Sukta 46

Mantra 1

एषो उषा अपूर्व्या व्युच्छति प्रिया दिवः । स्तुषे वामश्विना बृहत् ॥

இது உஷா—பழமையிலேயே புதுமை உடையவள்—விரிந்து உதயமாகிறாள், திவத்தின் பிரியமானவள். அஶ்வின்களே, உங்களுக்காக நான் மாபெரும் ஸ்துதியை உரைக்கிறேன்.

Mantra 2

या दस्रा सिन्धुमातरा मनोतरा रयीणाम् । धिया देवा वसुविदा ॥

ஹே தஸ்ரர்களே, சிந்து-மாதரர்களே, மனத்திற்கு மிக இன்பமளிப்பவர்களும் ரயிகளை அளிப்பவர்களும்; ஹே தேவர்களே, ‘வசுவிதா’ எனும் தியாவால் எங்களுக்குச் சத்திய வசுக்களைத் தேடிக் கொணருங்கள்.

Mantra 3

वच्यन्ते वां ककुहासो जूर्णायामधि विष्टपि । यद्वां रथो विभिष्पतात् ॥

ஓ அஶ்வினௌ! விண்ணின் விரிந்த ஆசனத்தின் மேல் உங்கள் உயர்சிகர வல்லமைகள் புகழ்ந்து சொல்லப்படுகின்றன; பல ஒளிக்கதிர்களுடன் உங்கள் ரதம் வேகமாய் பாய்ந்து செல்லும் போது. உங்கள் அந்த விரைவு இயக்கம் எங்கள் செயல்வெளியில் இறங்கி, பாதையை ஒளிமயமாக்கட்டும்.

Mantra 4

हविषा जारो अपां पिपर्ति पपुरिर्नरा । पिता कुटस्य चर्षणिः ॥

ஹவிஷால் ‘அபாம்’ எனும் நீர்வல்லமைகளின் ஜாரன்—நீரின் அன்புப் பிரேரகன்—அவற்றை நிரப்புகின்றான்; ஓ நரா, ஓ வீர இருவரே! வலிமையுடன் பருகுபவன், ‘குட’ (மறைந்த அறை) என்பதின் தந்தை, மனிதரின் பயணங்களைத் தாங்குகின்றான். அந்த வல்லமை எங்களுள் உயிரோட்டங்களைப் பெருக்கி, மறைந்ததைத் திறக்கட்டும்.

Mantra 5

आदारो वां मतीनां नासत्या मतवचसा । पातं सोमस्य धृष्णुया ॥

ஓ நாஸத்யௌ! உண்மையாக்கப்பட்ட வாக்கினால் நீங்கள் எங்கள் மதி (சிந்தனை-வல்லமை)க்கு உறுதியான ஆதாரம். உங்கள் த்ருஷ்ணு (துணிவான) வல்லமையால் சோமத்தை அருந்துங்கள்—எங்கள் மனம் நிலைத்து, தன் பார்வையின் ருத (ருதம்) ஒழுங்கில் செயல்படும்படியாக.

Mantra 6

या नः पीपरदश्विना ज्योतिष्मती तमस्तिरः । तामस्मे रासाथामिषम् ॥

அஸ்வினர்களே! எங்களை முன்னே செலுத்தி, ஒளிமயமாக இருந்து இருளைத் தாண்டச் செய்பவளான அந்தப் போஷகமான ‘இஷ்’ (இஷம்) எங்களுக்கு இங்கே அருளுங்கள்.

Mantra 7

आ नो नावा मतीनां यातं पाराय गन्तवे । युञ्जाथामश्विना रथम् ॥

எங்களிடம் வாருங்கள்—எங்கள் ‘மதி’ (சிந்தனை-சக்திகள்) யின் படகாக—அப்பால் கரையை அடையப் பார்கடக்க. அஸ்வினர்களே, உங்கள் ரதத்தை யோஜியுங்கள்.

