Mandala 2
मण्डल 2
The Family Book of Gritsamada
ரிக் வேதத்தின் 2ஆம் மண்டலம் க்ருத்ஸமத வம்சத்தின் ‘குடிநூல்’ ஆகும். இங்கு ஒழுங்காக அமைந்த யாக உலகம் வரையப்படுகிறது; ஊக்கமூட்டப்பட்ட வாக்கு (vāc) ṛta-வுடன் இசைந்து, தேவர்களுக்கும் யஜமானர்களுக்கும் ‘பாதையைத் திறக்கிறது’. அக்னி முதன்மை நடுவர்/தூதராக நிற்கிறார்; இந்திரனின் வெற்றிவலிமையும் மருதர்களின் புயல்போன்ற துணையும் யாகத்தின் மூலம் செல்வம், பாதுகாப்பு, மற்றும் சரியான ṛta/ஒழுங்கை நிலைநிறுத்துகின்றன. இந்த மண்டலம் குறிப்பாக ருத்ர ஸூக்தங்களுக்காகப் புகழ்பெற்றது; அங்கு கடும் வில்லாளனை ஆழ்ந்த மரியாதையுடனும் கட்டுப்பாட்டுடனும் அணுகி, அவர் தமது கோபம்/கூர்மையைத் தணித்து நலனுக்கே திரும்ப அருள வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது.
Suktas in Mandala 2
Sukta 1
Sukta 2.1
ரிக் வேதம் 2.1 இல் அக்னி ‘அனைத்திலும் பிறந்தவன்’, எப்போதும் தூய்மையான தீ என அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் விண்ணின் ஒளிப்பொலிவிலிருந்து, நீர்களிலிருந்து, கல், மரம், தாவரங்களிலிருந்து எழுகின்றார்; மேலும் மனிதரின் இல்லத்திலும் இதயத்திலும் ஏற்றப்படுகிறார். இந்த ஸூக்தம் அக்னியின் பல உறவுரூபங்களை—தந்தை, சகோதரன், மகன், நண்பன்—புகழ்ந்து, வழிபடுவோரும் யஜமானரும் செழிப்பு, பாதுகாப்பு, மற்றும் சபையில் ‘விஸ்தாரமான/மகத்தான’ (bṛhat) உரை/உச்சரிப்பை அடைய அவர் வழிநடத்த வேண்டுமென வேண்டுகிறது.
Sukta 2
Sukta 2.2
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை ஜாதவேதஸ் என அழைத்து, யஜ்ஞத்தால் அவர் வளர்த்தெழுப்பப்படவும், ஆஹுதி, உடல், மற்றும் ஊக்கமூட்டப்பட்ட வாக்கினால் அவர் புகழப்படவும் வேண்டுகிறது. இதில் அக்னி ஒளிவீசும் ஹோத்ரு என வர்ணிக்கப்படுகிறார்; அவர் வலிமை மற்றும் வளத்தின் “வாசல்களை”த் திறக்கிறார், வானும் பூமியும் அனுகூலமாக மாறச் செய்கிறார், மேலும் யஜமானர்களையும் பாடுவோரையும் சிறந்த நன்மை மற்றும் ப்ருஹத் (விரிந்த மகத்துவம்) நோக்கி நடத்துகிறார்.
Sukta 3
Sukta 2.3
இந்த ஸூக்தம், எரியூட்டப்பட்டு பூமியில் நிறுவப்பட்ட ஹோத்ராகிய அக்னியை—அனைத்து உலகங்களையும் நோக்கி நின்று தேவர்களை யாகத்திற்குக் கொண்டு வருபவனை—அரியணையில் அமர்த்துகிறது. அவனுடைய தூய்மைப்படுத்தும், ஒளிமிகு அறிவும், ஹவி—குறிப்பாக நெய்—ஏந்திச் செல்லும் பங்கும் போற்றப்படுகின்றன; இதனால் யாகவிதி முறையாக அமைந்து, யஜமானனுக்கு பலனளிக்கிறது.
Sukta 4
Sukta 2.4
இந்த ஸூக்தம் அக்னி ஜாதவேதஸை—குலங்களின் ஒளிமிகு “விருந்தினர்” என—அழைக்கிறது; மேலும் மித்ரனைப் போல நிலைத்தவர், நம்பத்தகுந்தவர், மனிதர்களிடையே வாசிக்கத் தகுந்த தெய்வ நடுவராக அவரை நிறுவுகிறது. அக்னியின் பல்வண்ண ஒளிவீச்சு போற்றப்படுகிறது; இளமையை இடையறாது புதுப்பிக்கும் அவரது பரமவியத்தகு தன்மையும் கூறப்படுகிறது. முடிவில், அக்னியின் மூலம் க்ருத்ஸமதர்கள் எல்லைகளைத் தாண்டி உயர்ந்து, வீர வலிமை, பாதுகாப்பு, மற்றும் உயிர்ச் செழிப்பு பெற வேண்டுமெனப் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 5
Sukta 2.5
இந்த ஸூக்தம் அக்னியை குறிப்பாக ஹோத்ர்—யாகத்தின் புரோகிதர்—என்ற அவரது யாஜகப் பதவியில் போற்றுகிறது; அவரைச் சுற்றிய ஒருங்கிணைந்த யாக சக்திகள் அழைக்கப்படுகின்றன, யாகம் முறையாக முன்னேறி பயனளிக்க வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அக்னி விழிப்புணர்வுள்ள, தந்தைபோன்ற வழிகாட்டியாகவும் முன்னோர் வம்சத்திற்கு பாதை காட்டுபவராகவும் அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் அர்ப்பணிப்புகளைச் சேர்த்து, யாகச் சடங்கை ஒழுங்குபடுத்தி, யம (சரியான கட்டுப்பாடு/ஒழுங்கு) மற்றும் யாகத் திறமை மூலம் ‘உன்னத செல்வம்’ அளிப்பவர் எனப் புகழப்படுகிறார்.
