Sukta 187

Mantra 1

पितुं नु स्तोषं महो धर्माणं तविषीम् । यस्य त्रितो व्योजसा वृत्रं विपर्वमर्दयत् ॥

இப்போது நான் அந்த மகாவீரனைப் புகழ்வேன்—மகா தர்மத்தைத் தாங்குபவனை, பராக்கிரம-வலிமையின் உருவத்தை—அவனுடைய விரிந்த ஆற்றலால் திரிதன் வ்ருத்ரனை மூட்டு மூட்டாக நொறுக்கினான்.

Mantra 2

स्वादो पितो मधो पितो वयं त्वा ववृमहे । अस्माकमविता भव ॥

ஓ இனிய பிதோ, ஓ தேன்மயமான பிதோ—நாங்கள் உம்மையே தேர்ந்து உம்மை நோக்கி திரும்புகிறோம். எங்களுக்குக் காவலனாகவும் உள்ளத்தின் தாங்குதலாகவும் ஆகுவாயாக.

Mantra 3

उप नः पितवा चर शिवः शिवाभिरूतिभिः । मयोभुरद्विषेण्यः सखा सुशेवो अद्वयाः ॥

ஓ பிதவா, எங்களருகே வா; சிவமாய், சிவமான உதவிகளுடன் நடந்து வா. மயோபூ, அத்விஷேண்ய, பயணத்தின் தோழன்—சுஷேவ, அத்வய—எங்களிடம் அணுகி நிலைபெறு.

Mantra 4

तव त्ये पितो रसा रजांस्यनु विष्ठिताः । दिवि वाता इव श्रिताः ॥

ஓ பிதோ, உமது அந்த ரச-தத்துவங்கள் எல்லாப் பகுதிகளிலும் பரவி நிலைபெற்றுள்ளன; அவை விண்ணில் நிறுவப்பட்டவை—காற்றைப் போலப் பரவி தாங்குகின்றன.

Mantra 5

तव त्ये पितो ददतस्तव स्वादिष्ठ ते पितो । प्र स्वाद्मानो रसानां तुविग्रीवा इवेरते ॥

ஓ பிதோ (பானம்), அந்த அளிப்பவர்கள் உன்னவரே; ஓ மிக இனிய பிதோ, நீயும் உன்னதே. ரசங்களின் இனிமைகள் முன்னே பொங்கி எழுகின்றன—வலிய கழுத்துடையோர் போல, வலிமையுடன் தள்ளிச் செல்கின்றன.

Mantra 6

त्वे पितो महानां देवानां मनो हितम् । अकारि चारु केतुना तवाहिमवसावधीत् ॥

ஓ பிதோ, உன்னுள் மகாதேவர்களின் மனம் உரிய இடத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது. அழகிய கேது (ஒளிக் குறி) மூலம் அது வெளிப்படுத்தப்படுகிறது; உன் உதவியால் தடையூட்டும் பாம்பு ‘அஹி’ வீழ்த்தப்படுகிறது.

Mantra 7

यददो पितो अजगन्विवस्व पर्वतानाम् । अत्रा चिन्नो मधो पितोऽरं भक्षाय गम्याः ॥

அப்போது அங்கே, ஓ பிதோ, விவஸ்வான் போல ஒளிர்ந்து மலைகளின் வழியே நீ புறப்பட்டுச் சென்றபோது, இங்கேயும், ஓ தேன்மய பிதோ, எங்கள் உண்ணலும் உட்கொள்ளலும் (ஆத்மசாதனமும்) பொருட்டு நீ எட்டத்தக்கவனாய் இருக்கிறாய்.

Mantra 8

यदपामोषधीनां परिंशमारिशामहे । वातापे पीव इद्भव ॥

நாம் நீர்களின் மற்றும் மூலிகைகளின் பங்கினை கலந்து அமைக்கும்போது, ஓ வாதாபே (காற்றால் வெப்பமடைந்தவனே), நீ எங்களுள் நிச்சயமாகப் புஷ்டியும் போஷணமும் நிறைந்த செழிப்பாக இருப்பாயாக.

Mantra 9

यत्ते सोम गवाशिरो यवाशिरो भजामहे । वातापे पीव इद्भव ॥

ஓ சோமா, நாங்கள் உன் கவாசிர (பசு-சாரம்) மற்றும் யவாசிர (யவ-சாரம்) கலவையைப் பங்கெடுத்து அருந்தும்போது, ஓ வாதாபே (காற்றால் வெப்பமடைந்தவனே), நீ நிச்சயமாகப் பெருகிய செழிப்பும் போஷணமும் உடையவனாக இருப்பாயாக.

Mantra 10

करम्भ ओषधे भव पीवो वृक्क उदारथिः । वातापे पीव इद्भव ॥

ஓ மூலிகையே, கரம்பமாக ஆகு—புஷ்டியாய் இரு, வலமளிப்பவளாய் இரு, விரிந்த ஆதரவளிப்பவளாய் இரு. ஓ வாதாபே (காற்றால் வெப்பமடைந்தவனே), நீ நிச்சயமாகப் பெருகிய செழிப்பும் போஷணமும் உடையவனாக இருப்பாயாக.

Mantra 11

तं त्वा वयं पितो वचोभिर्गावो न हव्या सुषूदिम । देवेभ्यस्त्वा सधमादमस्मभ्यं त्वा सधमादम् ॥

ஓ பிதோ (சோமப் பேயம்)! நாங்கள் சொற்களால் உன்னைப் பிழிந்து அழுத்தி, தீப்பற்றச் செய்கிறோம்; ஹவ்யத்தினை நோக்கி பசுக்கள் ஓடுவது போல. தேவர்களுக்காக உன்னை சதமாத (கூட்டு-ஆனந்தம்) பொருட்டு அமைக்கிறோம்; எங்களுக்காகவும் உன்னை சதமாத பொருட்டு அமைக்கிறோம்.