Sukta 50

Mantra 1

उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥

மேலே அவர்கள் அந்த தேவன்—ஜாதவேதஸ்—ஐ உயர்த்திச் செல்கின்றனர்; கேதவः (ஒளிமிக்க சக்திகள்/கதிர்கள்) சூரியனை அனைவரும் காணுமாறு முன்னே எடுத்துச் செல்கின்றன.

Mantra 2

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे ॥

இரவுகளுடன் நட்சத்திரங்கள் விலகிச் செல்லும் போல, அந்தத் தமஸ்-கள்வர்கள் (இருளின் கொள்ளையர்கள்) ஓடிப்போகின்றனர்—உலகின் கண், அனைத்தையும் காணும் சூரியன் முன்னிலையில்.

Mantra 3

अदृश्रमस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥

அவனுடைய கேதுக்கள் (ஒளிக் குறிகள்) வெளிப்பட்டன; அவனுடைய ரஷ்மிகள் மக்களைத் தொடர்ந்து விரிந்து செல்கின்றன, அக்கினிகள் போல ஜ்வலித்து ஒளிர்கின்றன.

Mantra 4

तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचनम् ॥

ஓ சூர்யா, நீ எல்லோராலும் காணப்படும் தரணி (கடத்துபவன்); நீ ஜ்யோதி-க்ருத், ஒளியை உருவாக்குபவன். நீ முழு ரோசனம் (ஒளிரும் உலகம்) அனைத்தையும் ஒளியூட்டுகிறாய்.

Mantra 5

प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥

தேவர்களின் விஶः (சபைகள்) நோக்கியும், மனிதர்கள் நோக்கியும் நீ உதயமாகிறாய்; அனைத்துலகத்தின்பால் ‘ப்ரத்யங்’ ஆகி, நீ ‘ஸ்வர்’ (உயர்ந்த ஒளி) பார்வைக்குப் புலப்படச் செய்கிறாய்.

Mantra 6

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥

நீ பாவகமான, தூய பார்வையால் அசையும் மக்களைக் தொடர்ந்து நோக்குகிறாய்; அதே பார்வையால், வருணா, நீ காண்கிறாய்—மறைப்புகளின் அப்பாலும் அனைத்தும் உன் கண்களுக்கு வெளிப்படும்.

Mantra 7

वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य ॥

நீ வானத்திலும் ரஜஸ் (அந்தரிக்ஷம்) எனும் நடுவுலகிலும் விரிந்து செல்கிறாய்; இரவுகளோடு நாட்களை அளந்து நிர்ணயிக்கிறாய்; சூர்யா, பிறப்புகளை நோக்கி—அறிவின் விழிப்பை எழுப்புகிறாய்.

Mantra 8

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षण ॥

ஏழு ஹரித (ஒளிமிகு குதிரைகள்) உன்னை ரதத்தில் ஏற்றிச் செல்கின்றன, தேவ சூர்யா—ஜ்வாலைக் கேசமுடையவனே, அனைத்தையும் அறியும் பார்வையுடையவனே; அவை ஒளியூட்டுவோனை எங்கள் பார்வைக்குள் கொண்டு வருகின்றன.

Mantra 9

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥

சூரியன் ஏழு தூய்மையாக்கும் சக்திகளை—தேரின் நுண்ணிய சந்ததிபோல்—யோகித்தான். அவைதாம் தாமே யோகப்பட்ட (ஸ்வயு॑க்த) ஆற்றல்களாய் அவன் பயணிக்கின்றான்.

Mantra 10

उद्वयं तमसस्परि ज्योतिष्पश्यन्त उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम् ॥

இருளைத் தாண்டி நாம் மேலெழுந்தோம்; உயர்ந்த ஒளியை நோக்கினோம். தேவனிடமும், தேவருலகத்திலும், சூரியனிடமும் நாம் வந்தடைந்தோம்—உத்தமமான, பரம ஜோதியை நோக்கி.

Mantra 11

उद्यन्नद्य मित्रमह आरोहन्नुत्तरां दिवम् । हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय ॥

இன்று உதயமாய், வல்லமைமிகு மித்ரனே, நீ உயர்ந்த திவத்தை நோக்கி ஏறுகின்றாய். சூரியனே, என் இதய நோயையும் ஹரிமாணம் (மஞ்சள் நிழல்/மஞ்சள்மை) என்பதையும் அழித்தருள்வாய்.

Mantra 12

शुकेषु मे हरिमाणं रोपणाकासु दध्मसि । अथो हारिद्रवेषु मे हरिमाणं नि दध्मसि ॥

ஹரி (இந்திரா), என் ஹரிமாணம் (மஞ்சள் நோய்/மஞ்சள் களங்கம்) என்பதை ஒளிமிகு ‘சுக’ப் பறவைகளில் நீ நிறுவுகிறாய்; மருத்துவ மூலிகை-செடிகளிலும் அதை நீ வைக்கிறாய். மீண்டும் மஞ்சள் நிறமுடைய உயிர்களிலும் என் ஹரிமாணத்தை நீ கீழே வைத்து விடுகிறாய்—இவ்வாறு இந்தக் குறை உடல்-கரணத்திலிருந்து அகன்று போகட்டும்.

Mantra 13

उदगादयमादित्यो विश्वेन सहसा सह । द्विषन्तं मह्यं रन्धयन्मो अहं द्विषते रधम् ॥

இந்த ஆதித்யன் தன் முழு வலிமையோடு எழுந்தான். என்மேல் பகை கொள்பவனின் பகைச் சக்தியை அவன் எனக்காக அடக்குவானாக; பகைவனின் வசத்திற்குள் நான் ஒப்படைக்கப்படாதிருப்பேனாக.