Shukla Yajurveda in Tamil
शुक्ल यजुर्वेद
Vajasaneyi Samhita
The Shukla Yajurveda (Vajasaneyi Samhita): 40 adhyayas of pure sacrificial mantras, separated from Brahmana commentary, covering the complete spectrum of Vedic ritual from Darshapurnamasa to the sublime Isha Upanishad.
Start ReadingAbout This Text
The Shukla Yajurveda represents the “White” or “pure” recension of the Yajurveda, where sacrificial mantras are presented without interspersed Brahmana commentary. The Vajasaneyi Samhita, attributed to the sage Yajnavalkya, is the principal text of this tradition. Its 40 adhyayas systematically cover the ritual liturgy, from the basic Darsha-Purnamasa rites through the elaborate Soma sacrifices, Rajasuya, and Ashvamedha, culminating in the profound Isha Upanishad (Adhyaya 40).
How This Text Is Organised
The Shukla Yajurveda follows a two-level hierarchy of adhyayas and mantras.
Adhyayas
40 chapters
Mantras
Individual verses (yajus)
Available Reading Features
This edition of the Shukla Yajurveda on Vedapath includes:
Samhita Patha (accented Devanagari)
IAST Transliteration
Padapatha (word analysis)
Translations in 30 languages
Ritual context, Vedic cosmology, and philosophical enrichments
Adhyayas of the Shukla Yajurveda
The Vajasaneyi Samhita is divided into 40 Adhyayas (chapters).
Adhyayas 1-25 cover the liturgy of the major sacrifices, while 26-39 deal with supplementary rites. Adhyaya 40 is the celebrated Isha Upanishad.
Adhyaya 1
அத்தியாயம் 1, தர்ச-பௌர்ணமாச (அமாவாசை மற்றும் பௌர்ணமி) இஷ்டிக்கு வாக்கு மற்றும் செயல்முறை அடித்தளத்தை அமைக்கிறது. விரதங்கள், ஸ்வீகரிப்பு மந்திரங்கள், கருவிகளை இணைத்தல், மற்றும் தொடர்ச்சியான புனிதச் செயல்கள் மூலம் இவ்விருத்தலை நிறுவுகிறது. ரக்ஷோக்ன (தீய சக்திகளை நீக்கும்) அம்சம் முழுவதும் ஓடுகிறது: இடம், கருவிகள், மற்றும் ஹோமப் பொருட்கள் அதிதியின் பாதுகாப்பால் மூடப்படுகின்றன, அக்னியின் தவ வெப்பத்தால் சுட்டெரிக்கப்படுகின்றன, யஜ்ஞமும் யஜமானரின் வம்சமும் ஆடாமல் நிலைப்பதற்காக ஸ்திரப்படுத்தப்படுகின்றன. பவித்ரம் (வடிகட்டி) புனிதச் சடங்கின் முக்கிய கருவியாக மீண்டும் மீண்டும் அபிஷேகிக்கப்படுகிறது, ஒவ்வொரு செயலையும் அங்கீகரிக்க சவித்ரின் பிரசவ (உந்துதல்) அழைக்கப்படுகிறது. இவ்வத்தியாயம் தொடக்கத்திலிருந்து ஒழுக்கமான கவனிப்பிற்குச் சென்று, ஹோமத்திற்குப் பாதுகாப்பான, புனிதமான தயார்நிலையை உறுதிப்படுத்துகிறது.
Adhyaya 2
இரண்டாம் அத்தியாயம் தர்ச-பூர்ணமாஸ வரிசையை தயார்நிலையிலிருந்து முக்கிய ஹோமச் செயல்களுக்கு முன்னெடுத்து, அத்வர்யுவுக்கு யஜுர் மந்திரங்களை வழங்கி வேள்வியை நடத்துகிறது. அக்னியை தொடர்ந்து எழுப்பி, வலுப்படுத்தி, தூய்மைப்படுத்தி, கட்டுப்படுத்தி, அவன் ஆஜ்யங்களை பாதுகாப்பாகச் சுமக்க வழிவகுக்கிறது. ரக்ஷை மற்றும் தீய சக்திகளை விரட்டும் மந்தரங்கள் மூலம் யஜ்ஞ இடத்தைப் பாதுகாக்கிறது. விஷ்ணுவின் மூன்று அடிகளை காயத்ரி-திரிஷ்டுப்-ஜகதீ சந்தஸ்களுடன் இணைத்து மூன்று உலகங்களை நிலைநிறுத்துகிறது. பர்ஹிஸ் திருப்பணி, பரிதி வைப்பு, விரத முத்திரை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது. பித்ருக்களையும் சந்ததி வளர்ச்சியையும் இணைத்து, சரியான ஹோமத்தை குலம் மற்றும் மனித வளர்ச்சியுடன் தொடர்புபடுத்துகிறது.
Adhyaya 3
அத்தியாயம் 3, சோம வேள்வியின் (அக்னிஷ்டோமம்) தயாரிப்புப் போக்கைத் தொடங்குகிறது. அக்னியை வேள்வியின் விழித்தெழுந்த, நன்கு அமர்ந்த விருந்தினராக உறுதிப்படுத்துகிறது. யஜுஸ் மந்திரங்களின் தொடர் அக்னியை சமித் மற்றும் நெய்யால் ஊட்டி வலுப்படுத்துகிறது. அவரை அவரது யோனியில் அமர்த்தி, அவரை பிரபஞ்சத் தலைவராகவும் நீர்களின் உயிர்தருபவராகவும் நிலைநிறுத்துகிறது. இந்த அக்னி செயல்களுடன், பிரம்மணஸ்பதிக்கான பாதுகாப்பு வேண்டுதல்களும், வேள்வியின் ஒழுங்கை வேள்வி செய்பவரின் இல்லத்திற்கும் சமூக இடத்திற்கும் நீட்டிக்கும் வளம் மற்றும் நிலைப்ப மந்திரங்களும் உள்ளன. இவ்வத்தியாயம் வேள்வி அரங்கையும் இல்லத்தையும் ஒன்றையொன்று ஆதரிக்கும் ருதவின் களங்களாக இணைக்கிறது. சோம வேள்வியின் தயாரிப்பை வலுவான அக்னி மூட்டுதல் மற்றும் நெய் ஊற்றுதல் மந்திரங்களுடன் தொடங்குகிறது. அக்னியை அவரது யோனியில் அமர்த்துவதில் தொடர்ச்சியான கவனம் உள்ளது. பிரம்மணஸ்பதி மூலம் பேச்சு மற்றும் புகழ் பாதுகாப்பு உள்ளது. வேள்வி தயாரிப்பை இல்ல நுழைவு மந்திரங்களுடன் இணைக்கிறது. வளம் மற்றும் தூய்மை கருப்பொருள்கள் அடங்கியுள்ளன.
Adhyaya 4
சுக்ல யஜுர்வேதத்தின் (வாஜஸநேயி ஸம்ஹிதை) நான்காம் அத்தியாயம் சோம கொள்முதல் வரிசை மற்றும் அதித்ய விரதங்களில் கவனம் செலுத்துகிறது, இவை சோமனை ஒரு உயிருள்ள இறையாட்சி செய்பவராக யாகத்தில் வரவேற்கின்றன. அக்னியை எழுப்பி, யஜமானரின் இந்திரியங்களை மீட்டு, வர்சஸ் எனும் பேரொளியை நிலைநிறுத்தி யாகம் முழுமையாக நடைபெற உதவுகின்றன. வருணனின் ஆசனம் மற்றும் மித்ர-வருணர்களின் கண்ணாக சூரியன் மூலம் ருதத்துடன் யாகம் இணைக்கப்படுகிறது. சோமன் வேத சந்தங்களான காயத்ரி, த்ரிஷ்டுப், ஜகதி மூலம் பகிரப்படுகிறார். புரோணுவாக்கியா எனும் அழைப்பு மந்திரங்கள் இந்த அத்தியாயத்தின் சிறப்பம்சமாகும்.
Adhyaya 5
அத்தியாயம் 5, பிராதஃசவனம் (காலை ஆழித்தல்) மூலம் சோமயாகத்தை முன்னெடுக்கிறது, புனிதப்படுத்தும் பாதுகாப்புகள், சோமத்தின் வீக்கம், மற்றும் சடங்கின் ஒழுங்கான முன்னேற்றம் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கிறது. ஆதாரங்களை (பூமி/விண்வெளி) "நிலைநிறுத்தி", திசைகளைக் காத்து, சவித்ரின் ஆணையின் கீழ் மனம் மற்றும் அறிவை சீரமைத்து இந்த சடங்கு உலகை நிலைப்படுத்துகிறது. ஒரு முக்கிய விஷ்ணு வரிசை, "மூன்று அடிகள்" உருவத்தால் உலகங்களை அளந்து பாதுகாத்து, சடங்கு அதன் நிலைகளின் வழியாக முன்னேறும்போது யாகத்தை புனிதப்படுத்துகிறது. அக்னி, சோமம் மற்றும் யஜமானரை காலை வேத ஓதுதலுக்கு தயார்படுத்தி பஹிஷ்பவமான சூழலையும் இந்த அத்தியாயம் வகுக்கிறது.
