
Sukta 1.56
Indra (high probability in this local sequence; exact assignment should be confirmed from RV Anukramaṇī)
Trishtubh (probable; requires metrical verification)
இந்த ஸூக்தம் இந்திரனின் எதிர்க்க முடியாத முன்னேற்றத்தைப் புகழ்கிறது: அவன் வேகமான குதிரைபோல் எழுந்து, மஞ்சள் நிறம் கொண்ட யோகங்களுடன் கூடிய ரதத்தில் முன்னேறி, கர்ஜனைப் பேராற்றலால் இருளை விரட்டுகிறான். தன் தவிஷீ (தெய்வீக வல்லமை)யால் வலிமைபெற்ற இந்திரன் வானும் பூமியும் தாங்கி நிறுத்தி, சோமத்தின் பரவசத்தில் வ்ருத்ரனின் கட்டுகளை உடைத்து நீர்களை விடுவிக்கிறான். பாதுகாப்பு, ஒளி, வளம் ஆகியவற்றிற்காக இந்திரனின் வெற்றிச் சக்தியை அழைக்கும் வேண்டுதலாக இந்த ஸூக்தம் செயல்படுகிறது.
Mantra 1
एष प्र पूर्वीरव तस्य चम्रिषोऽत्यो न योषामुदयंस्त भुर्वणिः । दक्षं महे पाययते हिरण्ययं रथमावृत्या हरियोगमृभ्वसम् ॥
இவன் (இந்திரன்) பழம்பெரும் சக்திகளை முன்னே செலுத்துகிறான்; மூடியைத் துளைத்து, குதிரைபோல் எழுந்து நிற்கிறான்—வேகமிகு இயக்கன். மகத்திற்காக பொன்னொளி கொண்ட ‘தக்ஷ’ (திறன்) பானமாக்குகிறான்; ஹரி-இரட்டையால் யோகிக்கப்பட்ட ரதத்தைத் திருப்பி, ரிபு-சம நுண்கலைச் செயற்பாட்டுடன் முன்னேறுகிறான்.
Mantra 2
तं गूर्तयो नेमन्निषः परीणसः समुद्रं न संचरणे सनिष्यवः । पतिं दक्षस्य विदथस्य नू सहो गिरिं न वेना अधि रोह तेजसा ॥
அவரை நோக்கி நன்கு வழிநடத்தப்பட்ட தேடுவோர், விதிக்கப்பட்ட உந்துதல்கள் (நிஷஃ) ஏந்தி, ஆறுகள் கடலின் சங்கமத்திற்குச் சேர்வதுபோல் ஒன்றுகூடி செல்கின்றனர். இப்போது அவர்கள் ‘தக்ஷ’ (விவேக-வலிமை) மற்றும் ‘விதத’ (யாக-சபை) ஆகியவற்றின் அதிபதியிடம் ஏறுகின்றனர்—வலிமையின் சிகரத்தில், விரும்புவோர் மலை ஏறுவது போல—அவரின் ஒளிமிகு தேஜஸின் பிரகாசத்தால்.
Mantra 3
स तुर्वणिर्महाँ अरेणु पौंस्ये गिरेर्भृष्टिर्न भ्राजते तुजा शवः । येन शुष्णं मायिनमायसो मदे दुध्र आभूषु रामयन्नि दामनि ॥
அவன் துர்வணி—தடையற வேகமுடையவன்—ஆண்மைக் களத்தில் மாபெரும், தூசியற்றவன்; மலைக்குச் சுடர்மிகு தாக்கம் போல அவன் உந்தும் வலிமை ஒளிர்கிறது. அதே சக்தியால், ‘அயஸ்’ (இரும்புபோல் அசையாத) மதத்தில், மாயாவி சுஷ்ணனை அவன் அழுத்தி வீழ்த்தினான்; தாக்குதல்களின் நடுவே அவனை அடக்கி, பந்தங்களில் உறுதியாகக் கட்டினான்.
Mantra 4
देवी यदि तविषी त्वावृधोतय इन्द्रं सिषक्त्युषसं न सूर्यः । यो धृष्णुना शवसा बाधते तम इयर्ति रेणुं बृहदर्हरिष्वणिः ॥
தேவி-சக்தி—உன் வளர்கின்ற தவிஷீ—எங்கள் உதவிக்காக இந்திரனை யோகம் செய்கையில், சூரியன் உஷஸை யோகம் செய்வதுபோல், அப்போது துணிவான வலிமையால் இருளைத் தள்ளி அகற்றுபவன், மாபெரும் ரஜஸை இயக்குகிறான்—ஹரிதொளியுடன் முழங்கியபடி.
Mantra 5
वि यत्तिरो धरुणमच्युतं रजोऽतिष्ठिपो दिव आतासु बर्हणा । स्वर्मीळ्हे यन्मद इन्द्र हर्ष्याहन्वृत्रं निरपामौब्जो अर्णवम् ॥
அசையாத உறுதியான ஆதாரத்தைத் தாண்டி நீ தாவி, உன் உயர்த்தும் வலிமையால் ரஜஸை கடந்து திவ்ய ஆசனங்களுக்குச் சென்றபோது, சூரிய-லாபம் தரும் அந்த மதத்தில், ஓ இந்திரா, நீ மகிழ்ந்து வ்ருத்ரனை வீழ்த்தி, அபாம் அர்ணவம்—நீரின் பெருங்கடலை—வெளியே பாயச் செய்தாய்.
Mantra 6
त्वं दिवो धरुणं धिष ओजसा पृथिव्या इन्द्र सदनेषु माहिनः । त्वं सुतस्य मदे अरिणा अपो वि वृत्रस्य समया पाष्यारुजः ॥
நீ உன் ஓஜஸால் திவத்தின் உறுதியான தாங்குதலை நிறுவுகிறாய்; ஓ மாபெரும் இந்திரா, நீ பூமியின் அடித்தளச் சதனங்களில் அமர்கிறாய். சுத சோமத்தின் மதத்தில் நீ அபஸை விடுவிக்கிறாய்; வ்ருத்ரனின் மூடுபிணைச் சங்கிலிகளும் பாசங்களும் நீ சிதைத்தாய்.
The hymn praises Indra, especially his victorious strength, his tawny-steed chariot, and his power to remove darkness and obstacles.
It refers to the classic Vedic story where Indra breaks Vṛtra’s blockage and lets the waters flow again—symbolizing rain, abundance, and the freeing of blocked life-energy.
Taviṣī is Indra’s divine might or empowering power. The hymn describes it as the force that ‘yokes’ Indra to help, like the Sun bringing forth the Dawn.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.