Sukta 104

Mantra 1

योनिष्ट इन्द्र निषदे अकारि तमा नि षीद स्वानो नार्वा । विमुच्या वयोऽवसायाश्वान्दोषा वस्तोर्वहीयसः प्रपित्वे ॥

இந்திரா! உன் அமர்விற்காக ஓய்வின் ‘யோனி’—ஆதார இடம்—உருவாக்கப்பட்டுள்ளது; நீ அங்கே வந்து அமர்வாயாக—குதிரை கனைப்பதுபோல். பிராண-சக்திகளைத் தங்கள் சுதந்திரச் செலவுக்காக விடுவித்து, மாலைச் சந்தியிலும் விடியற்கால உஷஸிலும் ஓய்விற்காக குதிரைகளை அவிழ்த்து விடு—இருப்பின் நெருக்கமான அணுக்கத்தில்.

Mantra 2

ओ त्ये नर इन्द्रमूतये गुर्नू चित्तान्त्सद्यो अध्वनो जगम्यात् । देवासो मन्युं दासस्य श्चम्नन्ते न आ वक्षन्त्सुविताय वर्णम् ॥

அந்த வீரர்கள் உதவிக்காக இந்திரனை அழைத்தனர்; இப்பொழுதும் அவர் பாதையிலிருந்து நேராக, உடனே அவர்களிடம் வருவாராக. தேவர்கள் தாசனின் கோபத்தை நசுக்கி, நமக்கு ‘சுவித’—நல்வழிப் பயணம்—அடைய ஒளிமிகு வர்ணத்தை, அதாவது ருதத்திற்கேற்ற இயக்கத்தின் திறந்த பாதையை அளிப்பாராக.

Mantra 3

अव त्मना भरते केतवेदा अव त्मना भरते फेनमुदन् । क्षीरेण स्नातः कुयवस्य योषे हते ते स्यातां प्रवणे शिफायाः ॥

கேதவேதா தன் இயல்பினாலேயே கீழ்நோக்கி செல்கிறது; நீர்மேல் எழும் நுரையும் தன் இயல்பினாலேயே கீழிறங்குகிறது. பாலில் நீராடியவளே, குயவனின் மனைவியே, அந்த இருவரும் தாக்கப்பட்டு ஷிபாவின் சரிவில் விழுந்து கிடப்பாராக—பொய்யான பிரகாசம் தன் இறக்கத்திலேயே அழியட்டும்.

Mantra 4

युयोप नाभिरुपरस्यायोः प्र पूर्वाभिस्तिरते राष्टि शूरः । अञ्जसी कुलिशी वीरपत्नी पयो हिन्वाना उदभिर्भरन्ते ॥

மேலுள்ள உலோக-அமைப்பின் நாபி இயக்கமடைந்தது; வீரன் பழம்பெரும் வலிமைகளால் தண்டை (ராஷ்டி) முன்னே நீட்டுகிறான். நேரானது வஜ்ராயுதம், வீரனின் வலிமைமிகு துணைவி; நிறைவின் பாலைத் தூண்டி, அவர்கள் அதை நீர்களோடு கொண்டு வருகின்றனர்—இருப்பின் ஓடைகளால் சுமக்கப்படும் ஊட்டம்.

Mantra 5

प्रति यत्स्या नीथादर्शि दस्योरोको नाच्छा सदनं जानती गात् । अध स्मा नो मघवञ्चर्कृतादिन्मा नो मघेव निष्षपी परा दाः ॥

வழிகாட்டும் நெறி திரும்பியதாகத் தோன்றும் போது, தஸ்யுவின் குடியிருப்பை அணுகாமலிருக்கும் போது, அப்போது, ஓ தானவான் இந்திரா, வஞ்சகர்களின் ஆரவாரத்திலிருந்து எங்களை காப்பாற்று; கொடுத்து மீண்டும் பறித்துக்கொள்ளும் ஒருவனைப் போல எங்களைத் தள்ளிவிடாதே—எங்கள் நியாயமான பங்கினை விட்டுவிடாதே।

Mantra 6

स त्वं न इन्द्र सूर्ये सो अप्स्वनागास्त्व आ भज जीवशंसे । मान्तरां भुजमा रीरिषो नः श्रद्धितं ते महत इन्द्रियाय ॥

ஓ இந்திரா, சூரியனில் எங்களுக்காக நீயே அதுவாக இரு; நீர்களிலும் எங்களுக்காக நீயே அதுவாக இரு—வாழ்வின் நம்பிக்கைக்காக உன் குற்றமற்ற காவலை எங்களுடன் பகிர். நடுவண் பற்றுதலில் எங்களை காயப்படுத்தாதே; ஓ இந்திரா, உன் மகத்தான இந்திரிய-வல்லமையில் நாங்கள் நம்பிக்கை வைத்துள்ளோம்।

Mantra 7

अधा मन्ये श्रत्ते अस्मा अधायि वृषा चोदस्व महते धनाय । मा नो अकृते पुरुहूत योनाविन्द्र क्षुध्यद्भ्यो वय आसुतिं दाः ॥

அப்போது நான் உணர்கிறேன்—அவனுக்காக உன்னில் நம்பிக்கை நிறுவப்பட்டுள்ளது; ஓ வृषபா, எங்களை மகத்தான செல்வத்திற்குத் தூண்டு. ஓ புருஹூதா, உருவாக்கப்படாத யோனியில் எங்களை விட்டுவிடாதே; ஓ இந்திரா, பசியுற்ற சக்திகளுக்கு ‘வய’ (உயிர்வலி) மற்றும் ‘சுத’ (சோம-அழுத்தல்) அளி—யாக அர்ப்பணத்தின் ஊட்டம்।

Mantra 8

मा नो वधीरिन्द्र मा परा दा मा नः प्रिया भोजनानि प्र मोषीः । आण्डा मा नो मघवञ्छक्र निर्भेन्मा नः पात्रा भेत्सहजानुषाणि ॥

இந்திரனே, எங்களை அடிக்காதே; எங்களைத் தள்ளிவிடாதே; எங்களுக்கு அன்பான போஷண-உணவுகளைப் பறிக்காதே. தானவனே சக்ரனே, எங்கள் அண்டங்கள்—உருவாகும் விதைகள்—சிதறவிடாதே; எங்களோடு பிறந்த ஆதாரமான பாத்திரங்களை (சஹஜானுஷ) உடைக்காதே.

Mantra 9

अर्वाङेहि सोमकामं त्वाहुरयं सुतस्तस्य पिबा मदाय । उरुव्यचा जठर आ वृषस्व पितेव नः शृणुहि हूयमानः ॥

சோமகாமனே, இங்கே வா—உன்னை அழைக்கிறார்கள்; இந்தச் சோமம் பிழிந்தது, மது (ஆனந்த-உன்மத்தம்) பெற இதைப் பருகு. உருவ்யசா (விரிந்த-வியாபகனே), வயிற்றில் வலிமை பெறுவாயாக; தந்தை போல, அழைக்கப்படும் எங்களைச் செவி கொடு—எங்கள் கூவலுக்கு மறுமொழி தா.