Sukta 155

Mantra 1

प्र वः पान्तमन्धसो धियायते महे शूराय विष्णवे चार्चत । या सानुनि पर्वतानामदाभ्या महस्तस्थतुरर्वतेव साधुना ॥

மகாவீரன் விஷ்ணுவுக்காக உங்கள் ஸ்தோத்திரத்தை முன்னே கொண்டு வாருங்கள்—அவர் தூய சோம-ஆனந்தத்தில் நிறைந்தவர்; தியா (உள்ளுணர்வு/சிந்தனை) யை எழுப்புபவர். அவர் மலைச் சிகரங்களில் நிலைத்திருப்பவர்—வெல்ல முடியாதவர், விரிந்த மாபெருமையுடையவர்; நல்ல குதிரை போல உறுதியும் நேர்மையும் உடையவர்.

Mantra 2

त्वेषमित्था समरणं शिमीवतोरिन्द्राविष्णू सुतपा वामुरुष्यति । या मर्त्याय प्रतिधीयमानमित्कृशानोरस्तुरसनामुरुष्यथः ॥

இந்திர–விஷ்ணுவே! உங்களிருவரின்—உக்கிரமும் வேகமும் கொண்ட சக்திகளின்—போர் நிச்சயமாகக் கடுமையானது; சோமம் அருந்துபவன் (சுதபா) உங்களுக்காகப் பாதுகாப்பான வழியை விரிவாக்குகிறான். மேலும் ஒரு மர்த்தியனுக்கு எதிராகப் பகைவர் படை நிறுத்தப்படும்போது, அக்கினியின் எரிச்சலிலிருந்தும் தாக்குதலின் பாய்ச்சலிலிருந்தும் நீங்கள் இருவரும் காத்து, கடப்பதற்கான வழியை அகலமாக்குகிறீர்கள்.

Mantra 3

ता ईं वर्धन्ति मह्यस्य पौंस्यं नि मातरा नयति रेतसे भुजे । दधाति पुत्रोऽवरं परं पितुर्नाम तृतीयमधि रोचने दिवः ॥

அவ்விருவரும் அவனுடைய மகத்தான ஆண்மையை வளர்க்கின்றனர்; விதைக்கும் அனுபவத்திற்கும் இரு தாய்மாரும் கீழ்நோக்கி நடத்தப்படுகின்றனர். மகன் தந்தையின் கீழும் மேலுமாகிய இரு நாமங்களை நிறுவுகிறான்; மூன்றாவதையும் அவன் த்யுலோகத்தின் ஒளிமிகு ரோசனத்தில் நிலைநிறுத்துகிறான்.

Mantra 4

तत्तदिदस्य पौंस्यं गृणीमसीनस्य त्रातुरवृकस्य मीळ्हुषः । यः पार्थिवानि त्रिभिरिद्विगामभिरुरु क्रमिष्टोरुगायाय जीवसे ॥

அவனுடைய, அவனுடைய அந்த வீரமிகு வல்லமையையே நாம் பாடுகிறோம்—அந்த உறுதியான காவலனுடைய, ‘அவ்ருக’ (ஓநாய்-அஸ்பரிசம்) ஆன, தாராளமாக அளிப்பவனுடைய. மூன்று அடிகளால் பார்திவ உலகங்களை அகன்றவாறு அளந்தவன்—உருகாயனுக்காக, வாழ்வின் விரிந்த நடைக்காக, மற்றும் விசாலமான ஸ்தோத்திரத்திற்காக.

Mantra 5

द्वे इदस्य क्रमणे स्वर्दृशोऽभिख्याय मर्त्यो भुरण्यति । तृतीयमस्य नकिरा दधर्षति वयश्चन पतयन्तः पतत्रिणः ॥

அவனுடைய இரண்டு அடிகளை மட்டுமே மானவன் காண முடியும்—ஒளிமிகு ஸ்வர்கத்தின் தரிசனத்தை நோக்கி நோக்கி; ஆனால் அவனுடைய மூன்றாம் அடியை யாரும் எட்ட இயலாது—பறக்கும் சிறகுடைய பறவைகளும் கூட அல்ல.

Mantra 6

चतुर्भिः साकं नवतिं च नामभिश्चक्रं न वृत्तं व्यतीँरवीविपत् । बृहच्छरीरो विमिमान ऋक्वभिर्युवाकुमारः प्रत्येत्याहवम् ॥

நான்கும் தொண்ணூறும் பெயர்களுடன் சேர்த்து, பல அரிகளுடைய சக்கரத்தை—சுழலும் வட்டம்போல்—அவன் இயக்கி, அதன் பாதைகளில் செலுத்தினான். பெருஞ்சரீரன், ரிஷிகளின் ருக்-மந்திரங்களால் அளவிடுபவன், என்றும் இளையவன்—ஒருபோதும் குழந்தையல்ல—போருக்கு முன்னேறி வருகின்றான்.