Sukta 39

Mantra 1

प्र यदित्था परावतः शोचिर्न मानमस्यथ । कस्य क्रत्वा मरुतः कस्य वर्पसा कं याथ कं ह धूतयः ॥

தூரமான பராவத்-வெளிகளிலிருந்து நீங்கள் இவ்வாறு பாய்ந்து வரும்போது, அக்கினிச் சுடர் போல உங்கள் ஒளி தன் வீரத்தை இயக்கத்தில் நிறுத்துகிறது. ஹே மருதர்களே, யாருடைய க்ரது (சங்கல்பம்/தூண்டுதல்) காரணமாக, யாருடைய பிரகாசமான ரூப-ஒளியால் நீங்கள் செல்கிறீர்கள்? ஹே தூதயः (உலகை அதிர்விப்போர்), நீங்கள் யாரை நோக்கிச் செல்கிறீர்கள், யாரைத் தேடுகிறீர்கள்?

Mantra 2

स्थिरा वः सन्त्वायुधा पराणुदे वीळू उत प्रतिष्कभे । युष्माकमस्तु तविषी पनीयसी मा मर्त्यस्य मायिनः ॥

உங்கள் ஆயுதங்கள் உறுதியாக இருக்கட்டும்—பின்னே தள்ளுவதற்கும், கடினமான தாக்குபவரைத் தடுத்து நிறுத்துவதற்கும். உங்கள் தவிஷீ (வலிமை-சக்தி) எங்களுடையதாகட்டும்—மிக விரும்பத்தக்கதாக—மாயைமிகு மனத்தையுடைய எந்த மானிடனும் எங்களை வெல்லாதபடி.

Mantra 3

परा ह यत्स्थिरं हथ नरो वर्तयथा गुरु । वि याथन वनिनः पृथिव्या व्याशाः पर्वतानाम् ॥

உண்மையிலேயே, ஹே நரः (வீரர்களே), நீங்கள் உறுதியாய் நிற்பதையும் தாக்கி வீழ்த்தி, கனமான தொகுதியைச் சுழற்றி இயக்கும்போது, பூமியின் வனினः (காடு-முளைப்பு/செடிகள்) அனைத்தையும் நீங்கள் பிரித்துச் சிதறடிக்கிறீர்கள்; மலைகளின் திசைகளை நீங்கள் விரித்துத் திறக்கிறீர்கள்.

Mantra 4

नहि वः शत्रुर्विविदे अधि द्यवि न भूम्यां रिशादसः । युष्माकमस्तु तविषी तना युजा रुद्रासो नू चिदाधृषे ॥

ஓ ரிஷாதஸ (தீங்கு-நாசகர்) மருதர்களே! வானிலும் பூமியிலும்—எந்தப் பகையும் உங்களை அறிந்துகொள்ளவில்லை. உங்கள் தவிṣீ (வல்லமை) எங்களுடையதாகட்டும், எங்கள் இருப்பின் யோகத்தில்; ஓ ருத்ரர்களே! இப்போதும் நாங்கள் அத்ருஷ்ய (அடக்கமுடியாத/அபராஜித)வர்களாக இருக்கட்டும்.

Mantra 5

प्र वेपयन्ति पर्वतान्वि विञ्चन्ति वनस्पतीन् । प्रो आरत मरुतो दुर्मदा इव देवासः सर्वया विशा ॥

அவர்கள் மலைகளை நடுங்கச் செய்கிறார்கள்; வனஸ்பதிகளின் தலைவர்களைப் பிளக்கிறார்கள். ஓ மருதர்களே! அவர்கள் முன்னே பாய்கிறார்கள்—வலத்தால் மயங்கிய தேவர்கள் போல—எங்கள் எல்லா விஷா (குலங்கள்/சமூகங்கள்) வழியாகச் செல்கின்றனர்.

Mantra 6

उपो रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं प्रष्टिर्वहति रोहितः । आ वो यामाय पृथिवी चिदश्रोदबीभयन्त मानुषाः ॥

நீங்கள் உங்கள் ரதங்களில் ப்ருஷதீ (புள்ளிப்புள்ளி/சித்திர நிறம்) உடையவற்றை யோக்கியுள்ளீர்கள்; ரோஹித (செம்மை) தண்டு/நுகத்தைத் தாங்குகிறது. உங்கள் வருகைப் பயணத்தில் பூமியுமே கேட்டது—மனிதர்கள் தங்கள் மானுஷ உணர்வில் நடுங்கினர்.

Mantra 7

आ वो मक्षू तनाय कं रुद्रा अवो वृणीमहे । गन्ता नूनं नोऽवसा यथा पुरेत्था कण्वाय बिभ्युषे ॥

ஓ ருத்ரகணங்களே! எங்கள் சந்ததி-வளர்ச்சிக்கும் வாழ்வின் விரிவுக்கும் உங்களுடைய துணையையே நாம் விரைவாகத் தேர்கின்றோம். இப்பொழுதே எங்களுக்கு காவலுடன் வாருங்கள்; முன்பு அச்சமுற்ற கண்வனிடம் அதேபோல நீங்கள் வந்து காத்ததுபோல்.

Mantra 8

युष्मेषितो मरुतो मर्त्येषित आ यो नो अभ्व ईषते । वि तं युयोत शवसा व्योजसा वि युष्माकाभिरूतिभिः ॥

ஓ மருதர்களே! உங்களால் தூண்டப்பட்டவனாக இருந்தாலும், ஒரு மானிடனால் தூண்டப்பட்டவனாக இருந்தாலும்—எவன் பெரும் பகை வலிமையுடன் எங்களை நெருக்குகிறானோ, அவனை உங்கள் வீரியத்தால், உங்கள் பலத்தால், உங்கள் சொந்த ரட்சக உதிகளால் எங்களிடமிருந்து பிரித்துவிடுங்கள்.

Mantra 9

असामि हि प्रयज्यवः कण्वं दद प्रचेतसः । असामिभिर्मरुत आ न ऊतिभिर्गन्ता वृष्टिं न विद्युतः ॥

ஏனெனில், ஓ தெளிந்த அறிவுடைய, யாகத்தை விரும்பும் மருதர்களே! நீங்கள் அயராதவர்கள்; கண்வனுக்கு (தானம்/அனுகிரகம்) அளித்தவர்கள். ஓ மருதர்களே! உங்கள் அயராத உதிகளுடன் எங்களிடம் வாருங்கள்—மழைபோல், மின்னலின் விடுதலைபோல்.

Mantra 10

असाम्योजो बिभृथा सुदानवोऽसामि धूतयः शवः । ऋषिद्विषे मरुतः परिमन्यव इषुं न सृजत द्विषम् ॥

ஓ மருதர்களே, சுதானவர்களே! நீங்கள் அளவிட முடியாத ஓஜஸைத் தாங்குகிறீர்கள்; அளவிட முடியாத, எழுச்சியுற்ற (தூத) வீர-வலிமையையும் தாங்குகிறீர்கள். ரிஷியை வெறுக்கும் பகைவனுக்கு எதிராக, ஓ மருதர்களே, கோபத்தில் சுற்றிவந்து, பகைமையின் வலிமையை அம்புபோல் எறிகிறீர்கள்—தரிசனம் (ரிஷி-ப்ரஜ்ஞை) எதிரியைப் பின்னோக்கித் தள்ளுகிறீர்கள்.