்க சக்தியாக. சோமத்தைப் பிழியாதவர்கள், யாகத்தில் அர்ப்பணம் செய்யாதவர்கள் ஆகியோர் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும், யாகத்தின் லாபங்களும் இன்பங்களும் உண்மையான யஜமானர்களுக்கும் ஸ்தோதர்களுக்கும், பழங்கால ரிஷிகளுக்குக் கிடைத்ததுபோலவே, பாய்ந்து வர வேண்டும் என்றும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.177
இந்த ஐந்து மந்திரங்களுடைய ஸூக்தம், மக்களின் காளைபோன்ற அரசன் இந்திரனை அவசரமாக அழைக்கிறது—புகழ்ச்சியும் பிழிந்த சோமமும் ஈர்க்க, இரண்டு ஹரிகளுடன் தன் ரதத்தில் விரைந்து வருமாறு. பாடுபவருக்கு உடனடி உதவி செய்யும் இந்திரனின் தயார்நிலை, புகழும் வலிமையும் அருளுதல், மேலும் வழிபாடாளர்களை ஒளிமிக்க வெற்றிநிலைக்கு (உஷஸைப் போன்ற புதுப்பிறப்பு) மற்றும் வெற்றிகரமான அடைவை நோக்கி நடத்துதல் ஆகியவை இதில் வலியுறுத்தப்படுகின்றன.
Sukta 1.178
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், தேவனின் “உடனடி செவிசாய்தல்” (śruṣṭi) என்பதைக் குறிவைத்து நேரடியாக வேண்டுகிறது. வழிபடுபவனின் வளர்ந்து வரும் ஆவலை இந்திரன் அலட்சியம் செய்யாமல், அனைத்தையும் சூழ்ந்த செல்வமும் வலிமையும் அருள வேண்டும் என்று கவிஞன் வேண்டுகிறான். இந்திரன் போரில் வெற்றி பெறுபவனாகவும், பாடகரின் அழைப்பை கவனமாகக் கேட்பவனாகவும் போற்றப்படுகிறான்—உதாரமான யஜமானனுக்காக ரதத்தை முன்னே செலுத்தி, அகந்தையுள்ள பகைவர்களிடமிருந்து தன் பக்தர்களைக் காக்கிறான். இந்தப் பாடலின் நோக்கம் நடைமுறை மற்றும் பக்தி சார்ந்தது—புகழ்ச்சியும் அர்ப்பணிப்பும் மூலம் பாதுகாப்பு, வெற்றி, மற்றும் நீடித்த வளம் பெறுதல்.
Sukta 1.179
இந்தச் சுருக்கமான உரையாடல்-ஸூக்தம் அகஸ்த்யரின் நீண்ட தவவாழ்வின் உழைப்பு மற்றும் லோபாமுத்ரையின் தாம்பத்திய ஒன்றுகூடல், காமம் (ஆசை), படைப்பாற்றல் நிறைவு ஆகியவற்றிற்கான அழைப்பு—இவற்றுக்கிடையிலான பதற்றத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இங்கு ஆசை வெறும் இன்பவெறியாக அல்ல; முறையாக வெளிப்படுத்தப்படும்போது அது சந்ததி, வலிமை, மேலும் ஞானியின் பயனுள்ள ஆசீர்வாதங்களைத் தாங்கும் சக்தியாகக் கருதப்படுகிறது. இறுதியில் அகஸ்த்யர் தவத்தை வளப்பெருக்கமாக மாற்றி, தேவர்களுக்கு ‘உண்மையான ஆசிகள்’ (satyā āśiṣaḥ) அர்ப்பணிக்கிறார்.
