Sukta 185

Mantra 1

कतरा पूर्वा कतरापरायोः कथा जाते कवयः को वि वेद । विश्वं त्मना बिभृतो यद्ध नाम वि वर्तेते अहनी चक्रियेव ॥

இவ்விரண்டில் எது முதலில், எது பின்னர்—அவை எவ்வாறு பிறந்தன, கவிகளில் யார் உண்மையாய் அறிவார்? தம் சுய-வலத்தால் அனைத்தையும் தாங்கி, அஹனீ—பகலும் இரவும்—சுழலும் சக்கரம் போலத் தனித்தனியாகச் சுழல்கின்றன.

Mantra 2

भूरिं द्वे अचरन्ती चरन्तं पद्वन्तं गर्भमपदी दधाते । नित्यं न सूनुं पित्रोरुपस्थे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

இரு பேர்விரிந்தவை, அசையாதவையாக இருந்தும், அசையும் கருவை—பத்வான் (கால்கள் உடையது)—நிறுவுகின்றன; ஆனால் அது தானே அபதீ (கால்கள் இன்றியது). பெற்றோர் தம் நிலையான மகனை உரு-உபஸ்த (விரிந்த மடியில்) தாங்குவது போல, ஹே த்யாவா-ப்ருதிவீ, எங்களை அப்வ (மிகப் பெரிய/அச்சுறுத்தும்) தாக்குதலிலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்.

Mantra 3

अनेहो दात्रमदितेरनर्वं हुवे स्वर्वदवधं नमस्वत् । तद्रोदसी जनयतं जरित्रे द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

அதிதியின் அந்த அநேஹः (அவசரமற்ற), அநர்வ (அழியாத), ஸ்வர்வத் (ஒளிமிக்க), அவத (அடையமுடியாத), நமஸ்காரமிகு தானத்தை நான் அழைக்கிறேன். ஓ த்யாவா–பிருதிவீ, அதை ஜரித்ரே (பாடுபவர்) காகப் பிறப்பியுங்கள்; ஓ த்யாவா–பிருதிவீ, எங்களை அப்வா (மிகப் பெரும்/அடக்கும்வல்ல) இலிருந்து காத்தருளுங்கள்.

Mantra 4

अतप्यमाने अवसावन्ती अनु ष्याम रोदसी देवपुत्रे । उभे देवानामुभयेभिरह्नां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

அதப்யமானே (உள்ளார்ந்த தாபத்தால் ஒளிரும்), அவஸாவந்தீ (போஷண வல்லமை நிறைந்த) தேவபுத்ரே ரோதஸீ—ஓ த்யாவா–பிருதிவீ—நாங்கள் உங்கள் அநு (பின்தொடர்வில்) நடப்போமாக. நீங்கள் தேவர்களுக்குரியவர்கள்; அஹ்நாம் உபயேபிஃ (இருவகை நாட்களையும்) தழுவுபவர்கள்; ஓ த்யாவா–பிருதிவீ, எங்களை அப்வா (மிகப் பெரும்/விரோதமான) இலிருந்து காத்தருளுங்கள்.

Mantra 5

संगच्छमाने युवती समन्ते स्वसारा जामी पित्रोरुपस्थे । अभिजिघ्रन्ती भुवनस्य नाभिं द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

சமந்தே சங்கச்சமானே—எங்கும் ஒன்றாய், ஒற்றுமையுடன் நகரும்—யுவதி, ஸ்வஸாரா, ஜாமீ—பித்ரோருபஸ்தே (தந்தையின் மடியில்) இருப்பவளே—ஓ த்யாவா–பிருதிவீ! நீங்கள் புவனஸ்ய நாபிம் (உலகின் நாபி) நோக்கி அபிஜிஹ்ரந்தீ (உயிர்மூச்சால்/மணத்தால் அணுகி) நிற்கிறீர்கள்; ஓ த்யாவா–பிருதிவீ, எங்களை அப்வா (மிகப் பெரும்/ஒற்றுமையைச் சிதைக்கும்) இலிருந்து காத்தருளுங்கள்.

