Sukta 154

Mantra 1

विष्णोर्नु कं वीर्याणि प्र वोचं यः पार्थिवानि विममे रजांसि । यो अस्कभायदुत्तरं सधस्थं विचक्रमाणस्त्रेधोरुगायः ॥

இப்போது விஷ்ணுவின் வீர்யப் பராக்ரமங்களை நான் உரைக்கிறேன்—பார்த்திவ ரஜாஞ்சி (உலகப் பரப்புகள்) அளந்தவனை; உயர்ந்த சதஸ்த (ஆதார நிலையம்) தாங்கி நிறுத்தியவனை. திரிதா உுருகாய—விரிந்த புகழுடையவன்—விசக்ரமணம் செய்து, உலகங்களின் மும்மடங்கு இயக்கத்தை நிறுவுகிறான்.

Mantra 2

प्र तद्विष्णुः स्तवते वीर्येण मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः । यस्योरुषु त्रिषु विक्रमणेष्वधिक्षियन्ति भुवनानि विश्वा ॥

ஆகையால் விஷ்ணு தம் வீரியப் பராக்ரமத்தால் புகழப்படுகிறார்—அச்சமூட்டும் மிருகம்போல் அஞ்சாதவனாய் அலைந்து திரிபவன், மலைச் சிகரங்களில் வாசிப்பவன். அவனுடைய மூன்று விரிந்த விக்ரமங்களில் எல்லா உலகங்களும் தம் வாசஸ்தலத்தை அடைகின்றன.

Mantra 3

प्र विष्णवे शूषमेतु मन्म गिरिक्षित उरुगायाय वृष्णे । य इदं दीर्घं प्रयतं सधस्थमेको विममे त्रिभिरित्पदेभिः ॥

எங்கள் மனம் வலத்துடன் விஷ்ணுவை நோக்கிச் செல்லட்டும்—மலைவாசி, உருகாய (விரிந்த புகழ்) உடையவன், வृषன் (வலிமைமிகு) அவனை நோக்கி; அவன் ஒருவனே இந்த நீளமாக விரிந்த சதஸ்தத்தை மூன்று அடிகளாலேயே அளந்தான்.

Mantra 4

यस्य त्री पूर्णा मधुना पदान्यक्षीयमाणा स्वधया मदन्ति । य उ त्रिधातु पृथिवीमुत द्यामेको दाधार भुवनानि विश्वा ॥

யாருடைய மூன்று அடிகள் மதுவால் நிறைந்தவை—அழியாதவை, ஸ்வதையால் மகிழ்வுறுபவை; மேலும் த்ரிதாது ஆதாரமாகப் ப்ருதிவியும் த்யௌவும், எல்லா புவனங்களையும், அவன் ஒருவனே தாங்கி நிறுத்தினான்.

Mantra 5

तदस्य प्रियमभि पाथो अश्यां नरो यत्र देवयवो मदन्ति । उरुक्रमस्य स हि बन्धुरित्था विष्णोः पदे परमे मध्व उत्सः ॥

தேவரை நாடும் மக்கள் மகிழ்ந்து களிக்கும் அந்தப் பிரியமான பாதையை நாம் அடைவோமாக. ஏனெனில் இதுவே உருக்ரமன் (விஷ்ணு) உடைய உண்மையான பந்தம்; விஷ்ணோः-ன் பரமப் பதத்தில் இனிய மதுர-மதுவின் ஊற்று உள்ளது.

Mantra 6

ता वां वास्तून्युश्मसि गमध्यै यत्र गावो भूरिशृङ्गा अयासः । अत्राह तदुरुगायस्य वृष्णः परमं पदमव भाति भूरि ॥

நீங்கள் இருவரின் அந்த வாசஸ்தலங்களை அடைய நாம் ஏங்குகிறோம்; அங்கே பல கொம்புகளையுடைய பசுக்கள்—ஒளிமிகு ஞானக் கதிர்கள்—சோர்வின்றி உலாவுகின்றன. அங்கேயே உருகாய வृषபன், விரிந்த விஷ்ணுவின் அந்தப் பரமப் பதம் மிகுந்த ஒளியுடன் பிரகாசிக்கிறது.