Adhyaya 6
அத்தியாயம் 6 சோமயாகத்தை மத்யந்தின-சவனம் (நண்பகல் பிழிதல்) நோக்கி முன்னெடுத்து, சடங்கின் உள் மற்றும் வெளி சீரமைப்புகளை இறுக்குகிறது, இதனால் படையல் உண்மையில் "ஹவிஸ் தாங்கும்" தன்மையைப் பெறுகிறது. இது பிரபஞ்ச ஆதாரங்களை மீண்டும் மீண்டும் இணைக்கிறது: விஷ்ணுவின் உயர்ந்த படி, யூபம் அச்சாக, காக்கப்பட்ட சடங்கு மதில், மற்றும் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட நீர்கள் மற்றும் சூரிய ஒளி ஆகியவற்றை யஜமானரின் இதயம், மனம் மற்றும் இந்திரியங்களுடன் இணைக்கிறது. நண்பகல் வலிமை இந்திரன் மற்றும் மருத்துக்கள் (மருத்வதீய) வழியாக அழைக்கப்படுகிறது, சோமன் அரசனாக இறங்கி சரியாகப் பகிரப்பட அழைக்கப்படுகிறான், பத்னி-தேவதைகள் வழியாகவும். இந்தத் தொடர் வெற்றி, பாதுகாப்பு மற்றும் தேவர்களுக்குப் படையல்களின் வெற்றிகரமான எடுத்துச் செல்லுதலை உறுதிப்படுத்தும் போஷண பிரார்த்தனைகள் மற்றும் குவிந்த புகழ்களில் முடிவடைகிறது.
Adhyaya 7
ஏழாம் அத்தியாயம் திருதீய-சவனம் (மூன்றாவது சோம பிழிதல்) மற்றும் சோம-யஞ்ஞத்தின் இறுதி சடங்குகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. அத்வர்யுவிற்கு அழைப்பு, காணிக்கை மற்றும் ஆசன மந்திரங்கள் வழியாக சடங்கை ஒழுங்குடன் நிறைவு செய்ய வழிகாட்டுகிறது. வாயு, இந்திர-வாயு, மித்ர-வருணர்கள், விஸ்வே தேவாக்கள் மற்றும் பல வடிவங்களில் இந்திரன் போன்ற முக்கிய தெய்வங்களை இந்த கிரஹ-மந்திரங்கள் அழைக்கின்றன. தக்ஷிணை-புனிதமாக்கல் மற்றும் காமனை கொடுப்பவராகவும் பெறுபவராகவும் அடையாளப்படுத்தும் யஜுஸ் ஆகியவை இறுதி கூறுகளாக உள்ளன. இது ஒரு நிறைவு-அத்தியாயம்: தேவர்களை ஒன்றுசேர்த்து, ருதம் மற்றும் செழிப்பை நிலைநிறுத்தி, சோம சேவையை முறையான கொடைகளுடன் நிறைவு செய்கிறது.
Adhyaya 8
அத்தியாயம் 8 ஒரு துணை சோம அத்தியாயமாகும், இது சோம கிரகணம், நிவேதனம் மற்றும் பூசாரிகளின் பங்களிப்பு ஆகியவற்றின் சடங்கு முறைகளையும் இறையியலையும் சீர்ப்படுத்துகிறது. ஷோடசீ மற்றும் அதிராத்ர இரவு வழிபாட்டு முறைகளின் மீது சிறப்பு கவனம் செலுத்துகிறது. இதன் மந்திரங்கள் சோமத்தை பிரகாசமான, தன்னை நயன்படுத்தும் சக்தியாகவும், இந்திரன், ஆதித்யர்கள் மற்றும் அனைத்து தேவர்களுக்கும் பகிரப்படும் பானமாகவும் சித்தரிக்கின்றன. சோம வரிசைகளுடன், இந்த அத்தியாயம் நிலைப்படுத்தும் ஆசிகளை, பிரபஞ்ச அடித்தளத்தை, மற்றும் குற்றத்திலிருந்து விலக்கும் பிராயச்சித்த சூத்திரங்களை உள்ளடக்கியுள்ளது. ஷோடசீ முடிவின் மூலம் யாகம் முழுமையாக்கப்பட்டு, பாதுகாக்கப்பட்டு, பிரஜாபதி போன்ற முழுமைக்கு உயர்த்தப்படுகிறது.
Adhyaya 9
ஒன்பதாம் அத்தியாயம் வாஜபேயம் ("வலிமையின் பானம்") என்னும் அரச வேள்வித் தொடரைத் தொடங்குகிறது. இது வேள்வியின் உந்துதலை பொது வெற்றி, வளம், மற்றும் இறையாண்மை நிலையாக மாற்றுகிறது. இதன் மந்திரங்கள் "உண்மையான உந்துதல்" (சவித்ரு-பிரசவம்), அர்ச்சகர்களின் ஒத்த பேச்சு, மற்றும் பிருகஸ்பதியின் பிரம்ம சக்தியை வாஜத்தை (பரிசு) பெறவும் விரோத சக்திகளை நிர்வீரியமாக்கவும் இணைக்கின்றன. ஏறுதல் மற்றும் பந்தய வெற்றி வாக்கியங்களுடன், இந்த அத்தியாயம் பூமியின் பாதுகாப்பு மற்றும் திசைசார்ந்த புனித வரைபடத்தை அமைக்கிறது, திசைகளுக்கு காணிக்கைகளை ஒதுக்கி ரட்சஸ்களை வீழ்த்துகிறது. ஒட்டுமொத்த இயக்கம் உந்துதல் மற்றும் வெற்றியிலிருந்து ஒழுங்கை முத்திரையிடுவது வரை செல்கிறது: பேச்சு ஒருங்கிணைக்கப்படுகிறது, சக்திகள் ஒதுக்கப்படுகின்றன, வேள்வி ஒவ்வொரு திசையிலும் பாதுகாக்கப்படுகிறது.
Adhyaya 10
அத்தியாயம் 10 வாஜபேய வரிசையை முன்னெடுத்து, ராஜசூய அரச பட்டாபிஷேக கருப்பொருள்களைத் திறக்கிறது: இடவெளி இறையாண்மை, பொது அறிவிப்பு, மற்றும் சிம்மாசனம். இவ்வினை கிழக்கு, மேற்கு, தெற்கு, வடக்கு மற்றும் உச்சி ஆகிய திசைகளை ஆக்கிரமித்து பாதுகாக்கிறது, ஒவ்வொரு திசைக்கும் அதன் சந்தம் மற்றும் சாமனை ஒதுக்கி, யஜமானரின் ஆட்சிப்பகுதியை முழுமையாக்குகிறது. சோம பாதுகாப்பு மற்றும் அபிஷேகத்தின் மூலம் தேஜஸை ஒருமுகப்படுத்தி, சிம்மாசன ஸ்தாபனையில் முடிகிறது. க்ஷத்ரிய வலிமை எதிரில்லாதது என உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. ரிதம் மற்றும் விஷ்ணுவின் அளவீடு அரசாட்சிக்கு அடித்தளமாகின்றன.
Adhyaya 11
சுக்ல யஜுர்வேதத்தின் பதினொன்றாம் அத்தியாயம் அக்னிசயன தயார்ப்பாடுகளில் கவனம் செலுத்துகிறது, குறிப்பாக அக்னியை விழிப்புக்கொள்ளச் செய்தல், நிலைநிறுத்துதல், மற்றும் அவனை யாகத்தின் உயிர்மையான மையமாகக் காப்பதில் ஈடுபடுகிறது. யாகபூமிக்குச் செல்லுதல், நிலத்திலிருந்து அக்னியை வெளிக்கொணர அக்னிக்குழி தயாரித்தல், அிஷேகம் செய்து அவனை செயல்பாட்டிற்கு எழுப்புதல், மற்றும் மண்ணை இறுக்கி ஆதாரங்களுடன் பீடத்தை நிலைப்படுத்துதல் போன்ற செயல்களை இது உள்ளடக்கியது. இதில் வலுவான பாதுகாப்பு நூல் ஓடுகிறது: மீண்டும் மீண்டும் கூறப்படும் மந்திரங்கள் யாகத்தை ஒவ்வொரு பக்கத்திலுமிருந்தும் இராட்சசர்கள், திருடர்கள், அவதூறு, மற்றும் நுட்பமான தீட்டுக்களிடமிருந்து மூடி விடுகின்றன, இதனால் அர்ப்பணை தூய்மையாகவும் பலனளிப்பதாகவும் இருக்கிறது. இந்த அத்தியாயம் உக்ய அக்னியை (குடத்தில் வைக்கப்படும் நெருப்பு) பீட கட்டுமான வரிசையின்போது கட்டுப்படுத்தப்பட்ட, எடுத்துச் செல்லக்கூடிய யாக நெருப்பின் வடிவமாக முக்கியமாகக் காட்டுகிறது.
Adhyaya 12
அத்தியாயம் 12 அக்னிசயன (யாகக் குண்டம்) பணியைத் தொடர்ந்து, செங்கற்கள் அமைத்தல் மற்றும் இடைவெளி நிரப்பும் (லோகம்ப்ரணா) மந்திரங்களுடன் யாகக் குண்டத்தை அக்னியின் உயிருள்ள உடலாக நிலைப்படுத்துகிறது. தொடர்ந்து வரும் "திரும்புதல்" வேண்டுதல்களின் மூலம், உயிர்ச்சக்தி, உணவு, ஆயுள் மற்றும் மிகுந்த வளம் ஆகியவற்றுடன் அக்னி நினைவுகூரப்படுகிறார், இதனால் சடங்குகளுக்கு இடையே பெறப்பட்ட பலன்கள் இழக்கப்படாமல் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. இந்த அத்தியாயத்தில் அக்னியை இருப்பிடத்தில் அமர்த்துதல், மீண்டும் கர்ப்பத்தில் வைத்தல், மற்றும் அனுப்பி வைத்தல் போன்ற முக்கிய நிகழ்வுகள் உள்ளன, இவை அக்னியை நீர் மற்றும் பூமி போன்ற ஆதார சக்திகளுடன் இணைக்கின்றன, மேலும் பிணைகளை அவிழ்ப்பதற்கான வருண விடுதலை மந்திரமும் உள்ளது. ஒரு சுருக்கமான நிலையான (த்ருவ) நிறுவல் கருத்து தோன்றுகிறது, இது சடங்கு ஒழுங்கை தர்மத்தின் கீழ் சமூக-அரசியல் ஸ்திரத்தன்மையுடன் இணைக்கிறது.