Sukta 6
Sukta 2.6
கிருத்ஸமதரின் இந்த காயத்ரீ ஸூக்தம், அக்னியை நெருக்கமும் உள்நெருக்கமும் கொண்ட தெய்வீக இருப்பாக அழைக்கிறது; சமிதை ஏற்றுதல், பிரார்த்தனை, மற்றும் யாகத்தின் ஒழுங்கமைந்த செயல் வழியாக அவரை அணுகுகின்றனர். அக்னி, ரிஷியின் உச்சரிப்புகளை கேட்டு, ஹவியை ஏற்று, விண்ணக “மழை” (வலிமையின் இறக்கம்), வெற்றியளிக்கும் ஆற்றல் (வாஜ), மற்றும் மிகுந்த போஷணத்தை அருள வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது. இறுதியில், அனைத்தையும் அறியும், விழிப்புணர்வுள்ள அக்னி வருக; முறையைச் சரியான வரிசையில் நிறைவேற்றி, பர்ஹிஸ் (யாகாசனம்) மீது அமர்க என அழைக்கப்படுகிறது.
Sukta 7
Sukta 2.7
இந்தச் சிறிய காயத்ரீ ஸூக்தம், பாரதர்களின் சொந்த அக்கினியாகிய அக்னியை—இளையவராக இருந்தும் முதன்மையானவரை—அழைக்கிறது; அவர் ஒளிவீசும், மிக விரும்பப்படும் செல்வமும் நலனும் கொண்டு வர வேண்டுமென வேண்டுகிறது. அக்னியின் தூய்மையும் அவரது பரந்த, பிரகாசமான இருப்பும் புகழப்படுகின்றன; நெய் ஆஹுதிகளால் அவர் வலுப்பெறுகிறார் என்றும், பழமையான தேர்ந்த ஹோத்ராக இருந்து யாகத்தைச் சுமந்து அதை நிறைவு/சித்தி வரை கொண்டு செல்கிறார் என்றும் வலியுறுத்தப்படுகிறது.
Sukta 8
Sukta 2.8
அக்னியைப் போற்றும் இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், அவரது விரைவான “யோகங்களும் ரதங்களும்”—அதாவது யாகத்தில் சீக்கிரம் அணுகி பயனுள்ள செயலை நிறைவேற்றும் அவரது சக்திகள்—என்பவற்றைத் துதிக்கிறது; மேலும் வழிபடுபவரை அழியாத ஒளியால் சூழும், விண்ணைப் போன்ற அவரது பிரகாசமான ஜ்வலிப்பையும் கொண்டாடுகிறது. இறுதியில், அக்னி, இந்திரன், சோமன் மற்றும் பிற தேவர்கள் இணைந்து அளிக்கும் துணையால் போராட்டத்தில் பாதுகாப்பும் வெற்றியும் வேண்டி ஒரு சமூகப் பிரார்த்தனையாக முடிகிறது.
Sukta 9
Sukta 2.9
இந்த ஆறு-மந்திரத் திரிஷ்டுப் பாடல், அறிந்த ஹோத்ரியாகிய அக்னியை யாகப் பீடத்தில் அமர்த்தி, அவர் வழிபாட்டாளர்களின் உள்ளத்தில் தம்மை நிலைநிறுத்துவதாகப் புகழ்கிறது. அவர் அர்ப்பணிப்பைச் செவிமடுத்து ஏற்கவும், வளமையை உறுதிப்படுத்தவும், யாகத்தை நடத்தும் சிறந்த யஜமானன்/யாஜகராக இருந்து தீங்கில் இருந்து காக்கவும், ஒளிமிக்க உயிர்வலிமையும் செல்வமும் அளிக்கவும் வேண்டுகிறது.
Sukta 10
Sukta 2.10
அக்னியை நோக்கிய இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாசுரம், யாகத்தில் அவரை முதன்மையானதும் தந்தைபோன்றதுமான இருப்பாகப் புகழ்கிறது—இளாவின் புனித ஆசனத்தில் ஏற்றப்பட்டு, நிறைவும் விவேகமும் கொண்டு ஒளிர்வதாக. அக்னியின் அனைத்துலகங்களையும் ஊடுருவும் பிரபஞ்சப் பரவலை—உலகங்களைத் தன் ஆட்கொள்ளுதலை—இது வலியுறுத்துகிறது; மேலும் அவரை “உரசி ஒளிரச் செய்யப்படும்” தூய்மைப்படுத்துபவனாகவும், நெய்யால் அபிஷேகிக்கப்படுபவனாகவும் காட்டுகிறது. இறுதியில் கவிஞன், அர்ப்பணிப்பில் உரிய முறையில் பகிரப்பட்ட பங்கை வேண்டி, அக்னியை மனு-முறையின் தூதராக அழைக்கிறான்—வாக்கு-கரண்டியால் அழைக்கப்பட்டு—இனிமையும் வளமையும் அருளுமாறு.
Sukta 11
Sukta 2.11
கிருத்ஸமதர் இயற்றிய இந்த இந்திர ஸூக்தம், கவிஞர்களின் வேண்டுதலைக் கேட்டு, யாகத்திற்குத் வந்து, தன் வீரத்தை வலுப்படுத்தும் சோமத்தை அருந்துமாறு தேவனை அழைக்கிறது. இதில் இந்திரன் வீரத் தானையரும் காவலனுமாகப் போற்றப்பட்டு, செல்வம், வெற்றி, மேலும் அதிர்ஷ்டத்தின் எரியாத (அழியாத) பங்கை அருளுமாறு வேண்டப்படுகிறது; அப்பொழுது வழிபாட்டாளர்கள் சபையில் ‘விஸ்தாரம்’ (பெருமை) கொண்ட வாக்கை உரைக்கவும், வலிமையான சந்ததியும் துணைவர்களும் பெறவும் இயலும்.
