Sukta 123

Mantra 1

पृथू रथो दक्षिणाया अयोज्यैनं देवासो अमृतासो अस्थुः । कृष्णादुदस्थादर्या विहायाश्चिकित्सन्ती मानुषाय क्षयाय ॥

தெய்வத் தக்ஷிணையின் தேரு அகன்றது; அமரத் தேவர்கள் அதில் ஏறினர். கரிய இருளிலிருந்து அவள் மேலெழுகின்றாள்—தூரவெளியின் ஆர்யா—மனித வாசஸ்தலத்திற்காக விழிப்புடன் அறிந்து தேர்ந்தெடுப்பவள்.

Mantra 2

पूर्वा विश्वस्माद्भुवनादबोधि जयन्ती वाजं बृहती सनुत्री । उच्चा व्यख्यद्युवतिः पुनर्भूरोषा अगन्प्रथमा पूर्वहूतौ ॥

அனைத்து புவனங்களிலிருந்தும் அவள் முதலில் விழித்தெழுந்தாள்—வலத்தின் நிறைவை வென்று, பெருமையுடன், எப்போதும் முன்னோக்கி நடத்துபவள். உயரத்தில் அவள் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறாள்—இளமையானவள், மீண்டும் மீண்டும் புதிதாய் பிறப்பவள். உஷா வந்தாள்—முதலாவதாக—முன்னரே அழைக்கப்பட்ட அழைப்பிற்கு.

Mantra 3

यदद्य भागं विभजासि नृभ्य उषो देवि मर्त्यत्रा सुजाते । देवो नो अत्र सविता दमूना अनागसो वोचति सूर्याय ॥

இன்று நீ மனிதர்க்கு பங்கைப் பகிரும் போது, ஓ உஷா-தேவி, நன்கு பிறந்தவளே, இம்மர்த்தியக் களத்தில்—அப்போது நம்முள் உள்ள தெய்வ சவிதா, தமூனா, நம்மை சூரியனுக்காக ‘அனாக’ (குற்றமற்றோர்) என அறிவிக்கிறான்—உயர்ந்த ஒளியை ஏற்கத் தகுதியானோர் என.

Mantra 4

गृहंगृहमहना यात्यच्छा दिवेदिवे अधि नामा दधाना । सिषासन्ती द्योतना शश्वदागादग्रमग्रमिद्भजते वसूनाम् ॥

உஷஸ் வீடு வீடாக, நாள் தோறும், நேராக நம்மை நோக்கி வருகின்றாள்; தினந்தோறும் புதுப் பெயரைத் தாங்கிக் கொண்டு. எழுப்பவும் ஒளியூட்டவும் விரும்பி அவள் எப்போதும் மீண்டும் மீண்டும் வருகின்றாள்; அடியடியாக வஸுக்கள் (செல்வங்கள்) பங்கிடப்படுகின்றன.

Mantra 5

भगस्य स्वसा वरुणस्य जामिरुषः सूनृते प्रथमा जरस्व । पश्चा स दघ्या यो अघस्य धाता जयेम तं दक्षिणया रथेन ॥

ஓ உஷஸ், ஸூந்ருதா (உண்மைச் சொல்) உடையவளே, பகாவின் சகோதரி, வருணனின் உறவினளே—முன்னணியில் முதலில் ஒளிர்வாயாக. பின்னர் அ஘ம் (தீங்கு) எதிராக நம்மைத் தாங்கும் அந்தத் தாதா-சக்தியை நாம் நிறுவி வெல்வோமாக; தக்ஷிணையின் வலிமையால், யஜ்ஞ-ரதத்தால், அதை நாம் ஜெயிப்போமாக.

Mantra 6

उदीरतां सूनृता उत्पुरंधीरुदग्नयः शुशुचानासो अस्थुः । स्पार्हा वसूनि तमसापगूळ्हाविष्कृण्वन्त्युषसो विभातीः ॥

ஸூந்ருதா (உண்மைத் தூண்டுதல்கள்) எழுக; புரந்தி (நிறைவு பெற்ற அறிவு) எழுக; ஜ்வலிக்கும் அக்னிகள் தம் ஒளியில் எழுந்து நில்லுக. உஷஸ்களின் விபாதிகள், இருளில் மறைந்திருந்த விரும்பத்தக்க வஸுக்கள் (செல்வங்கள்) வெளிப்படுத்துகின்றன.

Mantra 7

अपान्यदेत्यभ्यन्यदेति विषुरूपे अहनी सं चरेते । परिक्षितोस्तमो अन्या गुहाकरद्यौदुषाः शोशुचता रथेन ॥

ஒன்று (இரவு) அகல்கிறது; மற்றொன்று (உஷா) முன்னே வருகிறது; வேறுபட்ட வடிவமுடைய அந்த இரண்டும் பரஸ்பர மாற்றத்தில் ஒன்றாகச் செல்கின்றன. ஒன்று தமஸை மறை குகையாக்குகிறது; உஷா தன் எரியும் ரதத்தில் ஒளிர்ந்து எழுகிறது—மறைவிலிருந்து வெளிப்பாட்டிற்கான வழியை வெளிக்காட்டி.

