
Sukta 1.167
Agastya (traditional for this section; RV 1.167 is Indra-focused within the Agastya collection)
Indra
Triṣṭubh (probable)
அகஸ்த்யத் தொகுப்பைச் சேர்ந்த இந்த ஸூக்தம், இந்திரனின் ஆயிரமடங்கு வல்லமைகளை—உதவி, ஊட்டம், செல்வம், மேலும் வெற்றியளிக்கும் ‘வாஜாஃ’ (சாதனை/நிறைவேற்றல் வல்லமைகள்)—அழைத்து, வழிபடுவோருக்கு வளமும் பாதுகாப்பும் ஈர்க்கப்பட வேண்டுமென வேண்டுகிறது. புகழ்ச்சியின் ஓட்டத்தில் மருதர்கள் (இந்திரனின் புயல்-துணையினர்) மற்றும் சோமம் பிழியும் யாகச் சடங்கு முன்னிலைக்கு வருகிறது; இதனால் ஸ்தோத்திரம், அர்ப்பணம், ஊக்கமூட்டும் பாடல் ஆகியவை சமூகத்தின் உள்ளே வலிமையை ‘நிறுவுகின்றன’ என்பது வெளிப்படுகிறது. இறுதியில் மருதர்களுக்கு ஸ்தோமம் நேரடியாக சமர்ப்பிக்கப்படுகிறது; உடல்நலம், விரிவு, மற்றும் நீடித்த பயன்திறன் வேண்டப்படுகிறது.
Mantra 1
सहस्रं त इन्द्रोतयो नः सहस्रमिषो हरिवो गूर्ततमाः । सहस्रं रायो मादयध्यै सहस्रिण उप नो यन्तु वाजाः ॥
ஓ இந்திரா! எங்களுக்காக உன் உதவிகள் ஆயிரம்; ஓ ஹரிவஸ் (செம்மஞ்சள் குதிரைகளின் அதிபதி), உன் போஷண அருள்கள் ஆயிரம்; நீ அழைப்பிற்கு மிக விரும்பப்படுபவன். ஆனந்தச் செல்வங்கள் ஆயிரம் எங்களை மயக்கி உயர்த்த; ஆயிரமடங்கு ‘வாஜ’ (வெற்றி-சக்திகள்/சாதனைகள்) எங்களிடம் அணுகட்டும்.
Mantra 2
आ नोऽवोभिर्मरुतो यान्त्वच्छा ज्येष्ठेभिर्वा बृहद्दिवैः सुमायाः । अध यदेषां नियुतः परमाः समुद्रस्य चिद्धनयन्त पारे ॥
ஓ மருதர்களே! உங்கள் உதவிகளுடன் எங்களிடம் வாருங்கள்—மூத்தவர்களுடன், அல்லது சுமாயா (நல்ல உபாயம்/நல்ல திறன்) உடைய, பரந்த ஒளியுடையவர்களுடன். ஏனெனில் அவர்களின் உச்ச ‘நியுத்’ (இணைக்கப்பட்ட சக்திகள்) கடலின் அப்பாற்பட்ட கரையிலும் செல்வம்/வெற்றியை ஈட்டும் போது, அவர்களின் வல்லமை நிரூபிக்கப்படுகிறது—அதே வல்லமை எங்கள் பயணத்திற்காக இங்கே வந்து சேரட்டும்.
Mantra 3
मिम्यक्ष येषु सुधिता घृताची हिरण्यनिर्णिगुपरा न ऋष्टिः । गुहा चरन्ती मनुषो न योषा सभावती विदथ्येव सं वाक् ॥
யாரிடத்தில் நன்றாக நிறுவப்பட்ட, நெய்-ஒளிரும் (சக்தி) மின்னுகிறது—தங்கப் பளபளப்பும் மேல்த் தாளும் கொண்ட ஈட்டியைப் போல; அது மறைவாகச் சஞ்சரிக்கிறது—மனிதர்களிடையே ஒரு ‘யோஷா’ (பெண்) போல—அவர்களின் வாக்கு, சபை-தாங்கி, ‘விதத்ய’ (யஜ்ஞ-சபை) போல, ஒன்றுகூடி ஒழுங்காக ஒலிக்கிறது.
