Sukta 27

Mantra 1

अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्निं नमोभिः । सम्राजन्तमध्वराणाम् ॥

வலிமைமிக்க குதிரையை அன்புடன் போற்றுவது போல, நமஸ்காரங்களால் உன்னை வணங்குகிறேன்—விரும்பத்தக்க செல்வம் உடைய அக்னியே; நீ அத்வர யாத்திரைகளின் சம்ராட் (அரசன்).

Mantra 2

स घा नः सूनुः शवसा पृथुप्रगामा सुशेवः । मीढ्वाँ अस्माकं बभूयात् ॥

அவன் நிச்சயமாக எங்கள் புதல்வனாக ஆகட்டும்—தன் வலிமையால் வீரமிக்கவன், விரிந்த முன்னேற்றப் பயணத்தில் தூரம் செல்லும்வன், சுபநலன் தருவன்; தாராளமாக அளிப்பவன் எங்களுடையவனாகட்டும்.

Mantra 3

स नो दूराच्चासाच्च नि मर्त्यादघायोः । पाहि सदमिद्विश्वायुः ॥

அவன்—எங்கள் ‘விஶ்வாயு’—தூரத்திலிருந்தும் அருகிலிருந்தும், மனிதர்களிடையே உள்ள தீய செய்பவரிடமிருந்து எங்களை எப்போதும் காக்கட்டும்; அந்தத் தீங்கை அடக்கி அப்புறப்படுத்தட்டும்.

Mantra 4

इममू षु त्वमस्माकं सनिं गायत्रं नव्यांसम् । अग्ने देवेषु प्र वोचः ॥

இது—ஆம்—எங்கள் வெற்றிப் பாடல்; எப்போதும் புதுமையான இந்த ‘காயத்ரீ’யை—ஓ அக்னியே, தேவர்களிடையே முன்னிறுத்தி அறிவிப்பாயாக.

Mantra 5

आ नो भज परमेष्वा वाजेषु मध्यमेषु । शिक्षा वस्वो अन्तमस्य ॥

ஓ (அக்னி), வலத்தின் செழிப்புகளில் உயர்ந்ததிலும் நடுத்தரத்திலும் எங்களையும் பங்குபெறச் செய்; மேலும் ‘வஸு’ (செல்வம்) எனும் இதன் இறுதி, ஆழ்ந்த இரகசியத்தை எங்களுக்கு போதித்தருள்வாய்.

Mantra 6

विभक्तासि चित्रभानो सिन्धोरूर्मा उपाक आ । सद्यो दाशुषे क्षरसि ॥

ஓ சித்ரபானு, நீ பகிர்ந்தளிப்பவன்; சிந்து நதியின் ‘ஊர்மி’ (அலை) மீது, அதன் அருக்த் துறையில், தானம் அளிப்பவனுக்காக (யஜமானனுக்காக) நீ உடனே ஓடிவருகிறாய்.

Mantra 7

यमग्ने पृत्सु मर्त्यमवा वाजेषु यं जुनाः । स यन्ता शश्वतीरिषः ॥

ஓ அக்னி, மோதல்களில் நீ காக்கும் அந்த மர்த்தியனை, வலத்தின் செழிப்புகளில் நீ முன்னேற்றும் அவனை—அவன் முடிவில்லா ‘இஷः’ (உந்துதல்கள்/ஊக்கங்கள்) என்பவற்றின் ஆளுநனாகிறான்.

Mantra 8

नकिरस्य सहन्त्य पर्येता कयस्य चित् । वाजो अस्ति श्रवाय्यः ॥

அவரை யாரும் தாங்க இயலார்; யாரும் அவரைத் தாண்டிச் செல்ல இயலார்—யார் எவராயினும். அவரது ‘வாஜ’ (வலிமை-செழிப்பு) கேட்கத்தக்கதும் போற்றத்தக்கதும் ஆக நிலைகொண்டுள்ளது.

Mantra 9

स वाजं विश्वचर्षणिरर्वद्भिरस्तु तरुता । विप्रेभिरस्तु सनिता ॥

அவர் ‘வిశ்வசர்ஷணி’ (அனைவரையும் ஆளும் தலைவர்) ஆக, அர்வத்கள்/குதிரைகளுடன் ‘வாஜ’ (வலிமை-செழிப்பு) யை வெற்றியுடன் ஏந்திச் செல்பவராக—‘தருதா’ ஆகட்டும். ‘விப்ர’ (ரிஷி-ஞானிகள்) உடன் ‘சனிதா’—வெற்றியாளராக—ஆகட்டும்.

Mantra 10

जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय । स्तोमं रुद्राय दृशीकम् ॥

ஓ ‘ஜராபோத’ (Jarābodha), அதனை நன்கு அறிந்துகொள். ஒவ்வொரு ‘விசே’ (குலம்/மக்கள்-கூட்டம்) க்கும், ‘யஜ்ஞிய’ (வழிபடத்தக்க) அவருக்காக, ருத்ரனுக்காகக் காட்சி-மயமான ‘ஸ்தோம’ (புகழ்ப்பாடல்) ஐ அமைத்திடு.

Mantra 11

स नो महाँ अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः । धिये वाजाय हिन्वतु ॥

அவர்—மகத்தானவர், அளவிடமுடியாதவர், புகை-கேது (புகையைத் தமது கொடியாகக் கொண்டவர்), பல ஒளிகளால் பிரகாசிப்பவர்—எங்கள் தி (அறிவு/உந்துதல்)யை வாஜ (வல-செழிப்பு) நிறைவினை நோக்கி ஊக்குவிப்பாராக.

Mantra 12

स रेवाँ इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः । उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः ॥

தெய்வ கேது, மக்களின் அதிபதி—ரேவான் (செல்வமிக்கவன்) போல்—பெரும் பிரபை உடைய (ப்ருஹத்-பானு) அக்னி, எங்கள் உக்தங்கள் (உயர்ந்த ஸ்தோத்திரங்கள்) வழியாக எங்களைச் செவிமடுக்கட்டும்.

Mantra 13

नमो महद्भ्यो नमो अर्भकेभ्यो नमो युवभ्यो नम आशिनेभ्यः । यजाम देवान्यदि शक्नवाम मा ज्यायसः शंसमा वृक्षि देवाः ॥

மகத்தோர்க்கு நமஸ், சிறியோர்க்கு நமஸ்; இளையோர்க்கு நமஸ், ஆஷின (முதிர்ந்த/முழுமைபெற்ற)ோர்க்கு நமஸ். இயன்றால் தேவர்களை யஜிப்போம்; தேவர்களே, எங்களை மீறும் வலிமையால் எங்கள் ஷம்ஸ (ஸ்துதி/ஆவல்-பாடல்) துண்டிக்காதீர்.