Sukta 165
Sukta 1.165
Agastya Mānavā (traditional for RV 1.165, Indra–Marut dialogue)
Maruts (addressed; within an Indra–Marut dialogic frame)
Tr̥ṣṭubh (probable; metrical verification recommended)
ரிக் வேதம் 1.165 என்பது புகழ்ச்சியின் வடிவில் அமைந்த நாடகத் தன்மை கொண்ட இந்திர–மருத் உரையாடல். கவிஞன் மருதர்களின் ஒன்றிணைந்த ஒளிவீச்சும் ஆற்றலும் குறித்து கேள்வி எழுப்புகிறான்; அதே வேளையில் இந்திரன் வ்ருத்ரனை வென்றதில் தன் தனித்த வெற்றியையும் மனிதர்க்கு அளித்த அருளுதவிகளையும் வலியுறுத்துகிறான். இப்பாடல் தெய்வ முன்னுரிமையும் கூட்டணியும்—புயல் தெய்வங்களும் வஜ்ரதாரியும் எவ்வாறு இணைந்து செயற்படுகின்றனர்—என்பதைச் சமரசமாகப் பேசுகிறது; இறுதியில் மருதர்கள் தங்கள் ‘படை’ போன்ற வலிமைக் கூட்டத்துடன் வந்து உற்சாகம், பாதுகாப்பு, வளர்ச்சி ஆகியவற்றை அளிக்குமாறு அழைப்புடன் முடிகிறது.
Mantras
Mantra 1
कया शुभा सवयसः सनीळाः समान्या मरुतः सं मिमिक्षुः । कया मती कुत एतास एतेऽर्चन्ति शुष्मं वृषणो वसूया ॥
எந்தச் சிறந்த ஒற்றுமையால்—ஒரே வயதினரும் ஒரே நிட் (வாசஸ்தலம்) உடையவர்களுமாக—மருதர்கள் ஒன்றாகக் கலந்தனர்? எந்த மதி (ஊக்கமூட்டும் சிந்தனை) மூலம், எங்கிருந்து இவர்கள் வந்தனர், இவர்கள் வृषண (வீரியமிக்கோர்) ஆகி, வஸூயா (உண்மையான செல்வத்தை நாடி) தங்கள் ஶுஷ்மம் (வலிமை) பாடுகின்றனர்?
Mantra 2
कस्य ब्रह्माणि जुजुषुर्युवानः को अध्वरे मरुत आ ववर्त । श्येनाँ इव ध्रजतो अन्तरिक्षे केन महा मनसा रीरमाम ॥
யாருடைய பிரஹ்ம (புனித ஸ்தோத்திரம்/ஸூக்தம்) இளையோர் ஏற்றுக்கொண்டனர்? யார் மருதர்களை அத்வர (யாக-கிரியை) நோக்கித் திருப்பினார்? அந்தரிக்ஷத்தில் மின்னும் ஶ்யேன (பருந்து) போல—எந்த மஹா மனஸ் (மாபெரும் மனம்) கொண்டு நாம் அவர்களிடம் அணுகி அவர்களை மகிழ்விப்போம்?
Mantra 3
कुतस्त्वमिन्द्र माहिनः सन्नेको यासि सत्पते किं त इत्था । सं पृच्छसे समराणः शुभानैर्वोचेस्तन्नो हरिवो यत्ते अस्मे ॥
ஹே இந்திரா, மஹிமை உடையவனே! ஹே ஸத்பதே (சத்தியத்தின் தலைவனே), நீ எங்கிருந்து வந்து தனியே செல்கிறாய்? நீ ஏன் இவ்வாறு கேட்கிறாய், உன் ஶுப (ஒளிமிக்க) துணையர்களுடன் வந்து? ஹே ஹரிவன், எங்களுக்காக உன் உள்ளத்தில் இருப்பதை எங்களிடம் கூறு.
Mantra 4
ब्रह्माणि मे मतयः शं सुतासः शुष्म इयर्ति प्रभृतो मे अद्रिः । आ शासते प्रति हर्यन्त्युक्थेमा हरी वहतस्ता नो अच्छ ॥
என் ப்ரஹ்ம (ஊக்கமுற்ற வாக்கு) மற்றும் என் மதி (சிந்தனை) நன்மைக்காகவே; சுதா (பிழிந்த) சோமம் தயார், என் ஷுஷ்ம (வீர-வலிமை) எழுகிறது—என் அத்ரி (சோமக் கல்) உயர்த்தப்பட்டுள்ளது. உக்த (ஸ்துதி) அழைக்கிறது; அவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் பதிலளிக்கின்றனர். ஹரி (இரு செம்மஞ்சள்/கபிஷக் குதிரைகள்) அவரை எங்களிடம் இங்கே கொண்டு வரட்டும்.
