Sukta 80

Mantra 1

इत्था हि सोम इन्मदे ब्रह्मा चकार वर्धनम् । शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

உண்மையாக, சோம மதத்தில் பிரஹ்ம-வாக்கு உன் வளர்ச்சியை உருவாக்கியது. மிகவலிமைமிக்க வஜ்ரினே, உன் ஓஜஸால் பூமியிலிருந்து சுருண்ட தடையிடும் அஹியை நீ வெளியே தள்ளினாய்; புகழ்பாடி உன் சுவராஜ்யத்தில் நீ நிலைபெற்றாய்.

Mantra 2

स त्वामदद्वृषा मदः सोमः श्येनाभृतः सुतः । येना वृत्रं निरद्भ्यो जघन्थ वज्रिन्नोजसार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

காளைபோன்ற அந்த மதம்—ஷ்யேனன் கொண்டு வந்த, பிழிந்த சோமம்—உன்னை மகிழ்வித்தது. அதனால், வஜ்ரினே, உன் ஓஜஸால் நீ நீர்களிலிருந்து வ்ருத்ரனை வீழ்த்தினாய்; புகழ்பாடி உன் சுவராஜ்யத்தில் நீ நிலைபெற்றாய்.

Mantra 3

प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते । इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

முன்னே செல், அணுகிச் செல், துணிவுடன் பாய்ந்து செல்—உன் வஜ்ரம் தடுக்கப்படாது. இந்திரா, மனிதவலமும் பேராற்றலும் உனதே; வ்ருத்ரனை அழி, நீர்களை வெல்—புகழ்பாடி சுவராஜ்யத்தை நோக்கி முன்னேறு.

Mantra 4

निरिन्द्र भूम्या अधि वृत्रं जघन्थ निर्दिवः । सृजा मरुत्वतीरव जीवधन्या इमा अपोऽर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ஓ இந்திரா! நீ பூமியின் அடித்தளத்திலிருந்தும், வானத்தின் உயரத்திலிருந்தும் வ்ருத்ரனைத் தாக்கி வீழ்த்தி வெளியே தள்ளினாய். மருத்களின் வலிமை நிறைந்த, உயிர்-செல்வம் பெருகிய இந்நீர்களை எங்களிடத்தே/எங்கள் உள்ளே கீழ்நோக்கி விடுவி—உன் ஸ்வராஜ்யத்தைத் தொடர்ந்து அவை எங்களுள் ஒளிரட்டும்.

Mantra 5

इन्द्रो वृत्रस्य दोधतः सानुं वज्रेण हीळितः । अभिक्रम्याव जिघ्नतेऽपः सर्माय चोदयन्नर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

வஜ்ரத்தின் தூண்டுதலால் இந்திரன், அசைந்து எழும் வ்ருத்ரனின் மலைமுனை (ஸானு) மீது தாக்குதல் செய்கிறான். அவனை நோக்கி முன்னேறி அவனை வீழ்த்தி, நீர்களை சுதந்திரப் பாய்ச்சலுக்காக முன்னே செலுத்துகிறான்—தன் ஸ்வராஜ்யத்தைத் தொடர்ந்து ஒளிர்வான்.

Mantra 6

अधि सानौ नि जिघ्नते वज्रेण शतपर्वणा । मन्दान इन्द्रो अन्धसः सखिभ्यो गातुमिच्छत्यर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

அவன் ஸானுவின் மீது நூறு-மூட்டு (சதபர்வ) வஜ்ரத்தால் அவனை வீழ்த்துகிறான். பிழிந்த சோமரசம் (அந்தஸ்) அருந்தி மகிழும் இந்திரன், தன் தோழர்களுக்காகச் செல்லும் பாதையை நாடுகிறான்—ஸ்வராஜ்யத்தை நிறுவி ஒளிர்வான்.

Mantra 7

इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम् । यद्ध त्यं मायिनं मृगं तमु त्वं माययावधीरर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ஓ இந்திரா, ஓ அத்ரிவோ (அத்ரி-தாரி), ஓ வஜ்ரினே—அந்த ஒப்பற்ற வீரியம் நிச்சயமாக உமக்கே உரியது; ஏனெனில் அந்த மாயாவி, வஞ்சக மிருகத்தை நீ உன் மாயா-சக்தியாலேயே வதைத்தாய்—உன் ஸ்வராஜ்யத்தின் தொடரில் ஒளிர்ந்து.

Mantra 8

वि ते वज्रासो अस्थिरन्नवतिं नाव्या अनु । महत्त इन्द्र वीर्यं बाह्वोस्ते बलं हितमर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

உமது வஜ்ரங்கள் இயக்கமடைந்தன—தொண்ணூற்றொன்பதின் பின்னே பின்னே; ஓ இந்திரா, மாபெரும் உமது வீரியம்—உமது புயங்களிலே உமது பலம் நிலைபெற்றுள்ளது—உமது ஸ்வராஜ்யத்தின் தொடரில் ஒளிர்ந்து.

