Sukta 22

Mantra 1

प्रातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गच्छताम् । अस्य सोमस्य पीतये ॥

விடியற்காலம்-யோகமுடைய (உஷஸ்-இணைந்த) இரு சக்திகளையும் எழுப்புங்கள்; அஸ்வினௌ, இந்த சோமத்தை அருந்த இங்கே வாருங்கள்.

Mantra 2

या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्पृशा । अश्विना ता हवामहे ॥

அஸ்வினௌ, சிறந்த ரதமுடையோர், மிகச் சிறந்த சாரதிகள்—வானத்தைத் தொடும் இரு தேவர்கள்—அந்த இருவரையும் நாம் அழைக்கிறோம்.

Mantra 3

या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती । तया यज्ञं मिमिक्षतम् ॥

ஓ அஶ்வினௌ! உங்களுடைய அந்த கட்டுப்பாடு—மதுரரசம் நிறைந்ததும், ஸூந்ருதா (சத்திய-மங்கள வாக்கு) உடையதும்—அதனால் எங்கள் யஜ்ஞத்தை உறுதிப்படுத்தி, ஒரே வளர்கின்ற அர்ப்பணச் செயலில் ஒன்றாக்கி கலக்குங்கள்.

Mantra 4

नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गच्छथः । अश्विना सोमिनो गृहम् ॥

ஓ அஶ்வினௌ! உங்களுக்குத் ‘தூரம்’ என்பதே இல்லை; நீங்கள் ரதத்தில் எங்கு எங்கு செல்கிறீர்களோ, அங்கே அங்கே சோம யஜமானனின் இல்லத்திற்கே வந்து சேர்கிறீர்கள்.

Mantra 5

हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप ह्वये । स चेत्ता देवता पदम् ॥

உதவிக்காக நான் ஸவித்ரனை—ஹிரண்யபாணி (பொன்னகத்தன்)—அருகே அழைக்கிறேன். அவனே விழிப்புணர்ந்த அறிஞன்; தேவத்வத்தின் பதத்தை நிறுவுபவன்.

Mantra 6

अपां नपातमवसे सवितारमुप स्तुहि । तस्य व्रतान्युश्मसि ॥

எங்கள் காப்பிற்காக ‘அபாம் நபாத்’ சவிதாவை அருகில் போற்றி ஸ்துதி செய்க. அவனுடைய வ்ரதங்களை—஋தத்தோடு இணைந்த ஒழுங்கு விதிகளை—நாம் விரும்புகிறோம்.

Mantra 7

विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः । सवितारं नृचक्षसम् ॥

நாம் சவிதாவை அழைக்கிறோம்—அவன் விபக்தார், பலவகைச் செல்வமான ராதஸை பகிர்வவன்; அவன் ந்ருசக்ஷஸ், மனிதரை நோக்கும் ஞானநோக்குடையவன்.

Mantra 8

सखाय आ नि षीदत सविता स्तोम्यो नु नः । दाता राधांसि शुम्भति ॥

ஓ சఖைகளே, இங்கே வந்து அமருங்கள்; இப்போது நம்மால் சவிதா ஸ்தோம்யன். தாதா ராதாஞ்சிகளை ஒழுங்குபடுத்தி அலங்கரிக்கிறான்—அவற்றை ஒளிமிகு வரிசையில் நிறுவுகிறான்.

Mantra 9

अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये ॥

அக்னியே, தேவர்களின் பத்னிகள்—தெய்வத் துணைவியர்—அருகே வர ஆவலுடன் இருப்பவர்களை இங்கே கொண்டு வா; மேலும் சோமபானத்திற்காக த்வஷ்டாவையும் கொண்டு வா.

Mantra 10

आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् । वरूत्रीं धिषणां वह ॥

யவிஷ்ட அக்னியே, எங்கள் உதவிக்காக இங்கே பாரதீயை (வாக்குச் சக்தி)—ஹோத்ராவை—கொண்டு வா; மேலும் வரூத்ரீ (விரிந்த பாதுகாப்பு) மற்றும் திஷணா (ஊக்கமூட்டும் அறிவு) ஆகியவற்றையும் சுமந்து எங்கள் யஜ்ஞச் செயலில் சேர்த்து வை.

Mantra 11

अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥

தேவியர்—ந்ருபத்னீ (ஆத்ம-ஆட்சி கொண்ட அரசனின் ராணிகள்)—மிகுந்த அடைக்கலம் மற்றும் அமைதியால் தங்கள் உதவியுடன் எங்களைச் சூழ்ந்து காக்கட்டும்; மேலும் அச்சின்னப் பத்திரம் உடையவர்கள் போல, அவர்கள் எங்களோடு ஒட்டித் தங்கி எங்கள் முன்னேற்றப் பாதையில் உடன் செல்லட்டும்.

