Sukta 191

Mantra 1

कङ्कतो न कङ्कतोऽथो सतीनकङ्कतः । द्वाविति प्लुषी इति न्यदृष्टा अलिप्सत ॥

கங்கடம் அல்ல—கங்கடம் அல்ல; மறைந்த கங்கடமும் அல்ல. ‘இரண்டு’ என்று சொல்கின்றனர்—‘கடிக்கும் ஜோடி’; அந்தக் கண்காணாதவை (அத்ருஷ்டா) எம்மேல் வந்து பற்றிக்கொண்டன।

Mantra 2

अदृष्टान्हन्त्यायत्यथो हन्ति परायती । अथो अवघ्नती हन्त्यथो पिनष्टि पिंषती ॥

கண்காணாதவற்றை அவள் வரும்போதும் தாக்குகிறாள்; போகும்போதும் தாக்குகிறாள். கீழ்நோக்கி அடித்தும் தாக்குகிறாள்; அரைத்துக் கொண்டே நசுக்குகிறாள்—இவ்வாறு ஒவ்வொரு இயக்கத்திலும் அந்தத் துன்ப-தாக்கம் முறியடிக்கப்படுகிறது।

Mantra 3

शरासः कुशरासो दर्भासः सैर्या उत । मौञ्जा अदृष्टा वैरिणाः सर्वे साकं न्यलिप्सत ॥

சராஸும், குசராஸும், தர்பாஸும், சைர்யாவும்; மேலும் முஞ்ஜாவும்—இவை அனைத்தும் கண்ணுக்குப் புலப்படாத பகைவர்கள்—ஒருசேரப் பற்றிக் கொண்டு ஒட்டிக் கிடக்கின்றன. இந்தப் பற்றுதலின் வலை வெளிப்பட்டு அவிழ்ந்து விடுக.

Mantra 4

नि गावो गोष्ठे असदन्नि मृगासो अविक्षत । नि केतवो जनानां न्यदृष्टा अलिप्सत ॥

பசுக்கள் கோஷ்டத்தில் அமரட்டும்—தம் தம் நிலையிலே நிலைபெறட்டும்; மிருகம்போல் அலைபாயும் உந்துதல்கள் அடங்கட்டும். மனிதர்களின் கேதவः—விவேக ஒளிகள்—கீழிறங்கி அமைதியான தெளிவில் நிலைக்கட்டும்; கண்ணுக்குப் புலப்படாத பகைச் சக்திகள் தம் பிடியை விட்டுச் சறுக்கி அகலட்டும்.

Mantra 5

एत उ त्ये प्रत्यदृश्रन्प्रदोषं तस्करा इव । अदृष्टा विश्वदृष्टाः प्रतिबुद्धा अभूतन ॥

இவையே அந்தப் படைகள்—மாலைச் சாயலில் திருடர்கள் போல—எதிரே தோன்றிக் காணப்பட்டன. கண்ணுக்குப் புலப்படாதவை புலப்பட்டன; உலகளாவிய பார்வையில் விழித்தெழுந்து அவை தடுக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்பட்டன.

Mantra 6

द्यौर्वः पिता पृथिवी माता सोमो भ्रातादितिः स्वसा । अदृष्टा विश्वदृष्टास्तिष्ठतेलयता सु कम् ॥

த்யௌ உங்களுக்குப் பிதா; ப்ருதிவீ உங்களுக்குத் தாய்; ஸோமன் உங்களுக்குச் சகோதரன்; அதிதி உங்களுக்குச் சகோதரி. ஹே அத்ருஷ்ட சக்திகளே, இப்போது விஶ்வ-த்ருஷ்டியின் கீழ் வந்த நீங்கள், நிலைத்திருங்கள்; சமாதானமடையுங்கள்—இங்கே உண்மையான சுக-க்ஷேமமும், ருதமும் நிலைபெறட்டும்.

Mantra 7

ये अंस्या ये अङ्ग्याः सूचीका ये प्रकङ्कताः । अदृष्टाः किं चनेह वः सर्वे साकं नि जस्यत ॥

யார் தோளில் பற்றுகிறார்களோ, யார் அங்கங்களை இறுக்கப் பிடிக்கிறார்களோ, யார் ஊசிபோல் குத்துகிறார்களோ, யார் மறைந்த கொடுக்கு கொண்டு தாக்குகிறார்களோ—ஹே அத்ருஷ்டர்களே, இங்கே உங்களுக்குச் சிறிதும் இடமில்லை. நீங்கள் அனைவரும் ஒன்றாகக் கீழே தள்ளப்பட்டு, அடக்கப்படுங்கள்.

Mantra 8

उत्पुरस्तात्सूर्य एति विश्वदृष्टो अदृष्टहा । अदृष्टान्त्सर्वाञ्जम्भयन्त्सर्वाश्च यातुधान्यः ॥

முன்னிலையிலிருந்து சூரியன் உதயமாகிறான்—விஷ்வ-த்ருஷ்டன், அத்ருஷ்ட-ஹந்தா. அவன் எல்லா மறைந்த பகைவர்களையும் நசுக்குகிறான்; மேலும் எல்லா யாதுதான்ய சக்திகளையும் உடைத்தழிக்கிறான்.