Sukta 12
Sukta 2.12
ரிக் வேதம் 2.12 என்பது இந்திரனைப் பற்றிய வலிமையான புகழ்ப்பாடல்; படைப்பின் நிலைத்தன்மை, மோதலில் வெற்றி, மேலும் செல்வமும் வலிமையும் பெறுதல் ஆகியவற்றின் தீர்மான சக்தியாக அவரை மீண்டும் மீண்டும் அடையாளப்படுத்துகிறது. ஆதிமையான இந்திரனின் மேலாதிக்கத்தை—வானமும் பூமியும் நடுங்குமாறு செய்ததை—நினைவூட்டி, போராட்டத்தில் எல்லாத் தரப்பும் அழைக்கும் தேவனாக அவரை முன்வைக்கிறது; மேலும் சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்கும் யாகம் செய்பவருக்கும் அவர் அளிக்கும் உறுதியான துணையை உறுதிப்படுத்துகிறது.
Sukta 13
Sukta 2.13
ரிக் வேதம் 2.13 என்பது க்ருத்ஸமதர் இயற்றிய திரிஷ்டுப் பாவனையில் அமைந்த ஸூக்தம்; இதில் இந்திரன் ‘ருத’ (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) காக்கும் ஆதாரமாகப் போற்றப்படுகிறார்—உலகங்களை விரிவாக்கி, உயிரளிக்கும் சக்திகளை விடுவித்து, விண்ணின் இடிமுழக்கமிகு ஒளிப்பெருமையை வெளிப்படுத்துபவனாக. நீர்கள், பருவச் சுழற்சி, மற்றும் சோமம் போன்ற “முதல் அமிர்தம்” என்ற உருவகங்கள் வழியாக இந்திரனின் வல்லமை சிருஷ்டி-வளர்ச்சி சக்திகளுடன் இணைக்கப்படுகிறது; இறுதியில் சமூக யாகச் சடங்குகளில் ஒழுங்கமைந்த தானம், புகழ், மற்றும் வீர வலிமை அருள வேண்டி வேண்டுதல் நிறைவடைகிறது.
Sukta 14
Sukta 2.14
இது இந்திரனுக்கான சோம-ஆஹ்வானப் பாடல்; வृषபன் போன்ற இந்திரன் மகிழும் உற்சாகமூட்டும் சோமத்தை அத்வர்யு யாஜகர்கள் கொண்டு வந்து ஊற்றி அர்ப்பணிக்குமாறு ஊக்குவிக்கிறது. இதில் இந்திரனின் தீர்மானமான வெற்றிகளும், கூட்டணி வீரர்களை அவர் காக்கும் பாதுகாப்பும் போற்றப்படுகின்றன; இறுதியில் பொதுச் சபைகளில் வழிபாட்டாளர்களுக்கு மிகுதி, புகழ் தரும் செல்வமும் வலிமையும் வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 15
Sukta 2.15
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் “சத்தியத்தின் சத்தியச் செயல்கள்” என்பதைப் புகழ்ந்து அறிவிக்கிறது: சோமம் அருந்திய பின் அவர் தடையிடும் பாம்பு (அஹி/விருத்ர) யைச் சாய்த்துத், அடக்கப்பட்டிருந்த உயிர்ச் சக்திகளை—நீர், ஒளி, வெற்றியளிக்கும் இயக்கம்—விடுவிக்கிறார். இது புகழ்ச்சியும் அழைப்பும் ஆகும்; வழிபாட்டாளர்களுக்காக இந்த உலக-ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தும் செயல்களை மீண்டும் நிகழ்த்தி, சபையில் பாதுகாப்பு, கொள்ளை/செல்வப் பங்கு, மற்றும் வீர வலிமை வழங்குமாறு இந்திரனை வேண்டுகிறது.
Sukta 16
Sukta 2.16
ரிக் வேதம் 2.16 என்பது ஏழு திரிஷ்டுப் செய்யுட்களைக் கொண்ட ஸூக்தம். இதில் கிருத்ஸமதன், எரியூட்டப்பட்ட அக்னிக்குச் சமர்ப்பிக்கும் ஆஹுதியைப் போல, கவனமாக “சுமந்து வந்த” புகழ்ச்சியை அர்ப்பணித்து, பழமையானதாயினும் எப்போதும் இளமையாய் இருக்கும் இந்திரனை சோமப் பிழிவுகளுக்குத் வருமாறு அழைக்கிறான். இச்சூக்தம் இந்திரனைத் துணிச்சலான காளை எனப் போற்றி, மக்களின் உறுதி/தீர்மானம் (க்ரது) அவரால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதாகக் கூறுகிறது; ஒளிவீசும் வலிமையுடன் சோமத்தை அருந்துமாறு அவரைத் தூண்டுகிறது, அப்பொழுது அவர் வழிபடுவோர்மேல் செல்வமும் பாதுகாப்பும் பொழியச் செய்வதற்காக.
Sukta 17
Sukta 2.17
இந்தச் சுருக்கமான திரிஷ்டுப் பாட்டில் இந்திரனின் புகழ் பாடப்படுகிறது—அவன் விரிந்து வளர்ந்து எல்லா உலகங்களையும் தன்னுள் கொண்டடக்கும் பேராதிக்கமும், அண்டத்தில் ஒளியும் ஒழுங்கும் நிலைபெறச் செய்யும் அவன் வெற்றிச் சக்தியும். இந்திரனின் செயல் இங்கு செயலாற்றும் “அக்னி-சக்தி” (அக்னி/வஹ்னி) வழியாக வர்ணிக்கப்படுகிறது; அது இரு உலகங்களையும் விரிக்கிறது, கிழிந்த இருளை “தைத்து” இணைக்கிறது. அதன் பின் கவிஞன் பாடகர்களுக்காக வாஜம் (வெற்றியளிக்கும் வலிமை), பாதுகாப்பு, மேலும் வளமான தக்ஷிணை (தானம்) வேண்டுகிறார்.
