Sukta 71

Mantra 1

उप प्र जिन्वन्नुशतीरुशन्तं पतिं न नित्यं जनयः सनीळाः । स्वसारः श्यावीमरुषीमजुष्रञ्चित्रमुच्छन्तीमुषसं न गावः ॥

அவர்கள் விருப்பத்தால் விரும்பத்தக்கவனைத் தூண்டி முன்னே செல்கிறார்கள்; பெண்கள் எப்போதும் இருப்பவனான ஆண்டவனை எழுப்புவது போல. ஒரே இல்லத்தின் சகோதரிகள் ஷ்யாவீயிலும் அருஷீயிலும் மகிழ்கின்றனர்; பசுக்கள் போல, எழும் பல்வண்ண உஷஸைத் தொடர்ந்து செல்கின்றனர்.

Mantra 2

वीळु चिद्दृळ्हा पितरो न उक्थैरद्रिं रुजन्नङ्गिरसो रवेण । चक्रुर्दिवो बृहतो गातुमस्मे अहः स्वर्विविदुः केतुमुस्राः ॥

உறுதியாக மூடப்பட்டிருந்ததையும் நம் பிதர்கள் உக்தங்களால் உடைத்து திறந்தனர்; அங்கிரஸர்கள் முழக்கத்தால் பாறையைப் பிளந்தனர். அவர்கள் நமக்காகப் பெரும் திவத்தில் ஒரு பாதையை அமைத்தனர்; அவர்கள் அஹः (பகல்) மற்றும் சூரியனின் ஒளிமிகு கேதுவை கண்டடைந்தனர், மேலும் பிரகாசமான கதிர்களை.

Mantra 3

दधन्नृतं धनयन्नस्य धीतिमादिदर्यो दिधिष्वो विभृत्राः । अतृष्यन्तीरपसो यन्त्यच्छा देवाञ्जन्म प्रयसा वर्धयन्तीः ॥

ருதம் (சத்திய-ஒழுங்கு) நிலைநிறுத்தி, அவனுடைய தீதி (உள்ளுணர்வு/சிந்தனை) வளர்த்துக் கொண்டு, அந்த ஆர்யன் (உயர்ந்தவன்) — நிலைநாட்ட விரும்பி — பல ஆதாரங்களைத் தாங்குகிறான். தளராத, திருப்தியறியாத செயல்கள் நேராக தேவர்களை நோக்கிச் செல்கின்றன; யஜ்ஞ-உந்துதல் (ப்ரயஸா) மூலம் தெய்வீக சக்திகளின் பிறப்பை வளர்த்து/போஷிக்கின்றன.

Mantra 4

मथीद्यदीं विभृतो मातरिश्वा गृहेगृहे श्येतो जेन्यो भूत् । आदीं राज्ञे न सहीयसे सचा सन्ना दूत्यं भृगवाणो विवाय ॥

மாதரிச்வன் அவனைத் தாங்கி, மத்தனம் செய்து வெளிப்படுத்தியபோது, ஒளிரும் வெண்மை உடைய, வெற்றியாளன் (ஜேன்ய) ஆகிய அந்த அக்னி வீடு வீடாகப் பிறந்தான். பின்னர், வலிமை மிகுந்த அரசனிடம் போல், ப்ருகுவினர் (ப்ருகவாண) அவனுடன் இணைந்து இருந்து, தூதுப்பணி (தூத்ய) செய்ய அவனை கொண்டு வந்தனர்/நியமித்தனர்.

Mantra 5

महे यत्पित्र ईं रसं दिवे करव त्सरत्पृशन्यश्चिकित्वान् । सृजदस्ता धृषता दिद्युमस्मै स्वायां देवो दुहितरि त्विषिं धात् ॥

சிகித்வான் (ஞானி) மகாபிதாவிற்கும் திவ் (வானம்/சுவர்க்கம்) க்கும் ரசம்—உள்ளார்ந்த சாரம்—உருவாக்கியபோது, அறிந்த ப்ருஷண்ய முன்னேறினான். அவன் வில்லாளனாய், துணிவுடன் அவனுக்காக மின்னும் ஒளியை விடுத்தான்; மேலும் தேவன் தன் துஹிதா (மகள்) யில்—அவளுக்குரிய தாமத்தில்—த்விஷி (ஒளிச்செழிப்பு) யை நிறுவினான்.