Mantra 4
परा शुभ्रा अयासो यव्या साधारण्येव मरुतो मिमिक्षुः । न रोदसी अप नुदन्त घोरा जुषन्त वृधं सख्याय देवाः ॥
தூரம் வரை ஒளிரும், அயாஸ (அயராத), எப்போதும் இளமை உடைய மருதர்கள், பொதுவான ஒற்றுமை போலத் தங்கள் வலிமையை ஒன்றாகக் கலக்குகின்றனர். அவர்கள் இரு உலகங்களையும் (ரோதஸீ) தள்ளி அகற்றுவதில்லை; அச்சமூட்டும் வல்லமை கொண்ட அந்த தேவர்கள் நட்பை வளர்க்கும் வளர்ச்சியில் மகிழ்கின்றனர்.
Mantra 5
जोषद्यदीमसुर्या सचध्यै विषितस्तुका रोदसी नृमणाः । आ सूर्येव विधतो रथं गात्त्वेषप्रतीका नभसो नेत्या ॥
அசுர்ய (ஆட்சி-வல்லமை) அவர்களுடன் சேர்ந்து செல்ல ஒப்புக்கொள்ளும் போது, இரு உலகங்களும் (ரோதஸீ) வீரத்திற்காக ஆவலுடன், ஒளிரும் சிகைபோன்ற பிரகாசத்தால் தூண்டப்பட்டு நகர்கின்றன. சூரியனைப் போல அது வழிபடுபவனின் ரதத்தை நோக்கிச் செல்கிறது—எரியும் வடிவுடன்—வானத்தின் வெளிகளில் வழி நடத்திச் செல்கிறது.
Mantra 6
आस्थापयन्त युवतिं युवानः शुभे निमिश्लां विदथेषु पज्राम् । अर्को यद्वो मरुतो हविष्मान्गायद्गाथं सुतसोमो दुवस्यन् ॥
இளையோர் அந்த இளம்பெண்ணை—ஒளிமிக்க, கணநேர வேகமுடையவளை—விததங்களில் உறுதியாக நிறுவுகின்றனர். மருதர்களே, ஹவிஷ்மான் அர்க் (ஸ்துதி) உங்களுக்காகக் கீதம் பாடும் போது, சுதசோமன் சேவையில் ஸ்தோத்திரப் பாடலைப் பாடும் போது—அப்போது அந்த வல்லமைகள் எங்களுள் நிலைத்து நிறுவப்படுகின்றன.
Mantra 7
प्र तं विवक्मि वक्म्यो य एषां मरुतां महिमा सत्यो अस्ति । सचा यदीं वृषमणा अहंयुः स्थिरा चिज्जनीर्वहते सुभागाः ॥
நான் அந்த (தேவனை)ப் புகழ்ந்து உரைக்க முன்வைக்கிறேன்—உண்மையிலேயே உரைக்கத்தக்கவன்; இம்மருத்களின் மகிமையின் சத்தியத் தத்துவம் அவனே. அவன் அவர்களுடன் செல்கையில்—வ்ருஷ-மனத்துடன், தன்னால் தானே இயங்கும் வலிமையுடன்—நிலையாக நிறுவப்பட்ட சக்திகளும் கூட முன்னே கொண்டு செல்லப்படுகின்றன; தம் பங்கில் சுபாகமடைகின்றன.
Mantra 8
पान्ति मित्रावरुणाववद्याच्चयत ईमर्यमो अप्रशस्तान् । उत च्यवन्ते अच्युता ध्रुवाणि वावृध ईं मरुतो दातिवारः ॥
மித்ரனும் வருணனும் அவர்களை குற்றத்திலிருந்து காக்கின்றனர்; அர்யமன் அவர்களை—அப்ரஶஸ்தர், குற்றமற்றோர்—ஒன்றுசேர்க்கிறான். அசையாத துருவமானவையும் கூட அசைவுறுகின்றன; மருதர்கள் தான-செல்வம் நிறைந்து வளர்கின்றனர்.