Mantra 8

अरित्रं वां दिवस्पृथु तीर्थे सिन्धूनां रथः । धिया युयुज्र इन्दवः ॥

உங்கள் துடுப்பு (அரித்ரம்) வானத்தைப் போல விரிந்தது; நதிகளின் தீர்த்தத்தில் உங்கள் ரதம் (நின்றுள்ளது). ‘தியா’ (ஒளிபெற்ற புத்தி) யால் ‘இந்தவः’ (சோமத் துளிகள்) யோஜிக்கப்பட்டுள்ளன.

Mantra 9

दिवस्कण्वास इन्दवो वसु सिन्धूनां पदे । स्वं वव्रिं कुह धित्सथः ॥

வானத்தின் சோமத் துளிகளே! கṇ்வர்களின் வசு-நிதியே! நதிகளின் பதத்தில் (இடத்தில்)—உங்கள் சொந்த மறைந்த ‘வவ்ரி’ (மூடல்/குகை) எங்கே நிறுவ விரும்புகிறீர்கள்? அதை எங்களுள் வெளிப்படுத்துங்கள்; மறைந்த ஒளி எங்களுடையதாக ஆகட்டும்.

Mantra 10

अभूदु भा उ अंशवे हिरण्यं प्रति सूर्यः । व्यख्यज्जिह्वयासितः ॥

அப்போது அம்śு (கதிர்) க்காக பொன்னிற ஒளி தோன்றுகிறது; அதனை நோக்கி சூரியன் வெளிப்படையாகிறது. ஜிஹ்வை-வடிவ அக்னி (விவேக-சக்தி) யால் இருள் தெளிவாக அறியப்பட்டு அகற்றப்படுகிறது.

Mantra 11

अभूदु पारमेतवे पन्था ऋतस्य साधुया । अदर्शि वि स्रुतिर्दिवः ॥

அப்போது அப்பால் கடப்பதற்கான பாதை உருவாகிறது—Ṛta-வின் நல்வழி, சீரான நடைபாதை; மேலும் திவः-இன் ‘விஸ்ருதி’ (பாயும் ஓடை/பாதை) தெளிவாகக் காணப்படுகிறது—மேலே ஏறுவதற்காகத் திறக்கப்பட்ட ஒரு வழித்தடம்.

Mantra 12

तत्तदिदश्विनोरवो जरिता प्रति भूषति । मदे सोमस्य पिप्रतोः ॥

அதே அந்த அஶ்வினர்களின் அருளுதவியையே பாடகர் தன் பதில்பாடல்-ஸ்துதியால் நாடி அலங்கரிக்கிறான்; ஸோம மத்தியில் அவர்கள் இருவரும் நிறைவை வளர்க்கும் நிறைவேற்றுவோர்.

Mantra 13

वावसाना विवस्वति सोमस्य पीत्या गिरा । मनुष्वच्छम्भू आ गतम् ॥

ஒளிமிகு விவஸ்வத்தில் பிரகாசித்து, ஸோமபானமும் உறுதிப்படுத்தும் வாக்கு (கிரா) யும் கொண்டு—மனித வழியில் எங்களிடம் வாருங்கள்; ஹே ஶம்பூ, ஆனந்தமும் நலமும் அளிக்கும் சக்திகளான நீங்கள் இருவரும்.

Mantra 14

युवोरुषा अनु श्रियं परिज्मनोरुपाचरत् । ऋता वनथो अक्तुभिः ॥

உங்கள் ஸ்ரீயைத் தொடர்ந்து, சுற்றிச் செல்லும் அந்த இருவரின் அருகே உஷா (விடியல்) நெருங்கி வருகிறது; இரவுகளின் வழியாக நீங்கள் ருத (சத்திய-ஒழுங்கு) ஐ வென்று திறக்கிறீர்கள்—இருள் வழித்தடங்களிலும் ருதத்தை நிலைநிறுத்தி.

Mantra 15

उभा पिबतमश्विनोभा नः शर्म यच्छतम् । अविद्रियाभिरूतिभिः ॥

அச்வினரே, நீங்கள் இருவரும் பருகுங்கள்—இருவரும்; மேலும் எங்களுக்கு—இருபுறமும்—அடைக்கல-அமைதியை அளியுங்கள், உங்கள் அவித்ரியா (தடையற்ற, இடையறாத) ஊதிகளால்.