Sukta 10

Mantra 1

गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्चन्त्यर्कमर्किणः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे ॥

காயத்ரீப் பாடகர்கள் உம்மைப் பாடுகின்றனர்; ருக்-மந்திரங்களின் ரிஷிகள் உமது அர்கம்—ஒளிமிகு ஸ்தோத்திரத்தை—அர்ச்சிக்கின்றனர். ஹே சதக்ரது! பிராஹ்மணர்கள் உம்மை, மூங்கில் தண்டை நிமிர்த்துவது போல, உயர்த்துகின்றனர்.

Mantra 2

यत्सानोः सानुमारुहद्भूर्यस्पष्ट कर्त्वम् । तदिन्द्रो अर्थं चेतति यूथेन वृष्णिरेजति ॥

சிகரத்திலிருந்து சிகரத்திற்கு (சாதகன்) ஏறும்போது, பல செயல் தெளிவாகவும் ஒழுங்காகவும் அமைக்கப்பட வேண்டும். அந்த இலக்கை இந்திரன் உணர்கிறான்; காளை-வலிமை கூட்டத்துடன் முன்னே செல்கிறது.

Mantra 3

युक्ष्वा हि केशिना हरी वृषणा कक्ष्यप्रा । अथा न इन्द्र सोमपा गिरामुपश्रुतिं चर ॥

அலைமயமான மயிருடன் உள்ள அந்த இரு ஹரிகளை—கச்சையை நிரப்பும் வृषப-வலிமையுடையவர்களை—யோகப்படுத்து. பின்னர், ஹே சோமப இந்திரா! எங்கள் கிராவிற்கு அருகே வா; அதன் அந்தர்ச்ருதியை கேள்.

Mantra 4

एहि स्तोमाँ अभि स्वराभि गृणीह्या रुव । ब्रह्म च नो वसो सचेन्द्र यज्ञं च वर्धय ॥

வா; எங்கள் ஸ்தோமங்களுக்கு உன் ஒளிமிகு உச்சரிப்பால் பதிலளி—பாடு, உரக்க முழங்கு. ஹே இந்திரா, எங்கள் வசு (செல்வம்/நலன்) உடன் இணைந்தவனே, எங்களுக்குப் பிரஹ்ம (ஊக்கமூட்டும் வாக்கு) மற்றும் யஜ்ஞம் (உள் அர்ப்பணம்) வளரச் செய்.

Mantra 5

उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिष्षिधे । शक्रो यथा सुतेषु णो रारणत्सख्येषु च ॥

இந்திரனுக்கான உக்தம்—புகழ்ந்து அறிவிக்கத் தக்கது—பலவற்றை நிறைவேற்றும் சக்திக்குப் பலம் பெருக்கும் ஒன்று. வல்லவன் ஷக்ரன் எங்கள் ஸுதேஷு (சிந்திய சோமங்களில்) மகிழ்ந்து, எங்கள் ஸக்யேஷு (நட்புறவுச் செயல்களில்) கூட மகிழ்வானாக.

Mantra 6

तमित्सखित्व ईमहे तं राये तं सुवीर्ये । स शक्र उत नः शकदिन्द्रो वसु दयमानः ॥

அவனையே, நண்பா, நட்பின் ஆனந்தத்தில் நாம் நாடுகிறோம்—அவனையே ராயி (ஆத்ம நிறைவு)க்காக, அவனையே ஸு-வீர்ய (வீரவலிமை நிறைவு)க்காக. அந்த வல்லவன் இந்திரன் எங்களுக்குத் துணையாய் வல்லவனாகட்டும்; தயமானன் (அருள்தருவன்) ஆகி வசு (ஒளிமிகு பொருள்/செல்வம்) எமக்கு அளிக்கட்டும்.

Mantra 7

सुविवृतं सुनिरजमिन्द्र त्वादातमिद्यशः । गवामप व्रजं वृधि कृणुष्व राधो अद्रिवः ॥

அத்ரிவஃ இந்திரா! உன்னால் அளிக்கப்படும் யசஸ் ‘ஸுவிவ்ருதம்’—நன்கு திறந்தது—மற்றும் ‘ஸுநிரஜம்’—உறுதியாக முன்னே செலுத்தும் உந்துசக்தி. ‘கவாம்’ (பசுக்கள்/ஒளிக்கதிர்கள்) உடைய ‘வ்ரஜம்’ (தொழுவம்/அடைவு) எங்களுக்காக வளர்த்து; அதைத் திறந்து விடு—‘ராதஸ்’ (பெருங்கொடை/செழிப்பு) வெளிப்படச் செய்.

