Sukta 85

Mantra 1

प्र ये शुम्भन्ते जनयो न सप्तयो यामन्रुद्रस्य सूनवः सुदंससः । रोदसी हि मरुतश्चक्रिरे वृधे मदन्ति वीरा विदथेषु घृष्वयः ॥

ஒளிரும் பெண்களைப் போல தம்மை அலங்கரித்து, வேகக் குதிரைகளைப் போல முன்னே செல்பவர்கள்—ருத்ரனின் புதல்வர்கள், ‘சுதம்ஸ’ (உத்தம வலிமை) உடைய மருதர்கள். வளர்ச்சிக்காக அவர்கள் த்யாவா‑பிருதிவீ (இரு உலகங்கள்) யை அமைத்தனர்; இவ்வீரர்கள் விததங்களில் (யாகச் சபைகளில்) மகிழ்ந்து களிகூர்கிறார்கள், ஒளிரும் உஷ்ணத் தாபத்தில் தீவிரமாக.

Mantra 2

त उक्षितासो महिमानमाशत दिवि रुद्रासो अधि चक्रिरे सदः । अर्चन्तो अर्कं जनयन्त इन्द्रियमधि श्रियो दधिरे पृश्निमातरः ॥

அவர்கள் வலிமைமிக்க மருதர்கள் தம் மகிமையை அடைந்தனர்; ருத்ரர்கள் திவி (வானில்) தம் சதஸ்/ஆசனத்தை நிறுவினர். பாடி‑புகழ்ந்து அவர்கள் ஜ்வலிக்கும் அர்கம் (ஒளிரும் ஸ்தோத்திரம்) எழுப்பி, இந்திரியம் (ஆட்சி‑வல்லமை) யை உருவாக்குகின்றனர்; ப்ருஷ்ணி‑மாதாவின் புதல்வர்கள் தம்மேல் ஸ்ரீ (ஒளி‑செல்வம்) யை அணிந்தனர்.

Mantra 3

गोमातरो यच्छुभयन्ते अञ्जिभिस्तनूषु शुभ्रा दधिरे विरुक्मतः । बाधन्ते विश्वमभिमातिनमप वर्त्मान्येषामनु रीयते घृतम् ॥

கோ‑மாதர (ப்ருஷ்ணி‑ஜன்ய) சக்திகள் தம் உடல்களை அஞ்ஜி (ஒளிரும் ஆபரணங்கள்) யால் அலங்கரித்து, பிரகாசமான பொன்னை அணிந்தபோது, அவர்கள் எல்லா அபிமாதி (தாக்கும் பகை) யையும் விரட்டுகின்றனர். அவர்களின் பாதைகளின் பின்னே ‘க்ருதம்’ (சுத்தமான ஒளி‑சாரம்/ரசம்) ஓடுகிறது.

Mantra 4

वि ये भ्राजन्ते सुमखास ऋष्टिभिः प्रच्यावयन्तो अच्युता चिदोजसा । मनोजुवो यन्मरुतो रथेष्वा वृषव्रातासः पृषतीरयुग्ध्वम् ॥

சுமுகர் (அழகிய முகத்தினர்) ஆகிய மருதர்கள் தங்கள் ருஷ்டி (வேல்கள்) உடன் பிரகாசித்து, தங்கள் ஓஜஸால் அசையாததையும் அசைக்கின்றனர். மருதர்களே, மனோஜவம் (மன வேகம்) உடையவர்களாய் நீங்கள் ரதங்களில் புள்ளிப்புள்ளி குதிரைகளை யோக்கும்போது, வृषவ்ராதம் (காளை-கூட்டம்) போல், வெல்ல முடியாத உறுதியுடன் நீங்கள் வருகிறீர்கள்.

Mantra 5

प्र यद्रथेषु पृषतीरयुग्ध्वं वाजे अद्रिं मरुतो रंहयन्तः । उतारुषस्य वि ष्यन्ति धाराश्चर्मेवोदभिर्व्युन्दन्ति भूम ॥

நீங்கள் ரதங்களில் பृषதீ (புள்ளியுள்ள) குதிரைகளை யோக்கி, வாஜம் (வலிமை-செழிப்பு) நிறைந்த நிலையில், மருதர்களே, அத்ரி (பாறை/கல்) யை வேகமாக முன்னே செலுத்தும்போது—அருஷ (செம்மை) ஒளியின் ஓடைகள் வெளிப்படுகின்றன; தோலிலிருந்து நீர் சிந்துவது போல அவை பரவி, எங்கள் விரிந்த பூமியெங்கும் நனைக்கின்றன.

Mantra 6

आ वो वहन्तु सप्तयो रघुष्यदो रघुपत्वानः प्र जिगात बाहुभिः । सीदता बर्हिरुरु वः सदस्कृतं मादयध्वं मरुतो मध्वो अन्धसः ॥

ஏழு விரைவு குதிரைகள் உங்களை இங்கே கொண்டு வரட்டும்—ஏறுவதில் துடிப்பானவை, பறப்பதில் வேகமானவை; உங்கள் புயவலிமையால் முன்னே வாருங்கள். விரிந்த பர்ஹிஸ் (புனித குச-ஆசனம்) மீது, உங்களுக்காக அமைக்கப்பட்ட ஆசனத்தில் அமருங்கள்; மருதர்களே, மது-அந்தஸ் (தேன் போன்ற இனிய சாரம்) எனும் ஆன்மாவை ஊட்டும் இன்பத்தில் திளையுங்கள்.