Sukta 1.180
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினர்கள்—வேகமிகு தெய்வீக வைத்தியரும் மீட்பவர்களும்—என்பவர்களை அழைக்கிறது. உலகங்களின் வழியே செல்கின்ற, உஷஸ் (விடியல்) உடன் பயணிக்கும் அவர்களின் பொன் சக்கரங்களுடைய ரதத்தைப் புகழ்கிறது. அவர்கள் தங்கள் அணிகளை யோகிக்கவும், இயல்பான ‘ஸ்வதா’ சக்தியால் செழிப்பை வெளிப்படுத்தவும், வெற்றி, ஊட்டம், நலன் நோக்கி அழைக்கும் புதிய, தடையற்ற ‘நல்ல வழி’ (ஸுவிதா) அளிக்கவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.181
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினௌவை அழைக்கிறது—அவர்கள் வேகமிகு, அன்பிற்குரிய துணையாளர்கள்; வழிபடுவோரை “உயர்த்தி” எடுத்து, குறிப்பாக அவசரத் தருணங்களில் அவர்களின் பாதைகளைத் திறந்து விடுவோர். உலகங்களின் வழியே அவர்களின் ஒளிமிகு இயக்கம், உயிரளிக்கும் சக்திகள், மேலும் முறையாக யாகம் செலுத்தும் யஜமானனுக்காக அவர்களின் தளராத இளமை ஆகியவை இங்கு புகழப்படுகின்றன. கவிஞன் அவர்களிடம் விரிந்த இடவசதி (வரிவஸ்), துன்பங்களை வென்று கடக்கும் வெற்றி, மற்றும் காலத்துக்கேற்ற வருகையால் விரைவில் வழங்கப்படும் கொடை/செல்வம் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறான்.
Sukta 1.182
இந்த அஶ்வின ஸூக்தம், இரட்டைப் தெய்வ வைத்தியர்களான அஶ்வினர்களை அவர்களின் வேகமான ரதத்தில் வருமாறு அழைக்கிறது; அவர்கள் ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனையை உயிர்ப்பித்து, தங்கள் தூய, ஒளிமிக்க உதவியால் ‘ஸுக்ருத’—அதாவது சரியாகச் செய்து நிறைவேற்றும் நன்மை/சித்தி—அருள வேண்டும் என வேண்டுகிறது. மேலும், அவர்களின் புகழ்பெற்ற மீட்புகளை—குறிப்பாக அபாயகரமான நீர்வழிகளைத் தாண்டி துக்ர்யனின் மகனை காப்பாற்றியதை—நினைவுகூர்ந்து, அந்த நினைவுச் செய்த உதவியை இன்றைய வேண்டுதலாக மாற்றி, சோம யாகத்தில் போஷணம், துன்பத்தின்மேல் வெற்றி, மற்றும் நீடித்த வரங்களை நாடுகிறது.
Sukta 1.183
இந்தச் சிறிய அஶ்வின ஸூக்தம், இரட்டைப் தெய்வ வைத்தியர்களான அஶ்வினர்களை அழைக்கிறது: அவர்கள் சிந்தனைபோல் விரைவான, அதிசயமான தங்கள் ரதத்தை யோக்கி, யஜமானனின் நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட இல்லத்துக்கு பாதுகாப்பாக வந்து சேர வேண்டும். கவிஞன் வழியில் காவல் வேண்டி, அவர்களுக்குரிய நியமிக்கப்பட்ட பங்கினை அர்ப்பணித்து, அவர்களின் உதவியால் இருளிலிருந்து அப்பால் உள்ள கரைவரை கடந்து செல்லும் பெருமையைப் பாடுகிறார்; போஷணம், தடைகள் நீக்கம், மற்றும் விரைவாக அளிக்கும் வல்லமை ஆகியவற்றையும் வேண்டுகிறார்.
Sukta 1.184
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினௌ (நாஸத்யா) எனும் தெய்வ இரட்டையரை, விடியற்காலையில் ‘தேவர்கள் பயணிக்கும்’ பாதைகளில் வந்து உதவி, சிகிச்சை/ஆரோக்கியம், செழிப்பு ஆகிய தேன் போன்ற வரங்களை அளிக்குமாறு அழைக்கிறது. கவிஞன் அவர்களை ‘மீண்டும் மீண்டும்’ வேண்டி, வழிபாட்டாளர்கள் இருள் மற்றும் தடைகளைத் தாண்டி பாதுகாப்பாகச் சென்று, நிறைவு, வலிமை, நல்ல அதிர்ஷ்டம் ஆகியவற்றை அடைய வேண்டுகிறான்.
