Sukta 51

Mantra 1

अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम् । यस्य द्यावो न विचरन्ति मानुषा भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्चत ॥

ஆட்டுக்கடா போன்ற வலிமையுடைய, பலமுறை அழைக்கப்படும், ருக்-பாடலால் போற்றத்தக்க இந்திரன்—செல்வத்தின் கடல்—அவனை நோக்கி மகிழ்வூட்டும் ஸ்துதிகளால் செல். யாரை மனித அளவுகள் வானைப் போலக் கடக்க இயலாதோ—விப்ரர்களே, அனுபவத்திற்காக மிகுந்த தானமுடைய அந்தக் காட்சியாளனைப் போற்றுங்கள்.

Mantra 2

अभीमवन्वन्त्स्वभिष्टिमूतयोऽन्तरिक्षप्रां तविषीभिरावृतम् । इन्द्रं दक्षास ऋभवो मदच्युतं शतक्रतुं जवनी सूनृतारुहत् ॥

உதவியளிக்கும் சக்திகள் அவரையே நோக்கி, ஸ்வ-அபிஷ்டி (உண்மையான நிறைவேற்றம்) நாடி நெருங்குகின்றன; அந்தரிக்ஷத்தை நிரப்பும் தன் தவிஷீகள் (பராக்கிரம-சக்திகள்) சூழ இன்றன் ஆவிர்த்தனாய் நிற்கிறான். திறமையுடைய ரிபுக்கள்—ருத-வடிவமைப்பில் வல்லோர்—மதத்தில் அசையாத, சதக்ரது (நூறு சங்கல்ப/செயல்-வல்லமையுடைய) இன்றனை உயர்த்துகின்றனர்; மேலும் விரைந்த சுன்ருதா (சத்தியவாக்கு/மங்களச் சத்தியம்) அவனை நோக்கி ஏறிச் செல்கிறது.

Mantra 3

त्वं गोत्रमङ्गिरोभ्योऽवृणोरपोतात्रये शतदुरेषु गातुवित् । ससेन चिद्विमदायावहो वस्वाजावद्रिं वावसानस्य नर्तयन् ॥

அங்கிரஸர்களுக்காக நீ கோத்ரம் (மறைந்த ஒளி) திறந்தாய்; அத்திரிக்காக நீ நீர்களை விடுவித்தாய்—நூறு தடைகளிடையே வழி அறிந்தவனாய். சாசேனனுடனும் நீ விமதாவுக்காக வசு (செல்வச் செழிப்பு) கொண்டு வந்தாய்; போரில், வஜ்ரதாரியே, நீ கல்/தடையை வளைத்தாய், மேலும் செல்வம் உடையவனை வெற்றிநடனத்தில் ஆடச் செய்தாய்.

Mantra 4

त्वमपामपिधानावृणोरपाधारयः पर्वते दानुमद्वसु । वृत्रं यदिन्द्र शवसावधीरहिमादित्सूर्यं दिव्यारोहयो दृशे ॥

நீ நீர்களின் மூடிகளைத் திறந்தாய்; மேலும் மலைமேல் தானு-செழுமையுடைய வசு (செல்வ நிதி) வை நிறுவினாய். எப்போது, இன்றா, உன் ஷவஸ் (வலிமை) கொண்டு நீ வ்ருத்ரன்—அஹி (பாம்பு)—ஐ கொன்றாயோ, அப்போது நீ சூரியனை திவ்ய உலகில் ஏறச் செய்தாய், பார்வைக்கு வெளிப்படும்படியாக—காட்சி மீளும்படியாக.

Mantra 5

त्वं मायाभिरप मायिनोऽधमः स्वधाभिर्ये अधि शुप्तावजुह्वत । त्वं पिप्रोर्नृमणः प्रारुजः पुरः प्र ऋजिश्वानं दस्युहत्येष्वाविथ ॥

நீ உன் மாயைகளால் மாயாவிகளான ஏமாற்றுவோரை—அந்த அதமர்களை—வீழ்த்துகிறாய்; அவர்கள் தங்கள் ஸ்வதா (சுயவிருப்ப) வலிமையால் ‘நித்ரா’வை அழைக்கின்றனர். ஓ நர-வீரியத்தின் ஆண்டவனே, நீ பிப்ருவின் கோட்டைகளை உடைத்தாய்; மேலும் தஸ்யு-வதத்தில் நீ ரிஜிஷ்வானுக்கு துணைநின்றாய்—இருளை கிழித்து வழி செய்தாய்.

