Sukta 54

Mantra 1

मा नो अस्मिन्मघवन्पृत्स्वंहसि नहि ते अन्तः शवसः परीणशे । अक्रन्दयो नद्यो रोरुवद्वना कथा न क्षोणीर्भियसा समारत ॥

மகவானே (இந்திரா)! இந்தப் போர்க்களத்தில் பாவமும் துன்பமும் தரும் நெருக்கடியில் எங்களை விட்டுவிடாதே; உன் வலிமைக்கு முடிவும் இல்லை, குறைவும் இல்லை. நீ ஆறுகளை அலறச் செய்தாய், காடுகளை முழங்கச் செய்தாய்; அப்படியிருக்க, உன் பாய்ச்சலின் அச்சத்தில் பூமியின் விரிந்த வெளிகள் ஒன்றாக நடுங்காமல் இருப்பதெப்படி?

Mantra 2

अर्चा शक्राय शाकिने शचीवते शृण्वन्तमिन्द्रं महयन्नभि ष्टुहि । यो धृष्णुना शवसा रोदसी उभे वृषा वृषत्वा वृषभो न्यृञ्जते ॥

சக்ரன், ஆற்றல்மிக்கவன், சசீவான் (சசீ-சம்பன்னன்) இந்திரனுக்குப் புகழ்பாடல் பாடு; கேட்கும் இந்திரனை மகிமைப்படுத்தி அவன் முன்னே ஸ்தோத்திரம் செய். அவன் துணிவான வலிமையால் வானமும் பூமியும் ஆகிய இரண்டையும் அசைக்கிறான்; வृषத்துவம் (வृष-இயல்பு) கொண்டு வृषபனாய், வலிய வृषபன் போல உலகங்களை அடக்கி இணைக்கிறான்.

Mantra 3

अर्चा दिवे बृहते शूष्यं वचः स्वक्षत्रं यस्य धृषतो धृषन्मनः । बृहच्छ्रवा असुरो बर्हणा कृतः पुरो हरिभ्यां वृषभो रथो हि षः ॥

விரிந்த வானத்திற்காக இந்த வலிமையான வாக்கு-ஸ்துதியைப் பாடு; அவனுக்கே ஸ்வக்ஷத்ரம் (சுய-அதிகாரம்), அவன் துணிவான மனம் துணிவோடு முன்னே தள்ளிச் செல்கிறது. அவன் ப்ருஹச்ச்ரவா (பெரும் புகழுடையவன்), அசுரன் (ஆளும் சக்தி), வளர்ச்சியை ஏற்படுத்துபவன்; முன்னணிக்காக அமைக்கப்பட்டவன்—அவனது வृषப-ரதம் இரண்டு ஹரி (செம்மஞ்சள்) குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

Mantra 4

त्वं दिवो बृहतः सानु कोपयोऽव त्मना धृषता शम्बरं भिनत् । यन्मायिनो व्रन्दिनो मन्दिना धृषच्छितां गभस्तिमशनिं पृतन्यसि ॥

நீ விரிந்த வானத்தின் சானு (சிகர-அரிப்பு) யை அதிரச் செய்கிறாய்; உன் சொந்த ஆத்மவலத்தால், துணிவுடன், ஶம்பரனை உடைக்கிறாய். மாயினன் (மாயை-தாரி), வ்ரந்தின் (எதிர்ப்பவன்) மீது நீ போரிடும் போது, துணிவுடன் கூர்மையாய், கபஸ்தி (கை) யில் பிடித்த அஷனி (வஜ்ரம்) யை ஏந்தி யுத்தத்தில் இறங்குகிறாய்.

Mantra 5

नि यद्वृणक्षि श्वसनस्य मूर्धनि शुष्णस्य चिद्व्रन्दिनो रोरुवद्वना । प्राचीनेन मनसा बर्हणावता यदद्या चित्कृणवः कस्त्वा परि ॥

நீ சுவஸனன் தலைமேல் தாக்கும்போது—எதிர்த்து நிற்கும் சுஷ்ணன் மீதும்—காடுகள் முழங்கிக் கர்ஜிக்கின்றன. வளர்ச்சியால் செழித்த, முன்னோக்கி செலுத்தும் மனத்துடன் நீ இன்று கூட எதைச் செய்கிறாயோ—உன்னைச் சுற்றி யார் எல்லை கட்ட இயலும்?