Sukta 18
Sukta 2.18
இந்த இந்திர ஸ்தோத்திரம், விடியற்காலம் யோகமிடப்பட்ட “புதிய ரதத்தை” நினைவூட்டுகிறது; பல யோகங்கள், கட்டுப்பாடுகள் (கயிறுகள்), மற்றும் துடுப்புகள் போன்ற செறிந்த குறியீட்டு அங்கங்களுடன் அது வர்ணிக்கப்படுகிறது. கவிஞர்களின் அர்ப்பணிப்புகளாலும் ஊக்கமூட்டிய சிந்தனையாலும் அந்த ரதம் வேகமடைய வேண்டுமென வேண்டுகிறது. சோமபான யாகத்திற்கு இந்திரன் அவசரமாக—மேலும் அதிக எண்ணத்திலும் வலிமையிலும்—அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் வருகை யஜமானர்களுக்கு வெற்றி, பாதுகாப்பு, மற்றும் உரிய பங்கு (பக) உறுதியாக்கட்டும். முடிவில் தக்ஷிணா (புரோகிதர்க்கான தானம்) மற்றும் சமூக வளமை நோக்கி திரும்புகிறது: தாராளம் பெருகட்டும், சபையில் வாக்கு “விரிந்ததாக” இருக்கட்டும், மக்கள் வீர சந்ததியால் நிறைவுபெறட்டும்.
Sukta 19
Sukta 2.19
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனைப் புகழ்கிறது—சோமத்தால் வலிமை பெற்ற ஆண்டவனாக—அவன் “மேலான விண்ணில்” தன் ஆசனத்தை நிறுவி, யஜமானனின் வேண்டுதலுக்கு பதிலளித்து, ஒளி, செல்வம், வெற்றி ஆகியவற்றை அளிக்கிறான். சரியான புகழ்ச்சி (பிரஹ்மன்) மற்றும் சோமப் பிழிதல் ஆகியவை இந்திரனின் கண்கூடான அருள்களுடன் இணைக்கப்படுகின்றன—சூரியனைப் போன்ற ஒளிர்வு, மறைந்த செல்வங்கள், மற்றும் பாடுவோருக்குக் குறையாத பங்கு (பக). இறுதிப் பிரார்த்தனையில், தாராளமான தக்ஷிணை யாஜக சமுதாயத்திற்காக “பால் கறந்து எடுப்பதுபோல்” பெறப்பட வேண்டும்; அவர்கள் சபையில் உறுதியான சந்ததி மற்றும் வீர வலிமையுடன் ‘ப்ருஹத்’ (விரிந்த/மகத்தான) வாக்கை உரைக்க வேண்டும் என்று வேண்டப்படுகிறது.
Sukta 20
Sukta 2.20
ரிக் வேதம் 2.20 என்பது இந்திரனைப் போற்றும் திரிஷ்டுப் சந்தப் பாடல். கவிஞன் தன் ஊக்கமூட்டிய வலிமையை நன்றாக இணைக்கப்பட்ட ரதம்போல் அர்ப்பணித்து, இந்திரனின் பாதுகாப்பு, வெற்றி, மற்றும் தாராளமான பரிசை வேண்டுகிறான். அங்கிரஸ்களுடன் தொடர்புடைய இந்திரனின் பழம்பெரும் வீரச் செயல்கள்—வழியைத் திறத்தல், பாறை/கோட்டைகளை உடைத்தல், ஒளியை விடுவித்தல்—என்று நினைவூட்டப்பட்ட பின், ஒரு தெளிவான யாக வேண்டுகோள் வருகிறது: பாடுபவருக்கும் சபைக்கும் வளமான தக்ஷிணை ‘பால்கறந்து’ பெறப்படட்டும்; மேலும் விததத்தில் வீரப் பிள்ளைகளும் பெரும் குரலும் உடன் கூட்டம் செழிக்கட்டும்.
Sukta 21
Sukta 2.21
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், எல்லாவற்றையும் வெல்லும் தேவனாகிய இந்திரனுக்குச் சோமத்தை கொண்டு வருமாறு அழைக்கிறது—வெற்றியின் ஒவ்வொரு துறையிலும் (செல்வம், சுவர்க்கம், வலிமை, மாடுகள், நீர்கள்) வெற்றியை அளிப்பவன். உஷஸ்களுக்கு ஒளிமிகு உலகைத் திறக்கும், எதிர்க்க முடியாத பரந்த ஆற்றலாக இந்திரனைப் புகழ்கிறது; இறுதியில் சிறந்த வரங்களை வேண்டி ஒருமுகப் பிரார்த்தனையுடன் முடிகிறது: தெளிந்த அறிவு, செழிப்பு, பாதுகாப்பு, இனிய பேச்சு, ஒளிரும் நாட்கள்.
Sukta 22
Sukta 2.22
இந்தச் சுருக்கமான இந்திர ஸூக்தம், விஷ்ணுவுடன் பிழிந்த சோமத்தை அருந்திய பின் தேவனில் எழும் சக்திப் பெருக்கை கொண்டாடுகிறது; மேலும் சோமத்தை “உண்மை” தெய்வீக சக்தியாகவும், “உண்மை” இந்திரனை நம்பிக்கையுடன் தொடர்ந்து இணைந்து செல்லும் ஒன்றாகவும் வர்ணிக்கிறது. இந்திரனின் வலிமை வளர்ச்சி, வழிபடுவோருக்கு அவர் அளிக்கும் தாராளம், மேலும் நீர்களை விடுவித்து உயிரையும் தெய்வீக ருத-ஒழுங்கையும் மீட்டெடுத்த அவரது ஆதிகால வீரச் செயல் ஆகியவற்றை இது புகழ்கிறது.
Sukta 23
Sukta 2.23
இந்த ஸூக்தம் புனித வாக்கின் அரசனாகிய ப்ருஹஸ்பதி/ப்ரஹ்மணஸ்பதியை அழைக்கிறது; அவர் உள்ளார்ந்த “கணங்கள்” (gaṇāḥ) எனும் படைகளை ஒழுங்குபடுத்தி, ஊக்கமூட்டும் உரை மற்றும் வெற்றிக்கான பாதையைத் திறக்கிறார். அவர் வழிபாடாளரின் உள்ளார்ந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, பகைமையோ தீய பேச்சோ கொண்ட சக்திகளிலிருந்து காக்கவும், இந்த ஸ்துதியையே வழிநடத்தவும் வேண்டுகிறது—அதனால் குலம் செழித்து, சபையில் “ப்ருஹத்” (bṛhat; விரிந்த/மகத்தான) வாக்கை உரைக்க முடியும்.