Mantra 7

तेऽवर्धन्त स्वतवसो महित्वना नाकं तस्थुरुरु चक्रिरे सदः । विष्णुर्यद्धावद्वृषणं मदच्युतं वयो न सीदन्नधि बर्हिषि प्रिये ॥

அவர்கள் தம் சொந்த வலிமையால் தாமே வலிமைபெற்று, தம் மகிமையால் பெரிதாய் வளர்ந்தனர்; விண்ணில் நிலைபெற்று, தம் ‘ஸதஸ்’ (ஆசனம்/தாமம்) விரிவாக்கினர். விஷ்ணு அந்த வேகமிகு வृषபத்தை—மதத்தில் அச்யுதன்—ஓடச் செய்தபோது, அவர்கள் உயிர்ச் சக்திகள் போல, பிரியமான பர்ஹிஷி (யாகப் புல்) மீது அமர்ந்தனர்.

Mantra 8

शूरा इवेद्युयुधयो न जग्मयः श्रवस्यवो न पृतनासु येतिरे । भयन्ते विश्वा भुवना मरुद्भ्यो राजान इव त्वेषसंदृशो नरः ॥

அவர்கள் உண்மையிலே வீரர்கள் போல, முன்னேறத் துடிக்கும் போராளிகள் போல, போரில் புகழ் நாடுவோர் போலச் சென்று புறப்படுகின்றனர். மருதர்களைக் கண்டு எல்லாப் புவனங்களும் நடுங்குகின்றன—அரசர்களைக் கண்டு நடுங்குவது போல—அவர்கள் தீவிரமும் ஒளிவீசும் பார்வையுமுடைய நரர்கள்.

Mantra 9

त्वष्टा यद्वज्रं सुकृतं हिरण्ययं सहस्रभृष्टिं स्वपा अवर्तयत् । धत्त इन्द्रो नर्यपांसि कर्तवेऽहन्वृत्रं निरपामौब्जदर्णवम् ॥

த்வஷ்டா நன்கு வடிவமைந்த, பொன்னிற, ஆயிரம் धारைகள் (ஸஹஸ்ர-ப்ருஷ்டி) உடைய வஜ்ர-சக்தியை—தன் திறமையான ஆற்றலை—இயக்கினான்; அப்போது இந்திரன் அதை நர்ய (மனிதர்க்குரியதாய் தெய்வீகமான) செயல்களுக்காக ஏற்றுக் கொண்டான். அவன் வ்ருத்ரனைத் தாக்கி, நீர்களை வெளியேற்றினான்; அರ್ಣவப் பெருக்கை (கடல்மய வெள்ளம்) உடைத்து திறந்தான்.

Mantra 10

ऊर्ध्वं नुनुद्रेऽवतं त ओजसा दादृहाणं चिद्बिभिदुर्वि पर्वतम् । धमन्तो वाणं मरुतः सुदानवो मदे सोमस्य रण्यानि चक्रिरे ॥

தம் ஓஜஸால் அவர்கள் கீழே அழுத்தும் வலிமையை மேலே தள்ளினர்; உறுதியாக நிலைத்திருந்த மலையையும் பிளந்தனர். தங்கள் முழக்கத்தை ஊதிக்கொண்டு, தானமிகு மருதர்கள், சோம-மதத்தில், போரின் மகிழ்ச்சிகளையும் களிப்புகளையும் உருவாக்கினர்—நேர்மையான போரில் குதிக்கும் வீர-ஆற்றல்கள்.

Mantra 11

जिह्मं नुनुद्रेऽवतं तया दिशासिञ्चन्नुत्सं गोतमाय तृष्णजे । आ गच्छन्तीमवसा चित्रभानवः कामं विप्रस्य तर्पयन्त धामभिः ॥

அவர்கள் கீழே அழுத்தும் வளைவுத்தன்மையை விரட்டினர்; அதே திசையால் தாகமுற்ற கோதமனுக்காக ஒரு ஊற்றை பொழிந்தனர். உதவியுடன் வருகிற சித்ரபானுக்கள் (ஒளிர்-அக்னி) மருதர்கள், தங்கள் தாமங்கள் (dhāma) எனும் ஒளிமிகு நிலையாற்றல்களால் முனிவரின் விருப்பத்தை நிறைவு செய்கின்றனர்.

Mantra 12

या वः शर्म शशमानाय सन्ति त्रिधातूनि दाशुषे यच्छताधि । अस्मभ्यं तानि मरुतो वि यन्त रयिं नो धत्त वृषणः सुवीरम् ॥

முயலும் சாதகனுக்காக உங்களிடம் உள்ள அந்த அமைதி-அடைக்கலங்களையும், தானம் செய்பவர்க்கு நீங்கள் அளிக்கும் அந்த திரிதாது (மூன்று ஆதாரங்கள்) என்பவற்றையும், ஓ மருதர்களே, எங்களிடம் கொண்டு வாருங்கள். ஓ வ்ருஷணர்கள் (வலிமைமிகு காளைகள்), எங்களுள் சுவீர (வீர-செழிப்பு) ரயி—செல்வத்தின் நிறைவை—நிறுவுங்கள்.