Sukta 36

Mantra 1

प्र वो यह्वं पुरूणां विशां देवयतीनाम् । अग्निं सूक्तेभिर्वचोभिरीमहे यं सीमिदन्य ईळते ॥

தெய்வத்தை நாடும் பல மக்களுக்காக, உம்முன் அந்த வல்லமைமிக்க அக்னியை நாம் முன்னே செலுத்துகிறோம்; நன்கு நெய்யப்பட்ட ஸூக்தங்களாலும் வாக்குகளாலும் அவரையே நாம் வழிபடுகிறோம்—அவரைத் தான் பிறரும் நிச்சயமாகப் போற்றுகின்றனர்.

Mantra 2

जनासो अग्निं दधिरे सहोवृधं हविष्मन्तो विधेम ते । स त्वं नो अद्य सुमना इहाविता भवा वाजेषु सन्त्य ॥

மனிதர்கள் ஹவியுடன், வலத்தை வளர்க்கும் அக்னியை நிறுவியுள்ளனர்; ஓ அக்னியே, உனக்காக யாகக் கடமையை நாம் நிறைவேற்றுவோம். ஆகவே இன்று நீ எங்களிடம் மகிழ்ந்த மனத்துடன் இருந்து, இங்கே எங்கள் துணையாவாயாக; மேலும், ஓ அக்னியே, வெல்லத்தக்க வலங்களின் செழிப்புகளில் எங்களை நிலைநிறுத்துவாயாக.

Mantra 3

प्र त्वा दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । महस्ते सतो वि चरन्त्यर्चयो दिवि स्पृशन्ति भानवः ॥

நாங்கள் உம்மை முன்னே தூதனாகத் தேர்ந்தெடுக்கிறோம்—ஹோதா, ஹவிஸ் அர்ப்பணிப்பவன், விஷ்வவேதஸ். மாபெரிது உமது சத்-சொரூபம்; உமது அர்ச்சிகள் எங்கும் பரவி நடமாடுகின்றன; உமது பானு (கதிர்-ஒளி) த்யுலோகத்தைத் தொடுகின்றன.

Mantra 4

देवासस्त्वा वरुणो मित्रो अर्यमा सं दूतं प्रत्नमिन्धते । विश्वं सो अग्ने जयति त्वया धनं यस्ते ददाश मर्त्यः ॥

தேவர்கள்—வருணன், மித்ரன், அர்யமன்—உம்மை ஒன்றாகப் பழம்பெரும் தூதனாகப் பிரகாசிக்கச் செய்கின்றனர். அக்னியே, உம்மால் உமக்கு தானம் செய்கிற அந்த மர்த்தியன் முழு செல்வத்தையும் வெல்லுகிறான்—நிறைவும் வலிமையும் உடன்.

Mantra 5

मन्द्रो होता गृहपतिरग्ने दूतो विशामसि । त्वे विश्वा संगतानि व्रता ध्रुवा यानि देवा अकृण्वत ॥

மகிழ்வும் வல்லமையும் உடைய ஹோதா, இல்லத்தின் அதிபதி—அக்னியே, நீர் மக்களின் தூதன். தேவர்கள் நிறுவிய எல்லா துருவ வ்ரதங்கள் (நிலையான நியமங்கள்) உம்முள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து நிலைகொண்டுள்ளன.

Mantra 6

त्वे इदग्ने सुभगे यविष्ठ्य विश्वमा हूयते हविः । स त्वं नो अद्य सुमना उतापरं यक्षि देवान्त्सुवीर्या ॥

ஓ அக்னியே, ஓ சுபகனே, தேவர்குலத்தில் மிக இளையவனே! உண்மையிலே எல்லா ஹவியும் உன்னிடமே அழைக்கப்படுகிறது. ஆகவே இன்று எங்களுக்கு சுமனஸுடன் இரு; மேலும் எங்களுக்காக தேவர்களை யஜனம் செய்—மேலும் உயர்ந்த, சுவீர்யத்தை அளிப்பவனாக.

Mantra 7

तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते । होत्राभिरग्निं मनुषः समिन्धते तितिर्वांसो अति स्रिधः ॥

அவனிடமே, சுவராஜனின் அருகே, நமஸ்காரமுடைய வழிபாட்டோர் உண்மையிலே இவ்வாறு அமர்கிறார்கள். தங்கள் ஹோத்ர-கர்மங்களால் மனிதர் அக்னியைச் சமிதை செய்து எழுப்புகின்றனர்; வழியைத் தடுத்திடும் தடைகளைத் தாண்டுகின்றனர்.