Sukta 24
Sukta 2.24
இந்த ஸூக்தம் புனித வாக்கின் அதிபதியான ப்ருஹஸ்பதி/ப்ரஹ்மணஸ்பதியை அழைக்கிறது; அவர் ஊக்கமூட்டப்பட்ட சிந்தனை (மதி) யை எழுப்பி, யாகத்தில் ஸ்தோத்திரத்தை பயனுள்ளதாக ஆக்குகிறார். ஆலோசனையிலும் மோதலிலும் முதன்மை வழிகாட்டியாக அவரை புகழ்ந்து, காணிக்கையும் பிரார்த்தனையும் இயக்கமடையச் செய்யவும், வெற்றியும் வளமையும் (வாஜ) அளிக்கவும், சந்ததியும் நலனும் காக்கவும் வேண்டுகிறது. இறுதியில், “நன்றாகச் சொல்லப்பட்ட ஸ்தோத்திரத்தை வழிநடத்த” அவர் அருள வேண்டும்; அப்பொழுது வழிபாட்டாளர்கள் வீர வலிமையுடன் சபையில் ‘ப்ருஹத்’ (விரிந்த/மகத்தானது) என்பதை உரைக்க இயலும் எனப் பணிகிறது.
Sukta 25
Sukta 2.25
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம், புனித வாக்கின் ஆண்டவனும் யாகச் செயல்களில் தேர்ந்த தலைவனுமான பிரஹ்மணஸ்பதியைப் புகழ்கிறது; அவர் சக்திகளை ‘யோகம்’ செய்து வெற்றிகரமான செயற்பாட்டிற்காக ஒன்றிணைக்கிறார், குறிப்பாக அக்னியின் தீப்பற்றச் செய்யும் வலிமையும் முன்னோக்கி இட்டுச் செல்லும் உந்துதலுமூலம். வஞ்சகமான எதிர்ப்புக்கு எதிராக அவர் அடக்கமுடியாதவர் என வர்ணிக்கப்படுகிறார்; அவர் கட்டுப்பாடுகளை உடைத்து, பக்தருக்குப் பாதுகாப்பான அடைக்கலமும் செழிப்பும் திறக்கிறார். மீண்டும் மீண்டும் வரும் மறுபாடல், கூட்டாளிகளையும் உள்ளார்ந்த திறன்களையும் ஒரே செயல்திறன் மிக்க, வெற்றியடைந்த அணியாக ஒன்றுபடுத்தும் அவரது ஆற்றலை வலியுறுத்துகிறது.
Sukta 26
Sukta 2.26
ரிக் வேதம் 2.26 இல் பிரஹ்மணஸ்பதி (பிருஹஸ்பதி) புனித வாக்கின் அதிபதியாக அழைக்கப்படுகிறார்; அவர் உச்சரிப்பை நேர்மையானதாகவும் வெற்றியளிப்பதாகவும் செய்து, ‘தேவரற்ற’ (அர்ப்பணமற்ற) உந்துதலுக்கு எதிராகச் செயல்பட வைக்கிறார். நம்பிக்கையுடன் யாக அர்ப்பணம் செய்பவருக்கு வரும் செழிப்பு, சமூக ஆதரவு, உள்ளார்ந்த வலிமை ஆகியவற்றை இந்த ஸூக்தம் போற்றுகிறது; இறுதியில் பிருஹஸ்பதி சரியான பாதையில் வழிநடத்தி, துயரம் மற்றும் காயம்/தீங்கு ஆகியவற்றிலிருந்து விரிந்த பாதுகாப்பை அளிப்பதாக முடிகிறது.
Sukta 27
Sukta 2.27
ரிக் வேதம் 2.27 என்பது கிருத்ஸமதரின் திரிஷ்டுப் பாவத்தில் அமைந்த ஸூக்தம்; இதில் ஆதித்யர்கள் பழம்பெரும் அரசர்களாக அழைக்கப்படுகின்றனர்—அவர்கள் ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) யை நிலைநிறுத்தி, நேர்வழியில் நடக்கும் மனிதனைப் பாதுகாக்கின்றனர். ‘தெளிந்த நெய்’ போன்ற புகழ்ச்சியை அர்ப்பணித்து, குறிப்பாக மித்ர, வருண, அர்யமன், பக, தக்ஷ, அம்ʼஷ ஆகியோரிடம் வழிகாட்டல், நெறித் திடத்தன்மை, செழிப்பு, குற்றமற்ற பாதை ஆகியவற்றை வேண்டுகிறது. இறுதியில் வருணனை நோக்கி தனிப்பட்ட வேண்டுதல்—தெய்வ அருளிலிருந்து நாம் வீழாமல் இருக்கவும், சபையில் வலிமையுடன் ‘ப்ருஹத்’ (பெரும்/விரிந்த வாக்கு) பேசவும் அருள வேண்டுமென முடிகிறது.
Sukta 28
Sukta 2.28
ரிக் வேதம் 2.28 என்பது க்ருத்ஸமதர் வருணனை நோக்கி பாடிய திரிஷ்டுப் செய்யுள். இதில் வருணன், ṛta (பிரபஞ்ச மற்றும் நெறி ஒழுங்கு) யை நிலைநாட்டும், ஆடித்யர்களின் அரசன் எனப் போற்றப்படுகிறார். கவிஞன் பாதுகாப்பும் நல்ல பெயரும், அச்சம் மற்றும் தவறுசெய்தலிலிருந்து விடுதலையும் வேண்டுகிறார்; பாவமும் துயரமும் ‘கயிற்றில் கட்டப்பட்ட கன்றைப் போல’ தளரச் செய்யுமாறு வருணனை வேண்டி, வழிபடுபவனை செழிப்பு மற்றும் சத்தியத்தின் நன்கு வழிநடத்தப்பட்ட பாதையில் நிலைநிறுத்துமாறு பிரார்த்திக்கிறார்.