Mantra 8

सदृशीरद्य सदृशीरिदु श्वो दीर्घं सचन्ते वरुणस्य धाम । अनवद्यास्त्रिंशतं योजनान्येकैका क्रतुं परि यन्ति सद्यः ॥

இன்றுபோலவே நாளையும்—அவை வருணனின் நீண்ட, விரிந்த தாமத்தைத் தொடர்கின்றன. குற்றமற்றவை; ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியே; ஒரே நேரத்தில் பயணத்தின் முப்பது யோஜனைகளைத் தாண்டி, க்ரது (சங்கல்பம்/செயலாற்றல்) சுற்றி வலம் வருகின்றன—இவ்வாறு நாட்கள் ‘விரிவு’ எனும் விதி, ṛta-வில் நிறைவு பெறுகின்றன.

Mantra 9

जानत्यह्नः प्रथमस्य नाम शुक्रा कृष्णादजनिष्ट श्वितीची । ऋतस्य योषा न मिनाति धामाहरहर्निष्कृतमाचरन्ती ॥

நாளின் முதற் பெயரை அறிந்தவளாய், பிரகாசமான (உஷா) கருமை (இரவு) இலிருந்து பிறந்து வெண்மை-ஒளியாய் (ஶ்விதீசி) ஆகிறாள். ṛta-வின் யோஷா தன் தாமத்தைச் சுருக்குவதில்லை; நியதமான நிஷ்க்ருதி படி அவள் நாள்தோறும் நடக்கிறாள்—சத்தியத்தில் உதயத்தின் செயலை நம்பிக்கையுடன் மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்த்தி.

Mantra 10

कन्येव तन्वा शाशदानाँ एषि देवि देवमियक्षमाणम् । संस्मयमाना युवतिः पुरस्तादाविर्वक्षांसि कृणुषे विभाती ॥

கன்னியெனத் தன் உடலிலேயே அழகை வெளிப்படுத்தி, ஓ தேவியே, யாக-ஹவிஸை நாடும் அந்த தேவனை நோக்கி நீ செல்கிறாய். புன்னகையுடன், இளமையுடன், முன்னிலையில் ஒளிர்ந்து, நீ பிரகாசமாய் உன் மார்பை வெளிப்படுத்துகிறாய்—காணும் ஆத்மாவிற்கு இருப்பின் மறைந்த ஒளிமாட்சியைத் திறந்து காட்டுகிறாய்.

Mantra 11

सुसंकाशा मातृमृष्टेव योषाविस्तन्वं कृणुषे दृशे कम् । भद्रा त्वमुषो वितरं व्युच्छ न तत्ते अन्या उषसो नशन्त ॥

அழகிய ஒளியுடையவளே, தாயால் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்ணைப் போல, காண்பதற்காக நீ உன் உருவத்தை வெளிப்படுத்துகிறாய். நல்வரமான உஷஸே, மேலும் விரிந்து உதயமாகு; உனதானதை வேறு எந்த உஷஸும் பறிக்க இயலாது—உன் தனித்த வெளிப்படுத்தும் அருள்.

Mantra 12

अश्वावतीर्गोमतीर्विश्ववारा यतमाना रश्मिभिः सूर्यस्य । परा च यन्ति पुनरा च यन्ति भद्रा नाम वहमाना उषासः ॥

குதிரைச் செல்வமும் மாட்டுச் செல்வமும் உடையவையாக, எல்லா விரும்பத்தக்க வரங்களையும் தாங்கியவையாக, சூரியனின் கதிர்களுடன் முயன்று—உஷஸ்கள் முன்னே செல்கின்றன; மீண்டும் திரும்புகின்றன. ‘பத்ரா’ என்ற நாமத்தைச் சுமந்து, அவை வேகமான வலிமையும் ஒளிமயமான ஞானமும் ஆகிய சக்திகளை நம் வெளிக்குள் மீண்டும் கொண்டு வருகின்றன.

Mantra 13

ऋतस्य रश्मिमनुयच्छमाना भद्रम्भद्रं क्रतुमस्मासु धेहि । उषो नो अद्य सुहवा व्युच्छास्मासु रायो मघवत्सु च स्युः ॥

஋தத்தின் கதிரைத் தொடர்ந்து, எங்களுள் எப்போதும் மேலும் மேலும் மங்களமான நல்வினை-உறுதி (க்ரது) யை நிலைநிறுத்து. ஓ உஷா, இன்று எங்களுக்கு ‘ஸுஹவா’—எளிதில் அழைக்கத்தக்கவள்—ஆக வெளிப்பட்டு ஒளிர்வாயாக; எங்களுள், மேலும் எங்கள் தானவல்லமையுடையோரிடமும் (மகவத்ஸு) ராயோ/செல்வப் பெருக்குகள் உறுதியாக நிலைபெறட்டும்.