Sukta 30

Mantra 1

आ व इन्द्रं क्रिविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् । मंहिष्ठं सिञ्च इन्दुभिः ॥

மக்களே, இன்றனை அழையுங்கள்—க்ரிவி மக்கள் அவரை அருகே இழுப்பதுபோல்—சதக்ரது (நூறு செயல்களின் ஆண்டவன்) அவரை உயர்த்திப் போற்றுங்கள். மிகப் பெருந்தானம் செய்பவன்மேல் இந்து (சோம)த் துளிகளைப் பொழியுங்கள்.

Mantra 2

शतं वा यः शुचीनां सहस्रं वा समाशिराम् । एदु निम्नं न रीयते ॥

அவர் தூய சக்திகளின் நூற்றை கொண்டுவந்தாலும், அல்லது முற்றும் இணைந்த செழிப்புகளின் ஆயிரத்தை கொண்டுவந்தாலும்—அவர் தாழ்விடத்திற்குச் சாய்வதில்லை; தானம் செய்பவனின் வலிமை கீழே வழுவதில்லை.

Mantra 3

सं यन्मदाय शुष्मिण एना ह्यस्योदरे । समुद्रो न व्यचो दधे ॥

வலிமைமிக்க (இந்திரன்) மது/பரவசத்திற்காக இச் சக்திகள் ஒன்றுகூடுகின்றன; ஏனெனில் அவை அவன் வயிற்றில் தாங்கப்பட்டுள்ளன. அவன் கடலைப் போல அளவற்ற விரிவைத் தன்னுள் கொண்டிருக்கிறான்.

Mantra 4

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन्न ओहसे ॥

எங்கள் இந்த (வாக்கு) உன்னிடம் வந்து, புறாக்கள் தங்கள் கூண்டில் தங்குவது போல, உன்னுள் தங்குகிறது; அந்த வாணியையே நீ எங்கள் வளர்ச்சி/உயர்ச்சிக்காகப் பேணுகிறாய்.

Mantra 5

स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता ॥

ராதா/செல்வங்களின் அதிபதியே, கிற்வாஹ (ஸ்துதி-வாக்குகளின் தாங்கி)யே, வீரனே—உனக்கே இந்த ஸ்தோத்திரம். உன் விபூதி எங்களுக்குச் ‘ஸூந்ருதா’—உண்மையும் ஒளிமிக்கதுமான வாக்காக—ஆகட்டும்.

Mantra 6

ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन्वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै ॥

ஏ சதக்ரது (இந்திரா)! எங்கள் ஊதயே—காப்பு உதவிக்காக—நிமிர்ந்து நிற்பாயாக; இவ்வாஜ-செழிப்பில் (எங்கள் பக்கம்) நிலைபெறுவாயாக. மற்றப் போட்டிகளிலும் நாங்கள் (வெற்றி-ஒற்றுமையுடன்) ஒன்றாய் உரைப்போமாக.

Mantra 7

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये ॥

ஒவ்வொரு யோகேயோகேயும், ஒவ்வொரு வாஜேவாஜேயும், நாங்கள் நண்பர்கள், மிகப் பராக்கிரமமுடைய இந்திரனை அவன் ஊதி—காப்பு உதவிக்காக—அழைக்கிறோம்.

Mantra 8

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम् ॥

அவன் நிச்சயமாக வருவான், அவன் கேட்பானாயின்—ஆயிரமடங்கு ஊதிகளோடும் வாஜங்களோடும் நெருங்கி வந்து—எங்கள் ஹவம் (அழைப்பு) நோக்கி.

Mantra 9

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् । यं ते पूर्वं पिता हुवे ॥

பழம்பெரும் இல்லப் பரம்பரையைத் தொடர்ந்து, நான் துவிப்ரதி—மிகுந்த வல்லமை உடைய நரனை—அழைக்கிறேன்; உன் முன்னோர் தந்தை முன்பே அழைத்த அதே அவரை.

Mantra 10

तं त्वा वयं विश्ववारा शास्महे पुरुहूत । सखे वसो जरितृभ्यः ॥

ஓ புருஹூத! நாங்கள்—விச்வவாரா, எல்லா விரும்பத்தக்க வளங்களையும் நாடுவோர்—உம்மை அறிவுறுத்தியும் பணிவுடன் வேண்டியும் நிற்கிறோம்; ஓ சखे, ஓ வசோ (செல்வம் அளிப்பவனே), பாடி-ஸ்தோத்திரிப்போருக்காக (எங்களுக்காக) இரு.

Mantra 11

अस्माकं शिप्रिणीनां सोमपाः सोमपाव्नाम् । सखे वज्रिन्त्सखीनाम् ॥

எங்களுக்காக—சிப்ரிணீ, ஒளிரும் கன்னம் உடையோருக்காக—ஓ சோமபாஃ, சோமபாவ்நாம் நடுவே சோமம் அருந்துபவனே! ஓ வஜ்ரின், சகீநாம்-இன் சखा (எங்களின் நண்பன்) ஆக இரு.

Mantra 12

तथा तदस्तु सोमपाः सखे वज्रिन्तथा कृणु । यथा त उश्मसीष्टये ॥

ஓ சோமபா, அப்படியே ஆகுக; ஓ சಖா, ஓ வஜ்ரதாரி, அதுபோலவே செய்—யாக இஷ்டி மற்றும் அதன் சித்திக்காக நாங்கள் உன்னை விரும்புமாறு.