Mantra 6

स्व आ यस्तुभ्यं दम आ विभाति नमो वा दाशादुशतो अनु द्यून् । वर्धो अग्ने वयो अस्य द्विबर्हा यासद्राया सरथं यं जुनासि ॥

தன் இல்லத்திலேயே உனக்காக ஒளிர்வவன்—வணக்கம் அல்லது தானம் செலுத்துவான்—நாள் தோறும் வேட்கையின் ஜ்வாலையுடன் முன்னே செல்கிறான். ஓ அக்னியே, உன் இரட்டை ஆதரவால் அவனுடைய உயிர்வளம்/வயஸ் பெருகச் செய்; இருப்பின் செல்வம் (ராயா) கொண்டு, நீ இணைத்து உந்தும் அந்த ரதப் பாதையை அவன் அடையட்டும்.

Mantra 7

अग्निं विश्वा अभि पृक्षः सचन्ते समुद्रं न स्रवतः सप्त यह्वीः । न जामिभिर्वि चिकिते वयो नो विदा देवेषु प्रमतिं चिकित्वान् ॥

எல்லாப் போஷணங்களும் அக்னியை நோக்கி அழுத்தி அணைகின்றன; ஏழு வல்லமைமிகு நதிகள் கடலை நோக்கி ஓடுவது போல. பழக்கப்பட்ட உறவுப் பிணைப்புகள் (ஜாமி) கொண்டு மட்டும் அவன் நம் உயிர்வலிமையை அறியான்; அறிவுடையவன் தேவர்களிடையே நமக்கான மனத்தின் சரியான நோக்கை (ப்ரமதி) கண்டடைகிறான்.

Mantra 8

आ यदिषे नृपतिं तेज आनट् छुचि रेतो निषिक्तं द्यौरभीके । अग्निः शर्धमनवद्यं युवानं स्वाध्यं जनयत्सूदयच्च ॥

மனிதர்களின் தலைவர் (ந்ருபதி) உந்தும் வலிமை (தேஜஸ்) அடையும் போது, அருகிலிருக்கும் த்யௌஸ் ஒளிமிகு விதையைப் பொழிகிறது. அக்னி குற்றமற்ற இளமைமிகு படையினை—ஸ்வாத்யம், தன் தர்மத்தில் தன்னடக்கம் உடையதை—பிறப்பித்து, நிறைவேற்றத்திற்குத் தள்ளி முன்னேற்றுகிறான்.

Mantra 9

मनो न योऽध्वनः सद्य एत्येकः सत्रा सूरो वस्व ईशे । राजाना मित्रावरुणा सुपाणी गोषु प्रियममृतं रक्षमाणा ॥

மனத்தைப் போல வழியில் உடனே செல்பவன்—ஒருவன், எப்போதும் நிலைத்தவன்—அவனே சூரியரூபனாய் வசு (செல்வம்) மீது ஆட்சி செய்கிறான். நல்ல கைகளையுடைய இரு அரசர்கள் மித்ரன்–வருணன், கோ-கதிர்கள் (கோக்கள்) நடுவே அன்பிற்குரிய அமிர்த நிதியைப் பாதுகாக்கின்றனர்.

Mantra 10

मा नो अग्ने सख्या पित्र्याणि प्र मर्षिष्ठा अभि विदुष्कविः सन् । नभो न रूपं जरिमा मिनाति पुरा तस्या अभिशस्तेरधीहि ॥

அக்னியே, எங்கள் பித்ரு-பாரம்பரிய நட்பை அலட்சியம் செய்யாதே; அறிந்த கவிஞன்-ரிஷியாக இருந்து எங்களை முழுமையாகக் கவனித்தருள்வாய். முதுமை ஆகாயத்தின் உருவை மாசுபடுத்தாததுபோல், எந்தச் சிதைவும் எங்களைச் சுருக்காதிருக்க; பகைமொழியின் அந்தத் தாக்குதலுக்கு முன்பே எங்கள் மேல் நின்று காத்தருள்வாய்.