Mantra 6

त्वं कुत्सं शुष्णहत्येष्वाविथारन्धयोऽतिथिग्वाय शम्बरम् । महान्तं चिदर्बुदं नि क्रमीः पदा सनादेव दस्युहत्याय जज्ञिषे ॥

சுஷ்ண-வதத்தில் நீ குத்ஸனுக்கு உதவினாய்; அதிதிக்வனுக்காக நீ ஷம்பரனை அடக்கினாய். மாபெரும் அர்புதனையும் நீ உன் பாதத்தால் மிதித்துத் தாழ்த்தினாய். ஆதிகாலத்திலிருந்தே நீ தஸ்யு-நாசத்திற்காகப் பிறந்தவன்—ஒளியின் வெற்றிக்கான நித்திய சக்தி.

Mantra 7

त्वे विश्वा तविषी सध्र्यग्घिता तव राधः सोमपीथाय हर्षते । तव वज्रश्चिकिते बाह्वोर्हितो वृश्चा शत्रोरव विश्वानि वृष्ण्या ॥

உன்னுள் எல்லா வலிமைகளும் சரியான சமநிலையில் நிலைபெற்றுள்ளன; சோமபானத்திற்காக உன் ராதஸ் (நிறைவு/செல்வம்) மகிழ்கிறது. உன் வஜ்ரம் விழித்திருக்கிறது, உன் புயங்களில் நிறுவப்பட்டுள்ளது; பகைவரின் எல்லா உக்கிர வலிமைகளையும் வெட்டி வீழ்த்து—உன் வ்ருஷ்ண்ய (ஆண்மைக் ஆற்றல்கள்) மேலோங்கட்டும்.

Mantra 8

वि जानीह्यार्यान्ये च दस्यवो बर्हिष्मते रन्धया शासदव्रतान् । शाकी भव यजमानस्य चोदिता विश्वेत्ता ते सधमादेषु चाकन ॥

ஆரியர் யார், தஸ்யு யார்—இருவரையும் தெளிவாக அறி. பर्हிஷ் (யாக ஆசனம்) விரிப்பவனுக்காக, ருத/தர்மத்தை மறுக்கும், வ்ரதமற்றவர்களை அடக்கி ஆள். யஜமானனின் தூண்டுதலால் வல்லவனாகு; மேலும் உன் இவ்வனைத்துச் சக்திகளும் சதமாத (கூட்டு சோம-பேரானந்தம்) இல் மகிழட்டும்.

Mantra 9

अनुव्रताय रन्धयन्नपव्रतानाभूभिरिन्द्रः श्नथयन्ननाभुवः । वृद्धस्य चिद्वर्धतो द्यामिनक्षतः स्तवानो वम्रो वि जघान संदिहः ॥

ருதத்தின் அனுவ்ரத (ஒழுங்கு) வழியில் கொண்டு வந்து, அவர் அபவ்ரதர்களை அடக்குகிறார்; தன் தாக்குதல்களால் இந்திரன் வல்லமையற்றவர்களை நொறுக்குகிறான். வளர்ந்து விரிந்து, த்யௌ (வானம்) தொடுமளவும்—புகழப்பட்டவனாய்—அவன் தடையின் அடர்ந்த கட்டை பிளந்து விடுகிறான்.

Mantra 10

तक्षद्यत्त उशना सहसा सहो वि रोदसी मज्मना बाधते शवः । आ त्वा वातस्य नृमणो मनोयुज आ पूर्यमाणमवहन्नभि श्रवः ॥

உஷனா உனக்காக வலத்தால் வலத்தை வடித்தபோது, உன் சக்தி தன் மகிமையால் இரு ரோதஸீ (த்யாவா-பிருதிவீ) யையும் பிரித்து அழுத்துகிறது. அப்போது வாத (காற்று) இன் மனோயுஜ் (மனத்தால் யோகிக்கப்பட்ட) ந்ருமணோ ஆற்றல்கள்—உன்னை மேலும் மேலும் நிரப்பிக்கொண்டு—ஊக்கமுற்ற ஶ்ரவஸ் (புகழ்/கேள்விப்புகழ்) மற்றும் கீர்த்தியின் நிறைவினை நோக்கி உன்னை எடுத்துச் சென்றன.