Adhyaya 13
அத்தியாயம் 13 அக்னிசயனைத் தொடர்ந்து யாககுண்டத்தின் நடுப்படைகளை வடிவமைக்கிறது, இங்கே வேள்வி நிலைப்படுத்தப்பட்டு, முத்திரிக்கப்பட்டு, யஜமானருக்கும் உலகங்களுக்கும் "மது" என இனிமையாக்கப்படுகிறது. இவ்வத்தியாயம் யாகவேதியை பூமி எனவும் ஆதிதி எனவும் பிரஜாபதியும் விஸ்வகர்மாவும் ஒருங்கிணைந்த உயிர்ப்புள்ள அமைப்பாக நிலைநிறுத்த வேண்டப்படுகின்றனர். பாதுகாப்பு மந்திரங்கள் உயிர்மூச்சுகள், திசைகள், யாகப்பொருட்களைக் காக்கின்றன; முன்னேக்கு இயக்கும் மந்திரங்கள் அக்னியைப் பூட்டி வேள்வி தடையின்றி நடைபெறச் செய்கின்றன. பிரஜாபதி முழுமையாகக் கருதப்படும் மெய்யியல் மறுவடிவமைப்பும், புல், நெய், மரக்கட்டை, காலப்பிரிவுகள் போன்ற உருப்படிகளும் மது ஆசிர்வாதங்களால் மங்களமாக்கப்படுகின்றன. பிரஜாபதி மறுவடிவமைப்புக் கருத்தோடு அக்னிசயன யாகவேதியின் நடுப்படை கட்டுமானம், திருவா நிலைப்புத் தன்மையின் மீது வலிய சிறப்புச் செலுத்தல்: விஸ்வகர்மாவால் பரப்பி நிலைநிறுத்தப்பட்ட பூமியே உறுதியான அடித்தளம். ரக்ஷை அதாவது பாதுகாப்பு முத்திரிப்பு வடிவங்கள்: உயிர்மூச்சுகள், யாகப்பொருட்கள், யஜமானரின் முழுமை ஆகியவற்றைக் காத்தல். இரவு, விடியல், பூமி, அந்தரிக்ஷம், தியாகம் ஆகிய காலம் மற்றும் இடங்களில் மது எனும் இனிமை ஆசிர்வாதங்கள் நீண்டு பரவுதல். தூர்வை புல், வனஸ்பதி எனும் மரம், நீர், நெய் ஆகியவை யாகத்தில் உயிர்ப்புள்ள சக்திகளாகப் போற்றப்படும் வேள்விச் சூழலியல். அக்னி தேரோட்டியாக: சதஸ் எனும் இருக்கையில் பூட்டி அமர்த்தி வேள்வியை முன்னே இயக்குதல்.
Adhyaya 14
அத்தியாயம் 14 அக்னிசயனை நிறைவு செய்கிறது. இறுதி அடுக்குகள் மற்றும் ஆதாரங்களை சடங்கு முறையில் நிலைநிறுத்தி, யாகத்தைத் தாங்கும் உறுதியான பிரபஞ்ச அமைப்பாக அக்னி அல்தாரத்தை மாற்றுகிறது. இதன் மந்திரங்கள் அக்னியை பருவங்கள், உலகங்கள், நீர்நிலைகள், தாவரங்கள் மற்றும் பல அக்னிகளுடன் இணைத்து, படைப்பின் மறைந்த அமைப்பாக சந்தஸ் மற்றும் ஸ்தோம ஒழுங்கை நிலைநிறுத்துகின்றன. இந்த அத்தியாயம் புகழ்பெற்ற சதருத்ரீயம் என்ற ருத்ர சூக்தத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது ருத்ரனை எல்லா உயிர்களிலும் இடங்களிலும் நிறைந்திருப்பவராக உலகளாவியப்படுத்தி, அதே சமயம் பாதுகாப்பும் மங்களமும் வேண்டுகிறது. இது ஒரு நிறைவு தொகுப்பு: பிரபஞ்ச கணக்கீடு, சடங்கு ஒருங்கிணைப்பு, மற்றும் யாக பிரபஞ்சத்திற்குள் ருத்ரனின் உச்ச தெய்வீக வெளிப்பாடு.
Adhyaya 15
அத்தியாயம் 15, சதருத்ரீய பக்தி ஓடையின் தீவிரத்தைத் தொடர்ந்து, செல்வம் வழங்கும் வசோர்தாரா பிரவாகங்களில் நுழைகிறது. சாந்தம், பாதுகாப்பு, வளம் ஆகியவற்றை ஒரே சடங்கு வட்டத்தில் இணைக்கிறது. அக்னி சுழற்சி முக்கியமாக உள்ளது: அக்னி ஜாதவேதஸ், ஹோத்ர், தூதுவர், ருதன் தேரோட்டி, மற்றும் ஓதப்படும் பாடல்கள் வழியாக வரும் அருகிலுள்ள காவலர் எனப் போற்றப்படுகிறார். இந்திரனுக்கான வெற்றி மற்றும் பாதுகாப்பு மந்திரங்கள் பேச்சு மற்றும் மனதை தீர்மானமான செயலுக்கு புனிதப்படுத்துகின்றன. உள் அர்ப்பணிப்பிலிருந்து வெளி செயல்திறனுக்கு மாற்றத்தை சடங்குப்படுத்துகிறது.
Adhyaya 16
அத்தியாயம் 16 உச்சக்கட்ட சதருத்ரீயத்தை மையமாகக் கொண்டுள்ளது, இது உருத்திரனின் அச்சமூட்டும் ஆயுதங்கள், அவனது சுற்றித் திரியும் படைகள், மற்றும் ஒவ்வொரு திசை, வர்க்கம் மற்றும் வாழ்க்கை நிலையிலும் அவனது இருப்பை ஒப்புக்கொண்டு அவனைத் தணிக்கும் தொடர்ச்சியான நமஸ்காரங்களின் தொகுப்பாகும். மந்திரங்கள் தொடர்ந்து உருத்திரனை "நிராயுதப்படுத்துகின்றன" - அவனது வில்லைத் தாழ்த்தவும் அவனது அம்புகளைத் தீங்கற்றதாக்கவும் வேண்டுகின்றன - அதே சமயம் அவனது சிவ வடிவத்தை பாதுகாவலராகவும் நோய் தீர்க்கும் தெய்வமாகவும் வேண்டுகின்றன. திருடர்கள், இரவில் சுற்றுபவர்கள், காட்டு சக்திகள் போன்ற எல்லைப் புற மற்றும் சீர்குலைவு சக்திகளைக் கூட பெயரிட்டு, அவற்றை உருத்திரனின் ஆட்சிக்குக் கீழ் கொண்டுவந்து, பயத்தை பக்தியாக மாற்றுகிறது. அத்தியாயம் அக்னியை மையமாகக் கொண்ட வழிபாட்டின் மூலம் வேள்வியை நிலைநிறுத்தி, தணிப்பை உறுதிப்படுத்தி, சடங்கு ஒழுங்கை மீண்டும் நிலைநாட்டுவதுடன் நிறைவடைகிறது.
Adhyaya 17
அத்தியாயம் 17 வசோர்தாரா பிரவாகத்தையும் அதனுடன் தொடர்புடைய அக்னி சடங்குகளையும் தொடர்கிறது, வளம் பெருக்கும் யஜுஸ் மந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி செழிப்பை உறுதிப்படுத்துகிறது, அதேசமயம் காணிக்கையை பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் இணைத்து வைக்கிறது. வலுவான அக்னி சுழற்சி (பாவக, தேவவாஹன) சடங்கின் சட்டகத்தை வகுக்கிறது: அக்னி தன் அனைத்து இருப்பிடங்களிலிருந்தும் அழைக்கப்படுகிறார், பாதுகாப்பானவராக்கப்படுகிறார், தேவர்களையும் யஜமானரையும் மேல்நோக்கி எடுத்துச் செல்ல நியமிக்கப்படுகிறார். இவற்றுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளவை விஸ்வகர்மன்/பிரஜாபதி பாணியிலான பிரபஞ்ச ஆரம்ப வினாக்கள் - முதல் ஆதாரம், ஆதி மரம், நீர்களால் தாங்கப்படும் வித்து பற்றிய வினாக்கள் - இவை சடங்கு படைப்பின் மறுநிகழ்வாக நினைவுகூரப்படுகிறது. இந்த அத்தியாயம் நிலையுயர்வு மற்றும் நல்வாழ்வின் நடைமுறை உயர்வுகளில் முடிவடைகிறது, இது மெய்யியல் பார்வையும் பொருள் செழிப்பும் சடங்கில் எவ்வாறு இணைக்கப்படுகின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. வசோர்தாராவின் தொடர்ச்சி, வளம் மற்றும் அதிகரிப்புக்கான சிறப்பு அக்னி சடங்குகளுடன். பாவகன் (புனிதம் செய்பவர்) மற்றும் தேவவாஹனன் (தேவர்களைச் சுமப்பவர்) என்ற அக்னி முக்கியமாக இடம்பெறுகிறார், பல சடங்கு இருப்பிடங்களிலிருந்தும் அழைக்கப்படுகிறார். விஸ்வகர்மன்/பிரஜாபதி மற்றும் நீர்களுக்கு பிரபஞ்ச ஆரம்ப வினா மந்திரங்கள் (வித்து, முதல் ஆதாரம், படைப்பின் மரம்). வெளிப்படையான உள்நோக்குத் திருப்பம்: உண்மையான உற்பத்தித் தத்துவத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் வெறும் ஓதல் போதாது என்ற எச்சரிக்கை (17.31). சடங்குப்படுத்தப்பட்ட சமூக உயர்வு கருத்துகள்: ஒருவரின் நிலையை உயர்த்தவும் பயனாளியை மேல்நோக்கி வழிநடத்தவும் மந்திரங்கள் (17.51, 17.50).