Mantra 9

उदपप्तदसौ सूर्यः पुरु विश्वानि जूर्वन् । आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वदृष्टो अदृष्टहा ॥

அந்த சூரியன் மேலெழுந்து பாய்ந்தான்; பலவற்றையும், எல்லா எதிர்முரண் இயக்கங்களையும் சிதைத்து‑தேய்த்தான். ஆதித்யன் மலைகளுக்கு அப்பால் உதிக்கிறான்—எங்கும் பார்வையுடையவன், மறைந்து செயல்படுவதை அழிப்பவன்.

Mantra 10

सूर्ये विषमा सजामि दृतिं सुरावतो गृहे । सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

இந்த விஷத்தை நான் சூரியனில் எறிகிறேன்; சுரா‑வீட்டில் உள்ள தோல்‑பையில். அவனும் இறப்பதில்லை—நாமும் இறக்கோம்; இதனுடன் எங்கள் இணைவு வெகுதூரமாக இருக்கட்டும். ஹரிஷ்டா (மஞ்சள்‑பச்சை ஒளியில் நிலைத்தவனே), மது உன்னை மதுரமாக்கியது; இனிமை கசப்பை வெல்லும்.

Mantra 11

इयत्तिका शकुन्तिका सका जघास ते विषम् । सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

இந்தச் சிறு பறவை‑உயிர்களும் உன் விஷத்தை விழுங்கினாலும், அவையும் இறப்பதில்லை—நாமும் இறக்கோம்; இதனுடன் எங்கள் இணைவு வெகுதூரமாக இருக்கட்டும். ஹரிஷ்டா (பொன்னொளியில் நிலைத்தவனே), மது உன்னை மதுரமாக்கியது; ஆனந்த‑சக்தி விஷத்தின் விளைவை மாற்றுகிறது.

Mantra 12

त्रिः सप्त विष्पुलिङ्गका विषस्य पुष्यमक्षन् । ताश्चिन्नु न मरन्ति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

மும்முறை ஏழு ‘விஷ்புலிங்ககா’கள் விஷத்தின் வளர்ச்சியைச் சுவைத்தன; ஆயினும் அவை இறப்பதில்லை—நாமும் இறக்காதிருப்போம். அதனுடன் எங்கள் இணைவு தூரமாயிருக்கட்டும். ஹரிஷ்டா (பசுமை-ஒளி)யில் நிலைபெற்று, மது உன்னை இனிமையாக்கட்டும்; மதுலா (ஆனந்த-சக்தி) விஷத்தின் விதியை நீக்கட்டும்.

Mantra 13

नवानां नवतीनां विषस्य रोपुषीणाम् । सर्वासामग्रभं नामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

விஷத்தின் நவானாம்-நவதீனாம்—தொண்ணூற்றொன்பது வகைகளும் அவற்றின் ரோபுஷீ (பெருக்க-கிளைகள்)யும்—அனைத்தின் பெயரையும் நான் பற்றிக் கொண்டேன். அதனுடன் எங்கள் இணைவு தூரமாயிருக்கட்டும். ஹரிஷ்டாவில் நிலைபெற்று, மது உன்னை இனிமையாக்கட்டும்; மதுலா பெயர்-அறிவால் எல்லா விஷத்தன்மையையும் அடக்கட்டும்.

Mantra 14

त्रिः सप्त मयूर्यः सप्त स्वसारो अग्रुवः । तास्ते विषं वि जभ्रिर उदकं कुम्भिनीरिव ॥

மும்முறை ஏழு மயூர்யஃ—ஒளிரும் சக்திகள்—மற்றும் ஏழு அக்‌ருவஃ ஸ்வஸாரஃ, முன்னே செல்லும் சகோதரிகள், உன் விஷத்தை எடுத்துச் சென்றன; வெளியே எறிந்தன—கும்பினீஃ, நீர்க்குடம் ஏந்தும் பெண்கள், நீரைத் தூக்கி அகற்றுவது போல.

Mantra 15

इयत्तकः कुषुम्भकस्तकं भिनद्म्यश्मना । ततो विषं प्र वावृते पराचीरनु संवतः ॥

நான், இயத்தகன், குஷும்பகனுடன் சேர்ந்து, கல்லால் விஷத்தின் மூலத்தைத் தாக்கி உடைத்துவிடுகிறேன். அந்த உடைப்பினால் விஷம் வெளிப்புறமாகத் திரும்பி உருண்டு அகன்று போகிறது; காலத்தின் சாயும் ஓட்டங்களைக் கடந்து பின்னோக்கி விலகிச் செல்கிறது.

Mantra 16

कुषुम्भकस्तदब्रवीद्गिरेः प्रवर्तमानकः । वृश्चिकस्यारसं विषमरसं वृश्चिक ते विषम् ॥

குஷும்பகன், மலையிலிருந்து முன்னே நகர்ந்து வரும்போது, இவ்வாறு கூறினான்: ‘விருச்சிகத்தின் விஷம் சாரமற்றது, சுவையற்றது; ஓ விருச்சிகா, உன் விஷம் சுவையற்றதாக—வலியற்றதாக—ஆக்கப்பட்டது.’