Sukta 67

Mantra 1

वनेषु जायुर्मर्तेषु मित्रो वृणीते श्रुष्टिं राजेवाजुर्यम् ॥

காடுகளில் அவன் விரைவில் பிறக்கும் ஜ்வாலை; மனிதர்களிடையே அவன் ‘மித்ர’னாகிறான். அவன் ‘ஶ்ருஷ்டி’—கீழ்ப்படிதலும் செவ்விய கேள்வியும்—தேர்ந்தெடுக்கிறான்; அரசன் தளராத ஆதாரத்தைத் தேர்வதுபோல்.

Mantra 2

क्षेमो न साधुः क्रतुर्न भद्रो भुवत्स्वाधीर्होता हव्यवाट् ॥

அவன் க்ஷேமம் (கல்யாண-அமைதி) போலவும், சாதுவாக (உண்மை-நன்மை) போலவும் ஆகிறான்; அவனுடைய க்ரது (சங்கல்பம்/ஞானம்) பத்திரம்—நன்மை தரும் சக்தியாகிறது. ஸ்வாதீḥ—நல்ல அறிவுடைய ஹவ்யவாட் ஹோதா—ஹவிஷ்யம் ஏந்துபவன்—உள்ளத்தில் ருதம் (ऋत-நிலை) நிலைநிறுத்துகிறான்.

Mantra 3

हस्ते दधानो नृम्णा विश्वान्यमे देवान्धाद्गुहा निषीदन् ॥

கையில் ந்ரும்ணம் (வீரியம்/ஆண்மை-வலிமை) தாங்கி, அவர் எல்லா தேவர்களையும் அவரவர் நியதியான இடங்களில் நிறுவினார்; குகையில்—மறைந்த குகையில்—அவர் அமர்ந்தார், மறைந்த இதயத்தின் உள்ளே.

Mantra 4

विदन्तीमत्र नरो धियंधा हृदा यत्तष्टान्मन्त्राँ अशंसन् ॥

இங்கே தியங்-தா—சிந்தனையைத் தாங்கும் மனிதர்கள்—அவளை (தியா/ப்ரஜ்ஞை) கண்டடைகிறார்கள்; இதயத்தால் அவர்கள் தஷ்ட (வடிவமைக்கப்பட்ட/உருவாக்கப்பட்ட) மந்திரங்களைப் புகழ்கிறார்கள்—உள்ளே வடிவான சத்திய-ரூபங்கள்.

Mantra 5

अजो न क्षां दाधार पृथिवीं तस्तम्भ द्यां मन्त्रेभिः सत्यैः ॥

அஜன் (அஜன்மன்) போல அவர் பூமியைத் தாங்கினார்; சத்திய மந்திரங்களால் அவர் த்யுலோகத்தைத் தாங்கி நிறுத்தினார்—ருதம் (சத்திய-நியதி) எனும் உறுதியிலே உலகங்களை நிறுவினார்.

Mantra 6

प्रिया पदानि पश्वो नि पाहि विश्वायुरग्ने गुहा गुहं गाः ॥

கதிர்களின் (ஒளிமிகு மந்தைகள்) அன்பான பாதங்களை நன்றாகக் காத்தருள்; அக்னியே, விஷ்வாயு, குகை குகையாய் நுழைந்து—மறைந்த இடங்களில் அவற்றைத் தேடிச் செல்.

Mantra 7

य ईं चिकेत गुहा भवन्तमा यः ससाद धारामृतस्य ॥

குகையின் மறைவில் அவர் வாசிப்பதை உணர்ந்தவன், மேலும் ருதம் (சத்தியம்) எனும் ஓடை-பாய்ச்சலின் அருகே சென்றவன்—அவன் நிச்சயமாக அக்னியின் அறிவில் புகுகின்றான்.

Mantra 8

वि ये चृतन्त्यृता सपन्त आदिद्वसूनि प्र ववाचास्मै ॥

தடையாகிய முடிச்சுகளை வெட்டி அகற்றி, ‘ருத’ (சத்திய-நியதி) வழிகளைப் பின்பற்றுவோர்—அப்பொழுதே அவனுக்காக ‘வசு’கள், அதாவது உள்ளார்ந்த செல்வங்கள், அறிவிக்கப் பெற்று விடுதலையடைந்து வெளிப்படுகின்றன.

Mantra 9

वि यो वीरुत्सु रोधन्महित्वोत प्रजा उत प्रसूष्वन्तः ॥

தன் மகத்துவத்தால் வளர்ந்து வரும் தளிர்களுக்கிடையிலுள்ள தடைகளை உடைத்துத் திறப்பவன்—அவன் ‘ப்ரஜா’ (உற்பத்திகள்) யாவற்றிலும், ‘ப்ரஸூ’ (பிறப்புகள்/பிரசவங்கள்) யாவற்றிலும் உள்ளிருந்து செயல்பட்டு, உள்ளேயே வளர்ச்சியை வடிவமைக்கிறான்.

Mantra 10

चित्तिरपां दमे विश्वायुः सद्मेव धीराः सम्माय चक्रुः ॥

‘அபாம்’ (நீர்த் தத்துவம்) எனும் இல்லத்தில் ‘விஷ்வாயு’ (அனைத்து உயிர்) யின் ‘சித்தி’ (சேதன-பரிசீலனை) உள்ளது; ‘தீரா’ (ஞானிகள்) நிலைபெற்ற ‘சத்ம’ (வீடு) போல, ஒன்றுகூடி ஒற்றுமை/ஒத்திசைவு (மாயா) யை அமைத்தனர்.