Sukta 41

Mantra 1

यं रक्षन्ति प्रचेतसो वरुणो मित्रो अर्यमा । नू चित्स दभ्यते जनः ॥

தூரநோக்கிய பிரசேதஸ்களான வருணன், மித்ரன், அர்யமன் யாரைக் காக்கிறார்களோ—அவன் இன்றும் தோற்கடிக்கப்படான்; ṛta (தெய்வ ஒழுங்கு) மற்றும் ஒற்றுமையின் ஒளியால் காக்கப்பட்டவன் வீழ்த்தப்படமாட்டான்.

Mantra 2

यं बाहुतेव पिप्रति पान्ति मर्त्यं रिषः । अरिष्टः सर्व एधते ॥

அவர்கள் வலிய கரங்களால் போல் யாரை வளர்த்து, காயம்-தீங்கில் இருந்து காக்கிறார்களோ—அவன் ariṣṭa (அழியாத, காயமற்ற) நிலையில் எல்லாவித நிறைவிலும் வளர்கிறான்.

Mantra 3

वि दुर्गा वि द्विषः पुरो घ्नन्ति राजान एषाम् । नयन्ति दुरिता तिरः ॥

அவர்கள் கடினமான வழிகளை விரிவாக்குகின்றனர்; நமக்கு முன் பகைவரின் கோட்டைகள்/தடைகளை நசுக்குகின்றனர்; இவ்வரசர்கள் நம் durita (துன்ப-தீமை) யை கடத்தி அப்பால் கொண்டு செல்கின்றனர்.

Mantra 4

सुगः पन्था अनृक्षर आदित्यास ऋतं यते । नात्रावखादो अस्ति वः ॥

ஆதித்யர்களே! ‘ருத’ (சத்திய-தர்மம்) வழியே செல்பவனுக்கு பாதை நன்று; அது முறிவதில்லை. இங்கே உங்களுக்குப் பள்ளமும் இல்லை, வீழ்ச்சியும் இல்லை.

Mantra 5

यं यज्ञं नयथा नर आदित्या ऋजुना पथा । प्र वः स धीतये नशत् ॥

நர-ஆதித்யர்களே! நீங்கள் நேரிய பாதையில் நடத்திச் செலுத்தும் அந்த யாகம்—எங்கள் ‘தீ’ (உந்தப்பட்ட அறிவு) விழிப்பிற்காக உங்களிடம் முன்னே வருக.

Mantra 6

स रत्नं मर्त्यो वसु विश्वं तोकमुत त्मना । अच्छा गच्छत्यस्तृतः ॥

அந்த மானவன் தன் சொந்த ஆத்மவலத்தின் நேரிய ஆற்றலால் ரத்னத்தை—அனைத்து ‘வஸு’களையும், மேலும் தன் சந்ததி-வளர்ச்சியையும்—அடைகிறான்; அவன் அதற்கே நேராகச் செல்கிறான், திருப்பப்படுவதில்லை.

Mantra 7

कथा राधाम सखायः स्तोमं मित्रस्यार्यम्णः । महि प्सरो वरुणस्य ॥

ஓ சఖர்களே! மித்ரன், அர்யமன் இவர்களுக்கான ஸ்தோத்திரத்தை நாம் எவ்வாறு முறையாக அமைப்போம்? வருணனின் அந்த மாபெரும் ஊக்க-ப்ரேரணையை எவ்வாறு உரைப்போம்?

Mantra 8

मा वो घ्नन्तं मा शपन्तं प्रति वोचे देवयन्तम् । सुम्नैरिद्व आ विवासे ॥

உங்களை நோக்கி கொல்லும் சொற்களால் நான் பதில் சொல்லாதிருக்க; சபிக்கும் சொற்களாலும் அல்ல. தேவனை நாடுபவனாக, உங்கள் ‘ஸும்ன’—அருள், நன்மை, இசைவு—இவற்றோடு மட்டுமே நான் உங்களை அணுகுவேன்.

Mantra 9

चतुरश्चिद्ददमानाद्बिभीयादा निधातोः । न दुरुक्ताय स्पृहयेत् ॥

மிகுதியாக அளிப்பவனிடமிருந்தும், மறைவாக தீங்கை நிறுவுபவனைப் பற்றி அஞ்ச வேண்டும்; மேலும் ‘துர்வாக்’—கடுமையான, அசுபமான சொல்—அதை நாடக் கூடாது.