Sukta 29
Sukta 2.29
ஏழு செய்யுள்களைக் கொண்ட இந்த திரிஷ்டுப் பாட்டில், கிருத்ஸமதர் ஆதித்யர்களை—முக்கியமாக மித்ரன் மற்றும் வருணன்—த (அண்டமும் அறமும் சார்ந்த ஒழுங்கு) காக்கும் காவலர்களாக அழைக்கிறார்; மறைந்த குற்றமும் உள்ளார்ந்த வழுவலும் வெகுதூரம் விலகச் செய்ய வேண்டுகிறார். கவிஞன் கருணை, சத்தியத்தின் “நடுப்பாதை”யில் சரியான வழிகாட்டுதல், மேலும் செழிப்பு மற்றும் “ப்ருஹத்” (விரிந்த/மகத்தான) சமூக வாக்கில் தொடர்ந்த பங்கேற்பு ஆகியவற்றை வேண்டுகிறான்; இவை உள்ளார்ந்த வீர வலிமையால் தாங்கப்படுகின்றன.
Sukta 30
Sukta 2.30
இந்த திரிஷ்டுப் பாடல் ‘ஆபः’ (நீர்கள்) என்பவற்றைத் துதிக்கிறது—அவை ஒழுங்குடன் இயங்கும், உயிர் அளிக்கும் சக்திகளாகவும், நாள்‑இரவு ருதத்தின் (ṛta) விதிப்படி ஓடும் சக்திகளாகவும் கூறுகிறது. பிரபஞ்ச ஒழுங்கை நிறுவும் சவித்ரில் அவை மகிழ்கின்றன; தடைகளை அகற்றும் இந்திரனிலும் மகிழ்கின்றன. பின்னர் இது பாதுகாப்பு வேண்டுதல்களாக விரிகிறது—முக்கியமாக இந்திரன் (மற்றும் சோமன்) நோக்கி—அச்சத்தின் வேளையில் காப்பு, விரிந்த வெளி/இடம், மேலும் வீர வலிமையும் சந்ததி வளமும் நிறைந்த செழிப்பு வேண்டி; இறுதியில் மருத்‑கணத்தையும் அழைக்கிறது.
Sukta 31
Sukta 2.31
இந்த ஸூக்தம் மித்ரன்–வருணனை, ஒழுங்கும் (ṛta) சரியான உறவுமுறையும் நிலைபெறச் செய்யும் சக்திகளாக அழைத்து, ஆதித்யர்கள், ருத்ரர்கள், வசுக்கள் ஆகியோருடன் சேர்ந்து யஜமானனின் பயணத்தின் “ரதத்தை”த் தாங்கி நிலைநிறுத்த வேண்டுமென வேண்டுகிறது. பின்னர் இது விரிந்த விஶ்வேதேவ (அனைத்துத் தேவர்கள்) அணிவகுப்பாகப் பரந்து—த்வஷ்ட்ரு, இளா, பக, த்யாவா-ரோதஸீ, பூஷன், புரந்தி, அஷ்வின்கள் ஆகியோரையும் அழைத்து—ஒவ்வொரு ஆதரவான பிரபஞ்சச் செயல்பாடும் யாகத்தில் தன் ஆசனத்தில் அமருமாறு செய்கிறது. இறுதியில் கவிஞன் தன் சொற்களை புதிதாகச் செய்யப்பட்ட புகழ்ச்சியின் வாகனமாக “வடிவமைத்து”, ஶ்ரவஸ் (புகழ்/ஊக்கமூட்டும் கேள்வி), வாஜ (வீரியம்-உற்சாகம்), த்யீதி (ஒளிவிடும் சிந்தனை) ஆகியவற்றை நாடுகிறான்.
Sukta 32
Sukta 2.32
இந்த ஸூக்தம் தொடக்கத்தில் த்யாவா–ப்ருதிவீ (வானமும் பூமியும்) ஆகியோரைக் கவிஞரின் வாக்கின் காவலர்களாகவும், ṛta-வுடன் ஒத்தவர்களாகவும், பரந்த பெற்றோர்களாகவும் அழைக்கிறது; அவர்கள் விரிவு, பாதுகாப்பு, செழிப்பு ஆகியவற்றை அளிப்பவர்கள். பின்னர் இது மங்களகரமான பெண் தெய்வ சக்திகளை—சிறப்பாக ராகா மற்றும் தொடர்புடைய தேவிகளை—நோக்கி விரிந்து, வளப்பெருக்கு, செல்வம், நலன் ஆகியவற்றை அருள வேண்டுகிறது; இறுதியில் பல தெய்வீக பெண்களை உதவிக்கும் ஸ்வஸ்தி (நல்வாழ்வு)க்கும் அழைக்கும் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய வேண்டுகோளாக முடிகிறது.
Sukta 33
Sukta 2.33
இந்த ஸூக்தம் ருத்ரனைப் பற்றிய பக்தியுடனும் நுண்ணிய சமநிலையுடனும் அமைந்த அழைப்பு—அவர் ஒருபுறம் அச்சமூட்டுபவர், மறுபுறம் அருளாளன்—அவரது கோபத்தை அல்ல, அருளை வேண்டுகிறது. க்ருத்ஸமதன் “சூரிய தரிசனம்” இழக்காமல் இருக்க, செழுமையான வலிமை, சந்ததி, தீங்குகளிலிருந்து பாதுகாப்பு பெற வேண்டி வேண்டுகிறார்; மேலும் ருத்ரனின் தூய்மைப்படுத்தும் சக்தியைப் புகழ்ந்து, உக்கிர தேவனை அமைதிப்படுத்த மீண்டும் மீண்டும் வணக்கங்களைச் செலுத்துகிறார்.