Sukta 1.185
இந்த ஸூக்தம் பகலும் இரவும் சுழன்று மாறிமாறி வரும் ஒழுங்கையும், அதனால் உலகைத் தாங்கும் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட இருமையையும் தியானிக்கிறது. அவற்றின் மர்மமான தோற்றத்தைப் பார்த்து வியப்பை வெளிப்படுத்தி, ṛta (சத்திய-ஒழுங்கு) கீழ் அவை நிலைபெற்று இயங்கும் பிரபஞ்சத் திடத்தன்மையைப் புகழ்கிறது. இறுதியில், வானமும் பூமியும் என்ற உலகப் பெற்றோர்களை வேண்டி, யாகம் செய்பவரை காக்கவும், வளர்க்கவும், வழிநடத்தவும் அருளுமாறு பிரார்த்திக்கிறது—நிலையான செழிப்பும் நேரிய உந்துதலும் பெறும்படி.
Sukta 1.186
இந்த ஸூக்தம் ஒரு அழைப்புச் சடங்கு-ஸ்தோத்திரமாகும்; இதில் சவித்ரு அவர்களின் வைஶ்வாநர ("எங்கும் பரவும், மனிதனுள் அனைத்துமாய் இருப்பவன்") அம்சத்தில், அர்ப்பணத்தின் ஒளிமிகு ஓடைகளுடன் யாகத்தில் நுழையுமாறு அழைக்கப்படுகிறார்; மேலும் வழிபாட்டாளரின் ஊக்கமூட்டப்பட்ட சித்த-சங்கல்பத்தை விரிவுபடுத்தி, இயக்கமுள்ள முழு உலகையும் தழுவுமாறு செய்கிறது. புகழ்ச்சி விரியும் போது, துணைத் தெய்வங்கள்—குறிப்பாக த்வஷ்ட்ரு மற்றும் வ்ருத்ரஹன் இந்திரன்—ஒரே "அபிபித்வ" (நெருங்கிய வாசம்/உள்ளார்ந்த இணைவு) இல் சேர அழைக்கப்படுகின்றனர்; அவர்கள் வீரியம், நிலைத்த நிலைமை, நீடித்த செல்வம் ஆகியவற்றை அருள வேண்டும். இறுதியில், "தீதிதி" (ஒளிரும் தீக்கிளர்ச்சி/உள் ஒளியூட்டம்) என்ற உருவகத்தில் ஸூக்தம் நிறைவடைகிறது; அதுவே தாங்கும் இருப்பாக இருந்து, தேடுபவன் தேவர்களிடையே உழைத்து, வலிமையான வரங்களின் கூட்டத்தை அறிந்து கொள்கிறான்.
Sukta 1.187
இந்த ஸூக்தம் சோமனைப் புகழ்கிறது—தெய்வீக “பானம்” (பிது) எனும் புனிதப் பானத்தை; அது தேவர்களின் உறுதியான தீர்மானத்தை நிறுவி, அவர்களுக்கு வலிமை அளித்து, வ்ருத்ர/அஹி எனச் சின்னப்படுத்தப்படும் தடையை வெல்லும் ஆற்றலை வழங்குகிறது. சோமத்தின் யாக அடையாளம் (பிழிந்து எடுக்கப்பட்டு, அர்ப்பணிக்கப்பட்டு, சதமாதத்தில் பகிர்ந்து அருந்தப்படும்) மற்றும் அதன் பிரபஞ்சப் பங்கு ஒன்றாக இணைகின்றன: தர்மம்/ருதத்தை மீள நிறுவி, தேவர்களுக்கும் வழிபாட்டாளர்களுக்கும் சக்தியும் ஒளியும் வெளிப்படச் செய்வது.
Sukta 1.188
இந்த ஸூக்தம் நடுவானில் ஒளிரும் அரசனாக அக்னியைத் தூண்டி எழுப்பி, எல்லாத் தேவர்களுக்கும் ஹவியை எடுத்துச் செல்லும் ஊக்கமுற்ற தூதராக அவரை அழைக்கிறது. குறிப்பாக உஷா-சக்திகளை வரிசையாக அழைத்து, யாகத்தில் ருதம் (சரியான ஒழுங்கு) நிலைபெறவும், வெற்றிகரமான “ஸ்வாஹா”-செயல் நிறைவேறவும், அதில் அக்னி தெய்வக் கூட்டத்தின் முன்னணித் தலைவராக ஒளிரவும் இச்சூக்தம் வேண்டுகிறது.
