Sukta 142

Mantra 1

समिद्धो अग्न आ वह देवाँ अद्य यतस्रुचे । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं सुतसोमाय दाशुषे ॥

சமித்தே, அக்னியே, இன்று தேவர்களை இங்கே கொண்டு வா; யதஸ்ருச்—ஒழுங்கான இயக்கத்தில் செல்கின்ற ஸ்ருச் (ஹவிர் கரண்டி) உடையவனே. சுதசோமத்திற்காக, தாஶுஷ் (தானம் செய்பவன்/யஜமானன்) பொருட்டு, அந்தப் பழம்பெரும் தந்து—யஜ்ஞக் கருமத்தின் மரபை—நீட்டுவாயாக.

Mantra 2

घृतवन्तमुप मासि मधुमन्तं तनूनपात् । यज्ञं विप्रस्य मावतः शशमानस्य दाशुषः ॥

தனூனபாதே, க்ஹ்ருதவந்த—நெய்-செழுமை உடைய—மற்றும் மதுமந்த—இனிய ரசம் நிறைந்த—இந்த ஹவிக்கு அருகே வா. விப்ரனுடைய மாவந்த (செழுமை/வலிமை உடைய) யஜ்ஞத்தை—சசமான (சுயக்கட்டுப்பாட்டில் அமைதியடைந்த) தாஶுஷின்—நீ உறுதிப்படுத்து, உயர்த்து.

Mantra 3

शुचिः पावको अद्भुतो मध्वा यज्ञं मिमिक्षति । नराशंसस्त्रिरा दिवो देवो देवेषु यज्ञियः ॥

சுசி, பாவக, அத்புத—செயலில் வியப்பூட்டுவன்—மதுவால் யஜ்ஞத்தை கலக்கிறான். நராஶம்ஸன், த்ரிரா திவஃ—வானத்திலிருந்து மும்மடங்காக—வரும் தேவன், தேவர்களிடையே யஜ்ஞிய (யஜ்ஞத்திற்குரிய) தேவனாக நிலைபெறுகிறான்.

Mantra 4

ईळितो अग्न आ वहेन्द्रं चित्रमिह प्रियम् । इयं हि त्वा मतिर्ममाच्छा सुजिह्व वच्यते ॥

ஓ அக்னியே, புகழப்பட்டும் விழித்தெழுந்தும் இருப்பவனே, இந்திரனை இங்கு—ஒளிமிக்கவும் பிரியமானவனுமாக—அழைத்து வா. ஏனெனில் என் மதி (சிந்தனை-சக்தி) உன்னை நோக்கி அழைக்கிறது, ஓ சுஜிஹ்வா, வாக் (வாக்கு) முறையாக உச்சரிக்கப்படும்படியாக.

Mantra 5

स्तृणानासो यतस्रुचो बर्हिर्यज्ञे स्वध्वरे । वृञ्जे देवव्यचस्तममिन्द्राय शर्म सप्रथः ॥

நன்கு ஒழுங்குபட்ட ஸ்வத்வர யாகத்தில், நாங்கள் பர்ஹி (யாகாசனம்) விரித்து, ஸ்ருசுகளை (அர்ப்பண கரண்டிகள்) முறையாகக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக் கொண்டு, இந்திரனுக்காக தேவ-வாசஸின் மிக விரிந்த வடிவை—பரந்த சர்ம (அமைதி-பாதுகாப்பு)—அமைக்கிறோம்.

Mantra 6

वि श्रयन्तामृतावृधः प्रयै देवेभ्यो महीः । पावकासः पुरुस्पृहो द्वारो देवीरसश्चतः ॥

ருதத்தால் வலுப்பெற்ற, பாவகமும் புருஸ்ப்ருஹமும் ஆன அந்த மகத்தான தேவீ வாசல்கள்—தேவர்களுக்கான முன்னேற்றப் பாதை உருவாகும்படி—விரிந்து திறக்கட்டும்; அவை பின்னால் பற்றிக் கொள்ளாமல், இறங்கிவரும் சக்திகளுக்குப் பாதையை விடுவிக்கட்டும்.

