Sukta 174

Mantra 1

त्वं राजेन्द्र ये च देवा रक्षा नॄन्पाह्यसुर त्वमस्मान् । त्वं सत्पतिर्मघवा नस्तरुत्रस्त्वं सत्यो वसवानः सहोदाः ॥

ஓ அரசன் இந்திரா, நீயும் மற்ற தேவர்களும் உடன்—நீயே அரசன்; எங்களுள் உள்ள மனித வலிமைகளைப் பாதுகாத்து, எங்களைப் பேணுவாய்; ஓ அசுர (ஆளும் प्रभு), எங்களை காப்பாய். நீ சத்பதி; ஓ மகவா (தானவீரா), எங்களுக்கு நீ அபாயங்களைத் தாண்டச் செய்யும் தாரகன். நீ சத்தியன்; வசவான் (செல்வமிகு) ஆகி நீ வலத்தை அளிப்பவன்.

Mantra 2

दनो विश इन्द्र मृध्रवाचः सप्त यत्पुरः शर्म शारदीर्दर्त् । ऋणोरपो अनवद्यार्णा यूने वृत्रं पुरुकुत्साय रन्धीः ॥

ஓ இந்திரா! பகைமையுடன் கடுஞ்சொல் பேசும் மக்களை நீ அடக்கினாய்; பருவங்கள் முழுதும் மறைப்பாக நின்ற ஏழு உறுதியான கோட்டைகளை நீ உடைத்தாய். குற்றமற்ற, பெருவெள்ளமாய் ஓடும் ஆபः (நீரோட்டங்களை) நீ திறந்தாய்; இளமையும் முன்னேறும் ஆற்றலும் கொண்ட புருகுத்ஸனுக்காக வ்ருத்ரனை நீ அடங்கச் செய்தாய்.

Mantra 3

अजा वृत इन्द्र शूरपत्नीर्द्यां च येभिः पुरुहूत नूनम् । रक्षो अग्निमशुषं तूर्वयाणं सिंहो न दमे अपांसि वस्तोः ॥

ஓ பலமுறை அழைக்கப்படும் (புருஹூத) இந்திரா! அந்த ஆற்றல்களாலேயே நீ முதுமையற்ற சக்திகளையும், த்யௌः (வானம்/சுவர்க்கம்) என்பதையும் கூட, இன்றும் சூழ்ந்து நிறுத்தியுள்ளாய். சோர்வுறாத, வேகமாய் முன்னேறும் அக்னியை காக்க; மேலும் இல்லத்தில் சிங்கம்போல், எங்கள் வாசஸ்தலத்தின் செயல்களைப் பாதுகாக்க.

Mantra 4

शेषन्नु त इन्द्र सस्मिन्योनौ प्रशस्तये पवीरवस्य मह्ना । सृजदर्णांस्यव यद्युधा गास्तिष्ठद्धरी धृषता मृष्ट वाजान् ॥

ஓ இந்திரா! இப்போது எங்கள் இந்த யோனி (ஆதாரம்/அடைக்கலம்) இல் நிலைத்திரு—தூய்மையாக்கும் ஓட்டத்தைத் தருவோனின் புகழ்ச்சிக்காக, உன் மகிமையால். போரில் நீ வெள்ளங்களை கீழ்நோக்கி விடுவிக்கும் போது, உன் இரு ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) உறுதியாக நின்று, துணிச்சலுடன் வலச் செழுமை (வாஜ) யை ஒழுங்குபடுத்தி மெருகூட்டுகின்றன.

Mantra 5

वह कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्त्स्यूमन्यू ऋज्रा वातस्याश्वा । प्र सूरश्चक्रं वृहतादभीकेऽभि स्पृधो यासिषद्वज्रबाहुः ॥

ஓ இந்திரா, குத்ஸனை ஏற்று செல்க; அவனில் உயர்த்தப்பட்ட உற்சாகம் விழித்துள்ளது, மேலும் வாயுவின் நேரிய குதிரைகள் யோகமிடப்பட்டுள்ளன. அருகிலான மோதலில் சூரியன் தன் விரிந்த சக்கரத்தை முன்னே செலுத்துகிறான்; வஜ்ரபாஹு (இந்திரன்) எல்லாப் போட்டிகளுக்கும்/எதிர்ப்புகளுக்கும் எதிராக அழுத்தி தாக்குகிறான்.

