Sukta 160
Sukta 1.160
As RV 1.160 (verify in Anukramaṇī)
Dyāvāpṛthivī (with Sūrya as the lawful mover between them)
Triṣṭubh (probable; verify)
இந்த ஸூக்தம் த்யாவா-ப்ருதிவீ (வானமும் பூமியும்) ஆகியோரைக் கீர்த்திக்கிறது—அவர்கள் அனைத்தையும் தழுவிய, சத்தியத்தைத் தாங்கும் பெற்றோராக இருந்து, நடுவெளியைத் தாங்கி, ருதம் (ஒழுங்கு) மற்றும் நலத்தை நிறுவுவோர் எனப் போற்றுகிறது. அவர்களுக்கிடையில் சூரியன் தூய்மையான, விதி-பின்பற்றும் இயக்குநராக வர்ணிக்கப்படுகிறார்; மேலும், உலகங்களைச் சுத்திகரித்து ஒளிமிக்க ஊட்டத்தை அளிக்கும் ஒரு உள்நிலைத் தூய்மைப்படுத்தும் அக்னி-சக்தியையும் இந்த ஸூக்தம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இறுதியில், கவி இருவரிடமும் ப்ருஹத் (விரிந்த மகத்துவம்), புகழ், க்ஷத்ர (பாதுகாப்பு வல்லமை), மற்றும் சமூகத்திற்கான வலுப்படுத்தும் உள்பலம் ஆகியவற்றை வேண்டுகிறார்.
Mantras
Mantra 1
ते हि द्यावापृथिवी विश्वशम्भुव ऋतावरी रजसो धारयत्कवी । सुजन्मनी धिषणे अन्तरीयते देवो देवी धर्मणा सूर्यः शुचिः ॥
ஏனெனில் த்யாவாப்ருதிவீயே விஷ்வஶம்புவ (அனைவருக்கும் அமைதி தருவோர்); ருதாவரீ, கவி-சக்தியாய், ருதத்தால் ரஜஸ் (நடுவுலகம்) ஐத் தாங்குவோர். அவர்களுக்கிடையில்—சுஜன்மனீ திஷணே (நன்கு பிறந்த அறிவு-ஆசனங்கள்) நடுவே—தர்மத்தினால் சுசி சூரியன் செல்கின்றான்; தேவனும் தேவியும் (அந்த இரு தெய்வ-அடித்தளங்கள்) ஆக.
Mantra 2
उरुव्यचसा महिनी असश्चता पिता माता च भुवनानि रक्षतः । सुधृष्टमे वपुष्ये न रोदसी पिता यत्सीमभि रूपैरवासयत् ॥
விரிவில் பரந்த அந்த இரு மகத்தானோர், ஒருபோதும் தவறாத தந்தையும் தாயும், உலகங்களைப் பாதுகாக்கின்றனர். அழகில் உறுதியாக நிலைபெற்ற அந்த இரு நிலைமையான உலகங்கள் (ரோதஸீ); தந்தை அவற்றைச் சுற்றிலும் பல ரூபங்களால் குடியமர்த்தியபோது.
Mantra 3
स वह्निः पुत्रः पित्रोः पवित्रवान्पुनाति धीरो भुवनानि मायया । धेनुं च पृश्निं वृषभं सुरेतसं विश्वाहा शुक्रं पयो अस्य दुक्षत ॥
அவன் அந்த வஹ்னி—இரு பெற்றோரின் புதல்வன்—பவித்ரம் உடையவன்; திடமானவன் ஆகி மாயா (உருவாக்கும் சக்தி) மூலம் உலகங்களைத் தூய்மைப்படுத்துகிறான். அவனிடமிருந்து எப்போதும் ஒளிவிடும், தூய ‘பயஸ்’ (போஷக ரசம்) பிழியப்படுகிறது—செழிப்பின் தேனு, புள்ளிப்புள்ளியான ப்ருஷ்ணி, மற்றும் விதைச் செல்வம் நிறைந்த வலிமைமிகு வ்ருஷபம் ஆகியவற்றிலிருந்து.
Mantra 4
अयं देवानामपसामपस्तमो यो जजान रोदसी विश्वशम्भुवा । वि यो ममे रजसी सुक्रतूययाजरेभिः स्कम्भनेभिः समानृचे ॥
இவன் தேவர்களில் செயல்களில் மிக வல்லவன்—உலக நலனுக்காக இரு உலகங்களை (ரோதஸீ) உருவாக்கியவன். சுக்ரது (ஒளிமிக்க, சரியான அறிவு) கொண்டு இரு ரஜஸ் (இடைப் பரப்புகள்) அளந்தவன்; அழியாத ஆதாரங்களால் அவற்றைச் சிறந்த ஒற்றுமையில் உறுதியாக நிறுவினான்.
Mantra 5
ते नो गृणाने महिनी महि श्रवः क्षत्रं द्यावापृथिवी धासथो बृहत् । येनाभि कृष्टीस्ततनाम विश्वहा पनाय्यमोजो अस्मे समिन्वतम् ॥
வானும் பூமியும் ஆகிய த்யாவா-பிருதிவீயே, நாங்கள் உங்களைப் புகழ்ந்து பாடும் போது, எங்களுக்காக அந்தப் பெரும், விரிந்த மகிமையை—பரந்த புகழையும் க்ஷத்ர-வலிமையையும்—நிறுவுங்கள். நீங்கள் எப்போதும் மக்களைக் (கிருஷ்டிகளை) விரிவாக்கி பரப்பும் அந்தப் போற்றத்தக்க ஓஜஸை எங்களுள் நிலைநாட்டி, எங்கள் உள்ளத்தில் ஒன்றுபட்டு வளரச் செய்யுங்கள்.
Frequently Asked Questions
The hymn primarily praises Dyāvā-Pṛthivī—Heaven and Earth as a divine pair. It also highlights Sūrya (the Sun) as the pure one who moves between them according to cosmic law (dharma/ṛta).
This points to a purifying power born within the cosmic frame of Heaven and Earth—often understood as an inner fire-force (vahni/agni-like) that cleanses and transforms. The imagery expresses spiritual purification and the steady production of luminous nourishment (clarity and strength).
It asks Heaven and Earth to establish “vast greatness” (bṛhat), wide fame (śravas), and protective power (kṣatra), and to increase admirable inner force (ojas) within the worshippers and their community.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.