Sukta 1.189
இந்த ஸூக்தம், ஞானமிக்க வழிகாட்டியாகிய அக்னியை நோக்கிய பிரார்த்தனை. அவர் வழிபடுபவரை “நல்ல பாதை” (சுபாதை) வழியாக செழிப்பு மற்றும் நேர்மையான இருப்பு நோக்கி நடத்தி, மீண்டும் மீண்டும் தோன்றும் பாவத்தையும் உள்ளார்ந்த தவறையும் அகற்ற வேண்டுமென வேண்டுகிறது. மேலும், பகைமையும் தீய எண்ணமும் கொண்ட சக்திகளிடமிருந்து சமூகத்தை அக்னி காக்க வேண்டும் எனக் கேட்கிறது. முடிவில், “மனத்தின் புதல்வன்” எனப் போற்றப்படும் வல்லமைமிக்க அக்னிக்குச் செம்மையாக அமைந்த வாக்கை நம்பிக்கையுடன் அர்ப்பணித்து, நிலையான வளமும் வெற்றியளிக்கும் வலிமையும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 1.190
இந்த ஸூக்தம் ப்ருஹஸ்பதியைப் புகழ்கிறது—ஊக்கமூட்டும் வாக்கின் அயராத “காளை” என—அவரின் ஒளிமிகு பாடல்கள் தேவர்களாலும், புதுப்பிப்பை நாடும் மனிதர்களாலும் கேட்கப்படுகின்றன. உண்மையான செல்வம்—வீரவலிமை, சரியான வழிகாட்டல், மற்றும் பயனளிக்கும் வளம்—தகுதியுள்ளவர்களுக்கே அளிக்கப்பட வேண்டும்; வெறும் இனிய லாபத்திற்காக மட்டும் தெய்வத்தை அணுகுவோருக்கு அல்ல என்று இது வேண்டுகிறது. ஆகவே, இந்த ஸூக்தம் புகழ்ச்சி (stuti)யை உள்ளார்ந்த தகுதி/அதிகாரம் (adhikāra) மற்றும் புனித வாக்கின் சரியான பயன்பாட்டுடன் இணைக்கிறது.
Sukta 1.191
இந்த ஸூக்தம் ஒரு அபோத்ரோபாயிக் (பாதுகாப்பு) மந்திரமாகும்; கண்களுக்கு புலப்படாத துன்பம் விளைவிப்பவர்களை விரட்டுவதற்காகப் பாடப்படுகிறது—பல விளக்கங்களில் இவை விஷம், நோய்-உண்டாக்கிகள், பகைமை கொண்ட உயிர்கள், அல்லது மறைமந்திர/அபிசாரத் தீங்குகள் எனக் கொள்ளப்படுகின்றன; அவை மனிதனில் ‘ஒட்டிக்’ கொள்கின்றன. இது மறைந்த குத்துகளையும் விஷங்களையும் பெயரிட்டு அவற்றைச் செயலிழக்கச் செய்கிறது; பின்னர் உதயமாகும் சூரியன்/ஆதித்யனை—மாபெரும் வெளிப்படுத்துபவனை—அழைக்கிறது; அவர் மறைவாகச் செயல்படுவதை அழிக்கிறார். முடிவில் எதிர்விஷத் தன்மையுடனும் அறிவிப்புத் தொனியுடனும்: விஷம் ‘சுவையற்றது’ ஆக்கப்பட்டுள்ளது, அதாவது சக்தியற்றது.
Unlike the family books (Maṇḍalas 2–7) dominated by one lineage, Maṇḍala 1 compiles hymns from many ṛṣis and clans. Its breadth of styles, topics, and deity-address patterns reflects editorial gathering and liturgical expansion characteristic of later Rigvedic arrangement.
The hymns repeatedly present sacrifice as the engine of ṛta: Agni mediates the rite, Soma empowers gods and worshippers, and Indra’s victorious force releases waters and light. Prosperity, protection, and rightful sovereignty are portrayed as consequences of correct invocation and ordered ritual action.
RV 1.164 (attributed to Dīrghatamas) is renowned for brahmodya-style riddling that probes the hidden unity behind many divine names and forms. It is a key text for understanding Rigvedic symbolic thought about ṛta, speech, and the One reality.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.