Sukta 38

Mantra 1

कद्ध नूनं कधप्रियः पिता पुत्रं न हस्तयोः । दधिध्वे वृक्तबर्हिषः ॥

‘கத்த’ எனும் சொல்லை நேசிப்பவர்களே, இப்போது உங்கள் இன்பம் என்ன? தந்தை தன் மகனை இரு கைகளிலும் தாங்குவது போல, வெட்டிச் சீரமைக்கப்பட்ட பர்ஹிஸ் (யாகாசனம்) உடைய நீங்கள் எங்கள் ஹவிஸ்/அர்ப்பணத்தை எடுத்துத் தாங்குங்கள்.

Mantra 2

क्व नूनं कद्वो अर्थं गन्ता दिवो न पृथिव्याः । क्व वो गावो न रण्यन्ति ॥

இப்போது நீங்கள் எங்கே, எந்த நோக்கத்திற்காகச் செல்கிறீர்கள்—வானுலகத்திலிருந்தோ, பூமியிலிருந்தோ? எங்கே உங்கள் ‘காவः’—மகிழ்ந்து ஒலிக்கும் ஒளிமிகு கதிர்-பசுக்கள்? தேடுபவனை மகிழ்விக்கும் அந்தக் கதிர்களின் கூட்டம் எங்கே?

Mantra 3

क्व वः सुम्ना नव्यांसि मरुतः क्व सुविता । क्वो विश्वानि सौभगा ॥

மருதர்களே, உங்கள் புதுமையான அருள்கள் எங்கே—எங்கே உங்கள் ‘சுவிதா’, நல்வழி நடத்தும் இனிய இயக்கங்கள்? மேலும் எங்கே உங்கள் எல்லாச் ‘சௌபாக்ய’ங்கள்—முன்னேறும் ஆன்மாவிற்கு நீங்கள் அளிக்கும் நல்வாழ்வின் அனைத்துரூபங்களும்?

Mantra 4

यद्यूयं पृश्निमातरो मर्तासः स्यातन । स्तोता वो अमृतः स्यात् ॥

பிருஷ்ணி-மாதாவின் புதல்வர்களே! நீங்கள் எங்களைப் போல மானிடர் (மர்த்தியர்) ஆக இருந்தால், உங்கள் ஸ்தோதா உங்களுக்காக அம்ருதனாக ஆகிவிடுவான்.

Mantra 5

मा वो मृगो न यवसे जरिता भूदजोष्यः । पथा यमस्य गादुप ॥

உங்கள் ஜரிதா (பாடகர்) யவ/மேய்ச்சல் தேடி அலைகின்ற மிருகம்போல் ஆகாதிருப்பானாக—யஜ்ஞ-ஹவிஸில் இன்பம் காணாதவனாக அல்ல; யமனின் பாதை, அந்த கீழ்நோக்கிச் செல்லும் வழிக்குச் சமீபிக்காதிருப்பானாக.

Mantra 6

मो षु णः परापरा निॠतिर्दुर्हणा वधीत् । पदीष्ट तृष्णया सह ॥

வெல்வதற்கு அரிய நி஋தி, இங்கும் அங்கும் அலைவாள், எங்களைத் தாக்காதிருப்பாளாக; த்ருஷ்ணையுடன் சேர்ந்து எங்கள் அடியடிகளில் கால்வைக்காதிருப்பாளாக.

Mantra 7

सत्यं त्वेषा अमवन्तो धन्वञ्चिदा रुद्रियासः । मिहं कृण्वन्त्यवाताम् ॥

உண்மையாய், ஒளிவீசும் வலிமைமிக்க ருத்ரியர்கள்—தன்வன் (வறண்ட வெளி) மீதிலும்—மேகமழையை உருவாக்குகின்றனர்; அவர்கள் மூடுபனி போல் போர்த்தும் நீர்தாரைகளை கீழிறக்குகின்றனர்.

Mantra 8

वाश्रेव विद्युन्मिमाति वत्सं न माता सिषक्ति । यदेषां वृष्टिरसर्जि ॥

மாட்டின் முழக்கம் போல, மின்னல் தன் அடிகளை அளக்கிறது; தாய் கன்றை அணைத்துக் கொள்வதுபோல், அவர்களின் வலிமை ஒட்டிக் கொண்டு திரள்கிறது—அவர்களின் மழை விடுவிக்கப்படும் போது.