Mantra 8

घ्नन्तो वृत्रमतरन्रोदसी अप उरु क्षयाय चक्रिरे । भुवत्कण्वे वृषा द्युम्न्याहुतः क्रन्ददश्वो गविष्टिषु ॥

வ்ருத்ரனைச் சாய்த்துத் தகர்த்து அவர்கள் இரு ரோதஸிகளையும் கடந்தனர்; விசாலமான வாசத்திற்காக நீர்களை உருவாக்கினர். காண்வருக்காக, ஆஹுதியால், அவர் த்யும்ன்ய வ்ருஷபனாக ஆகுக; மேலும் கவிṣ்டி (ஒளிக்-காளைகள்/கதிர்கள்) தேடல்களில் கத்தும் குதிரைபோல் அவர் வேகமாய் பாய்க.

Mantra 9

सं सीदस्व महाँ असि शोचस्व देववीतमः । वि धूममग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥

ஒற்றுமையுடன் உன் ஆசனத்தில் அமர்வாயாக; நீ மஹான். தேவர்களுக்கு மிகப் பிரியமானவனாய் ஒளிர்வாயாக. ஹே அக்னியே, யாகத்திற்குப் பரிசுத்தனே, உன் அருணப் புகையை விரித்து விடு—அது காணத்தக்கதும் புகழத்தக்கதும்—அதனால் தெய்வ சக்திகள் வரவும், உள்ளார்ந்த செயல் நிறைவேறவும்.

Mantra 10

यं त्वा देवासो मनवे दधुरिह यजिष्ठं हव्यवाहन । यं कण्वो मेध्यातिथिर्धनस्पृतं यं वृषा यमुपस्तुतः ॥

ஹே அக்னியே, ஹவ்யவாஹனனே, தேவர்கள் மனுவுக்காக இங்கே யாகத்தில் மிகச் சிறந்த வல்லமையுடையவனாக உன்னை நிறுவினர்; கண்ண்வன் மேத்யாதிதி செல்வத்தை வெல்லும் முன்னணியாக உன்னை நிறுத்தினான்; வலிமையான் உன்னைப் போற்றுகிறான்—அந்த ஜ்வாலை எங்கள் செயலில் விழிப்புணர்ந்த தலைவனாக இருப்பதாக.

Mantra 11

यमग्निं मेध्यातिथिः कण्व ईध ऋतादधि । तस्य प्रेषो दीदियुस्तमिमा ऋचस्तमग्निं वर्धयामसि ॥

மேத்யாதிதி கண்ண்வன், ṛta-வின் அடித்தளத்திலிருந்து எவ்வக்னியை ஏற்றுகிறானோ—அவனுடைய தூண்டுதல் ஒளிர்ந்து விரிகிறது; இவ்விருச்சொற்களால் அந்த அக்னியையே நாம் வளர்க்கிறோம், நம்முள் தெய்வீக சங்கல்ப-சக்தியை உறுதிப்படுத்துகிறோம்.

Mantra 12

रायस्पूर्धि स्वधावोऽस्ति हि तेऽग्ने देवेष्वाप्यम् । त्वं वाजस्य श्रुत्यस्य राजसि स नो मृळ महाँ असि ॥

சுவதாகொண்ட அக்னியே, எங்களை ரயி-செல்வத்தின் நிறைவால் நிரப்பு; ஏனெனில் தேவர்களிடையே உனக்கே நெருங்கிய அணுகல்/ஆதரவு உண்டு. கேட்கப்பட்டு உறுதிப்படுத்தப்படும் வாஜத்தின் ஆட்சியாளன் நீ—ஆகவே எங்களுக்கு அருள் செய்; நீ மகான்.

Mantra 13

ऊर्ध्व ऊ षु ण ऊतये तिष्ठा देवो न सविता । ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यदञ्जिभिर्वाघद्भिर्विह्वयामहे ॥

எங்கள் உதவிக்காக உயர்ந்து நில்; உயர்த்தும் தேவன் சவிதாவைப் போல. எங்கள் ஆவலான கைகளாலும் பாடும் ஸ்தோத்ரங்களாலும் உன்னை அழைக்கும் போதெல்லாம், வாஜ-நிறைவை அளிப்பவனாய் உயர்ந்து நில்.