Mantra 13

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥

இந்திரனுடன் கூடிய அந்தப் பொதுமதத்தில், எங்களுக்குப் ‘ரேவதீ’—செல்வம் வளர்க்கும் சக்திகள்—உண்டாக; அவை மிகுந்த பலம் கொண்டவையாக இருக்கட்டும். அவைகளால் நாங்கள் ஒளிமிகுந்தவர்களாய், உள்ளானந்த மதத்தில் மகிழ்ந்து திளைப்போமாக.

Mantra 14

आ घ त्वावान्त्मनाप्तः स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः । ऋणोरक्षं न चक्र्योः ॥

ஆம்—உன் சுய-ஆட்கொண்ட வலத்துடன் வந்து, ஓ துணிவாளனே, நீ பாடுவோரிடம் வருகிறாய். சக்கரங்களுக்கு அச்சை விடுவிப்பதுபோல், நீ இயக்கத்தின் உள்ளார்ந்த தடையை அகற்றுகிறாய்.

Mantra 15

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् । ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥

ஓ சதக்ரது இந்திரா! நீ ஸ்துதி-சேவைக்கு அணுகி, பாடுவோரின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் போது, உன் சசீ-சக்திகளால் நீ அச்சை (அச்சு/அச்சு-தண்டு) விடுவித்து, உள்ளார்ந்த இயக்கத்தைச் சாத்தியமாக்குகிறாய்.

Mantra 16

शश्वदिन्द्रः पोप्रुथद्भिर्जिगाय नानदद्भिः शाश्वसद्भिर्धनानि । स नो हिरण्यरथं दंसनावान्त्स नः सनिता सनये स नोऽदात् ॥

என்றும் இந்திரன் முன்னே தள்ளிச் செல்லும் சக்திகளாலும், ஒலிக்கும் வலங்களாலும், நிலைத்துத் தொடரும் ஆற்றல்களாலும் செல்வங்களை வெல்லுகிறான். ஒளிமிகு செயல்களின் அதிபதி—தம்ஸனாவான்—அவன் நமக்கு பொன்-ரதத்தை அருளட்டும்; வெற்றிக்கான வெற்றியாளனாக நமக்காக இருப்பானாக; வெற்றிக்கென நமக்கு அளிப்பானாக; நமக்கு தானம் செய்வானாக.

Mantra 17

आश्विनावश्वावत्येषा यातं शवीरया । गोमद्दस्रा हिरण्यवत् ॥

ஓ அஷ்வினௌ! குதிரைச் செல்வம் நிறைந்த இந்த ஹவி-சக்தியுடன், வீர ஆற்றலால் இங்கு வாருங்கள். ஓ தஸ்ரௌ, அதிசய ரட்சகர்களே! கோ-செல்வமும் ஹிரண்ய-செழிப்பும் (ஒளியும் ஆனந்தமும்) கொண்டு வாருங்கள்.

Mantra 18

समानयोजनो हि वां रथो दस्रावमर्त्यः । समुद्रे अश्विनेयते ॥

அற்புதரான அஶ்வினரே! உங்கள் ரதம் ஒரே ஒற்றுமையான யோகத்தில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது—அமரமானது. அது சமுத்திரத்தில், அஶ்வினரே, தன் விரிந்த பெருமையில் முன்னே செல்கிறது.

Mantra 19

न्यघ्न्यस्य मूर्धनि चक्रं रथस्य येमथुः । परि द्यामन्यदीयते ॥

நீங்கள் அ஘்ந்ய (அழிக்க முடியாத, களங்கமற்ற) ஒன்றின் தலைமேல் ரதத்தின் சக்கரத்தை நிலைநிறுத்தினீர்; மேலும் மற்றொரு (சக்கரம்/இயக்க-சக்தி) த்யௌவைச் சுற்றி சுழல்கிறது—ஒளிமிகு உலகங்களில் சரியான சுற்றுகளை நிறுவுகிறது.

Mantra 20

कस्त उषः कधप्रिये भुजे मर्तो अमर्त्ये । कं नक्षसे विभावरि ॥

ஹே உஷஸ், கதப்ரியே (தேடுபவர்க்கு இனியவளே)! அமரத்துவமுடையவளே, உன் அமரச் சன்னிதியில் உன் மர்த்திய-தானத்தை அனுபவிப்பவன் யார்? ஹே விபாவரி, நீ யாரை அடைகிறாய்—விழிப்பின் ஒளியை கொண்டு வந்து?

Mantra 21

वयं हि ते अमन्मह्यान्तादा पराकात् । अश्वे न चित्रे अरुषि ॥

நாங்கள் நிச்சயமாக உம்மை அருகிலிருந்து மிகத் தொலைவான எல்லை வரை அறிந்தோம்—ஏ அருஷி (செம்மை-ஒளிர்வோளே), நீ சித்திர (ஒளிமிகு) அசுவைப் போல இருக்கிறாய்.

Mantra 22

त्वं त्येभिरा गहि वाजेभिर्दुहितर्दिवः । अस्मे रयिं नि धारय ॥

ஏ திவஃ-துஹிதர் (வானத்தின் மகளே), அந்த வாஜங்கள் (வலத்தின் நிறைவுகள்) உடன் இங்கே வா; எங்களுள் ரயி—நிறைவும் ஒளிமிகு செல்வமும்—உறுதியாக நிலைநிறுத்து.