Sukta 87

Mantra 1

प्रत्वक्षसः प्रतवसो विरप्शिनोऽनानता अविथुरा ऋजीषिणः । जुष्टतमासो नृतमासो अञ्जिभिर्व्यानज्रे के चिदुस्रा इव स्तृभिः ॥

வலத்தில் முன்னே, வீரியத்தில் முன்னே—விரிந்த செயல் புரிவோர், வளைவில்லாதோர், அசையாதோர், நேர்ச் செலுத்துவோர்; மிக இனியோர், மிக ஆண்மையோர்—உங்களில் சிலர் தங்கள் ஒளிப்பரவலால், பிரகாசமான உஷாக்கள் தங்கள் கதிர்களால் விரிவதுபோல், பரவியுள்ளனர்.

Mantra 2

उपह्वरेषु यदचिध्वं ययिं वय इव मरुतः केन चित्पथा । श्चोतन्ति कोशा उप वो रथेष्वा घृतमुक्षता मधुवर्णमर्चते ॥

பள்ளத்தாக்குகளின் குழிகளில் நீங்கள் உங்கள் இயக்கமுள்ள வலிமையைத் தூண்டும்போது, ஓ மருத்களே, ஏதோ ஒரு பாதையில் பறவைகள் போல—அப்போது உங்கள் ரதங்களில் உள்ள பாத்திரங்கள் சொட்டுகின்றன; நீங்கள் தேன் நிறமுடைய நெய்யை ஊற்றுகிறீர்கள், மேலும் புகழ்ப்பாடல் மகிழ்ச்சியுடன் எழுகிறது.

Mantra 3

प्रैषामज्मेषु विथुरेव रेजते भूमिर्यामेषु यद्ध युञ्जते शुभे । ते क्रीळयो धुनयो भ्राजदृष्टयः स्वयं महित्वं पनयन्त धूतयः ॥

அவர்களின் வேகப் பாய்ச்சலில், அசைக்கப்பட்டதுபோல் பூமி நடுங்குகிறது—அவர்கள் தங்கள் பாதைகளில், மங்களமான செயலுக்காகத் தம்மையே யோகமாக (இணையாக) கட்டிக்கொள்ளும் போது. விளையாடும், இடிமுழக்கமென ஒலிக்கும், மின்னும் ஈட்டிகளைக் கொண்ட அந்தத் தூத (வேகமிகு) இயக்கர்கள், தங்கள் சொந்த வலிமையால் தங்கள் மகிமையை வெளிப்படுத்துகின்றனர்.

Mantra 4

स हि स्वसृत्पृषदश्वो युवा गणोऽया ईशानस्तविषीभिरावृतः । असि सत्य ऋणयावानेद्योऽस्या धियः प्राविताथा वृषा गणः ॥

அவன் தானே தானாகப் பாயும், புள்ளியுள்ள குதிரைகள் உடைய, இளமைமிகு கணம்—தன் வழியிலேயே செல்பவன், ஈசானன், தபிஷீகள் (வல்லமைகள்) சூழ்ந்தவன். அவன் சத்தியன், கடனைச் செலுத்துபவன், குற்றமற்றவன்—இந்தத் தியா (உள்ளுணர்வு/பிரக்ஞை) யின் காவலன்; ஆகவே அந்தக் கணமே வ்ருஷா-பலன் (காளைபோன்ற வலிமை) ஆகும்.

Mantra 5

पितुः प्रत्नस्य जन्मना वदामसि सोमस्य जिह्वा प्र जिगाति चक्षसा । यदीमिन्द्रं शम्यृक्वाण आशतादिन्नामानि यज्ञियानि दधिरे ॥

பழமையான பிதாவின் பிறப்பினால் நாம் உரைக்கிறோம்; சோமனின் நாவு சக்ஷஸா (தரிசன-வல்லமை) யால் முன்னே செல்கிறது. ருக்-பாடகர்கள் அமைதி-ஆசனத்தில் இந்திரனை அடைந்தபோது, அவர்கள் யஜ்ஞிய (யாகத்திற்குரிய) புனித நாமங்களை நிறுவினர்.

Mantra 6

श्रियसे कं भानुभिः सं मिमिक्षिरे ते रश्मिभिस्त ऋक्वभिः सुखादयः । ते वाशीमन्त इष्मिणो अभीरवो विद्रे प्रियस्य मारुतस्य धाम्नः ॥

ஸ்ரீ (ஒளி)-வளர்ச்சிக்காக அவர்கள் தங்கள் பானுக்கள் (பிரகாசக் கதிர்கள்) மூலம் ஒன்றாகக் கலந்து நிறைகிறார்கள்—அந்த ரஶ்மிகள், அந்த ருக்-பாடும் சக்திகள், இனிய இளைப்பாற்றலை அளிப்பவை. அவர்கள் ஒலிவளம் கொண்டவர்கள், வேகமிக்கவர்கள், அச்சமற்றவர்கள்; அன்பிற்குரிய மாருத-பலம் உறையும் தாமம் (இருப்பு/உலகம்) என்பதை நன்கு அறிந்தவர்கள்.