Sukta 124

Mantra 1

उषा उच्छन्ती समिधाने अग्ना उद्यन्त्सूर्य उर्विया ज्योतिरश्रेत् । देवो नो अत्र सविता न्वर्थं प्रासावीद्द्विपत्प्र चतुष्पदित्यै ॥

உஷா உதயமாகிறது, எங்களுள் அக்னியைத் தூண்டி எரியச் செய்கிறது; மேலே எழும் சூரியன் பரந்த ஒளியைப் பொழிகிறான். இங்கே தேவன் சவிதா இப்போது எங்களுக்காக உண்மையான இலக்கைத் தூண்டியுள்ளான்—எங்கள் இருப்பில் இருகாலியும் நான்குகாலியும், ஋த-நிறைவேற்றத்திற்குத் முன்னே செல்லும்படியாக.

Mantra 2

अमिनती दैव्यानि व्रतानि प्रमिनती मनुष्या युगानि । ईयुषीणामुपमा शश्वतीनामायतीनां प्रथमोषा व्यद्यौत् ॥

அவள் தெய்வீக வ்ரதங்களை மீறுவதில்லை; ஆனால் மனிதரின் சோம்பல்-யுகங்களை உடைத்தெறிகிறாள். முன் சென்றவர்களுக்கும் மீண்டும் வருபவர்களுக்கும் நிலையான மாதிரியும் அளவுமாக இருந்து, முதற் உஷா ஒளிர்ந்து வெளிப்பட்டாள்; ஆன்மாவின் இயக்கத்தைப் புதுப்பித்தவளாய்.

Mantra 3

एषा दिवो दुहिता प्रत्यदर्शि ज्योतिर्वसाना समना पुरस्तात् । ऋतस्य पन्थामन्वेति साधु प्रजानतीव न दिशो मिनाति ॥

இந்த திவ்யக் குமாரி (உஷா) நம்முன் தோன்றினாள்—ஒளியை ஆடையாக அணிந்து, ஆதியிலிருந்தே தன் நியமத்தில் ஒரேபோல. அவள் Ṛta-வின் பாதையை நன்றாகப் பின்பற்றுகிறாள்; அறிந்தவள்போல் திசைகளின் எல்லையை மீறுவதில்லை.

Mantra 4

उपो अदर्शि शुन्ध्युवो न वक्षो नोधा इवाविरकृत प्रियाणि । अद्मसन्न ससतो बोधयन्ती शश्वत्तमागात्पुनरेयुषीणाम् ॥

அவள் கண்ணுக்குத் தெரிந்தாள்—ஒளிரும் மார்புபோல் தூயவள்; மேலும் நோதாஸ் போலப் பிரியமானவற்றை வெளிப்படுத்தினாள். இல்லத்திலிருந்து போல உறங்குவோரைக் கிளர்த்தி, மிகச் சாச்வதமான உஷா மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிவருவோரிடையே மீள வந்து சேர்கிறாள்.

Mantra 5

पूर्वे अर्धे रजसो अप्त्यस्य गवां जनित्र्यकृत प्र केतुम् । व्यु प्रथते वितरं वरीय ओभा पृणन्ती पित्रोरुपस्था ॥

மத்திய உலகின் முதல் பாதியில், கதிர்களின் ஜனனி அவள் அறிவின் குறியீட்டை முன்னே வைத்தாள். அவள் மேலும் தொலைவாக, மேலும் பெரிதான விரிவாகப் பரவுகிறாள்—இரண்டையும் நிரப்பி, இரு பெற்றோரின் அகன்ற மடியில் தங்கியவள்.

Mantra 6

एवेदेषा पुरुतमा दृशे कं नाजामिं न परि वृणक्ति जामिम् । अरेपसा तन्वा शाशदाना नार्भादीषते न महो विभाती ॥

இதுவே உஷா—நம் பார்வைக்குப் பேரளவில் நிறைந்தவள்; ஒரே உறவினரைத் தேர்ந்து மற்ற உறவினரை விலக்குவதில்லை. களங்கமற்ற தனுவுடன் அவள் இடையறாது ஒளிர்கிறாள்; சிறியதைக் கண்டு சுருங்குவதுமில்லை, பெரியதின் முன் தளர்வதுமில்லை—அவள் எங்கும் பிரகாசமாய் விளங்குகிறாள்.

Mantra 7

अभ्रातेव पुंस एति प्रतीची गर्तारुगिव सनये धनानाम् । जायेव पत्य उशती सुवासा उषा हस्रेव नि रिणीते अप्सः ॥

சகோதரன் இல்லாதவள் போல அவள் ஆணை நோக்கி எதிர்முகமாக வருகின்றாள்; குழியிலிருந்து ஏறிவரும் ஏறுபவன் போல செல்வத்தின் வெற்றிப் பெறுதலைக் கொண்டுவருகின்றாள். கணவனை விரும்பும், அழகிய ஆடை அணிந்த மனைவி போல—உஷா புன்னகையுடன் நீர்களைத் தெளிவாக்கி, பயணத்திற்காக உயிரின் ஓடைகளை விடுவிக்கிறாள்.