Adhyaya 18
அத்தியாயம் 18 மகாவ்ரத வகைப்பாட்டினையும் அதன் பருவகால சூரிய திருப்புமுனைகளையும், குறிப்பாக விஷுவத் என்னும் நடுப்புள்ளியையும் மையப்படுத்துகிறது. இவ்வத்தியாயம் ஸ்வரசாமங்களையும் உள்ளடக்கியது, அவை வேள்வியின் ஒலி வலிமையை அதிகரிக்கின்றன. மூச்சு, மனம், பேச்சு, உடல் மற்றும் சமூக அரசாட்சி ஆகியவற்றை யஜ்ஞத்தின் மூலம் சீரமைக்கும் வேண்டுகோள்களிலிருந்து, நெருப்புகள், நீர்நிலைகள், தாவரங்கள், விலங்குகள், தானியங்கள் உட்பட வாழ்வாதாரங்களின் பட்டியல்களுக்குச் செல்கிறது. இறுதியில் விழிப்புணர்வு, தெய்வீக வருகை மற்றும் சேர்ந்த புண்ணியத்தைப் படைத்தல் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தும் பிரார்த்தனைகளுக்கு வருகிறது. வேள்வி செய்பவரின் உள் ஒழுங்கு பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் இணைக்கப்படுகிறது, இதனால் ஆரோக்கியம், நீண்ட ஆயுள், பயமின்மை, வளம் மற்றும் புகழ் ஆகியவை வேள்விப் பலன்களாக எழுகின்றன. இவ்வத்தியாயம் ஆண்டின் மையக் கணத்தை சரியாக ஒலிக்கப்பட்ட யஜுஸ் மந்திரங்கள் மூலம் வாழ்க்கை, அரசியல் மற்றும் பிரபஞ்சத்தின் புதுப்பித்தலாக வடிவமைக்கிறது.
Adhyaya 19
பத்தொன்பதாம் அத்தியாயம் சௌத்ராமணி வரிசையைத் தொடங்குகிறது. இது யஜமானரில் இந்திரனைப் போன்ற வலிமையை மீண்டும் கட்டியெழுப்பும் ஓர் புனருத்தாரணச் சடங்கு. சோமம் சார்ந்த தூய்மைப்படுத்தல்கள், காப்பு மந்திரங்கள், உயிர்சக்திகளின் நிலைநிறுத்தம் ஆகியவற்றின் வழியாக இது நிகழ்கிறது. மந்திரங்கள் யஞ்ஞத்தை பைஷஜ்யம் என்னும் மருந்தாகவே வர்ணிக்கின்றன: பவித்ர, பவமான உருவகங்கள் வழியான தூய்மை, நோய் நீக்கும் பேச்சு, அஸ்வினிகளின் வைத்தியம் ஆகியவை இதில் அடங்கும். சோமத்தின் புனிதத்தையும் சுராவின் தனித் தளத்தையும் கவனமாகப் பிரித்து வைக்கிறது. வீட்டு உணவு ஹவிஸ்கள் தானா, சக்து, கரம்ப, பால், தயிர் போன்றவை சோமத்தின் உருவங்களாகக் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இது சோமத்தின் பலனை ஊட்டமளிக்கும் எளிய காணிக்கைகளாக நீட்டிக்கிறது. நெறிமுறை மற்றும் குடும்பச் சார்புடையதாகவும் இந்த அத்தியாயம் மாறுகிறது. அக்னியிடம் பெற்றோருக்குக் கடன்படாத நிலையை வேண்டுகிறது. சடங்குத் தூய்மை என்பது சமூக ஆன்மீகச் சீர்திருத்தத்தில் உச்சம் பெறுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.
Adhyaya 20
இருபதாம் அத்தியாயம் சௌத்ராமணி பிரவாகத்தைத் தொடர்ந்து, தூய்மைப்படுத்தல், நோய் நீக்கம், அரச மற்றும் யாக சக்தியின் நிலைப்படுத்தல் ஆகியவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் கொண்டுள்ளது. க்ஷத்ரத்தின் அதிகார ஆசனம், கர்ப்பக்கோளம், நாபி ஆகியவற்றின் அபிஷேக இருப்பிடமாக்கலிலிருந்தும், ருதத்தில் வருணனின் சிம்மாசனத்தில் அமர்த்தலிலிருந்தும், அபிஷேகம் மற்றும் சுய-அபிஷேக மந்திரங்களுக்குள் நுழைகிறது, இவை இறையாட்சியை யஜமானரின் உடல் மற்றும் இந்திரியங்களில் படிமுறைப்படுத்துகின்றன. பின்னர் சோம பிழிதல் மற்றும் வடிகட்டும் செயல்களை நோக்கிச் செல்கிறது, முக்கிய தேவதைகளுக்குப் பங்குகளை ஒதுக்கும் மந்திரங்களுடன், பகலின் மாற்றங்களை ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட யாக தொடர்ச்சியாக இணைக்கும் இசைவான வேண்டுதல்களில் உச்சக்கட்டத்தை அடைகிறது. வலுவான சௌத்ராமணி தொனி: நோய் நீக்கம், மீட்டமைப்பு, அரச ஒருங்கிணைப்புடன் பாதுகாப்பு வலிமை. தெய்வீக ஆட்சி மற்றும் மனித சாம்ராஜ்யத்திற்கு வெளிப்படையான சிம்மாசனம் மற்றும் ஆசன உருவகம். ஆழமான ஆத்ம சம்ஸ்காரம்: உடல் மற்றும் புலன் இந்திரியங்கள் க்ஷத்ரம் மற்றும் யஜ்ஞத்துடன் சடங்கு முறையில் சீரமைக்கப்படுகின்றன. தெளிவான சோம பணிப்பாய்வு: பிழிதல், அபிஷேகித்தல், வடிகட்டுதல், மற்றும் உபயாமம் மந்திரங்கள். கால முழுமையின் ஒருங்கிணைப்பு: விடியல், பகல், மாலை, இரவு ஆகியவை ஒரே யாக ஒழுங்காக வேண்டப்படுகின்றன.
Adhyaya 21
சுக்ல யஜுர்வேதத்தின் (வாஜசநேயி சம்ஹிதை) இருபத்தொன்றாம் அத்தியாயம், பாதுகாக்கப்பட்ட ஒழுங்கான சடங்கு அரங்கை நிலைநிறுத்தி, அதனை விலங்கு வேள்வி (பசுபந்த) மற்றும் பிராயச்சித்த நோக்கங்களுக்குப் பயன்படுத்தும் மந்திரங்களைத் தொகுக்கிறது. இது வருணன் மற்றும் ஆதித்யர்களிடம் அடைக்கலம் புகும் அறிக்கைத் தொனியில் தொடங்கி, அதிதி, தியாவாபிருதிவி, தெய்வீக வாயில்கள் மற்றும் திசைகள் வழியாக வேள்வியைப் பாதுகாத்து, விடியல் (உஷஸ்) மற்றும் விஸ்வே தேவர்களுடன் யஞ்ஞத்தை ஒருங்கிணைக்கிறது. பருவங்களுக்கும் ஸ்தோம வடிவங்களுக்கும் இடையே வெளிப்படையான பந்து உள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்க அமைப்பியல் அம்சம். இவ்வாறு பாதுகாப்பு, அறிக்கை மற்றும் பிரபஞ்ச ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவை விலங்கு வேள்வி சூழலில் சடங்கு செயல்திறனாக மாறுகின்றன.
Adhyaya 22
இருபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் அசுவமேத வேள்வியைத் தொடங்குகிறது. வேள்வி செய்பவரின் ஆயுளை வேத மந்திரங்களால் எடுத்துக்கொண்டு காப்பாற்றுகிறது. பின்னர் வேள்வியை தம் என்னும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கிற்குள்ளும் அக்னியின் காப்பிலும் நிலைநிறுத்துகிறது. குதிரையைத் தேவர்களுக்கும் பிரஜாபதிக்கும் படைத்து அதன் விடுதலைக்கும் சன்மதிப்பட்ட சுற்றுக்கும் ஆயத்தம் செய்கிறது. வேள்வியை எல்லோரின் ஒப்புதலுடனும் மங்களமான முடிவுடனும் ஒருங்கிணைக்கிறது. சாவித்ரீ மந்திரங்களின் அடர்த்தியான தொகுப்பு நோக்கத்தைத் தூய்மையாக்கி தெய்வீக தூண்டுதலை வேண்டி வேள்வியின் சரியான நடத்தையை உறுதி செய்கிறது. அக்னி பற்றவைக்கப்பட்டு தூதுவராகவும் ஹவ்யவாகனமாகவும் நிலைநிறுத்தப்படுகிறார். சோமத்தின் தூய்மையாக்கும் ஓடை சுருக்கமாக வலுப்படுத்தப்படுகிறது. திசைகளுக்கான காணிக்கைகள் வேள்வி இடத்தை நான்கு திசைகளிலும் நிலைப்படுத்தத் தொடங்குகின்றன. அசுவமேத வேள்வி சுழற்சியைக் குதிரை படைப்பு மற்றும் விடுதலை சார்ந்த நோக்குடன் தொடங்குகிறது. சவித்ரு மந்திரங்களின் செறிவான தொகுப்பு தெய்வீக தூண்டுதல் மற்றும் சரியான மனநிலையை வலியுறுத்துகிறது. அக்னி பற்றவைப்பின் போது ஹவ்யவாகனமாகவும் வேள்வித் தூதுவராகவும் இருப்பதில் வலியுறுத்தல் உள்ளது. தத்தைப் பண்டைய முனிவர்கள் பிடித்த கயிறாக அழைத்து வேள்வியைப் பழங்கால ஒழுங்கில் நிலைநிறுத்துகிறது. நீண்ட விரிவான வேள்விக்கு வேள்வி இடத்தைப் பாதுகாக்கத் திசைகளுக்கான காணிக்கைகள் மூலம் ஆரம்பகால இடஞ்சார்ந்த புனிதப்படுத்தல் நடைபெறுகிறது.