Sukta 34
Sukta 2.34
இந்த ஸூக்தம் மருதர்களைத் துதிக்கிறது—அவர்கள் கடுமையான, ஒளிமிகு புயல்-சக்திகள்; காட்டு உயிர்களைப் போல வேகமாகப் பாய்ந்து, தீயைப் போலப் பிரகாசித்து, தடைகளை அகற்றி ஒளியின் மறைந்த “கதிர்கள்/பசுக்கள்” என்பவற்றை விடுவிப்பவர்கள். அவர்கள் பாதுகாப்பு, செழிப்பு, மற்றும் சுமதி (நேர்மையான மனநிலை/சரியான அறிவு) உடன் அருகில் வர வேண்டுமென வேண்டுகிறது—குறிப்பாக ஹவிஸ் (அர்ப்பணம்) செலுத்தும் யஜமானனுக்காக. அவர்களின் வலிமையைச் சித்தரிக்கும் உயிர்ப்பான சிறப்புப்பெயர்களிலிருந்து தொடங்கி, இறுதியில் நேரடியான பிரார்த்தனையாக மாறி, அவர்களின் ரட்சக உதவி நம்மை துன்பமும் பழியும் தாண்டச் செய்ய வேண்டுமெனக் கோருகிறது.
Sukta 35
Sukta 2.35
இந்த ஸூக்தம் அபாம் நபாத்—மர்மமான ‘நீரின் குழந்தை’—என்பவரை புகழ்கிறது; அவர் நீர்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் அக்னியாகவும் படைப்பாற்றலாகவும் ஒளிரும் தெய்வீக இருப்பு. கிருத்ஸமதர், கவியின் சொற்களை அவர் ஏற்றுக்கொள்ளவும், ஆனந்தத்தையும் சரியான வடிவத்தையும் அமைக்கவும், உலகங்களில் செழிப்பு, உயிர்வளம், மற்றும் ருத-ஒழுங்கின்படி வளர்ச்சியை அருளவும் வேண்டுகிறார். இறுதியில், அபாம் நபாதின் பிரகாசம் அக்னியின் மங்களகரமான பாதுகாப்புடன் இணைக்கப்பட்டு, சமூகம் மற்றும் யாகச் சபையின் நலனுக்கான ஆசீர்வாதமாக ஸூக்தம் நிறைவு பெறுகிறது.
Sukta 36
Sukta 2.36
ரிக் வேதம் 2.36 ஒரு சோம-யாக அழைப்பை வடிவமைக்கிறது; இதில் இந்திரன் (மற்றும் தொடர்புடைய அரசத் தெய்வங்கள்) வரவும், ஆசனம் ஏற்கவும், யாஜகப் பணிநிலைகள் வழியாகப் பகிரப்பட்ட தேன் போன்ற சோமத்தை அருந்தவும் ஊக்கப்படுத்தப்படுகிறார்கள். கல்-அழுத்தலில் ‘கற்களால் பால் கறக்கப்படும்’ பசுக்கள்/கதிர்கள் மற்றும் நீர்வழிகள் போன்ற உயிர்ப்பான பிழிதல் உருவகங்கள், ஹோத்ரு, ஆக்நீத்ர, பிரசாஸ்த்ரு போன்ற துல்லியமான சடங்கு-சுட்டுக்களுடன் கலக்கப்பட்டு, யாகம் தெய்வங்களை விழிப்பூட்டியும் வலிமை, ஆதிக்கம், மற்றும் நியாயமான ஆணையுரிமையை வெளிப்படுத்தியும் செயற்படும் ஒழுங்கமைந்த வழிச்சாலையாகக் காட்டப்படுகிறது.
Sukta 37
Sukta 2.37
இந்தச் சிறு ஸூக்தம் த்ரவிணோதாஃ—“செல்வம்/வரங்களை அளிப்பவர்”—என்பவரை அழைக்கிறது; அவர் சோமம் அருந்தும் சக்தியாகவும், முறையாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட யாஜ்ஞிகச் செயலும், உரிய காலம் (ṛtu) பார்த்து அளிக்கப்படும் ஆஹுதியும் அவரை மகிழ்விப்பதாகவும் கூறுகிறது. ஹோத்ரு, போத்ரு, நேஷ்ட்ரு, அத்வர்யு ஆகிய யாஜகர்களின் வழியாக சோமயாகத்தின் நடைமுறை வரைபடமாக்கப்பட்டு, இறுதியில் தெய்வம் “நான்காம் பாத்திரத்தை” அருந்த வேண்டுமென வேண்டப்படுகிறது; அதனால் யஜமானனுக்கு செழிப்பு, வலிமை, யாக வெற்றி வெளிப்படும் எனக் கூறுகிறது.
Sukta 38
Sukta 2.38
இந்த ஸூக்தம் சவித்ரியைத் தெய்வீகத் தூண்டுபவராகப் போற்றுகிறது; அவர் உதித்து அஸ்தமித்து உலகங்களை இயக்கத்தில் நிறுத்தி, ṛta (பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) யைத் தாங்கி, தேவர்கள் மற்றும் மனிதர்களுக்கான செழிப்பின் பங்கினை வழங்குகிறார். அவர் நிலையான, வெற்றியளிக்கும் இருப்பாக இருந்து விகாரத்தையும் மயக்கத்தையும் அகற்றி, தமது தெய்வீக ஆணைப்படி “நித்திய நீர்களை” வரவழைத்து ஒழுங்குபடுத்துகிறார் என வர்ணிக்கப்படுகிறது. இறுதியில், பாடுவோரின் அமைதிக்கும் வளர்ச்சிக்கும், வானம், நீர், பூமி ஆகியவற்றிலிருந்து விரும்பத்தக்க வளத்தைச் சவித்ரி அருள வேண்டுமெனக் கவி வேண்டுகிறார்.