Mantra 7

आ भन्दमाने उपाके नक्तोषासा सुपेशसा । यह्वी ऋतस्य मातरा सीदतां बर्हिरा सुमत् ॥

அழகிய வடிவமுடைய இரவும் உஷாவும் தங்கள் சந்திப்பிடத்தருகே வந்து, ஒன்றாக ஒளிரட்டும். ருதத்தின் அந்த இரு வல்லமைமிகு தாய்மார்கள்—சுமதி, சுபபாவத்துடன் புனிதப் பர்ஹியில் அமரட்டும்.

Mantra 8

मन्द्रजिह्वा जुगुर्वणी होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमं सिध्रमद्य दिविस्पृशम् ॥

மகிழ்வூட்டும் நாவுடைய, வலிமையான ஸ்தோத்திரம் செய்பவர், தெய்வீக கவி-சக்தியுடைய இரு ஹோதர்கள்—எங்களுக்காக இவ்வியஜ்ஞத்தை யஜிக்கட்டும்; இது இன்று சித்திரம், திவிஸ்ப்ருஷ் (வானைத் தொடுவது).

Mantra 9

शुचिर्देवेष्वर्पिता होत्रा मरुत्सु भारती । इळा सरस्वती मही बर्हिः सीदन्तु यज्ञियाः ॥

தேவர்களிடையே அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தூய ஹோத்ரா—மருத்துகளிடையே பாரதி—மேலும் இளா, மகத்தான சரஸ்வதி ஆகிய யஜ்ஞிய சக்திகள் பர்ஹியில் அமரட்டும்.

Mantra 10

तन्नस्तुरीपमद्भुतं पुरु वारं पुरु त्मना । त्वष्टा पोषाय वि ष्यतु राये नाभा नो अस्मयुः ॥

அந்த அதிசயமான, விரைவாக உதவும் சக்தி எங்களுக்கு பலவகை அடைக்கலமாகட்டும்; தன் இயல்பினாலேயே மிகப் பெருகியதாகட்டும். த்வஷ்டா அதை எங்கள் போஷண-வளர்ச்சிக்காக விரியச் செய்யட்டும்; மேலும் இந்த நிறைவு-நாபியால் எங்களை ரயி—ஆன்மிகச் செல்வம்—உடன் பிணைத்து, எங்களை விட்டு விலகாதிருக்கட்டும்.

Mantra 11

अवसृजन्नुप त्मना देवान्यक्षि वनस्पते । अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरः ॥

ஓ வனஸ்பதே, உன் இயல்பினாலேயே விடுவித்து முன்னே செலுத்தி, தேவர்களுக்கு யஜனம் செய். ஏனெனில் தேவர்களிடையே மேதையுடைய தேவனாகிய அக்னி ஹவ்யங்களைச் சிறப்பாகச் சமைத்து, உயர்ந்த சக்திகளுக்குத் தகுந்ததாக ஆக்குகிறான்.

Mantra 12

पूषण्वते मरुत्वते विश्वदेवाय वायवे । स्वाहा गायत्रवेपसे हव्यमिन्द्राय कर्तन ॥

மேலெழும் அழைப்பில் போஷண்வத் பூஷனை, மருத்வத் மருத்-வலிமையை, விஶ்வதேவர்களை, மேலும் வாயவே—பிராண-வாயுவை—ஹவியாக அர்ப்பணியுங்கள். ‘ஸ்வாஹா’ எனும் புனித முழக்கத்துடன், காயத்ர-வேபஸ்—அதிரும் காயத்ரீத் தூண்டுதல்—மூலம், இந்திரனுக்காக ஹவியை வடிவமைக்குங்கள்.

Mantra 13

स्वाहाकृतान्या गह्युप हव्यानि वीतये । इन्द्रा गहि श्रुधी हवं त्वां हवन्ते अध्वरे ॥

ஸ்வாஹா செய்து ஆயத்தமான ஹவ்யங்களின் அருகே வா; அவற்றை ஏற்று இன்புறு. ஓ இந்திரா, வா; எங்கள் அழைப்பைக் கேள்—அத்வர யாகத்தில் மக்கள் உன்னை அழைக்கின்றனர்.