Sukta 35

Mantra 1

ह्वयाम्यग्निं प्रथमं स्वस्तये ह्वयामि मित्रावरुणाविहावसे । ह्वयामि रात्रीं जगतो निवेशनीं ह्वयामि देवं सवितारमूतये ॥

நான் முதலில் அக்னியை ஸ்வஸ்திக்காக அழைக்கிறேன்; மித்ர-வருணரை இங்கே காவல்-உதவிக்காக அழைக்கிறேன். நகரும் உலகின் ‘நிவேஷினி’ (நிலையாக்கி) ஆகிய இராத்திரியை அழைக்கிறேன்; மேலும் தேவ சவித்ரை ‘ஊதி’ (பரிபாலன-பாதுகாப்பு)க்காக அழைக்கிறேன்.

Mantra 2

आ कृष्णेन रजसा वर्तमानो निवेशयन्नमृतं मर्त्यं च । हिरण्ययेन सविता रथेना देवो याति भुवनानि पश्यन् ॥

கரிய ரஜஸ் (இருள் கலந்த தூள்) வழியே நகர்ந்து வரும் சவிதா தேவன், அம்ருதம் (அமர) மற்றும் மர்த்தியம்—இரண்டையும் தத்தம் இடங்களில் நிலைநிறுத்துகிறார். பொன் ரதத்தில் ஏறிய அந்த தேவன் எல்லா புவனங்களையும் நோக்கிக் கொண்டு பயணிக்கிறார்.

Mantra 3

याति देवः प्रवता यात्युद्वता याति शुभ्राभ्यां यजतो हरिभ्याम् । आ देवो याति सविता परावतोऽप विश्वा दुरिता बाधमानः ॥

தேவன் ப்ரவத (இறங்கும் சரிவு) வழியும் செல்கிறான்; உத்வத (ஏறும் சரிவு) வழியும் செல்கிறான்; யஜத்தான அந்த தேவன் தன் இரண்டு ஒளிரும் ஹரித் (செம்மஞ்சள்/தாமிர நிற) குதிரைகளுடன் பயணிக்கிறான். சவிதா தேவன் பராவத (தூர அப்பால்) இருந்து வந்து எல்லா துரிதங்களையும் அகற்றுகிறான்.

Mantra 4

अभीवृतं कृशनैर्विश्वरूपं हिरण्यशम्यं यजतो बृहन्तम् । आस्थाद्रथं सविता चित्रभानुः कृष्णा रजांसि तविषीं दधानः ॥

கிருஷண (கதிர்கள்) ஆல் அனைத்துத் திசைகளிலும் சூழப்பட்ட, விஸ்வரூபன், பொன் கட்டுப்பாடுகள் (ரேண்கள்) உடைய, மாபெரும் யஜத்தான சவிதா—அந்த சித்ரபானு சவிதா ரதத்தில் ஏறி, கரிய ரஜாஞ்சி (இருள் நிறைந்த வெளிகள்) யாவற்றிலும் தன் தவிஷீ (வலிமை-சக்தி) யைத் தாங்குகிறார்.

Mantra 5

वि जनाञ्छ्यावाः शितिपादो अख्यन्रथं हिरण्यप्रउगं वहन्तः । शश्वद्विशः सवितुर्दैव्यस्योपस्थे विश्वा भुवनानि तस्थुः ॥

ஒளிரும் கால்களையுடைய கருநிற (அசுவங்கள்) மக்களை அறிகின்றன; பொன்முனை (பொன்-அக்ர) கொண்ட ரதத்தைச் சுமக்கின்றன. தெய்வ சவித்ரின் உபஸ்தத்தில் எப்போதும் விசஃ (குலங்கள்) நிலைபெறுகின்றன; எல்லாப் புவனங்களும் தத்தம் இடத்தில் தங்குகின்றன.

Mantra 6

तिस्रो द्यावः सवितुर्द्वा उपस्थाँ एका यमस्य भुवने विराषाट् । आणिं न रथ्यममृताधि तस्थुरिह ब्रवीतु य उ तच्चिकेतत् ॥

சவித்ருக்குத் மூன்று த்யாவஃ (வான்நிலைகள்) உண்டு; இரண்டும் அவருடைய உபஸ்தம் (ஆதார-ஆசனங்கள்), ஒன்றோ யமனின் புவனத்தில்—விராட் ஒளியால் விரிந்தது. ரதத்தின் ஆணி (சக்கர-நாபி) போல, அம்ருத (அமர) தேவர்கள் அதன்மேல் நிலை கொண்டனர். அதை உண்மையாய் அறிந்தவன் இங்கே சொல்லட்டும்—அமர ஒழுங்கு எதன்மேல் நிலைபெற்றதென்று.