Mantra 9
नही नु वो मरुतो अन्त्यस्मे आरात्ताच्चिच्छवसो अन्तमापुः । ते धृष्णुना शवसा शूशुवांसोऽर्णो न द्वेषो धृषता परि ष्ठुः ॥
மருதர்களே, எங்களுக்காக உங்கள் வலிமை ஒருபோதும் முடிவை அடைந்ததில்லை—தொலைவிலிருந்தும் அல்ல. தைரிய வலிமையால் கூர்மையடைந்து, நீங்கள் பகைமையைச் சுற்றிவளைப்பது, தடையைச் சுற்றி வெள்ளம் நிற்பதுபோல்; அதை அழுத்தி பின்னே தள்ளுகிறீர்கள்.
Mantra 10
वयमद्येन्द्रस्य प्रेष्ठा वयं श्वो वोचेमहि समर्ये । वयं पुरा महि च नो अनु द्यून्तन्न ऋभुक्षा नरामनु ष्यात् ॥
இன்று நாம் இந்திரனுக்குப் பேரன்புக்குரியவர்கள்; நாளையும் போர்க்கள யாகத்தில் நாம் புகழ்வாக்கை உரைப்போம். முன்பும் நாம் அப்படியே இருந்தோம்; நாட்கள் தோறும் நமக்காக அது அப்படியே நிலைத்திருக்கட்டும். மனிதர்களிடையே உறுதியாய் வடிவமைக்கும் சக்தியுடைய ரிபுக்ஷா வழிநடத்தலில் அது நமக்குரியதாகட்டும்.
Mantra 11
एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
மருத்களே, இது உங்கள் ஸ்தோத்திரம்; இது மதிக்கத்தக்க ஊக்கமூட்டும் கவியின் வாக்கு. இதன்மூலம் எங்கள் உடலோடு வாழ்விற்கும் எங்கள் விரிவிற்கும் நீங்கள் வருக; விரைவாகவும் நிலையாகவும் தானமளிக்கும் இந்தச் செயல்திறன் மிக்க வலிமையை நாம் அடைவோமாக.
A bold enumeration of Indra’s “thousandfold” aids—help, nourishment, joy, wealth, and powers of accomplishment—invited to approach the worshippers.
The hymn links divine giving to ritual efficacy: praise (arká), offering (havis), and Soma-pressing create the conditions for Indra/Marut powers to become present and effective in the assembly.
The ritual moment where hymn and pressed Soma ‘sing’ and the powers are ‘set up/installed’—a vivid image of divine energy being established in the community.
A direct offering of the stoma to the Maruts, asking for embodied vitality, wideness, and a durable, swiftly-giving strength that can be ‘found’ and relied upon.
sahasraṃ ta indrotayo naḥ
आस्थापयन्त युवतिं युवानः शुभे निमिश्लां विदथेषु पज्राम् । अर्को यद्वो मरुतो हविष्मान्गायद्गाथं सुतसोमो दुवस्यन् ॥eṣa vaḥ stomo maruta
“A thousand” is a Vedic way of saying “abundant and overflowing.” The hymn emphasizes that Indra’s help, nourishment, wealth, and success-powers are not scarce but plentiful and near when properly invoked.
Indra is frequently praised together with the Maruts, his storm-allies who embody dynamic force and momentum. This hymn shows Indra’s power arriving through a shared field of energy—Maruts, Soma, and the sung hymn working together in ritual.
It aims at protection, victory, prosperity, and inner strength. By offering Soma and reciting the stoma, the worshipper asks that divine power become steady and effective in one’s life—bringing nourishment, success, and enduring resilience.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.