Sukta 182

Mantra 1

अभूदिदं वयुनमो षु भूषता रथो वृषण्वान्मदता मनीषिणः । धियंजिन्वा धिष्ण्या विश्पलावसू दिवो नपाता सुकृते शुचिव्रता ॥

இந்த ஒழுங்குபட்ட அறிவு உருவாயிற்று; இப்போது இதை அலங்கரியுங்கள்—உங்கள் வலிமைமிக்க ரதம் மகிழட்டும், ஹே மனீஷிணः (ஞானிகள்)। தியாவை (சிந்தனையை) உயிர்ப்பித்து, ஹே திஷ்ண்ய (ஒளிமிகு ஆசனத்தின் சக்திகளே), ஹே விஷ்பலாவஸூ (விரிந்த செல்வம் உடையவர்களே), ஹே திவோ நபாதா (வானின் புதல்வர்களே), ஹே ஶுசிவ்ரதா (தூய விரதத்தோர்), சுக்ருதே—நல்ல செயல் நிறைவேற—வாருங்கள்।

Mantra 2

इन्द्रतमा हि धिष्ण्या मरुत्तमा दस्रा दंसिष्ठा रथ्या रथीतमा । पूर्णं रथं वहेथे मध्व आचितं तेन दाश्वांसमुप याथो अश्विना ॥

அஷ்வின்களே! நீங்கள் வலிமையில் இந்திரனைப் போன்றோர்; ஊக்கத்தில் மருத்களைப் போன்றோர்; ஒளிமிக்கோர். அதிசயச் செயலாளர்கள்; செயல்களில் மிகத் திறமையுடையோர்; ரதக் கலையில் சிறந்தோர், ரதத்தை ஆளுவதில் உன்னதோர். தேன்-இன்பம் நிறைந்து குவிந்த முழு ரதத்தை நீங்கள் ஏந்திச் செல்கிறீர்கள்; அதனுடன் தானம் செய்கிற யஜமானனிடம் அருகே வாருங்கள்.

Mantra 3

किमत्र दस्रा कृणुथः किमासाथे जनो यः कश्चिदहविर्महीयते । अति क्रमिष्टं जुरतं पणेरसुं ज्योतिर्विप्राय कृणुतं वचस्यवे ॥

தஸ்ரர்களே (அதிசயச் செயல்வீரர்களே)! இங்கே நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள், என்ன அடைவீர்கள், யாகஹவி இன்றியே எவரோ ஒருவர் பெருமை நாடினால்? இருளின் பணி (கபட வாணிகன்) என்பவனின் உயிர்ச் சுவாசத்தை மீறி அடக்கி, சிதைக்குங்கள்; விப்ரனுக்காக—உண்மைச் சொல்ல விரும்புவோருக்காக—ஒளியை உருவாக்குங்கள்.

Mantra 4

जम्भयतमभितो रायतः शुनो हतं मृधो विदथुस्तान्यश्विना । वाचंवाचं जरितू रत्निनीं कृतमुभा शंसं नासत्यावतं मम ॥

அஷ்வின்களே! எல்லாத் திசைகளிலும் எங்களைச் சூழ்ந்து பாயும் பகைச் சக்திகளைச் சுற்றிலும் அழுத்தி நொறுக்குங்கள்; சண்டையின் நாயை வீழ்த்துங்கள்—இவை உங்கள் அறியப்பட்ட செயல்கள். பாடகரின் ஒவ்வொரு சொல்லையும் ரத்தினம் தாங்குமாறு ஆக்குங்கள்; நாசத்தியர்களே! எனது இரண்டையும்—புகழ்ச்சியையும் உண்மை உறுதியையும்—போஷியுங்கள்.

Mantra 5

युवमेतं चक्रथुः सिन्धुषु प्लवमात्मन्वन्तं पक्षिणं तौग्र्याय कम् । येन देवत्रा मनसा निरूहथुः सुपप्तनी पेतथुः क्षोदसो महः ॥

நீங்கள் இருவரும் தௌக்ர்யனின் புதல்வனுக்காக நதிகளுக்குள் தன்னால் தாங்கும் ‘ப்லவம்’—சிறகுடைய சுமப்பான்—அமைத்தீர்கள். அதனால், தேவர்முகமான மனத்துடன், அவனை மேலே தூக்கி வெளியே கொண்டுவந்தீர்கள்; நன்சிறகுகளுடன் அவனைப் பெரும் பொங்கும் அழுத்த/வேகத்தின் அப்பால் கடத்தினீர்கள்.

Mantra 6

अवविद्धं तौग्र्यमप्स्वन्तरनारम्भणे तमसि प्रविद्धम् । चतस्रो नावो जठलस्य जुष्टा उदश्विभ्यामिषिताः पारयन्ति ॥

தௌக்ர்யன் நீருக்குள் வீழ்த்தப்பட்டவன்—பிடிப்பில்லா இருளில் தள்ளப்பட்டவன். ஜடலனுக்கு இனிய நான்கு படகுகள், அஷ்வின்களின் ஊக்கத்தால் இயக்கப்பட்டு, அவனை அக்கரை சேர்க்கின்றன.

Mantra 7

कः स्विद्वृक्षो निःष्ठितो मध्ये अर्णसो यं तौग्र्यो नाधितः पर्यषस्वजत् । पर्णा मृगस्य पतरोरिवारभ उदश्विना ऊहथुः श्रोमताय कम् ॥

வெள்ளத்தின் நடுவே நின்ற அந்த மரம் எது, துன்புற்ற தௌக்ர்யன் அதைச் சுற்றி அணைத்துப் பிடித்தான்? பறக்கும் மிருகம்/பறவையின் இரு சிறகுகளைப் பற்றிக் கொள்வதுபோல், ஓ அஷ்வின்களே, நீங்கள் அவனைத் தூக்கி வெளியே கொண்டுவந்தீர்கள்—அவனது காப்பிற்காக.

Mantra 8

तद्वां नरा नासत्यावनु ष्याद्यद्वां मानास उचथमवोचन् । अस्मादद्य सदसः सोम्यादा विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ஓ நரர்களே, ஓ நாசத்தியர்களே! உங்கள் இருவகை உதவி குறித்து ஞானிகள் உரைத்தது உங்களுக்குச் சத்தியமாக நிறைவேறுக. இன்று இந்த சோம-ஆசனத்திலிருந்து நாம் நாடிய ஊட்டத்தையும் வெற்றியளிக்கும் தடைமீறலையும்—நீடித்த தானங்களுடன்—அடைவோமாக.