Sukta 149

Mantra 1

महः स राय एषते पतिर्दन्निन इनस्य वसुनः पद आ । उप ध्रजन्तमद्रयो विधन्नित् ॥

அவர், அதிபதி, மாபெரும் செல்வம்—ஆன்மிக வளங்களின் நிறைவு—நோக்கி நாடுகிறார்; வலிமைமிக்கவர் வசு (செல்வம்) நிற்கும் பத-ஆசனத்திற்குச் செல்கிறார். அவர் மின்னும் போது அருகில் அத்ரி (சோம அரைக்கும் கற்கள்) மோதுகின்றன—அவ்வாறு யாகத்தின் வலிமையை அவர் எழுப்புகிறார்.

Mantra 2

स यो वृषा नरां न रोदस्योः श्रवोभिरस्ति जीवपीतसर्गः । प्र यः सस्राणः शिश्रीत योनौ ॥

இரு உலகங்களிலும் ஆண்மையுடன் விளங்கும் வृषபன் அவர்; ஒளிமிகு ஶ்ரவஸ் (புகழ்) சக்திகளால் நிலைபெற்றவர்; உயிர்ப்பானத்தின் (ஜீவ-பானம்) ஓட்டத்தை அளிப்பவர். ஓடையாகப் பெருகி, யோனி-ஆதாரத்தில் தன்னை நிலைநிறுத்தியவர்.

Mantra 3

आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्वा । सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा ॥

நன்கு அமைந்த புரம் (கோட்டை) ஒன்றை அவர் எரியூட்டுகிறார்; குதிரைபோல், கவி-ரிஷி, நடுவானில் இயங்குபவன், மூழ்காதவன். சூரியனைப் போலத் தகதகப்பாய், நூறு-ஆத்மா—அவன் இருப்பின் கோட்டையை ஒளிக்குள் எழுப்புகிறான்.

Mantra 4

अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचानो अस्थात् । होता यजिष्ठो अपां सधस्थे ॥

இருமுறைப் பிறந்த அக்னி, மேலும் மேலும் ஒளிர்ந்து, மூன்று ரோசனங்கள்—ஒளியின் உலகங்கள்—மற்றும் எல்லா ரஜாஞ்சிகள், அனைத்துலகங்களையும் தழுவி நிலைபெற்றான். யாகத்தின் மிகச் சிறந்த ஹோதாவாக, அவன் அபாம் ஸதஸ்த—நீர்த் தத்துவத்தின் பொதுவான ஆசனம், நம் ஆழ்ந்த அடித்தளம்—அதில் நிறுவப்பட்டான்.

Mantra 5

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या । मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश ॥

இவனே அந்த ஹோதா—இருமுறைப் பிறந்தவன்—உலகின் எல்லா விரும்பத்தக்க செல்வங்களையும், மேலும் ஶ்ரவஸ்ய—புகழை உருவாக்கும் சக்திகளையும்—தாங்கி நடத்துபவன். மகிழ்ந்த மனத்துடன், விருப்பமாய் அவனுக்கு ஸு-துகம் அளிக்கும் மர்த்தியனுக்கு, அவன் நிறைவுடன் பதிலளிக்கிறான்.