Mantra 14

ऊर्ध्वो नः पाह्यंहसो नि केतुना विश्वं समत्रिणं दह । कृधी न ऊर्ध्वाञ्चरथाय जीवसे विदा देवेषु नो दुवः ॥

உயர்ந்து எழுந்து எங்களை அಂஹஸ் (சுருக்கும் குற்றம்/அநர்த்தம்) இலிருந்து காப்பாய்; உன் கேது (ஒளி-அடையாளம்) கொண்டு பகைமையும் விழுங்கும் விரோதமெல்லாம் சுட்டெரி. வாழ்விற்காக எங்கள் செல்லுதலை உயர்நோக்கும் ரத-நடையாக ஆக்கு; தேவர்களிடையே எங்களுக்குத் துவஸ் (அர்ப்பண-வல்லமை/சேவை-பலம்) பெற்றுத் தா.

Mantra 15

पाहि नो अग्ने रक्षसः पाहि धूर्तेरराव्णः । पाहि रीषत उत वा जिघांसतो बृहद्भानो यविष्ठ्य ॥

அக்னியே, எங்களை ரக்ஷஸ்களிடமிருந்து காப்பாயாக; துர்த்தன், அராவ்ண (பகைமைச் சித்தம்) என்பவனிடமிருந்தும் காப்பாயாக. தீங்கு செய்பவனிடமிருந்தும் கொல்ல விரும்புபவனிடமிருந்தும் எங்களை காப்பாயாக—பெரும் ஒளியுடையவனே, யவிஷ்ட்ய (என்றும் புதுப்படும் இளஞ் சுடரே)!

Mantra 16

घनेव विष्वग्वि जह्यराव्णस्तपुर्जम्भ यो अस्मध्रुक् । यो मर्त्यः शिशीते अत्यक्तुभिर्मा नः स रिपुरीशत ॥

தபுஜம்ப (எரியும் தாடையுடைய) அக்னியே, கொல்லும் கம்பு போல எல்லாத் திசைகளிலும் அராவ்ண (பகைவன்) என்பவனைத் தாக்கி வீழ்த்துவாயாக. எங்களைத் துரோகிப்பவன், இரவுகளில் அதிக்துபி (அதிமிகையாக) தன்னைச் சாண்மையாக்கிக் கொள்பவன்—அந்த ரிபு எங்கள்மேல் ஆதிக்கம் பெறாதிருப்பானாக.

Mantra 17

अग्निर्वव्ने सुवीर्यमग्निः कण्वाय सौभगम् । अग्निः प्रावन्मित्रोत मेध्यातिथिमग्निः साता उपस्तुतम् ॥

அக்னி சுவீர்ய (வீரவலிமையின் நிறைவு) யை வென்றான்; அக்னி கண்ண்வனுக்குச் சௌபாக்யம் வென்றான். அக்னி மித்ரனையும் மேத்யாதிதியையும் போஷித்தான்; அக்னி சாத்தா (பெறுதல்/வெற்றி) யில் உபஸ்துத (புகழப்பட்ட) ஒருவனைத் தாங்கினான்.

Mantra 18

अग्निना तुर्वशं यदुं परावत उग्रादेवं हवामहे । अग्निर्नयन्नववास्त्वं बृहद्रथं तुर्वीतिं दस्यवे सहः ॥

அக்னியின் மூலம் நாம் தொலைவிலிருந்து துர்வசனையும் யதுவையும்—உக்கிரமான தேவ-சக்தியையும்—அழைக்கிறோம். வழிநடத்தும் அக்னி நவவாஸ்த்வம், ப்ருஹத்ரதம், துர்வீதியையும் கொண்டு வந்தான்—தஸ்யு (இருள்-எதிரி)க்கு எதிரான வலிமையான துணை.

Mantra 19

नि त्वामग्ने मनुर्दधे ज्योतिर्जनाय शश्वते । दीदेथ कण्व ऋतजात उक्षितो यं नमस्यन्ति कृष्टयः ॥

அக்னியே, மனு உன்னை நிறுவினார்—மக்களுக்காக என்றும் நிலைக்கும் ஒளியாக. கண்ண்வா, ருதத்தில் பிறந்து வலிமை பெற்ற நீ பிரகாசிக்கிறாய்; மனிதக் குடிகள் வணங்கி போற்றுகின்றவனே.

Mantra 20

त्वेषासो अग्नेरमवन्तो अर्चयो भीमासो न प्रतीतये । रक्षस्विनः सदमिद्यातुमावतो विश्वं समत्रिणं दह ॥

அக்னியே, வலிமை நிறைந்த உன் தீவிர அర్చிகள் மேலெழுகின்றன—எதிர்ப்போர்க்கு அச்சமூட்டும். ரக்ஷஸ சக்திகளையும், மாயவாத வளைத்தோர்களையும், வஞ்ச எண்ணத்தால் இயங்கும் முழு விழுங்கும் இருளையும் முற்றிலும் எரித்தழி.