Mantra 9

दिवा चित्तमः कृण्वन्ति पर्जन्येनोदवाहेन । यत्पृथिवीं व्युन्दन्ति ॥

பகலிலும் அவர்கள் இருளை உண்டாக்குகின்றனர், பர்ஜன்யம் உடைய உதவாஹ (மழைத் தள்ளல்) மூலம்; அவர்கள் பூமியை வெள்ளமிட்டு நனைக்கும்போது, நிலைத்த மேற்பரப்புகள் புரளுகின்றன.

Mantra 10

अध स्वनान्मरुतां विश्वमा सद्म पार्थिवम् । अरेजन्त प्र मानुषाः ॥

அப்போது மருதர்களின் ஸ்வன (கர்ஜனை) காரணமாகப் பூமியிலுள்ள எல்லா ‘ஸத்ம’—பார்த்திவ வாசஸ்தலம்—அதிர்கிறது; மனிதரும் நடுங்குகின்றனர்.

Mantra 11

मरुतो वीळुपाणिभिश्चित्रा रोधस्वतीरनु । यातेमखिद्रयामभिः ॥

மருதர்களே, உறுதியாகப் பற்றும் கைகளுடன் நீங்கள் பலவண்ணமான, ‘ரோதஸ்வதீ’ (தடையைக் கொண்ட) சக்திகளைத் தொடர்ந்து செல்லுங்கள்; இடையறாத ஓட்டமுடைய, பயணத்தில் சோராத பலங்களுடன் வாருங்கள்.

Mantra 12

स्थिरा वः सन्तु नेमयो रथा अश्वास एषाम् । सुसंस्कृता अभीशवः ॥

உங்கள் நேமிகள் (சக்கர வளையங்கள்) உறுதியாக இருக்கட்டும்; அவர்களின் ரதங்களும் அஸ்வங்களும் நிலையாக இருக்கட்டும்; மேலும் கட்டுப்பாடுகள் (அபீஷவ) நன்கு அமைக்கப்பட்டிருக்கட்டும்—மருத சக்திகள் தளர்வின்றி நகர்வதற்காக.

Mantra 13

अच्छा वदा तना गिरा जरायै ब्रह्मणस्पतिम् । अग्निं मित्रं न दर्शतम् ॥

உள்ளத்தின் ஆழ் குரலால் நேர்மையான, மங்களமான சொல் பேசுங்கள்; ஜரா—வளர்ச்சிக்காக—பிரஹ்மணஸ்பதியை அழையுங்கள்—நண்பனைப் போலக் காணத்தக்க அக்னியை—அவ்வாறு ஊக்கமூட்டும் வாக்கின் சக்தி உள்ளார்ந்த ருத-ஒழுங்கை உறுதியாக அமைக்கட்டும்.

Mantra 14

मिमीहि श्लोकमास्ये पर्जन्य इव ततनः । गाय गायत्रमुक्थ्यम् ॥

வாயில் ஊக்கமூட்டும் ஸ்தோத்திரத்தை அளந்து அமைக்குங்கள்; பர்ஜன்யன் மழையைப் பரப்புவது போல; உக்த்ய—யாகப் பாராயணத்திற்குத் தகுந்த—காயத்ரத்தைப் பாடுங்கள்; அப்போது அந்தச் சந்தம் இறங்கிவரும் சத்திய-சக்திக்கான பாத்திரமாகும்.

Mantra 15

वन्दस्व मारुतं गणं त्वेषं पनस्युमर्किणम् । अस्मे वृद्धा असन्निह ॥

மருத்-கணத்தை வணங்குங்கள்—வேகமிகு, வளர்ச்சியை நாடுபவர், ஊக்கமூட்டும் ஸ்துதியின் ஜ்வாலையால் செழிப்பவர். அவர்கள் நம்முள், இங்கேயே, வலிமைபெற்று வளரட்டும்—நம் ஆகுதலுக்காக.