Mantra 6

उर्वी सद्मनी बृहती ऋतेन हुवे देवानामवसा जनित्री । दधाते ये अमृतं सुप्रतीके द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

பிறப்பின் தாயே! நீ ஆசனங்களில் விரிந்தவள்; மகிமையில் மாபெரும். ‘ருத’ (ṛta—ஒழுங்கு/சத்திய நியதி) வழியாக, தேவர்களின் ‘அவஸ்’ (பரிபாலன அருள்-வலிமை) உடன் உன்னை நான் அழைக்கிறேன். அழகிய ஒளிமிகு ரூபங்களில் (ஸுப்ரதீகே) அம்ருதத்தைத் தாங்குபவளே—த்யாவா-பிருதிவீயே, எங்களை ‘அப்வ’ (அச்சுறுத்தும் பெருவிபத்து) இலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்.

Mantra 7

उर्वी पृथ्वी बहुले दूरेअन्ते उप ब्रुवे नमसा यज्ञे अस्मिन् । दधाते ये सुभगे सुप्रतूर्ती द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

விரிந்தவளே, உறுதியான பிருதிவீயே! நீ வளமிகு, தூரம்வரை பரந்தவள். இந்த யாகத்தில் வணக்கத்துடன் உன்னை நான் உரைக்கிறேன். நல்வாழ்வையும் ‘ஸுப்ரதூர்த்தி’ (அழகிய/சுலபமான கடத்தல்) யையும் நிறுவுபவளே—த்யாவா-பிருதிவீயே, எங்களை ‘அப்வ’ (பெரும்/அச்சுறுத்தும் தீமை) இலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்.

Mantra 8

देवान्वा यच्चकृमा कच्चिदागः सखायं वा सदमिज्जास्पतिं वा । इयं धीर्भूया अवयानमेषां द्यावा रक्षतं पृथिवी नो अभ्वात् ॥

தேவர்களுக்கெதிராகவோ, நண்பனுக்கெதிராகவோ, அல்லது குலத்தின் தலைவன்/குடியரசன் (ஜாஸ்பதி) கெதிராகவோ நாம் ஏதேனும் குற்றம் செய்திருந்தால்—எங்கள் இந்த ‘தீ’ (dhī—உள்ளுணர்வு/பிரார்த்தனை) அவர்களுக்கு சமாதானமும் விடுதலையும் அளிக்கும் வழியாக ஆகட்டும். த்யாவா-பிருதிவீயே, எங்களை ‘அப்வ’ (பெரும்/அச்சுறுத்தும் தீமை) இலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்.

Mantra 9

उभा शंसा नर्या मामविष्टामुभे मामूती अवसा सचेताम् । भूरि चिदर्यः सुदास्तरायेषा मदन्त इषयेम देवाः ॥

மனிதர்க்குரியதும் வீரத்தன்மையுடையதும் ஆகிய இரு புகழ்ச்சிகளும் என்னைக் காக்கட்டும்; மேலும் உங்களுடைய இரு உதவிகளும், போஷிக்கும் வலிமையுடன், என்னை நினைந்து அருளட்டும். உயர்ந்த ஆரியன் எனும் உதார தானதாரருக்குப் பெரும் தானங்களும் (சிறிதே) — நாம் உள்ளார்ந்த நிறைவில் மகிழ்ந்து, தேவர்களை நம்முள் செயற்படத் தூண்டுவோமாக.

Mantra 10

ऋतं दिवे तदवोचं पृथिव्या अभिश्रावाय प्रथमं सुमेधाः । पातामवद्याद्दुरितादभीके पिता माता च रक्षतामवोभिः ॥

ருதம்—சத்திய ஒழுங்கை—வானிற்காக நான் உரைத்தேன்; பூமிக்குப் முதல் கேட்பதற்காக, ஓ தெளிந்த அறிவுடையோரே. தந்தையும் தாயும் தங்கள் போஷிக்கும் ‘அவ’ சக்திகளால், அருகிலேயே இருந்து, குற்றச்சாட்டிலிருந்தும் துரிதத்தின் கடினப் பாதையிலிருந்தும் எங்களை காக்கட்டும்.

Mantra 11

इदं द्यावापृथिवी सत्यमस्तु पितर्मातर्यदिहोपब्रुवे वाम् । भूतं देवानामवमे अवोभिर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

ஓ த்யாவா-பிருதிவீ, தந்தையும் தாயும்—இங்கே நான் உங்களிடம் சொல்வது உண்மையாயிருக்கட்டும். உங்கள் போஷிக்கும் ‘அவ’ சக்திகளால் தேவர்களுள் எங்களுக்கு மிக அருகிலானவர்களாக ஆகுங்கள்; அப்பொழுது நாம் அந்தத் தூண்டுதலையும், அந்த வெற்றி தரும் பாதையையும், நீடித்த தானமுடைய தானதாரரையும் அறியக்கடவோம்.