Sukta 125

Mantra 1

प्राता रत्नं प्रातरित्वा दधाति तं चिकित्वान्प्रतिगृह्या नि धत्ते । तेन प्रजां वर्धयमान आयू रायस्पोषेण सचते सुवीरः ॥

காலையில், ப்ராதரித்வா (விடியற்கால-தருபவன்) ரத்னத்தை—சத்-லாபத்தின் நிதியை—வைத்திடுகிறான். சிகித்வான் (விவேகி) அதை ஏற்று உள்ளே நிலைநிறுத்துகிறான். அதனால் அவன் பிரஜையை வளர்க்கிறான், ஆயுவை வலுப்படுத்துகிறான்; ராயியின் போஷணத்துடன் சுவீரன் (வீர-செல்வம் உடையவன்) ஆகி வீர-சக்திகளோடு இணைந்து செல்கிறான்.

Mantra 2

सुगुरसत्सुहिरण्यः स्वश्वो बृहदस्मै वय इन्द्रो दधाति । यस्त्वायन्तं वसुना प्रातरित्वो मुक्षीजयेव पदिमुत्सिनाति ॥

நல்ல வழிகாட்டுதலும் (ஸு-குரு), சிறந்த பொன்னும் (ஸு-ஹிரண்ய), நல்ல குதிரைகளும் (ஸ்வ-அஶ்வ) உடையவனாக அவன் வளமடைகிறான்; அவனுக்காக இந்திரன் வளர்ச்சிக்கான பரந்த வெளியை அமைக்கிறான். விடியற்கால வருபவனே (ப்ராதரித்வ), யார் விடியலில் ‘வஸு’ (செல்வம்/தானம்) கொண்டு உன்னைச் சந்தித்து, விடுதலை வெல்லும் ஒருவன் போல ‘பத’ (அடித்தளம்/பாதச்சுவடு) என்பதைத் திறந்து விடுகிறானோ—அவன் முன்னேற்றப் பாதையைத் தெளிவாக்குகிறான்.

Mantra 3

आयमद्य सुकृतं प्रातरिच्छन्निष्टेः पुत्रं वसुमता रथेन । अंशोः सुतं पायय मत्सरस्य क्षयद्वीरं वर्धय सूनृताभिः ॥

இன்று அவன் ஸு-க்ருதம் (நன்செயல்/நன்கு நிறைவேற்றிய செயல்) தேடி வருகிறான்—இஷ்டி (யாக-வேட்கை/ஆசை) எனும் விருப்பத்தின் புதல்வன்—வஸு நிறைந்த ரதத்தில். அவனுக்கு அஂஶுவின் ஸுதம் (சோமரசம்), மத்்ஸர (பரவச ஆனந்தம்) எனும் சோமத்தைப் பருகச் செய்; ஸூ-ந்ருதா (ஒளிமிகு சத்தியவாக்கு) வல்லமைகளால் க்ஷயத்-வீரம் (நிலைத்த வீரத்தன்மை) வளர்த்தருளு.

Mantra 4

उप क्षरन्ति सिन्धवो मयोभुव ईजानं च यक्ष्यमाणं च धेनवः । पृणन्तं च पपुरिं च श्रवस्यवो घृतस्य धारा उप यन्ति विश्वतः ॥

மயோபுவ (இன்பம் அளிப்பவை) ஆகிய சிந்து—நதிகள்—அவனை நோக்கி ஓடுகின்றன; பூஜை செய்து யாகம் செய்யத் தயாரான யஜமானனை நோக்கி தேன் (தெனு) போன்ற பால்-வளச் சக்திகள் வருகின்றன. நிறைவு செய்பவனும் பரந்தவாறு ஏற்றுக்கொள்பவனும், ஶ்ரவஸ்யு (புகழ்/உண்மைச் செவியுணர்வு) நாடுபவனும் ஆகிய அவனை நோக்கி, க்ஷீர்த்த (க்ஷீர்த்தம் அல்ல) — இங்கு ‘க்ஷ்ருத’ அல்ல; ‘க்ஷரந்தி’ எனப் பொழியும்—க்ருத (நெய்/ஒளி) இன் தாரைகள் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் வந்து சேர்கின்றன.

Mantra 5

नाकस्य पृष्ठे अधि तिष्ठति श्रितो यः पृणाति स ह देवेषु गच्छति । तस्मा आपो घृतमर्षन्ति सिन्धवस्तस्मा इयं दक्षिणा पिन्वते सदा ॥

யார் (தானம் செய்து) நிறைவு செய்கிறாரோ, அவர் விண்ணின் உச்சியில் ஆதரவு பெற்று நிலைகொள்கிறார்; அவர் தேவர்களிடையே செல்கிறார். அவருக்காகவே ஆபः (நீர்த் தெய்வங்கள்) நெய்-ஒளியைப் பொழிகின்றன; சிந்து நதிகள் அதை ஓடச் செய்கின்றன; அவருக்காகவே இந்த தக்ஷிணா எப்போதும் பெருகி வளர்கிறது.

Mantra 6

दक्षिणावतामिदिमानि चित्रा दक्षिणावतां दिवि सूर्यासः । दक्षिणावन्तो अमृतं भजन्ते दक्षिणावन्तः प्र तिरन्त आयुः ॥

தக்ஷிணா உடையவர்களுக்கே இவ்விசித்திர வரங்கள்; தக்ஷிணா உடையவர்களுக்கே விண்ணில் சூரியர்கள் நிலைகொள்கின்றனர். தக்ஷிணாவந்தர்கள் அம்ருதத்தைப் பங்கெடுக்கின்றனர்; தக்ஷிணாவந்தர்கள் தங்கள் ஆயுளை முன்னேற்றி எல்லையைத் தாண்டச் செய்கின்றனர்.

Mantra 7

मा पृणन्तो दुरितमेन आरन्मा जारिषुः सूरयः सुव्रतासः । अन्यस्तेषां परिधिरस्तु कश्चिदपृणन्तमभि सं यन्तु शोकाः ॥

நிறைவு செய்பவர்களைத் துரிதமும் தீங்கும் அணுகாதிருக்கட்டும்; சுவ்ரதம் உடைய ஒளிமிக்க சூரியர்கள் (சூரயः) சிதையாதிருக்கட்டும். அவர்களைச் சுற்றி வேறொரு பரிதி (பாதுகாப்பு வட்டம்) அமையட்டும்; ஆனால் தராதவனும் நிறைவு செய்யாதவனும் மீது துயரங்கள் ஒன்று கூடி நெருங்கி மூடட்டும்.