Adhyaya 23
அத்தியாயம் 23 அசுவமேத யாகத்தைத் தொடர்ந்து, குதிரையின் இயக்கம், உபகரணங்கள் மற்றும் அதன் பரம்பரைச் செல்வழியில் காவல் புரிகிறது. மந்திரங்கள் வழியாக யாகத்தைத் தீங்கிலிருந்தும் தவறான பேச்சிலிருந்தும் காக்கின்றன, ஆசையை தர்மம் மற்றும் புஷ்டியுடன் இணைக்கின்றன, சந்தஸ், திசைகள் மற்றும் காலத்தின் மூலம் யாகச் சடங்கை உறுதிப்படுத்துகின்றன. தொழில்நுட்ப பூஜைகளுடன், குதிரையை ஒரு பிரபஞ்ச உடலாகச் சித்தரித்து, அதன் வெற்றி மங்களமான வெற்றி மற்றும் ஒழுங்கான வளத்தை உறுதிசெய்கிறது. இது நிர்வாக ரீதியிலும் விரிவான ரீதியிலும் அமைந்துள்ளது.
Adhyaya 24
சுக்ல யஜுர்வேதத்தின் (வாஜசநேயி சம்ஹிதை) 24-வது அத்தியாயம் அசுவமேத யாகத்தின் முக்கிய அத்தியாயமாகும். இது பல விலங்கு மற்றும் பறவை பலிகளை சரியாக பிடித்து (ஆலம்பனம்) ஒவ்வொன்றையும் அதற்குரிய தேவதை, காலம், நேர அலகு அல்லது பிரபஞ்ச பகுதிக்கு அர்ப்பணிப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது. நிறம், உருவம், அடையாளம் போன்ற காணக்கூடிய அடையாளங்களை சடங்கு அளவுகோல்களாகப் பயன்படுத்துகிறது, இதனால் யாகம் உலகங்களின் துல்லியமான வரைபடமாக மாறுகிறது - பூமி, அந்தரீக்கம், விண்ணுலகு, திசைகள், நீர், மற்றும் ஆண்டு. இந்த வகைப்பாடுகளுடன், புகழ்பெற்ற வாஜினம் (குதிரை சக்தி) மந்திர ஓடையையும் அடங்குகிறது, மேலும் அசுவமேத வளாகத்தில் ராணியின் சடங்குடன் தொடர்புடைய பொருட்களையும் கொண்டுள்ளது. இந்த அத்தியாயத்தின் தனித்துவமான நோக்கம் சரியாக வகைப்படுத்தப்பட்ட உயிரினங்கள் மற்றும் அவற்றின் தெய்வீக பெறுநர்கள் மூலம் முழு பிரபஞ்சத்தையும் சடங்கு ரீதியாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி இறையாண்மையை உலகளாவியதாக மாற்றுவதாகும். அசுவமேத சார்ந்த வரிசைப்படுத்தல், ராணி தொடர்பான சடங்கு பொருட்கள் மற்றும் வாஜினம் மந்திரங்கள், காணக்கூடிய அடையாளங்களால் பலிகளின் முறையான வகைப்பாடு, சரியான தேவதை அர்ப்பணையை உறுதி செய்தல், உயிரினங்களை பிரபஞ்ச பகுதிகள், திசைகள், பருவ காலங்கள், பகல் இரவு, சந்திப்பு நேரங்கள், மற்றும் ஆண்டுடன் இணைக்கும் விரிவான ஆலம்பன சூத்திரங்கள், வஸுக்கள், ருத்திரர்கள், ஆதித்யர்கள், விஸ்வே தேவர்கள், சாத்யர்கள் போன்ற தெய்வீக கூட்டங்கள் மற்றும் பித்ரு வகைப்பாடுகளின் முக்கிய சேர்க்கை, தேவர்கள், மூதாதையர்கள், மற்றும் காலத்தை ஒரே யாக கட்டமைப்பில் ஒருங்கிணைத்தல்.
Adhyaya 25
அத்தியாயம் 25 அசுவமேத யாகத்தை அதன் இறுதி நிறைவுக்குக் கொண்டுவருகிறது, பிரபஞ்ச ஆசிகள் மற்றும் பிரபஞ்ச அடையாளங்களிலிருந்து தீர்மானமான படையல் மற்றும் புனிதப்படுத்தப்பட்ட குதிரையின் கவனமான பிரிவினைக்கு (விபஜனம்) செல்கிறது. குதிரையின் ஒவ்வொரு வாழ்க்கைச் செயல் மற்றும் உபகரணங்களையும் அதன் அடிகள், ஓய்வு, மூடுதல்கள் மற்றும் ஆபரணங்கள் உட்பட புனிதப்படுத்துகிறது, இதனால் சடங்கில் எதுவும் புனிதப்படுத்தப்படாமல் இல்லை. தீக்குளிப்பு மற்றும் தயாரிப்பின் முக்கியமான தருணத்தில் குறைபாடு, நாற்றம், வெப்பம் அல்லது தற்செயலான தீங்கை நிவர்த்தி செய்ய பாதுகாப்பு மற்றும் பரிகார மந்திரங்களையும் இந்த அத்தியாயம் வழங்குகிறது. இந்த சடங்குகளுடன் இணைந்து இறையாண்மை மற்றும் எல்லையற்ற பந்து (ஒப்புமை) காட்சிகள் தியாகத்தை உலக ஒழுங்கு மற்றும் பிரபஞ்ச ஆட்சியின் நுண்ணிய பிரதிபலிப்பாக சித்தரிக்கின்றன. அசுவமேத நிறைவு கவனம்: படையல், பாதுகாப்பு, மற்றும் புனிதப்படுத்தப்பட்ட குதிரையின் விபஜனம் (பிரிவினை). வலுவான பந்து பாணியிலான பிரபஞ்ச உடற்கூறு: உடல் மற்றும் சடங்கை அதிதி மற்றும் அடுக்கப்பட்ட பிரபஞ்சத்துடன் வரைபடமாக்குதல். புகழ்பெற்ற ஹிரண்யகர்ப்ப மற்றும் க என்ற பிரஜாபதி வசனங்கள் அரச சடங்கிற்குள் இறையியல் உச்சமாக சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. பல பிராயச்சித்த போன்ற பாதுகாப்புகள்: தற்செயலான காயத்திற்கு பழுது, புகை, நாற்றம், வெப்பம் மற்றும் சமையல் நிறைவுக்கான தூய்மை மந்திரங்கள். உலக வெற்றி மற்றும் பிரபஞ்ச இறையாண்மை தொனி: சடங்கு முழுமையாக சித்தரிக்கப்படுகிறது, குதிரையின் வாழ்க்கை அல்லது பிரபஞ்சத்தின் எதுவும் புனிதப்படுத்தப்படாமல் விடப்படவில்லை.
Adhyaya 26
அத்தியாயம் 26 புருஷமேத தொடரைத் தொடங்குகிறது. இது சமுதாயம் மற்றும் பிரபஞ்சத்தை யஞ்ஞமாக உலகளாவிய முறையில் காட்டும் ஒரு அடையாள "மனித வழங்கலை" வழங்குகிறது. புருஷ சூக்த பாணியிலான எல்லாம் வியாபிக்கும் புருஷன் கருத்துருவால் இது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சட்டகத்திற்குள், இந்திரனை அழைத்தல், மகேந்திரனுக்கு ஷோடசின் கிரஹத்தை நிறுவி வழங்குதல், மற்றும் பூசாரிகளின் பங்குகளை ஒருங்கிணைத்தல் போன்ற முக்கிய சோம சடங்க தருணங்களை இவ்வத்தியாயம் கடந்து செல்கிறது. அதேசமயம் அக்னி வைஸ்வானரனை எல்லாம் வியாபிக்கும் நெருப்பு மற்றும் பாதுகாவலனாக மீண்டும் மீண்டும் நிலைநிறுத்துகிறது. காலம் (பருவ துக்கள், மாதங்கள், வருடம்) யஞ்ஞத்தை நீட்டித்து நிலைப்படுத்த அழைக்கப்படுகிறது. புனிதமான எல்லைப் பகுதிகளிலிருந்து தூண்டப்பட்ட உள்ளுணர்வு (தீ → விப்ர) எழுவதாக சித்தரிக்கப்படுகிறது. இவ்வத்தியாயம் பிரபஞ்ச ஒழுங்கு (த), சமூக முழுமை, மற்றும் சடங்கு துல்லியம் ஆகியவற்றை ஒரே யஞ்ஞக் காட்சியில் பிணைக்கிறது. புருஷமேத (அடையாள மனித தியாகம்) சுழற்சியைத் தொடங்குகிறது. புருஷ சூக்த மாறுபாடுகள் இவ்வத்தியாயத்தின் தொலைநோக்கை வடிவமைக்கின்றன. அக்னி வைஸ்வானரனாக, சூரியனுடனும் தவின் ஒளியுடனும் இணைந்த உலகளாவிய நெருப்பாக வலுவான முக்கியத்துவம் பெறுகிறார் (குறிப்பாக கர்ம சூழலில்). சோம சடங்க முக்கியத்துவம்: மகேந்திரன்/இந்திரன் மையம், ஷோடசின் கிரஹ நிறுவல், சோம அழைப்புகள், மற்றும் பவமான (சுயச் சுத்திகரிக்கும்) சோம உருவகம். காலத்தின் (பருவ துக்கள், மாதங்கள், வருடம்) யஞ்ஞத்தின் தாங்கும் சக்தியாக வெளிப்படையான புனிதமாக்கல். உயர்ந்த புகழ் வசனங்களுடன் (ஸ்துதி) அதிகாரிகள் மற்றும் சடங்கு குறிப்புகளின் தெளிவான ஒருங்கிணைப்பு (எ.கா. நேஷ்டர்/ஞாவா, திரவிணோதா).