Mantra 5
अतो वयमन्तमेभिर्युजानाः स्वक्षत्रेभिस्तन्वः शुम्भमानाः । महोभिरेताँ उप युज्महे न्विन्द्र स्वधामनु हि नो बभूथ ॥
ஆகையால் நாம், இந்நெருங்கிய சக்திகளுடன் யுக்தராய், அவர்களின் ஸ்வக்ஷத்ர (சுயாதீன ஆளுமை) மூலம் எங்கள் தனு (உடல்/அஸ்தித்வம்) அலங்கரித்து, அவர்களின் மகிமைகளால் அவர்களுடன் இணைகிறோம். ஹே இந்திரா, உன் ஸ்வதா (உன் இயல்பு-நியதி/சுயநியமம்) படி நட—ஏனெனில் நீ உண்மையிலேயே எங்களுக்காக அப்படியே ஆனாய்.
Mantra 6
क्व स्या वो मरुतः स्वधासीद्यन्मामेकं समधत्ताहिहत्ये । अहं ह्युग्रस्तविषस्तुविष्मान्विश्वस्य शत्रोरनमं वधस्नैः ॥
அப்போது எங்கே இருந்தது உங்கள் ஸ்வதா, ஹே மருதர்களே, நீங்கள் என்னை ஒருவனாக அஹிஹத்யே (பாம்பு-வதம்) நோக்கி நிறுத்தியபோது? ஏனெனில் நான்—உக்ரன், தவிஷ (வலிமைமிக்கவன்), துவிஷ்மான் (மிகப் பராக்கிரமன்)—உலகமெங்கும் உள்ள ஒவ்வொரு பகைவனையும் என் வதஸ்நைஃ (வத-ஆயுதங்கள்) கொண்டு தாழ்த்தினேன்.
Mantra 7
भूरि चकर्थ युज्येभिरस्मे समानेभिर्वृषभ पौंस्येभिः । भूरीणि हि कृणवामा शविष्ठेन्द्र क्रत्वा मरुतो यद्वशाम ॥
ஓ வலத்தின் வृषபா! உன் யோகப்படுத்தப்பட்ட (யுக்த) சக்திகளாலும், உனக்கு ஒப்பானவும் உறவினர்போன்றவும் உள்ள பௌருஷங்களாலும் எங்களுக்காக நீ மிகுதியைச் செய்தாய். ஏனெனில் நாமும்—ஓ மிகப் பராக்கிரமமான இந்திரா—மருதர்களின் விருப்பத்தின்படி, க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) எனும் வலத்தால், எப்போது எப்போது நாம் ஆட்சி/வசப்படுத்தும் ஆற்றலுக்குத் தூண்டப்படுகிறோமோ, அப்போது பல காரியங்களை நிறைவேற்ற விரும்புகிறோம்.
Mantra 8
वधीं वृत्रं मरुत इन्द्रियेण स्वेन भामेन तविषो बभूवान् । अहमेता मनवे विश्वश्चन्द्राः सुगा अपश्चकर वज्रबाहुः ॥
ஓ மருதர்களே! என் சொந்த இந்திரிய (இந்திர-பல)த்தால் மறைப்பவனான வ்ருத்ரனை நான் கொன்றேன்; என் சொந்த ஒளியால் நான் தீவிரமானவனானேன். வஜ்ர-பாஹுவான நான்—மனிதனுக்காக—இந்த நீர்களை, எங்கும் ஒளிவீசுவனவாக, எளிதில் நகரக்கூடியவையாக, மகிழ்வான முன்னேற்றத்தின் பாதைகளாகச் செய்து வழங்கினேன்/ஓடச்செய்தேன்.
Mantra 9
अनुत्तमा ते मघवन्नकिर्नु न त्वावाँ अस्ति देवता विदानः । न जायमानो नशते न जातो यानि करिष्या कृणुहि प्रवृद्ध ॥
ஓ மகவன்! உன் மகிமை ஒப்பற்றது; அறிந்த எந்தத் தேவனும் உனக்கு இணை இல்லை. பிறக்கின்றவனும் அல்ல, பிறந்தவனும் அல்ல—யாரும்—நீ செய்யவிருக்கும் காரியங்களை எட்ட முடியாது; ஓ எப்போதும் வளர்ந்து வலிமை பெறுபவனே! அவற்றை நீயே செய்து நிறைவேற்று.