Sukta 39
Sukta 2.39
இந்த ஸூக்தம் அஶ்வினௌவை அழைக்கிறது—அவர்கள் வேகமிகு, இரட்டைப் பேராற்றல்கள்; மனிதரின் காணிக்கைகளைச் சுமந்து வந்து, உடனடி உதவியாக ஆரோக்கியம், பாதுகாப்பு, சரியான வழிகாட்டல், செழிப்பு ஆகியவற்றை அளிப்பவர்கள். கவி கல், தூதர், கண்கள், கைகள், கால்கள் போன்ற ஜோடி உவமைகளால் அவர்கள் விரைவில் வரவும், தெளிவாகக் காணவும், உடலை நலப்படுத்தவும், வழிபடுபவனை மேன்மையான நன்மை நோக்கி நடத்தவும் வேண்டுகிறார். இறுதியில் அமைக்கப்பட்ட ஸ்தோமம் அஶ்வினருக்கான ‘வளர்ச்சி’ என அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது; மேலும் வலிமையும் ஒளியும் கொண்ட சந்ததி, சபையில் பரந்தும் வெற்றியுடனும் ஒலிக்கும் வாக்கு கிடைக்கப் பிரார்த்திக்கப்படுகிறது.
Sukta 40
Sukta 2.40
இந்த ஆறு-மந்திரத் திரிஷ்டுப் பாட்டில் இரட்டைத்தெய்வங்களான சோமன்–பூஷன் அழைக்கப்படுகின்றனர்; அவர்கள் செழிப்பின் கூட்டு-பிறப்பிப்பவர்கள் என்றும், உலகங்களிலும் வழிபாட்டாளரிலும் அமரத்துவமும் வளமையும் தரும் “நாபி” (nābhi) யை நிறுவும் காவலர்கள் என்றும் போற்றப்படுகின்றனர். வளர்ச்சியின் மைய ஊற்றை—செல்வம், ஊட்டம், பலனளிக்கும் சக்திகள்—விரிவுபடுத்தவும், அதே நேரத்தில் அறிவொளியைத் தூண்டி பாதுகாப்பளிக்கவும் வேண்டுகிறது; இறுதியில் அதிதியின் காப்பருளும் சேர்த்த ஆசிவாக்கு நிறைவடைகிறது.
Sukta 41
Sukta 2.41
இந்த ஸூக்தம் முதன்மையாக வேகமிகு உயிர்க்காற்றான வாயு தேவனை அழைக்கிறது—அவர் ஆயிரம் வல்லமையுடைய ரதங்களில் விரைந்து வந்து சோமத்தை அருந்தி, வழிபடுவோரின் உயிர்சக்தியைத் தூண்டி, வலுப்படுத்தி, தெளிவாக்க வேண்டும். யாகம் முன்னேறும்போது வேண்டுதல் பாதுகாப்பும் மங்களமும் நோக்கி விரிகிறது—இந்திரனின் அருளையும் வேண்டி, யஜ்ஞிய (யாகத்திற்குரிய) தேவர்கள் அனைவரும் தத்தம் ஆசனங்களில் அமர்ந்து ஹவி/சோமப் பங்கினை ஏற்குமாறும் அழைக்கிறது.
Sukta 42
Sukta 2.42
இந்தச் சுருக்கமான அபோத்திராய (அபசகுன-நிவாரண) ஸூக்தம், சகுனி (சகுனப் பறவை/ஓமன்-பறவை) இனிய, மங்களமான குரலில் கூவி, இல்லத்தாரையும் பயணியையும் பகைமையான சக்திகளிலிருந்து காக்குமாறு வேண்டுகிறது. எந்த வேட்டையாடும் கொடிய உயிரும், ஆயுதம் தாங்கிய தாக்குதலாளியும், திருடனும், தீய குரலுடைய சக்தியும் ஆதிக்கம் பெறாதிருக்கக் கவிஞன் பிரார்த்திக்கிறார்; மேலும் புனிதச் சபையில் சமூகத்தினர் “ப்ருஹத்” (விரிந்த, உயர்த்தும் வாக்கு) என்பதைக் கூறுமாறு வேண்டுகிறார். இவ்வாறு பறவையின் கூவும் ஒலி, திசைச் சுட்டு போன்ற இயற்கை அறிகுறிகளை, பாதுகாப்பு, நேர்மையான பேச்சு, வெற்றிகரமான பயணம் ஆகியவற்றுக்கான சடங்குச் சார்ந்த உறுதியாக இந்த ஸூக்தம் மாற்றுகிறது.
Sukta 43
Sukta 2.43
இந்தச் சுருக்கமான ஸூக்தம் ஶாகுநி/ஶகுந்த (சகுனப் பறவை) என்பதைக் குறிக்கிறது; அது ṛta‑வுடன் ஒத்துச் செல்லும் உண்மை பேசுபவள், அதன் கூவல்கள் யாகச் சடங்கிலும் அன்றாட வாழ்விலும் அர்த்தமுள்ள அறிகுறிகளாக வாசிக்கப்படுகின்றன. கவிஞன் பறவையின் “இருவகை குரலை” பயிற்சி பெற்ற பாடகர்/உத்காதா போலப் புகழ்கிறான்; மேலும் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் மங்களகரமான, தூய்மையளிக்கும் சொற்களை உச்சரிக்குமாறு மீண்டும் மீண்டும் வேண்டுகிறான். இவ்வாறு இந்த ஸூக்தம் சகுனம் கேட்பதைப் புனிதமாக்குகிறது: இயற்கையின் ஒலி ஆசீர்வாதம், சுமதி (சரியான புரிதல்) மற்றும் சபையில் வெற்றிக்கான வழியாகிறது.
Frequently Asked Questions
Mandala 2 belongs to the Family Books (Mandalas 2–7), each associated with a particular seer-lineage. It is traditionally attributed to the Gṛtsamada family, with Gṛtsamada as the principal ṛṣi.
Mandala 2 repeatedly links effective sacred speech (vāc) with ṛta (cosmic order): when utterance and ritual are rightly aligned, they ‘open the path’ for divine presence, protection, and the bestowal of wealth.
The mandala contains the celebrated Rudra hymn (RV 2.33), a classic model of propitiation: Rudra’s fierce power is respectfully restrained through praise and supplication, asking him to avert harm and grant healing and well-being.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.