Mantra 6

जघन्वाँ इन्द्र मित्रेरूञ्चोदप्रवृद्धो हरिवो अदाशून् । प्र ये पश्यन्नर्यमणं सचायोस्त्वया शूर्ता वहमाना अपत्यम् ॥

ஓ இந்திரா, மித்ரனின் பகைவர்களைச் சாய்த்து, தூண்டும் வாக்கால் வளர்ந்தவனே, ஓ ஹரிவஸ் (ஹரி-அசுவ்களின் அதிபதி), நீ தானமளிக்காதவர்களை வென்றாய். ஆர்யமனைத் துணையாகக் காண்பவர்கள், உன்னால் வீரமடைந்து, தங்கள் சந்ததி/அபத்யத்தை முன்னே எடுத்துச் செல்கிறார்கள்.

Mantra 7

रपत्कविरिन्द्रार्कसातौ क्षां दासायोपबर्हणीं कः । करत्तिस्रो मघवा दानुचित्रा नि दुर्योणे कुयवाचं मृधि श्रेत् ॥

ஓ இந்திரா, அர்க-வெற்றியில் கவி (தரிசி) வேகமாக ஓடுகிறான்; தாசனுக்காக பூமியை யார் படுக்கை/ஆசனமாக ஆக்கினார்? தானமிகு மகவா பலவடிவமுடைய மூன்று தானு-சக்திகளை உருவாக்கினான்; கடின ஆசனத்தில் குவாச (பொய்யுரைப்பவன்) என்பவனைத் தள்ளி வீழ்த்தி, போரில் அவனைச் சிதைத்தான்.

Mantra 8

सना ता त इन्द्र नव्या आगुः सहो नभोऽविरणाय पूर्वीः । भिनत्पुरो न भिदो अदेवीर्ननमो वधरदेवस्य पीयोः ॥

ஓ இந்திரா! பழங்காலத்திலிருந்தும், மீண்டும் புதுமையாயும், உன் இச்சக்திகள் வந்தன—போரின்றியே வெற்றியளிக்கும் விண்ணின் வல்லமைகள். நீ கோட்டைகளை உடைப்பாய்; உடைப்பவர்களை உடைப்பதுபோல். அதேவனின் (அதர்மத்தின்) ஆயுதம் உன் முன் தலைவணங்கும்—ஓ சோமபாயி, பிழிந்த ஆனந்தத்தைப் பருகுபவனே.

Mantra 9

त्वं धुनिरिन्द्र धुनिमतीॠणोरपः सीरा न स्रवन्तीः । प्र यत्समुद्रमति शूर पर्षि पारया तुर्वशं यदुं स्वस्ति ॥

ஓ இந்திரா! நீ ‘துனி’—அதிர்விப்பவன்; ‘துனிமதி’ எனும் நடுங்கும் நீர்வழிகளை நீத் திறந்தாய்; அவை உழவின் சீரைப் போல ஓடுகின்றன. ஓ வீரா! நீ வீரனை சமுத்திரத்துக்கு அப்பால் எடுத்துச் செல்லும் போது, துர்வசனையும் யதுவையும் நலமுடன் கரை சேர்த்து விடு.

Mantra 10

त्वमस्माकमिन्द्र विश्वध स्या अवृकतमो नरां नृपाता । स नो विश्वासां स्पृधां सहोदा विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ஓ இந்திரா! எல்லாவிதத்திலும் நீ எங்களுக்கே உரியவனாக இரு; மனிதரைப் பாதுகாப்பவனே, அரசவலிமையைப் பேணுபவனே, ஓநாய்க்கும் அஞ்சாத அளவிற்கு உறுதிப் பாதுகாவலனே. அப்பொழுது, வல்லமை அளிப்பவனே! எல்லாப் போட்டிகளிலும் நீ எங்களுக்கு துணையாய் இரு; தூண்டும் நிறைவை, போர்க் கூட்டத்தை, விரைவில் வழங்கும் தானவளத்தை நாங்கள் அறிந்து வெல்லட்டும்.