Mantra 10
एकस्य चिन्मे विभ्वस्त्वोजो या नु दधृष्वान्कृणवै मनीषा । अहं ह्युग्रो मरुतो विदानो यानि च्यवमिन्द्र इदीश एषाम् ॥
ஒருவனுக்கே ஆனாலும் எனக்கு அந்த அனைத்திலும் பரவும் வல்லமை உண்டாகட்டும்; அதனால் துணிவுடன் என் மனீஷா (அறிவுச் சிந்தனை) யை நான் வடிவமைக்க முடியும். ஏனெனில், ஓ மருதர்களே, நான் தான் உக்கிரன்—அறிந்தவன்; நான் எதை எதை இயக்கி/தூண்டுகிறேனோ, அவற்றின் மீது இந்திரன் ஒருவனே ஆண்டவன்.
Mantra 11
अमन्दन्मा मरुतः स्तोमो अत्र यन्मे नरः श्रुत्यं ब्रह्म चक्र । इन्द्राय वृष्णे सुमखाय मह्यं सख्ये सखायस्तन्वे तनूभिः ॥
இங்கே மருதர்கள் ஸ்தோத்திரப் பாடலால் என்னை மகிழ்வித்தனர்; வீரர்கள் எனக்காகக் கேட்கத் தகுந்த பிரஹ்ம (வாக்கு/வசனம்) யை உருவாக்கியபோது. வृषபன் இந்திரனுக்காக, சுமுகன் (அழகிய முகத்தவன்) காக, மேலும் எனக்காக—நட்பில் நண்பர்கள்—அவர்கள் தங்கள் உடல்களுடன் என் உடலுடை இருப்பிடம் வந்தனர்.
Mantra 12
एवेदेते प्रति मा रोचमाना अनेद्यः श्रव एषो दधानाः । संचक्ष्या मरुतश्चन्द्रवर्णा अच्छान्त मे छदयाथा च नूनम् ॥
இவ்வாறே இவர்கள் என் பக்கம் ஒளிர்ந்து, குறையற்ற ஸ்ரவஸ் (புகழ்) மற்றும் இந்தத் தூண்டுதலைத் தாங்குகின்றனர். ஓ சந்திர-வர்ண மருதர்களே, ஒன்றாக என்னைக் கண்டு நீங்கள் அருகே வந்தீர்கள்; இப்போது நீங்கள் என்னை மூடுகிறீர்கள்—காக்கவும் சூழவும்.
Mantra 13
को न्वत्र मरुतो मामहे वः प्र यातन सखीँरच्छा सखायः । मन्मानि चित्रा अपिवातयन्त एषां भूत नवेदा म ऋतानाम् ॥
ஓ மருதர்களே! இங்கே உங்களைப் பெருமைப்படுத்த வல்லவர் யார்? ஓ நண்பர்களே, உங்கள் நண்பர்களை நோக்கி முன்னே செல்லுங்கள். என் பல்வண்ண எண்ணங்களை (பிராணவாயுவென) அலைக்கழித்து எடுத்துச் செல்லுங்கள்; எனக்காக ‘ருத’ (ṛta) உண்மைகளின் புதுப்-பேரறிவாளர்களாக ஆகுங்கள்.
Mantra 14
आ यद्दुवस्याद्दुवसे न कारुरस्माञ्चक्रे मान्यस्य मेधा । ओ षु वर्त्त मरुतो विप्रमच्छेमा ब्रह्माणि जरिता वो अर्चत् ॥
பாடகர் சேவைக்காகச் சேவை செய்ய விரும்பும் போது, மதிக்கத்தக்கவனின் (மாந்யஸ்ய) மேதா எங்களை (ஸ்தோத்திரத்தின்) கருவியாக உருவாக்கியது. ஆகவே, ஓ மருதர்களே, விப்ரனை நோக்கித் திரும்புங்கள்; இந்த ஜரிதா (புகழ்பாடுபவன்) உங்களுக்காக இப் ‘பிரஹ்மாணி’—வாக்குச் சக்திகளை—உச்சரித்தான்.