Adhyaya 27
இருபத்தேழாவது அத்தியாயம் புருடமேத வழிபாட்டு மந்திரங்களைத் தொடர்ந்து, யஞ்ஞத்தை ஒரு பிரபஞ்ச தெய்வீக ஊர்வாக விரிவுபடுத்துகிறது. அக்னி பகவானின் நேரான நெருப்பு யஞ்ஞத்தின் அச்சை நிலைநிறுத்த, துவாரங்கள், உஷஸ்-நக்தா தெய்வங்கள், இளா-சரஸ்வதி-பாரதி, விஸ்வே தேவாக்கள் போன்ற இணை மற்றும் கூட்டு சக்திகள் பேச்சு, ஒழுங்கு மற்றும் விருந்தோம்பலை நிலைப்படுத்துகின்றன. வாயு பகவானின் வலுவான வரிசை சோம பான இயக்கத்தை நியுத் குழுக்கள் மூலம் செலுத்தி, செல்வம் மற்றும் பாதுகாப்பை உறுதி செய்கிறது. இந்திரன் வெற்றிக்காக வேண்டப்படுகிறார். அத்தியாயம் முழுவதும் அத்வர யஞ்ஞம் ஒரு பிரதியோகிக்கப்பட்ட சின்னமாக, அதன் வெற்றிகரமான உயர்வு பிரபஞ்ச ஒத்திசைவை பிரதிபலிக்கிறது.
Adhyaya 28
அத்தியாயம் 28 சர்வமேதத்தை, முழு தெய்வீக ஒழுங்கிற்கும் காணிக்கைகள், அழைப்புகள் மற்றும் பாதுகாப்பு மந்திரங்கள் நீட்டிக்கப்படும் ஒரு விரிவான வைதிக சடங்காக வழங்குகிறது. இந்த அத்தியாயம் ஆஜ்ய காணிக்கைகள், சந்த வலுவூட்டல்கள் மற்றும் ஹோத்ரு மற்றும் நாராசம்ச போன்ற பூசாரி செயல்பாடுகளின் ஒருங்கிணைந்த பணிகள் மூலம் இந்திரனை மீண்டும் மீண்டும் இருத்தி வலுப்படுத்துகிறது. சடங்கைத் திறக்கின்ற, நிலைப்படுத்துகின்ற, நிவாரணம் செய்கின்ற மற்றும் வளப்படுத்துகின்ற தேவதைகள், வாயில்கள், உஷஸ் மற்றும் ராத்ரி, மற்றும் இடா, சரஸ்வதி, பாரதி மும்மூர்த்திகள் அழைக்கப்படுகின்றனர், இதனால் யாகம் முழுமைக்குமான தடையற்ற பாதையாகிறது. விளைவாக, சர்வமேதம் மொத்தத்தின் சடங்கு நுண்ணிய பிரதிபலிப்பாக வடிவமைக்கப்படுகிறது: அனைத்து சக்திகளும் ஒன்று சேகரிக்கப்பட்டு, இணக்கப்படுத்தப்பட்டு, யஞ்சத்தின் மூலம் மீண்டும் காணிக்கையாக அளிக்கப்படுகின்றன. சர்வமேத நோக்குநிலை: வேண்டுமென்றே முழு தெய்வீக களத்தையும் ஒரு யாக வளைவில் சேர்த்து சுருக்கும் மந்திரங்கள். வலுவான இந்திர மையப்படுத்தல்: மீண்டும் மீண்டும் அழைப்புகள், பர்ஹிஸில் இருத்தல், நெய் மற்றும் துதிகள் மூலம் வலுவூட்டல். சடங்கு உள்கட்டமைப்பு தேவதைகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றனர், சடங்கின் வாயில்கள், எல்லைகள் மற்றும் துதி செயல்பாட்டை வலியுறுத்துகின்றனர். நிவாரணம் மற்றும் உயிர்ச்சக்தி கருப்பொருள்கள்: தெய்வீக ஹோத்ரு இணை நிவாரணர்களாக, த்வஷ்ட்ரு இந்திரிய வலுக்களை வழங்கும் வைத்தியர் போன்றவராக. வெளிப்படையான சந்த வலுவூட்டல்கள் சக்தி வாகனங்களாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
Adhyaya 29
அத்தியாயம் 29 ஒரு எல்லைக்கலை அத்தியாயமாகும், இது அரச வேள்வி இறையாண்மையை கல்லறையுடன் இணைக்கிறது, அசுவமேத பட்டாபிஷேகங்களுக்கும் பித்ருமேதம் மற்றும் இறப்பு மந்திர களத்திற்கும் இடையே நகர்கிறது, அங்கு யமன் மற்றும் பிதாக்கள் வேண்டப்படுகிறார்கள். இதன் அசுவமேத பதங்கள் குதிரையை ஒரு பிரபஞ்ச வடிவமாக உயர்த்துகின்றன, சூரிய, சொர்க்கம் நோக்கிய, இந்திரனால் தூண்டப்பட்ட, எனவே வேள்வி வெறும் விலங்கு படையல் அல்லாமல் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சக்தியின் வரைபடமாக மாறுகிறது. இதன் மூதாதையர் மற்றும் இறப்பு சடங்க பொருட்களில், அதே வேத ஒழுங்கு வாழ்க்கைக்கு அப்பால் பயணத்திற்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது, பாதுகாப்பான போக்குவரத்து, சரியான நிலை, மற்றும் வம்ச தொடர்ச்சி தேடுகிறது. இந்த அத்தியாயத்தின் உள் கருப்பொருள் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மாற்றம்: வாழ்க்கையிலிருந்து மரணம், பூமியின் அரசாட்சியிலிருந்து பிரபஞ்ச ஆட்சி, மற்றும் உந்துதலிலிருந்து வழிகாட்டப்பட்ட, வேள்வி சரியான இயக்கம். அசுவமேதம் மற்றும் பித்ருமேதம் இறப்பு சடங்கு மந்திரங்களை ஒரே அத்தியாயத்தில் இணைக்கிறது, வலுவான எல்லை தன்மையை உருவாக்குகிறது. குறிப்பிடத்தக்க யம சார்பு: இறையாண்மை மரணத்திற்கும் பிதாக்களின் சட்டத்திற்கும் எதிராக சட்டபூர்வமாக உருவாக்கப்படுகிறது. வேள்வி குதிரையின் பிரபஞ்ச அடையாளம் படையலை ருதம் மற்றும் வெற்றியின் இறையியல் சின்னமாக மாற்றுகிறது. போர் மற்றும் வாகன கருவிகளின் குறிப்பிடத்தக்க செயல்பாட்டு கவிதை பட்டாபிஷேகங்கள், ஒழுக்கமான திசை மற்றும் பாதுகாப்பை வலியுறுத்துகின்றன.
Adhyaya 30
சுக்ல யஜுர்வேதத்தின் (வாஜசநேயி சம்ஹிதை) முப்பதாவது அத்தியாயம் பிரவர்க்கியத்தில் நங்கூழ்மை கொண்டுள்ளது. இது கர்மம் எனப்படும் சூடான பால் வழிபாடு, இங்கே வெப்பம், பிரகாசம், மற்றும் உயிர்சக்தி ஆகியவை விதியின் சக்தியாக புனிதப்படுத்தப்படுகின்றன. கர்ம மந்திரங்களும், சவித்ரு தூண்டுதல் சூத்திரங்களும் யாகத்தை இயக்குவதாக அமைந்துள்ளன. இந்த அத்தியாயத்தில் விரிவான நியோக பட்டியல்கள் உள்ளன, அவை மனித வகைகள், தொழில்கள், சமூகத்தின் விளிம்பு நிலை ஆட்கள், மற்றும் ஒலி வடிவங்கள் கூட பிரபஞ்ச கொள்கைகளுக்கும் தேவதைகளுக்கும் ஒதுக்கப்படுகின்றன. இதன் மொத்த விளைவு ஒரு சடங்கு சார்ந்த பிரபஞ்சவியல் ஆகும்: சமூகம், உடல், மற்றும் புலன் வாழ்க்கை ஆகியவை சேகரிக்கப்பட்டு, வகைப்படுத்தப்பட்டு, படையலிடப்படுகின்றன, இதனால் யாகம் பிரபஞ்சத்தை பிரதிபலித்து நிலைப்படுத்துகிறது. இந்த அத்தியாயம் தீவிர புனித வெப்ப சின்னவியலை மனித மற்றும் பிரபஞ்ச யாக வகைப்பாட்டுடன் இணைக்கிறது. பிரவர்க்கியமே முக்கியம், தபஸ் எனும் சடங்கு வெப்பமும் பிரகாசமும் வலியுறுத்தப்படும் கர்ம மந்திரங்களுடன். சவித்ரு பிரவர்த்தனையின் தூண்டுதல் தொனி முக்கியமாக உள்ளது, இது செயல், காலம், மற்றும் மங்கள பயனை சீர்படுத்துகிறது. தொழில்கள், உடல் எல்லைகள், நைதிக மனநிலைகள், மற்றும் சமூக விளிம்பு நிலை ஆட்களை தேவதைகளுக்கும் அமூர்த சக்திகளுக்கும் ஒதுக்கும் நியோக பட்டியல்கள் உள்ளன. ஒலி வடிவங்கள் எதிரொலி, கூச்சல், இசை, சங்கு, காட்டு முழக்கம் ஆகியவை யாகத்தில் பெயரிடக்கூடிய படையல்களாக அசாதாரணமாக சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. பிரஜாபதி பாணியிலான ஒப்புமைகள் மூலம் பிரபஞ்ச வரைபடம் உருவாக்கப்படுகிறது, பூமி, அந்தரிக்ஷம், சொர்க்கம், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், பகல் இரவு ஆகியவை இணைக்கப்படுகின்றன.
