Sukta 40

Mantra 1

उत्तिष्ठ ब्रह्मणस्पते देवयन्तस्त्वेमहे । उप प्र यन्तु मरुतः सुदानव इन्द्र प्राशूर्भवा सचा ॥

ஓ பிரஹ்மணஸ்பதே, எழுந்தருள்வாயாக; தேவயந்தர் (தேவனை நாடுவோர்) ஆகிய நாம் உம்மை வேண்டுகிறோம். சுதானவ மருதர்கள் முன்னே வரட்டும்; மேலும், ஓ இந்திரா, எங்களுடன் சசா (உடனிருப்பவனாக) இருந்து, யஜ்ஞப் பயணத்தில் விரைவுத் தூண்டுபவனாக (ப்ராஷூ) ஆகுக.

Mantra 2

त्वामिद्धि सहसस्पुत्र मर्त्य उपब्रूते धने हिते । सुवीर्यं मरुत आ स्वश्व्यं दधीत यो व आचके ॥

ஓ ஸஹஸஸ்புத்ரா (வலிமையின் புதல்வா), இலாபத்தின் நோக்கில் மானவன் உம்மையே அழைக்கிறான். ஓ மருதர்களே, உங்களை அணுகியவன் தன்னுள் சுவீர்யம் (வீரவலிமை) மற்றும் ஸ்வஶ்வ்யம் (குதிரைகளின் மீது உரிய ஆட்சி/திறன்) நிலைநிறுத்திக் கொள்கிறான்—பயணத்திற்காக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஆற்றல்கள்.

Mantra 3

प्रैतु ब्रह्मणस्पतिः प्र देव्येतु सूनृता । अच्छा वीरं नर्यं पङ्क्तिराधसं देवा यज्ञं नयन्तु नः ॥

பிரம்மணஸ்பதி முன்னே செல்லட்டும்; தெய்வீக சுன்ருதா—சத்தியவாக்கின் சக்தி—முன்னே நகரட்டும். வீரன், நர்ய வலிமை, ஒழுங்கமைந்த நிறைவு நோக்கி—தேவர்கள் எங்கள் யாகத்தை நடத்தி, எங்கள் உள்ளார்ந்த அர்ப்பணத்தை நிறைவேற்றத்திற்குக் கொண்டு செல்லட்டும்.

Mantra 4

यो वाघते ददाति सूनरं वसु स धत्ते अक्षिति श्रवः । तस्मा इळां सुवीरामा यजामहे सुप्रतूर्तिमनेहसम् ॥

பாடுபவர்க்கு உயர்ந்த செல்வத்தை அளிப்பவன் அழியாத புகழை அடைகிறான். அவனுக்காக நாம் இளாவை யஜிக்கிறோம்—சுவீரா; நல்ல கடத்தலை அளிப்பவள், தாக்குதலைத் தாண்டச் செலுத்துபவள், சோர்வறியாத தாங்கும் சக்தி.

Mantra 5

प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिर्मन्त्रं वदत्युक्थ्यम् । यस्मिन्निन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा देवा ओकांसि चक्रिरे ॥

இப்போது பிரம்மணஸ்பதி உக்த்ய—ஸ்துதிக்குரிய—மந்திரவாக்கை உரைக்கிறார். அதனுள் இந்திரன், வருணன், மித்ரன், அர்யமன் ஆகிய தேவர்கள் தங்கள் வாசஸ்தலங்களை அமைத்துள்ளனர்; வடிவுற்ற சொல்லில் அமர்ந்த சக்திகள்.

Mantra 6

तमिद्वोचेमा विदथेषु शम्भुवं मन्त्रं देवा अनेहसम् । इमां च वाचं प्रतिहर्यथा नरो विश्वेद्वामा वो अश्नवत् ॥

தேவர்களே! விததங்களில் (யாகச் சபைகளில்) நாங்கள் அந்தச் ‘சம்பு’—நலமளிக்கும், சோர்வறியாத—மந்திரத்தை உரைப்போம். மேலும், வீர நரர்களே! இந்த வாக்கையும் ஏற்று அன்புடன் காத்தருளுங்கள்; எல்லா விரும்பத்தக்க வரங்களும் உங்களிடம் வந்து, நிறைவேறி மீண்டும் எங்களிடமும் வந்து சேரட்டும்.

Mantra 7

को देवयन्तमश्नवज्जनं को वृक्तबर्हिषम् । प्रप्र दाश्वान्पस्त्याभिरस्थितान्तर्वावत्क्षयं दधे ॥

தேவயந்தன்—தெய்வத்தை நாடும் மனிதனை—யார் அடைகிறார்? பர்ஹிஸ் (யாக ஆசனம்) விரித்த யஜமானனை யார் அடைகிறார்? தாஷ்வான்—தானம் செய்பவன்—தன் குடியிருப்புத் தளங்களுடன் மீண்டும் மீண்டும் முன்னேறி, உள்ளார்ந்த விரிவுடைய ‘க்ஷயம்’—நிலையான இல்லம்—அமைக்கிறான்.

Mantra 8

उप क्षत्रं पृञ्चीत हन्ति राजभिर्भये चित्सुक्षितिं दधे । नास्य वर्ता न तरुता महाधने नार्भे अस्ति वज्रिणः ॥

அவன் தன் க்ஷத்ரம்—ஆட்சி-வலிமை—உறுதிப்படுத்துகிறான்; அரசர்களையும் வீழ்த்துகிறான்; அச்சத்தின் நடுவிலும் சு-க்ஷிதி—நல்ல தங்குமிடம்—நிறுவுகிறான். வஜ்ரிணனுக்கு தடுப்பவன் இல்லை, வெல்லுபவன் இல்லை—மகாதன (பெரும் மோதல்) இலும் அல்ல, சிறியதிலும் அல்ல; எதிர்ப்பை உடைக்கும் அந்த வலிமை தடுக்கப்படாது.