Mantra 15
एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
ஓ மருதர்களே! இதுவே உங்கள் ஸ்தோமம்; இதுவே மதிக்கத்தக்க மாந்தார்யப் பாடகரின் கீதம். இதனுடன் எங்கள் தனு (உடல்) அருகே வாருங்கள்; அப்பொழுது நாம் இந்த வலிமைமிகு கணத்தை—விரைவில் தானமளிப்பவனை—இந்த சக்தி-நிறைவைக் அறியலாம்.
Inside Sukta 165
How it unfolds
- Where it opens
The hymn opens with wonder and inquiry: by what harmony and inspired thought have the Maruts become perfectly mingled, chanting their virile force (1.165.1).
- Development
The dialogue sharpens into a question of agency and precedence: Indra speaks of his own ‘Indra-force’ and brilliance, while the Maruts’ presence is acknowledged as a powerful, collective impetus in the cosmic struggle and the making of beneficial paths.
- Climax
Indra’s decisive self-declaration: he slew Vṛtra by his own power and made the waters easy for humanity to traverse—transforming obstruction into luminous, workable order (1.165.8).
- Where it settles
The poet seals the negotiation with praise and invitation: ‘this is your chant,’ O Maruts—come to our embodied life so we may know and receive your vigorous, swift-giving host of strength (1.165.15).
The deity: Maruts
- In the VedaThe Maruts are the youthful, many-formed storm-host—shining, swift, and loud—moving together “of one age and one home,” singing their strength, shaking heaven and earth, and accompanying Indra in battle and in the release of waters.
- Cosmic functionThey embody the dynamic forces of storm and atmospheric energy: stirring winds, bringing rain, clearing obstructions, and amplifying Indra’s thunderous action so that waters and fertility flow for living beings.
- Inner significancePsychologically, the Maruts signify the surge of collective prāṇa and courageous impulse—disciplined, harmonized energies that can either scatter the mind or, when unified, empower decisive action and inspired speech.
The seer
- Agastya MānavāMānava (Agastya tradition; later associated with the Agastya gotra) · A major Vedic seer linked with powerful hymns and with the Indra–Marut dialogic style that probes the balance between divine powers, especially Indra’s sovereignty and the Maruts’ collective might.
Famous verses
kayā śubhā… marutaḥ saṃ mimikṣuḥ
vadhīṃ vṛtram… vajrabāhuḥ
eṣa vaḥ stomo maruta
Attributes of the deity
- Collective host (gaṇa) acting in perfect coordination
- Storm-winds, thunder, and rain-bringers
- Youthful, radiant, ornamented, swift-moving
- Warrior-like protectors who shatter obstacles
- Allies and amplifiers of Indra’s power
- Singers/chanters of force (śuṣma) and praise
Also by this seer
- Rig Veda Mandala 1 hymns attributed to Agastya (including the Indra–Marut dialogue cluster around RV 1.165–1.171 in traditional listings)
- Later Vedic/Itihāsa-Purāṇa memory of Agastya as a paradigmatic ṛṣi and culture-bearer (southward transmission motif)
The rite, step by step
- Saṃkalpa: invoke Indra and the Maruts as allied powers; state the intent for protection, vigor, and unobstructed movement.
- Āhavana kindling and basic ācamana/pavitrī: establish purity and the sacrificial fire.
- Stotra/śastra-style recitation: chant selected ṛks (notably 1.165.1, 1.165.8, 1.165.15) with attention to the dialogic turns (question → assertion → invitation).
- Oblation moments: offer into Agni at key refrains/ends of verses, asking for ‘iṣ’ (vital increase) and ‘sugāḥ apas’ (easy pathways/waters).
- Concluding invitation: explicitly call the Maruts to “come” with their host and settle the rite with a final svāhā-like offering and silent contemplation.
Offerings
- Soma (where applicable in Soma-yajña context)
- Ghṛta (clarified butter) into Agni
- Milk/curds (payas) and simple havis
- Water libation with prayers for rain and free-flowing waters
Frequently Asked Questions
It is a hymn in the form of a dialogue where the Maruts are praised for their unified storm-power, and Indra asserts his own decisive role in slaying Vṛtra and freeing the waters.
The line emphasizes Indra’s sovereignty and independent might, while still keeping the Maruts within the sacred conversation as allied forces whose collective energy shapes the storm and supports cosmic order.
It can be recited as a prayer for courage, protection, and clear progress—symbolized by “easy-moving waters”—invoking the Maruts for energized harmony and Indra for decisive removal of obstacles.
Ask anything about Sukta 165 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