Mantra 6

त्वमाविथ नर्यं तुर्वशं यदुं त्वं तुर्वीतिं वय्यं शतक्रतो । त्वं रथमेतशं कृत्व्ये धने त्वं पुरो नवतिं दम्भयो नव ॥

நீ நர்யன், துர்வசன், யது ஆகியோருக்கு துணை நின்றாய்; ஓ சதக்ரது, நீ துர்வீதி, வய்யன் ஆகியோரையும் காத்தாய். செயல்-வெற்றிக்காக நீ வேகமிகு ரதத்தை அமைத்தாய்; நீ தொண்ணூற்றொன்பது கோட்டைகளை நொறுக்கினாய்.

Mantra 7

स घा राजा सत्पतिः शूशुवज्जनो रातहव्यः प्रति यः शासमिन्वति । उक्था वा यो अभिगृणाति राधसा दानुरस्मा उपरा पिन्वते दिवः ॥

அவனே நிச்சயமாக அரசன்—சத்தியத்தின் தலைவர்—ஆவல்மிகு மக்களின்; அர்ப்பணித்த அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்பவன்; ஆணையை முன்னே செலுத்துபவன். அல்லது செழுமையுடன் அவனுக்காக உக்தங்களைப் பாடுபவன்—அவனுக்காக தானு (பாயும் தாய்தானம்) விண்ணிலிருந்து மேல்தாரைகளைப் பெருக்கி நிரப்புகிறது.

Mantra 8

असमं क्षत्रमसमा मनीषा प्र सोमपा अपसा सन्तु नेमे । ये त इन्द्र ददुषो वर्धयन्ति महि क्षत्रं स्थविरं वृष्ण्यं च ॥

உன் க்ஷத்ரம் (அரசாட்சிப் பராக்கிரமம்) ஒப்பற்றது; உன் மனீஷா (ஞான-உள்ளுணர்வு) ஒப்பற்றது. இச் சோமபானர்கள் செயல்களுடன் முன்னே செல்லட்டும். இன்றா, உனக்குத் தானம் செய்து உன்னை வளர்ப்போர், உன் மகத்தான க்ஷத்ரத்தை—உறுதியான, நிலையான, நீடித்ததையும்—உன் வ்ருஷ்ண்யம் (காளை-வலிமை) என்பதையும் வளர்க்கின்றனர்.

Mantra 9

तुभ्येदेते बहुला अद्रिदुग्धाश्चमूषदश्चमसा इन्द्रपानाः । व्यश्नुहि तर्पया काममेषामथा मनो वसुदेयाय कृष्व ॥

உனக்காகவே இவை பல சோமக் கிண்ணங்கள்—அத்ரி (கல்) கொண்டு பிழிந்தவை, சாமூஷத (தட்டுகள்) மீது வைக்கப்பட்டவை—இன்றபானத்திற்கான சாமஸ (கோப்பைகள்). நீ முழுமையாகப் பருகு; இவர்களின் விருப்பத்தைத் திருப்தி செய். பின்னர் எங்கள் மனத்தை வசு-தேய (உண்மையான செல்வத்தை அளித்தல்) நோக்காக அமைத்தருளு.

Mantra 10

अपामतिष्ठद्धरुणह्वरं तमोऽन्तर्वृत्रस्य जठरेषु पर्वतः । अभीमिन्द्रो नद्यो वव्रिणा हिता विश्वा अनुष्ठाः प्रवणेषु जिघ्नते ॥

அப் (நீர்) மீது மலை நின்றது—அசையும் இருள்—வ்ருத்ரத்தின் வயிறுகளுக்குள். அதன்மேல் இன்றன் அழுத்தி தாக்கினான்; சுற்றி அடக்கப்பட்ட நதிகள் விடுதலை பெற்றன—ஒவ்வொன்றும் தன் பாதையை அடைந்து, சரிவுகளின் வழியே வேகமாகப் பாய்ந்து வெளிப்படுகின்றன.

Mantra 11

स शेवृधमधि धा द्युम्नमस्मे महि क्षत्रं जनाषाळिन्द्र तव्यम् । रक्षा च नो मघोनः पाहि सूरीन्राये च नः स्वपत्या इषे धाः ॥

எங்கள்மேல் எப்போதும் வளர்கின்ற ஒளிமிகு த்யும்னத்தை (புகழ்-ஒளி) நிறுவு; மக்களுக்காக வெற்றி பெறும் இந்திரா, எங்களுள் மாபெரும், ஆளுமைமிக்க க்ஷத்ர-வலிமையை நிறுவு. மகவனே, எங்களை காக்க; எங்கள் ஸூரிகள் (ரிஷி-தரிசிகள்) யாவரையும் பாதுகாப்பாயாக; மேலும் எங்களுக்கு ராய (செல்வம்/வளமை) மற்றும் ஸ்வபத்ய (நல்ல சந்ததி, இல்லவாழ்வு) பொருட்டு இஷா (போஷிக்கும் அன்ன-வளம்) அளித்து நிலைநிறுத்து.