Sukta 103

Mantra 1

तत्त इन्द्रियं परमं पराचैरधारयन्त कवयः पुरेदम् । क्षमेदमन्यद्दिव्यन्यदस्य समी पृच्यते समनेव केतुः ॥

ஓ இந்திரா! உன் அந்த பரம இந்திரிய-சக்தியை கவிகள் (ரிஷிகள்) தொன்றுதொட்டு, தூரம் விரிந்த உயரங்களிலிருந்து தாங்கி நிலைநிறுத்தினர். ஒன்று இங்கே பூமியில்; மற்றொன்று அந்த திவ்ய உலகில்; ஆயினும் இரண்டும் ஒரே கூடும் இடத்தில், ஒரே கேது (அடையாளம்) போல ஒன்றோடொன்று இணைகின்றன.

Mantra 2

स धारयत्पृथिवीं पप्रथच्च वज्रेण हत्वा निरपः ससर्ज । अहन्नहिमभिनद्रौहिणं व्यहन्व्यंसं मघवा शचीभिः ॥

அவன் பூமியை உறுதியாகத் தாங்கி, அதை விரிவாக்கினான்; வஜ்ரத்தால் அடித்து நீர்களை விடுவித்தான். அவன் அஹி (பாம்பு) யை வதைத்தான்; ‘ரௌஹிண’ ஐப் பிளந்தான்; தடையிடும் வ்யாம்ஸனையும் வீழ்த்தினான்—மகவன் இந்திரன் தன் ஶசீ (செயலறிவு-சக்திகள்) யால்.

Mantra 3

स जातूभर्मा श्रद्दधान ओजः पुरो विभिन्दन्नचरद्वि दासीः । विद्वान्वज्रिन्दस्यवे हेतिमस्यार्यं सहो वर्धया द्युम्नमिन्द्र ॥

அவன் பிறவியிலேயே உள்ள வலிமையின் தாங்கி, தன் ஓஜஸில் நம்பிக்கையை நிறுவி, புரங்கள் (கோட்டைகள்) யை உடைத்து முன்னே சென்று, தாசீ (அடிமைப்படுத்தப்பட்ட சக்திகள்) யை விடுவித்தான். ஓ வஜ்ரதாரி இந்திரா! அறிந்து அவன் தஸ்யுவின் ஆயுதத்தை வீழ்த்தினான்; ஆர்யருக்குப் பலத்தையும் த்யும்னம் (ஒளிமிகு வெற்றி) யையும் வளர்த்தருள்வாயாக.

Mantra 4

तदूचुषे मानुषेमा युगानि कीर्तेन्यं मघवा नाम बिभ्रत् । उपप्रयन्दस्युहत्याय वज्री यद्ध सूनुः श्रवसे नाम दधे ॥

மனித தலைமுறைகள் யுகம் யுகமாக இதையே உரைத்தன—கீர்த்திக்குரிய ‘மகவன்’ (இந்திரன்) என்ற நாமத்தை அவர் தாங்குகின்றார். வஜ்ரதாரி தஸ்யு-வதைக்காக முன்னே சென்றான்; அப்பொழுது உண்மையிலே அந்த புத்ரன் (இந்திரன்) ‘ஶ்ரவஸ்’—புகழும் யசஸும்—வளரத் தன் நாமத்தை நிறுவினான்.

Mantra 5

तदस्येदं पश्यता भूरि पुष्टं श्रदिन्द्रस्य धत्तन वीर्याय । स गा अविन्दत्सो अविन्ददश्वान्त्स ओषधीः सो अपः स वनानि ॥

அவருடைய இதை நோக்குங்கள்—எவ்வளவு மிகுந்தது இந்தப் புஷ்டி-வளர்ச்சி; இந்திரனின் வீர்ய-பராக்கிரமத்தில் நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள். அவர் பசுக்களை கண்டடைந்தார், அவர் குதிரைகளை கண்டடைந்தார்; அவர் ஓஷதிகளை கண்டடைந்தார், அவர் ஆபः (நீரை) கண்டடைந்தார், அவர் வனங்களை கண்டடைந்தார்.

Mantra 6

भूरिकर्मणे वृषभाय वृष्णे सत्यशुष्माय सुनवाम सोमम् । य आदृत्या परिपन्थीव शूरोऽयज्वनो विभजन्नेति वेदः ॥

பல செயல்களின் கர்த்தா, வृषபன், வலிமைமிக்கவன், சத்திய-ஶுஷ்ம (உண்மைத் தீவிரத் தேஜஸ்) உடையவனுக்காக நாம் ஸோமத்தைப் பிழியலாம். அவர் கவனத்துடன், பாதைகளை காக்கும் வீரனைப் போல, அயஜ்வன்—யாகம் செய்யாத (அர்ப்பணமற்ற சக்தி)—வர்களைப் பிரித்து அறிகின்றான்.

Mantra 7

तदिन्द्र प्रेव वीर्यं चकर्थ यत्ससन्तं वज्रेणाबोधयोऽहिम् । अनु त्वा पत्नीर्हृषितं वयश्च विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा ॥

இந்திரா! இதுவே நிச்சயமாக உன் வீரச் செயல்—வஜ்ரத்தால் உறங்கிய அஹி (பாம்பு)யை நீ எழுப்பினாய். உன்னைத் தொடர்ந்து மகிழ்ந்த பத்னிகள் (துணைவியர்)வும், களிப்புற்ற பிராண-சக்திகளும் வந்தன; எல்லா தேவர்களும் உன் பின்தொடர்வில் ஆனந்தமடைந்தனர்.

Mantra 8

शुष्णं पिप्रुं कुयवं वृत्रमिन्द्र यदावधीर्वि पुरः शम्बरस्य । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

இந்திரா! நீ சுஷ்ணன், பிப்ரு, குயவ, வ்ருத்ரன் ஆகியோரைக் கொன்று, ஷம்பரனின் கோட்டைகளைச் சிதைத்தபோது—அந்த வெற்றிச் சக்தி எங்களை வளர்க்கட்டும். மித்ரன்-வருணன், அதிதி, சிந்து (நதி), ப்ருதிவி (பூமி) மற்றும் த்யௌ (வானம்) எங்களை மகிமைப்படுத்தட்டும்.