Mantra 8

नहि त्वा रोदसी उभे ऋघायमाणमिन्वतः । जेषः स्वर्वतीरपः सं गा अस्मभ्यं धूनुहि ॥

நீ கடும் வேகத்துடன் முன்னே பாயும் போது, இரு ‘ரோதஸீ’ (வானும் பூமியும்) கூட உன்னைத் தடுக்க இயலாது. ஜேஷஃ (வெற்றியாளா)! ‘ஸ்வர்வதீஃ அபஃ’ (ஸ்வர்-ஒளியைத் தாங்கும் நீர்தாரைகள்) மற்றும் ‘காஃ’ (பசுக்கள்/ஒளிக்கதிர்கள்)—இவற்றை எங்களுக்காக ஒன்றாகக் குலுக்கி இறக்கிவிடு.

Mantra 9

आश्रुत्कर्ण श्रुधी हवं नू चिद्दधिष्व मे गिरः । इन्द्र स्तोममिमं मम कृष्वा युजश्चिदन्तरम् ॥

ஆஶ்ருத்கர்ண இந்திரா! எங்கள் அழைப்பைக் கேள்; இப்போதே என் ‘கிரஃ’ (ஊக்கமூட்டிய வாக்குகள்) உன் உள்ளத்தில் தாங்கிக் கொள். என் இந்த ‘ஸ்தோமம்’ யுஜஃ (இணைக்கப்பட்ட சக்திகள்) உடைய ‘அந்தரம்’—அந்தரங்கமான உள் வெளி—வரை புகும் நெருங்கிய யோகமாக ஆகச் செய்.

Mantra 10

विद्मा हि त्वा वृषन्तमं वाजेषु हवनश्रुतम् । वृषन्तमस्य हूमह ऊतिं सहस्रसातमाम् ॥

நாங்கள் உம்மை அறிவோம்—இந்திரா—மிகவும் வृषந்தமன் (காளைபோல் வல்லவன்), வாஜங்களில் (வெற்றி/வலச் செல்வங்களில்) ஹவன-ஶ்ருத், அழைப்பைக் கேட்பவன். ஆகவே அந்தப் பரம-வृषந்தனின் ஊதி (உதவி/பாதுகாப்பு) யை நாம் வேண்டுகிறோம்—அவன் ‘ஸஹஸ்ர-ஸாதமா’, ஆயிரமடங்கு வெற்றியளிக்கும் மகா-அடைக்கலம்.

Mantra 11

आ तू न इन्द्र कौशिक मन्दसानः सुतं पिब । नव्यमायुः प्र सू तिर कृधी सहस्रसामृषिम् ॥

கௌஶிக-இந்திரா, எங்களிடம் வா; உள்ளம் மகிழ்ந்து சுத (பிழிந்த) சோமத்தை அருந்து. எங்களுக்கு புதிய ஆயுஃ-விரிவை உருவாக்கு; அதை நல்வழிப் ‘பார்ப்பு’ (கடத்தல்) இல் முன்னே செலுத்து; எங்கள் ரிஷியை ஸஹஸ்ர-ஸாமன்—ஆயிரம் ஸ்துதிகளின் பாடகர்—ஆகச் செய்.

Mantra 12

परि त्वा गिर्वणो गिर इमा भवन्तु विश्वतः । वृद्धायुमनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥

ஸ்தோத்திரத்தை விரும்பும் (கிர்வண) இந்திரா, இவ்வார்த்தைகள் (கிரः) எல்லாத் திசைகளிலும் உம்மைச் சூழட்டும். உமது விரிந்த ஆயுஃ-ப்ராணத்தைத் தொடர்ந்து எங்கள் வளர்ச்சிகள் ஜுஷ்ட (ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட, பிரியமான) ஆகட்டும்; ஜுஷ்டயः—உகந்த அனுபவங்களும் இசைவுகளும்—எங்களுக்கு இணங்கட்டும்.