Mantra 12

इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये । अग्नायीं सोमपीतये ॥

இங்கே நான் இந்திராணியை அருகே அழைக்கிறேன்; நலம்கருத வருணாணியையும்; மேலும் சோமபானத்திற்காக அக்னாயியையும். இவ்வதிஷ்டாத்ரீ தேவியர் எங்கள் நலனைப் பாதுகாத்து, யாக-ஆஹுதியில் உறைந்த ஆனந்தத்தை வெளிப்படுத்துவாராக.

Mantra 13

मही द्यौः पृथिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम् । पिपृतां नो भरीमभिः ॥

மகத்தான த்யௌஸும் விரிந்த ப்ருதிவியும் எங்களுக்காக இவ்வியக்ஞத்தை கலந்து வளர்ப்பாராக; உள்ளார்ந்த அர்ப்பணத்தைத் தாங்கி ஊட்டும் தாங்கும் சக்திகளால் எங்களை நிறைப்பாராக.

Mantra 14

तयोरिद्घृतवत्पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः । गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे ॥

அந்த இருவரின் (த்யௌஸ்–ப்ருதிவி) நெய்-செறிந்த பாலைக் கவிஞர் தம் தீதிகளால் சுவைக்கின்றனர்—கந்தர்வனின் துருவப் பதத்தில், அங்கு ஆனந்தம் நிலைபெற்று நிற்கிறது.

Mantra 15

स्योना पृथिवि भवानृक्षरा निवेशनी । यच्छा नः शर्म सप्रथः ॥

ஓ பூமியே, எங்களுக்கு ஸ்யோனா—கல்யாணமயமானவளாக—இரு; அக்ஷரா—அழியாத, குலையாத—நிவேஷனீ—வாச-சக்தியாக—இரு. எங்களுக்கு ஸப்ரதஃ—விரிந்த—ஷர்ம—அமைதி, அடைக்கலம்—அருள்வாயாக.

Mantra 16

अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे । पृथिव्याः सप्त धामभिः ॥

ஆகையால் தேவர்கள் எங்களை காக்கட்டும்; விஷ்ணு விசக்ரமே—திரிவிக்ரமமாக—அடியெடுத்த அந்த மூலத்திலிருந்து; பூமியின் ஸப்த தாமங்களால்—ஏழு தள-வாசஸ்தலங்களை நிறுவி.

Mantra 17

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् । समूळ्हमस्य पांसुरे ॥

இதுவே விஷ்ணு; அவர் விசக்ரமே—விரிவாக—அடியெடுத்தார்; த்ரேதா—மூன்று விதமாக—பதத்தை நிறுவினார். அவனுடைய ஒரு பதம் பாம்ஸுரே—தூளில்—ஸமூள்ஹம்—ஆழ்ந்து மறைந்த, அடர்த்தியாக—மறைக்கப்பட்டுள்ளது.

Mantra 18

त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन् ॥

விஷ்ணு மூன்று அடிகளால் (த்ரீணி பதா) விரிந்து முன்னே நடந்தார்—அவர் அசைக்க முடியாத காப்பாளர், அദாப்ய கோபா. அதனால் அவர் தர்மங்களைத் தாங்கி நிலைநிறுத்துகிறார்.

Mantra 19

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥

விஷ்ணுவின் கர்மங்களைப் பாருங்கள்—அவர் எங்கிருந்து வ்ரதங்களை (வ்ரதானி) நோக்கி வெளிப்படுத்தினார். அவர் இந்திரனின் யுஜ்ய சகா—இணைந்த துணை வலிமை.

Mantra 20

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम् ॥

விஷ்ணுவின் அந்த பரம பதத்தை (பரம் பதம்) சூரயர்—ஒளியுற்ற ஞானிகள்—எப்போதும் காண்கிறார்கள்; அது விண்ணில் விரிந்த கண்போல்—திவியில் நீள்ந்து பரந்த சாட்சி.

Mantra 21

तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम् ॥

விஷ்ணுவின் அந்தப் பரம பதத்தை—அதை வெளிப்படுத்துவதற்காக—விழிப்புடன், புகழ்பாடலில் நிபுணரான விப்ரர்கள் ஒன்றாகச் சமைந்திடுகின்றனர் (அக்னியைத் தூண்டுகின்றனர்).