Adhyaya 31
சுக்ல யஜுர்வேதத்தின் (வாஜசநேயி சம்ஹிதை) 31ஆவது அத்தியாயம் பிரவர்க்ய சடங்கின் பின்னணியில் புகழ்பெற்ற புருஷ சூக்தத்தை முன்வைக்கிறது, சூரிய மற்றும் யாக அடையாளங்களை ஒரு மாபெரும் பிரபஞ்சவியலுக்கு எடுத்துச் செல்கிறது. இது பிரபஞ்ச புருஷனை (புருஷன்/பிரஜாபதி) காலத்தின் முழுமையாகவும், வெளிப்படும் உலகின் அதீத அடிப்படையாகவும் சித்தரிக்கிறது, அவரிடமிருந்தே பிரபஞ்சம், வேதம் மற்றும் சமூக-யாக ஒழுங்கு விரிகின்றன. இந்த அத்தியாயம் படைப்பை மீண்டும் மீண்டும் யாகத்துடன் அடையாளப்படுத்துகிறது: ஆதி "சர்வ ஹோமம்" தெய்வங்கள், உலகம் மற்றும் தர்மம் நிலைநிறுத்தப்படும் முன்மாதிரியாக மாறுகிறது. அவ்வாறு செய்யும்போது, யாக ஸ்தலம், ஹோம பொருட்கள், பருவ காலங்கள், விலங்குகள் மற்றும் மனித செயல்பாடுகளை ஒரே பிரபஞ்ச யாகத்தின் உறுப்புகளாகவும் விளைவுகளாகவும் புனிதப்படுத்துகிறது. புகழ்பெற்ற புருஷ சூக்தத்தை (VS 31) கொண்டுள்ளது, இது படைப்பை யாகத்துடன் இணைக்கும் அடித்தள பிரபஞ்சவியல் நூல். யாகத்தின் சுய குறிப்பு முதன்மை கோட்பாடு: "யாகத்தால் தேவர்கள் யாகத்தை யாகம் செய்தனர்" (யஜ்ஞேன யஜ்ஞம் அயஜந்த). பிரபஞ்சம், வேதம் (ரிக்/சாமன்/யஜுஸ் மற்றும் சந்தஸ்கள்), பருவ காலங்கள், விலங்குகள் மற்றும் வர்ணங்களை பிரபஞ்ச புருஷனின் உடலில் வரையறுக்கிறது. பிரவர்க்யத்தின் சூரிய-புனித சூழலை புருஷன்/பிரஜாபதியின் உலகளாவிய மெய்யியலுடன் ஒருங்கிணைக்கிறது.
Adhyaya 32
அத்தியாயம் 32 ஒரு சுருக்கமான, உயர்ந்த இறையியல் அத்தியாயமாகும். இது ஒருமை அறிவிப்பிலிருந்து தொடங்கி, பரம்பொருளின் உருவமற்ற, ஒப்பற்ற தன்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது. பிரஜாபதி அல்லது ஹிரண்யகர்ப்பர் தன்னைத்தானே பெற்ற, எல்லாம் நிறைந்த வேள்வி இறைவனாக, திசைகள், உலகங்கள், உயிர்கள் அனைத்தையும் தன்னுள் கொண்டிருப்பவராக விளக்கப்படுகிறார். 'க - கஸ்மை தேவாய' என்ற விசாரணை வசனங்கள் வேள்வியின் உண்மையான பலனிப்பாளர் யார் என்ற கேள்வியை முன்வைக்கின்றன. இறுதிப் பகுதி மெதா எனும் புனித அறிவு வேண்டுதல்கள், சதசஸ்பதி ஸ்வாஹா, பிராமணர் மற்றும் சத்திரியர் இணக்க பிரார்த்தனை போன்ற நடைமுறை வேள்வி மந்திரங்களைத் தொகுத்து, மெய்யியல் பார்வையை வேள்வி மற்றும் சமூக ஒழுங்குடன் இணைக்கிறது. அக்னி, ஆதித்யன், வாயு, சந்திரன், நீர், பிரம்மம் முதலியவற்றுடன் அந்த ஒன்றை அடையாளப்படுத்தும் புகழ்பெற்ற ஏகத்துவ அறிவிப்பு இடம்பெறுகிறது. பரம்பொருள் உருவமற்றவர், அளவிடமுடியாதவர் என்ற வலியுறுத்தல் உள்ளது.
Adhyaya 33
அத்தியாயம் 33 என்பது சுருக்கமான ஆனால் பரந்த அளவிலான கூடுதல் சடங்கு மந்திரங்களின் தொகுப்பாகும், இது சிரௌத்த சடங்கச் சட்டகத்திற்குள் சிறப்பு நிகழ்வுகளுக்கான பயன்பாடுகளை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது தொடர்ந்து அக்னியை ஆதியில் இருந்த ஹோதாராகவும் சடங்கின் தேரோட்டியாகவும் நிலைநிறுத்துகிறது, பின்னர் ஒழுங்கு, தெரிவுத்தன்மை மற்றும் வெற்றியை உறுதிசெய்யும் தெய்வங்களுக்கான அழைப்பு மற்றும் உறுதிப்படுத்தும் சூத்திரங்கள் வழியாக செல்கிறது, குறிப்பாக மித்ர-வருணன், சூரியன் மற்றும் விசுவே தேவர்கள். இந்திரனின் விருத்திர வதை பாராடியாக இடையூறுகளை நீக்கி செழிப்பை மீட்டெடுப்பதற்கான மாதிரியாக அழைக்கப்படுகிறது, அதே சமயம் சோம அழைப்புகள் குறிப்பாக வாயுவிற்கு வழங்கும் தருணத்தையும் பங்கேற்பையும் புனிதப்படுத்துகின்றன. இந்த அத்தியாயம் முழுவதும், மேற்பார்வை மற்றும் நெறி சார்ந்த பொறுப்புக்கூறல் வருணனின் கண் செழிப்புக்கான அடையாளங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது, செயல்திறனை சரியான ஒழுங்கிலிருந்து பிரிக்க முடியாததாக ஆக்குகிறது.
Adhyaya 34
வாஜசநேயி சம்ஹிதையின் முப்பத்தி நான்காம் அத்தியாயம் சோம-அக்னி வழிபாட்டு முறைகளை சுவாஹா மந்திரங்களுடனும் காலைக்கால வேண்டுதல்களுடனும் விரிவுபடுத்துகிறது. இது மனஸ் எனும் மனத்தை யஞ்ஞத்தின் உண்மையான நிறைவேற்றுநராகத் தியானித்துத் தொடங்குகிறது. பின் அனுமதி, சினிவாளி போன்ற கருவுறும் சக்திகள் மற்றும் ஒழுங்கு, வளம், பாதுகாப்பை நிலைநிறுத்தும் காலைக்கால தேவதைகள் வழியாகச் செல்கிறது. உஷஸ் தேவியின் வாயிலாக விடியற்கால முக்கியத்துவம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. பகன் மற்றும் பூஷண் ஆகியோர் மங்களமான பங்குகளைப் பிரித்தளிக்கவும், பாதையை வழிநடத்தவும், யஜமானரைக் காக்கவும் வேண்டப்படுகின்றனர். இவ்வத்தியாயம் தியாவா-பிருதிவி எனும் வானம்-பூமியின் வழியாகப் பிரபஞ்ச நிலையில் முடிவடைகிறது. இது யஞ்ஞத்தை வானம்-பூமியின் நிலைத்த ஒழுங்கில் ஈடுபாடாகக் காட்டுகிறது.
Adhyaya 35
அத்தியாயம் 35 யஜுஸ்-சூத்திரங்களைத் தொகுத்து, இடத்தை மீண்டும் ஒழுங்கமைத்து, எல்லைகளை உறுதிப்படுத்தி, அசுப சக்திகளை அகற்றுவதன் மூலம் ஒரு வேள்வித் தொடரை "முடிக்கிறது". இந்த மந்திரங்கள் திசைகள், நீர்நிலைகள், ஆறுகள் மற்றும் மத்திய வானத்தை மங்களத்துடன் சீர்படுத்துகின்றன. அதேசமயம் உயிர், குலம், கால்நடை மற்றும் நெருப்பைக் காக்கும் பாதுகாப்பு சக்திகளை வேண்டுகின்றன. வலுவான அபசார மற்றும் பிராயச்சித்த குறிப்புகள் தோன்றுகின்றன: மரணம் திசைதிருப்பப்படுகிறது, குற்றங்கள் அகற்றப்படுகின்றன, தூய்மையற்ற அக்னி (கிரவ்யாத்) தூய ஹோம பாத்திரமான ஜாதவேதஸிலிருந்து பிரிக்கப்படுகிறார். எனவே இந்த அத்தியாயம் தீவிர தீட்சை மற்றும் நெருப்பு வேலைக்குப் பிறகு மீண்டும் இயல்புநிலைக்குப் பாதுகாப்பான மாற்றமாக செயல்படுகிறது.
