Sukta 81

Mantra 1

इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः । तमिन्महत्स्वाजिषूतेमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नोऽविषत् ॥

இந்திரன் மத் (ஆனந்த-உன்மத்தம்) மற்றும் வலிமைக்காக வளர்கிறான்—விருத்ரஹா, வீரர்களுடன். அவனை நாம் பெரிய போர்களிலும் சிறிய மோதல்களிலும் அழைக்கிறோம்; வாஜ (வெற்றி/ஆற்றல்) நிறைவுகளில் அவன் எங்கள் முன் வந்து எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்.

Mantra 2

असि हि वीर सेन्योऽसि भूरि पराददिः । असि दभ्रस्य चिद्वृधो यजमानाय शिक्षसि सुन्वते भूरि ते वसु ॥

நீயே வீரன், நீயே சேனாதிபதி; நீ மிகுதியாக வழங்குகிறாய். சிறியதையும் நீ வளர்க்கிறாய்; சோமம் பிழியும் யஜமானனுக்கு நீ பயிற்சி அளித்து வழி காட்டுகிறாய்—உன் வசு (செல்வம்/இருப்பின்-செல்வம்) பெருமளவு உள்ளது.

Mantra 3

यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धना । युक्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधोऽस्माँ इन्द्र वसौ दधः ॥

போர்கள் எழும்பி, துணிவாளருக்காகத் தனம் நியமிக்கப்படும் போது, பரவுகின்ற ஆனந்தமதம் உடைய (மதச்யுத) இந்திரா! உன் இரு ஹரி (அசுவுகள்) யோகப்படுத்து. நீ யாரைத் தாக்குவாய், யாரைச் செல்வத்தில் நிறுவுவாய்? இந்திரா, எங்களையும் அந்த வசு (செல்வ-சமృద్ధி) யில் நிறுவு.

Mantra 4

क्रत्वा महाँ अनुष्वधं भीम आ वावृधे शवः । श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवान्दधे हस्तयोर्वज्रमायसम् ॥

க்ரது (விவேக-சக்தி) யால் மகத்தானவன்; தன் ஸ்வதர்மத்தின்படி, பயங்கரனாய் வலத்தில் வளர்ந்தான். ஸ்ரீ (ஒளி/மகிமை) க்காக அவன் இரு கன்னங்களிலும் பிரகாசமான உபாக (அலங்காரம்) அணிகிறான்; ஹரிவான் (ஹரி-அசுவுகளின் அதிபதி) தன் இரு கைகளிலும் இரும்பு வஜ்ரத்தை வைத்தான்.

Mantra 5

आ पप्रौ पार्थिवं रजो बद्बधे रोचना दिवि । न त्वावाँ इन्द्र कश्चन न जातो न जनिष्यतेऽति विश्वं ववक्षिथ ॥

அவன் பார்திவ ரஜஸ் (பூமியின் விரிவு) அனைத்தையும் நிரப்பினான்; திவியில் உள்ள ரோசனா (ஒளிரும் உலகங்கள்) யைச் சூழ்ந்தான். இந்திரா, உன்னைப் போன்றவன் எவரும் பிறந்ததில்லை; இனியும் பிறக்கமாட்டான்; அளவுக்கு அப்பாற்பட்டவாறு நீ அனைத்தையும் தாங்கி நிலைநிறுத்தினாய்.

Mantra 6

यो अर्यो मर्तभोजनं पराददाति दाशुषे । इन्द्रो अस्मभ्यं शिक्षतु वि भजा भूरि ते वसु भक्षीय तव राधसः ॥

ஆரிய-சுபாவமுடைய (உதார) ஒருவனாய், தானம் செய்பவனுக்கு மானிடரின் போகங்களைப் பகிர்ந்து அளிப்பவன்—அந்த இந்திரன் எங்களுக்கு போதித்து வழிநடத்தட்டும்; எங்களுக்காகப் பகிரட்டும். உன் செல்வம் மிகுதி; உன் ராதஸ் (அருள்-தானம்) எனும் நிறைவை நாங்கள் பங்கெடுத்து அனுபவிப்போமாக.

Mantra 7

मदेमदे हि नो ददिर्यूथा गवामृजुक्रतुः । सं गृभाय पुरू शतोभयाहस्त्या वसु शिशीहि राय आ भर ॥

மகிழ்ச்சிக்குப் பின் மகிழ்ச்சியில், நேரிய செயல்திறன் கொண்ட சங்கல்பமுடைய (ர்ஜு-க்ரது) நீ எங்களுக்கு கதிர்களின் கூட்டமெனும் கோ-மந்தைகளை அளித்தாய். இரு கைகளாலும் பல நூற்றுக் கணக்கான செல்வங்களைச் சேர்த்து எடு; அவற்றை எங்கள் உரிமையாக்கி உறுதிப்படுத்து; ரயி (செழிப்பு) யை இங்கே கொண்டு வா.

Mantra 8

मादयस्व सुते सचा शवसे शूर राधसे । विद्मा हि त्वा पुरूवसुमुप कामान्त्ससृज्महेऽथा नोऽविता भव ॥

வீரனே, சுத (பிழிந்த) சோமத்துடன் சேர்ந்து மகிழ்வாயாக—உன் வலிமைக்கும், ராதஸ் (தான-அருள்) எனும் அளிக்கும் ஆற்றலின் வளர்ச்சிக்கும். ஏனெனில் நாங்கள் உன்னை புருவஸு (பல செழிப்புகள் உடையவன்) என்று அறிவோம்; உன்னை நோக்கி எங்கள் ஆசைகள்/வேட்கைகளை அனுப்பியுள்ளோம்—இனி நீ எங்களுக்கு அவிதா (காவலன்) ஆகு.

Mantra 9

एते त इन्द्र जन्तवो विश्वं पुष्यन्ति वार्यम् । अन्तर्हि ख्यो जनानामर्यो वेदो अदाशुषां तेषां नो वेद आ भर ॥

ஓ இந்திரா! இவர்கள் உன் ஜனங்கள்; அவர்கள் முழு விரும்பத்தக்க செல்வ-நிறைவையும் வளர்க்கின்றனர். ஏனெனில் மனிதர்களிடையே நீ உள்ளார்ந்த புகழுடையவன்; ஆரியன்—வேதவான் ஆகி—தானமளிக்காதவர்களை நீ அறிகிறாய்; அவர்களைப் பற்றிய அறிவை எங்களுக்குக் கொண்டு வா.