Mantra 9

सहस्रं साकमर्चत परि ष्टोभत विंशतिः । शतैनमन्वनोनवुरिन्द्राय ब्रह्मोद्यतमर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

ஆயிரம் பேர் ஒன்றாகப் பாடினர்; இருபது பேர் சுற்றிவந்து ஸ்தோபம் செய்தனர்; நூறு பேர் பின்னே தொடர்ந்து அவனைத் தூண்டினர்—இந்திரனுக்காக ப்ரஹ்மம் (ஊக்கமூட்டும் வாக்கு) உயர்த்தி—அவன் ஸ்வராஜ்யத்தின் தொடரில் ஒளிர்ந்து.

Mantra 10

इन्द्रो वृत्रस्य तविषीं निरहन्त्सहसा सहः । महत्तदस्य पौंस्यं वृत्रं जघन्वाँ असृजदर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

இந்திரன் வலிமையின் மேல் வலிமையால் வ்ருத்ரனின் திடவலிமையை அகற்றினான். மகத்தானது அவனது அந்த ஆண்மைப் பராக்கிரமம்: வ்ருத்ரனை வதைத்து, அடக்கப்பட்டிருந்த நீர்ச் சோலைகளை விடுவித்தான்—தன் சுவராஜ்யத்தின் பின்தொடர்வில் ஒளிர்ந்து.

Mantra 11

इमे चित्तव मन्यवे वेपेते भियसा मही । यदिन्द्र वज्रिन्नोजसा वृत्रं मरुत्वाँ अवधीरर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

மகாபலவானே! இவையும் உன் மன்யு (கோபம்) முன்னே பேரச்சத்தில் நடுங்குகின்றன; ஏனெனில், வஜ்ரதாரி இந்திரனே, நீ வலிமையால்—மருத்களுடன்—வ்ருத்ரனை வதைத்தாய்; உன் சுவராஜ்யத்தின் பின்தொடர்வில் ஒளிர்ந்து.

Mantra 12

न वेपसा न तन्यतेन्द्रं वृत्रो वि बीभयत् । अभ्येनं वज्र आयसः सहस्रभृष्टिरायतार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

நடுங்குதலாலும் அல்ல, இடியொலியாலும் அல்ல—வ்ருத்ரன் இந்திரனை அச்சுறுத்தினான். அவன்மேல் ஆயச (இரும்பு) வஜ்ரம், ஆயிரம் முனைகளுடன், பாய்ந்து வந்தது—சுவராஜ்யத்தின் பின்தொடர்வில் ஒளிர்ந்து.

Mantra 13

यद्वृत्रं तव चाशनिं वज्रेण समयोधयः । अहिमिन्द्र जिघांसतो दिवि ते बद्बधे शवोऽर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

வஜ்ரமும் மின்னல்-அடிக்கும் பிரஹாரமும் கொண்டு நீ வ்ருத்ரனுடன் போரிட்டபோது, ஓ இந்திரா—(ஒளியை) கொல்ல விரைந்த அஹியை நீ கொல்லத் துணிந்தபோது—அப்போது திவியில் உன் வலிமை உறுதியாகப் பிணைக்கப்பட்டது; உன் ஸ்வராஜ்யத்தைப் பின்பற்றி ஸ்தோத்திரம் பாடுவோர் ஒளிர்ந்தனர்.

Mantra 14

अभिष्टने ते अद्रिवो यत्स्था जगच्च रेजते । त्वष्टा चित्तव मन्यव इन्द्र वेविज्यते भियार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

அத்ரிவன் இந்திரா, நீ உன் அதிகார-ஆசனமான அபிஷ்டனத்தில் நிலைபெறும்போது, அசையும் உலகமெல்லாம் நடுங்குகிறது. உன் மன்யு (கடுஞ்சித்தம்) முன்னால் த்வஷ்டாவும் அச்சத்தால் நடுங்குகிறான்; உன் ஸ்வராஜ்யத்தைப் பின்பற்றி ரிஷி-பாடகர்கள் அச்சமிகு வியப்புடன் ஸ்தோத்திரம் பாடுகின்றனர்.

Mantra 15

नहि नु यादधीमसीन्द्रं को वीर्या परः । तस्मिन्नृम्णमुत क्रतुं देवा ओजांसि सं दधुरर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

உண்மையாகவே, நாம் இந்திரனை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நிறுவும்போது, அவன் வீர்யத்தை மீறுபவன் யார்? அவனிடமே தேவர்கள் ந்ரும்ண (ஆண்மை-வலிமை), க்ரது (விவேகமிக்க உறுதி) மற்றும் ஓஜஸ்—அனைத்து ஆற்றல்களையும்—ஒருங்கே சேர்த்துள்ளனர்; அவன் ஸ்வராஜ்யத்தைப் பின்பற்றி பாடுவோர் ஸ்தோத்திரம் பாடுகின்றனர்.

Mantra 16

यामथर्वा मनुष्पिता दध्यङ्धियमत्नत । तस्मिन्ब्रह्माणि पूर्वथेन्द्र उक्था समग्मतार्चन्ननु स्वराज्यम् ॥

அதர்வன், மனிதப் பிதா மனு, மேலும் தத்யஞ் ஆகியோர் தவம்-உழைப்பால் உருவாக்கிய அந்தத் தூண்டுதலிலே—இந்திரனுள் பழம்பெரும் பிரம்ம-வாக்குகளும் உக்த (ஸ்துதி-பாடல்கள்) ஒன்றுகூடின; பாடகர்கள் அவன் ஸ்வராஜ்யத்தைப் பின்பற்றி ஸ்துதியை இசைக்கின்றனர்.