Adhyaya 36
அத்தியாயம் 36 பித்ருமேதத்தைத் தொடங்குகிறது. இறுதிச் சடங்குகள் மற்றும் மூதாதையர் சடங்குகளுக்கான வெளி மற்றும் உள் நிலைகளை நிலைநிறுத்துகிறது. தகனச் சடங்குகளில் பயன்படுத்தப்படும் மந்திரங்கள் இடம்பெறுகின்றன. சாந்தி பிரயோகங்கள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. காலம், திசைகள், மற்றும் இயற்கைச் சக்திகளைச் சாந்தப்படுத்தும் பிரார்த்தனைகள் உள்ளன. இந்திரனின் ஆட்சி, சவித்ரின் ஒளிர்வு, மற்றும் ருதத்தின் காவலர்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர். இருகால் மற்றும் நான்குகால் உயிரினங்கள், காணப்படுபவை மற்றும் காணப்படாதவை அனைத்தும் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. சடங்கு சரியான நோக்கத்துடன், புனிதப்படுத்தப்பட்ட பார்வையுடன், பயமின்மை மற்றும் நலன் நிறைந்த சூழலில் நடைபெறுகிறது.
Adhyaya 37
அத்தியாயம் 37 சிராத்தம் மற்றும் பிதுர் சடங்கு சூழலைத் தொடர்ந்து, பூமியுடன் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட தேவயஜனத்தின் மீது மக்காவின் தலை எனப்படும் யாகப்பெருந்தெய்வத்தின் சடங்கு நிறுவல் மற்றும் பாதுகாப்பிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறது. காண்டிகைகள் கருவிகள் மற்றும் பொருட்களை எடுத்து தூய்மைப்படுத்துவதிலிருந்து, சடங்கை நெறிமுறையில் உறுதிப்படுத்தி, அனைத்து திசைகளிலும் பாதுகாத்து, சூரியன் மற்றும் சொர்க்கத்திற்கு சாட்சிகளாக உயர்த்துகின்றன. இதில் யமன், சூரியன், மருத்துக்கள், பகல் மற்றும் இரவு, மற்றும் த்வஷ்ட்ரின் உருவாக்கும் சக்தி போன்ற சக்திகளுக்கு வெப்பம், நெருப்பு மற்றும் ஹோமங்கள் அர்ப்பணிக்கப்படுகின்றன, இது பாதுகாக்கப்பட்ட யாக மைதானத்தை உருவாக்குகிறது. அத்தியாயம் ஸ்திரப்படுத்தும், பாதுகாக்கும் மற்றும் தினசரி சுழற்சி ஹோமங்களுடன் முடிவடைகிறது, இவை யஜமானன், மூதாதையரின் நினைவு நோக்கம் மற்றும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கை சடங்கு ரீதியில் இணைக்கின்றன. மக்காவின் தலை என்பது சடங்கின் உருவப்படுத்தப்பட்ட மையமாக தொடர்ந்து அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தேவயஜனம் பூமியாக, தேவர்களின் யாக மைதானமாக வலியுறுத்தப்படுகிறது, இது சடங்கை இடவியல் மற்றும் பிரபஞ்ச ரீதியில் நிலைநிறுத்துகிறது. யஜமானன் மற்றும் சடங்கின் அனைத்து திசை பாதுகாப்பு, சூரியன் மற்றும் சொர்க்கத்திற்கு சாட்சிகளாக உயர்த்தப்படுவதுடன் இணைக்கப்படுகிறது. யமன், மக்கா, சூரியனுடன் வெப்பம் மற்றும் நெருப்பு தூய்மைப்படுத்தல், பகல் மற்றும் இரவு ஹோமங்களுடன் இணைந்து, சடங்கை காலச் சுழற்சி மற்றும் மரணத்துவத்துடன் இணைக்கிறது. சிராத்தத்தின் நினைவு தொனி ஸ்திரத்தன்மை, பாதுகாப்பு மற்றும் சரியான இடத்தில் நிறுவல் மூலம் வெளிப்படுத்தப்படுகிறது.
Adhyaya 38
அத்தியாயம் 38 பிரவர்க்கியம்-கர்ம வித்தை வலுப்படுத்தி, பாதுகாப்பு, அரசாட்சி, சமூக நலன் ஆகியவற்றிற்கு அதன் பயனை நீட்டிக்கும் துணை யஜுஸ் மந்திரங்களைத் தொகுக்கிறது, மேலும் பித்ரு-தர்ப்பண மந்திரங்களையும் பாதுகாக்கிறது. சவித்ரின் தூண்டுதலின் கீழ் கருவிகளை எடுத்து, ஈடா-அதிதி-சரஸ்வதியை அழைத்து, அஸ்வினிகள்-சரஸ்வதி-இந்திரன் மூலம் காணிக்கையை விரிவுபடுத்தி, காயத்ரி-த்ரிஷ்டுப் எனும் ச்சந்தஸ் வலிமையுடன் கர்மத்தை முத்திரையிடுகிறது. பின்னர் வாதன், நீர்கள், தாவரங்கள், ருதத்தின் நாபி போன்ற பிரபஞ்ச காவலுக்கு விரிகிறது, பிராமணத்தால் க்ஷத்ரியம் பாதுகாக்கப்படுகிறது, இருளைக் கடந்து உயர் சொர்க்கத்தைக் காண்கிற உயர்வு பிரகடனத்தில் முடிகிறது. இந்த அத்தியாயம் தொழில்நுட்ப ரீதியில் துல்லியமான சடங்கு அடையாளங்களையும், பிரபஞ்ச அளவு, அழியாமை, மூதாதையர் தொடர்ச்சி போன்ற விரிவான கருத்துக்களையும் கொண்டுள்ளது.
Adhyaya 39
அத்தியாயம் 39 இந்நூலின் மெய்யியல் முடிவுக்கு முன் இறுதி சடங்கு 'முத்திரைகளாக' செயல்படும் சுருக்கமான துணை யஜுஸ் மந்திரங்களைத் தொகுக்கிறது. இது உள்ளிருந்து பிராணன் மற்றும் இந்திரியங்கள் மூலமும், வெளியிருந்து திசைகள், நீர்நிலைகள், நாட்கள் வழியும் யஜமானரைத் தூய்மைப்படுத்துகிறது. உடலும் பலியாடும் தெய்வீக வாசஸ்தலங்களாக வரையறுக்கப்படுகின்றன. பிராயச்சித்தம் என்ற பரிகாரச் சடங்கு ஓடை வலுவாக ஓடுகிறது: சோர்வு, தீட்டு, மேலும் பிரம்மஹத்தியை கூட சடங்கு முறையில் நிவர்த்தி செய்யப்படுகிறது. தவம் மற்றும் கர்மம் பிரவர்க்கியத்தின் சுடர் படிமங்களில் இவ்வத்தியாயம் முடிவடைகிறது. மொத்த இயக்கம் நுண்ணுலகிலிருந்து பேருலகிற்கு, உடல் கூறுகளிலிருந்து பிரபஞ்ச ஒழுங்கிற்குச் சென்று, பரிகார முழுமையிலும் இறுதி உபதேசத்திற்கான ஆயத்தத்திலும் முடிவடைகிறது.
Adhyaya 40
சுக்ல யஜுர்வேத சம்ஹிதையில் இடம்பெற்றுள்ள நாற்பதாவது அத்தியாயமான ஈசாவாஸ்ய உபநிஷத், இந்த முழு அசைவுள்ள பிரபஞ்சமும் ஈசனால் நிறைந்துள்ளது என்றும், ஆகையால் துறவு மற்றும் பற்றற்ற தன்மையுடன் அனுபவிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கற்பிக்கிறது. இது சரியான செயலுடன் (கர்மா) விடுதலை அளிக்கும் ஞானத்தை (வித்யா) இணைத்து, வெறும் சடங்குவாதம், வெறும் அறிவுவாதம், அல்லது ஆன்ம மறுப்பு போன்ற ஒருபக்க முனைப்புகளுக்கு எதிராக எச்சரிக்கிறது. இந்த அத்தியாயம் பேரொளியுடைய அத்வைத தரிசனத்தில் முடிகிறது, அனைத்து உயிர்களையும் ஆன்மாவில் காண்பதும் ஆன்மாவை அனைத்து உயிர்களிலும் காண்பதும், மேலும் சத்தியத்தை மறைக்கும் தங்க ஆவரணத்தை நீக்குமாறு சவித்ரு சூரியனிடம் செய்யும் உச்ச பிரார்த்தனையில் முடிகிறது. சம்ஹிதையின் தத்துவ முடியாக, இது வேத சடங்கு வாழ்க்கையை மோக்ஷத்திற்கான உள்முக பாதையாக மாற்றியமைக்கிறது, அதே சமயம் உலகில் தர்மத்தை பாதுகாக்கிறது. வேத சம்ஹிதைக்குள் நேரடியாக இடம்பெற்ற ஒரே உபநிஷத் இதுவாகும். கர்மா மற்றும் ஞானத்தை ஒரே ஒழுக்கமாக இணைக்கிறது. அத்வைத உணர்வு: அனைத்து உயிர்களையும் ஆன்மாவிலும், ஆன்மாவை அனைத்து உயிர்களிலும் காண்பது துன்பத்திற்கு மருந்தாகும். ஆன்ம கொலை, வெறும் வித்யா, வெறும் அவித்யா போன்ற முனைப்புகளுக்கு வலுவான எச்சரிக்கைகள். ஹிரண்மய பாத்திரம் என்னும் தங்க ஆவரணத்தை நீக்கி சத்தியத்தை வெளிப்படுத்துமாறு சவித்ரு சூரியனிடம் செய்யும் உச்ச பிரார்த்தனை.
Ask anything about Shukla Yajur Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Shukla Yajur Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
Vedapath Gold
Reading stays free, with or without Gold. It is for when you would rather listen: Sanskrit recitation and a spoken translation in 10 languages across the library, on this site and in the app, plus weekly Mudras for your questions and every comic and video episode open.