Mantra 11

मन्दिष्ट यदुशने काव्ये सचाँ इन्द्रो वङ्कू वङ्कुतराधि तिष्ठति । उग्रो ययिं निरपः स्रोतसासृजद्वि शुष्णस्य दृंहिता ऐरयत्पुरः ॥

மிக இன்பமளிப்பவன் அவன்—உசனா காவ்யனுடன் இணைந்து செல்லும் போது—இந்திரன் வளைந்ததிலும் வளைந்த உயர்மேட்டின் மீது நிலைகொள்கிறான். அந்த உக்கிர வீரன் ஓடையெனப் பெருகும் ச்ரோதஸாக நீர்களை விடுவித்தான்; மேலும் ஶுஷ்ணனின் உறுதியாக்கப்பட்ட கோட்டைகளைச் சிதைத்து, அவன் புரங்களைப் பிளந்து அகற்றினான்.

Mantra 12

आ स्मा रथं वृषपाणेषु तिष्ठसि शार्यातस्य प्रभृता येषु मन्दसे । इन्द्र यथा सुतसोमेषु चाकनोऽनर्वाणं श्लोकमा रोहसे दिवि ॥

இந்திரா! வலிய கரங்களுடைய சக்திகளின் நடுவே, ஶார்யாதனின் முன்வைக்கப்பட்ட அர்ப்பணங்களில்—அவற்றில் நீ மகிழும் இடத்தில்—நீ ரதத்தின் மீது நிலைகொள்கிறாய். சுத-சோமங்களில் நீ மகிழ்வதுபோலவே, மனோமய திவியில் நீ இடையறாத ஶ்லோகமாகிய ஸ்துதி-வாக்கின் மீது ஏறிச் செல்கிறாய்.

Mantra 13

अददा अर्भां महते वचस्यवे कक्षीवते वृचयामिन्द्र सुन्वते । मेनाभवो वृषणश्वस्य सुक्रतो विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या ॥

ஒளிமிகு சங்கல்பமுடைய இந்திரா! சோமம் பிழியும் மகத்தான வாக்குச் செல்வன் கக்ஷீவதனுக்கு நீ ‘அர்ப’ (சிறு குழந்தை/விதை) அளித்தாய். சுக்ரதுவே, வ்ருஷணஶ்வனுக்குத் तू ஊக்கமும் ஞான ஆலோசனையும் ஆனாய்; ஆகவே உன் இச்செயல்கள் ஒவ்வொரு ஸவனத்திலும் அறிவிக்கப்பட வேண்டியவை.

Mantra 14

इन्द्रो अश्रायि सुध्यो निरेके पज्रेषु स्तोमो दुर्यो न यूपः । अश्वयुर्गव्यू रथयुर्वसूयुरिन्द्र इद्रायः क्षयति प्रयन्ता ॥

இந்திரன்—தூய விவேகமுடையவன்—விரிந்த திறந்த வெளிகளில் உறுதியான ஆதாரத்தைப் பற்றிக் கொண்டான்; பஜ்ரர்களிடையே இந்த ஸ்தோமம் (புகழ்ப்பாடல்) இல்லத் தூண் (யூப) போல நிலைத்து நிற்கிறது. அச்வ-வலிமையை நாடுபவன், கோ-கதிர்கள்/கவ்யு (gavyū) யை நாடுபவன், ரத-வலிமையை நாடுபவன், வசு-செல்வத்தை நாடுபவன்—இந்திரனே ‘ராயஸ்’ (யஜ்ஞீய/ஆன்மிகச் செல்வம்) என்பதின் ஒழுங்குபடுத்துநராக, தானமாக வழங்குபவனாக வாசம் செய்கிறான்.

Mantra 15

इदं नमो वृषभाय स्वराजे सत्यशुष्माय तवसेऽवाचि । अस्मिन्निन्द्र वृजने सर्ववीराः स्मत्सूरिभिस्तव शर्मन्त्स्याम ॥

இந்த நமஸ்காரம் வலிமையின் வृषபனாகிய, ஸ்வராஜனாகிய, சத்திய-ஷுஷ்ம (உண்மைத் தேஜஸ்) உடைய, தவஸ் (பராக்கிரமம்) நிறைந்த உனக்கே உரைக்கப்பட்டது. ஓ இந்திரா, இப்போராட்டம்/போரில் நாம் எல்லாவீரர்களும் நிறைந்தவர்களாக இருப்போமாக; எங்கள் ஸூரி (ஒளிமிக்கத் தலைவர்கள்) உடன் உன் சரண்-ஷர்மத்தில் நாம் வாழ்வோமாக.