Mantra 8

स्वसा स्वस्रे ज्यायस्यै योनिमारैगपैत्यस्याः प्रतिचक्ष्येव । व्युच्छन्ती रश्मिभिः सूर्यस्याञ्ज्यङ्क्ते समनगा इव व्राः ॥

இளைய சகோதரி, மூத்த சகோதரிக்காக யோனியை விட்டு விலகினாள்—நேருக்கு நேர் பார்த்தவுடனே நழுவிச் சென்றதுபோல். பரந்து விடியும்போது, சூரியனின் ரஷ்மிகளால் அவள் தன்னை அப்யஞ்ஜனம் செய்கிறாள்—அழகுற அலங்கரிக்கப்பட்ட நடனமகள் போல, ஒளியின் வடிவங்களை அவள் ஏற்கிறாள்.

Mantra 9

आसां पूर्वासामहसु स्वसॄणामपरा पूर्वामभ्येति पश्चात् । ताः प्रत्नवन्नव्यसीर्नूनमस्मे रेवदुच्छन्तु सुदिना उषासः ॥

இந்த சகோதரி-உஷஸ்களில், நாட்களின் வரிசையில், பின்வரும் உஷஸ் முன்னையதின் பின்னால் வருகின்றாள். அந்த உஷஸ்கள்—பழமையானவையாயினும் எப்போதும் புதுமையானவை—இப்போது எங்களுக்குச் செல்வச் செழிப்புடன் உதயமாகி, நல்வாழ் நாளை அருளட்டும்.

Mantra 10

प्र बोधयोषः पृणतो मघोन्यबुध्यमानाः पणयः ससन्तु । रेवदुच्छ मघवद्भ्यो मघोनि रेवत्स्तोत्रे सूनृते जारयन्ती ॥

ஓ உஷஸ், விழிப்பூட்டு—செழிப்பால் நிரப்பி வழங்கும் தானதாரர்களை; விழிக்காத கஞ்சத்தனமான பணி (Paṇi)கள் விலகிப் போகட்டும். ஓ ம஘ோனி (செல்வமிகு உஷஸ்), தாராளர்களுக்குச் செல்வத்துடன் உதயமாகு; ஓ ஸூந்ருதே (இனிய மொழியாளே), ஸ்தோத்ரத்திற்கும் செழிப்புடன் இருந்து எங்கள் சொல்லை உயிர்ப்புடனும் வெம்மையுடனும் வளரச் செய்.

Mantra 11

अवेयमश्वैद्युवतिः पुरस्ताद्युङ्क्ते गवामरुणानामनीकम् । वि नूनमुच्छादसति प्र केतुर्गृहंगृहमुप तिष्ठाते अग्निः ॥

இதோ, இந்த இளமையான உஷஸ் முன்னால் இருந்து குதிரைகளுடன் வருகின்றாள்; அருண நிறமுடைய பசுக்கள்—ஒளியின் செம்மைத் தொகுதிகள்—அவற்றின் அநீகம் (முன்னணி) அவள் இணைக்கிறாள். இப்போது அவள் விரிந்து உதயமானாள்; விழிப்பின் கேது வெளிப்படுகிறது—அக்னி வீடு வீடாக எழுந்து நிற்கிறான்.

Mantra 12

उत्ते वयश्चिद्वसतेरपप्तन्नरश्च ये पितुभाजो व्युष्टौ । अमा सते वहसि भूरि वाममुषो देवि दाशुषे मर्त्याय ॥

உஷா தேவியே! நீ உதயமாவதுடன், தங்கள் தங்குமிடத்திலிருந்து பறவைகளும் பறந்து செல்கின்றன; பித்ரு-பாகத்தில் பங்குடைய மனிதரும் வ்யுஷ்டியில் விழித்தெழுகின்றனர். அவர்களுடன் சேர்ந்து, இங்கே-இப்போதே, தாசுஷ் (யாகம் செலுத்துபவன்) எனும் மானிடனுக்காக நீ மிகுந்த வாமம் (நன்மை/இன்பம்) மற்றும் விரிவைச் சுமந்து வருகிறாய்.

Mantra 13

अस्तोढ्वं स्तोम्या ब्रह्मणा मेऽवीवृधध्वमुशतीरुषासः । युष्माकं देवीरवसा सनेम सहस्रिणं च शतिनं च वाजम् ॥

ஹவிஸ்-பிரியமான உஷாஸ்களே! என் ஸ்தோம்ய ப்ரஹ்மம் (மந்திர-சிந்தனை) மூலம் உங்களைப் புகழ்கிறேன்; அதனால் நீங்கள் வளர்ந்து வலிமை பெறுங்கள். தேவிகளே! உங்கள் அவஸ் (அருள்/உதவி) மூலம், ஆயிரங்களும் நூறுகளும் நிறைந்த—சஹஸ்ரிணம், சதினம்—வாஜம் (வலிமை/வெற்றி-செல்வம்) எங்களுக்கு கிடைக்கட்டும்.