Mantra 7

वि सुपर्णो अन्तरिक्षाण्यख्यद्गभीरवेपा असुरः सुनीथः । क्वेदानीं सूर्यः कश्चिकेत कतमां द्यां रश्मिरस्या ततान ॥

சுபர்ணன் (அழகிய சிறகுடையவன்) அந்தரிக்ஷங்களை ஊடறுத்து காண்கிறான்—ஆழ்ந்த அதிர்வுடையவன், அசுரன் (ஆளும் சக்தி), சுநீதன் (நல்ல வழி அளிப்பவன்). இப்போது சூரியன் எங்கே? யார் அவனை உண்மையாய் அறிந்தார்? அவனுடைய ரஷ்மி எந்த த்யௌ (வானம்) வரை விரிந்தது?

Mantra 8

अष्टौ व्यख्यत्ककुभः पृथिव्यास्त्री धन्व योजना सप्त सिन्धून् । हिरण्याक्षः सविता देव आगाद्दधद्रत्ना दाशुषे वार्याणि ॥

பூமியின் எட்டு திசைகள், மூன்று விரிந்த பரப்புகள், பாதைகளின் அளவு-யோஜனைகள், ஏழு சிந்துக்களை அவர் வெளிப்படுத்தினார். பொன்-கண் கொண்ட தேவன் சவிதா வந்துள்ளார்—தானம் செய்பவனுக்காக ரத்தினங்களைத் தாங்கி, விரும்பத்தக்க (சிறந்த) கொடைகளை கொண்டு.

Mantra 9

हिरण्यपाणिः सविता विचर्षणिरुभे द्यावापृथिवी अन्तरीयते । अपामीवां बाधते वेति सूर्यमभि कृष्णेन रजसा द्यामृणोति ॥

பொன்-கை கொண்ட சவிதா, அனைவர்-தரிசி, த்யாவா-பிருதிவி—இரண்டிற்கும் நடுவே இயங்குகிறார். அவர் அபாமீவா (நோய்/துன்பம்) என்பதைத் தடுக்கிறார்; சூரியனை நோக்கிச் செல்கிறார்; கரிய ரஜஸ் கொண்டு வானத்தை மூடுகிறார்.

Mantra 10

हिरण्यहस्तो असुरः सुनीथः सुमृळीकः स्ववाँ यात्वर्वाङ् । अपसेधन्रक्षसो यातुधानानस्थाद्देवः प्रतिदोषं गृणानः ॥

பொன்-கை கொண்ட, அசுர (அதிபதி), சுநீத் (நல்ல வழிநடத்தல் அளிப்பவன்), சும்ரளீக (கருணையன்), ஸ்வவான் (சுயாதீனன்)—சவிதா எங்களை நோக்கி வருக. ரக்ஷஸ்களையும் யாதுதானர்களையும் அபஸேதித்து (ஒதுக்கி) தேவன் ஒவ்வொரு மாலையிலும் (ப்ரதி-தோஷம்), புகழப்பட்டவனாய், நிலைத்து நிற்கிறான்.

Mantra 11

ये ते पन्थाः सवितः पूर्व्यासोऽरेणवः सुकृता अन्तरिक्षे । तेभिर्नो अद्य पथिभिः सुगेभी रक्षा च नो अधि च ब्रूहि देव ॥

ஓ சவிதா! உன்னுடைய அந்தப் பழம்பெரும் பாதைகள்—தூசற்றவை, நன்கு அமைந்தவை, அந்தரிக்ஷத்தில் நிலைபெற்றவை—அந்தச் சுகமாகச் செல்லும் வழிகளால் இன்று எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக; மேலும், ஓ தேவா, எங்கள் மேல் மட்டுமல்ல எங்கள் உள்ளத்திலும், நேர்வழி காட்டும் ‘ருத’ வாக்கை அருளி உரைப்பாயாக.