Sukta 63

Mantra 1

त्वं महाँ इन्द्र यो ह शुष्मैर्द्यावा जज्ञानः पृथिवी अमे धाः । यद्ध ते विश्वा गिरयश्चिदभ्वा भिया दृळ्हासः किरणा नैजन् ॥

ஓ இந்திரா! நீயே அந்த மஹான்—உன் ஶுஷ்மம் (வீரவலிமை) கொண்டு, த்யாவா-ப்ருதிவியுடன் பிறந்தவனாய், அவற்றைத் தத்தம் அளவு-எல்லைகளில் நிலைநிறுத்தினாய். உன் அச்சத்தால் உறுதியாக நிலைத்த, பேரளவு மலைகள்கூட அசையவில்லை—கதிர்கள் தம் பாதையில் நிலைபெறுவது போல.

Mantra 2

आ यद्धरी इन्द्र विव्रता वेरा ते वज्रं जरिता बाह्वोर्धात् । येनाविहर्यतक्रतो अमित्रान्पुर इष्णासि पुरुहूत पूर्वीः ॥

ஓ இந்திரா! உன் இரு ஹரி (ஒளிவீசும் குதிரைகள்) விரிந்தோடும் தன்மையுடன் அருகே வரும்போது, பாடகர் உன் வஜ்ரத்தை உன் புயங்களில் நிலைநிறுத்துகிறான். அதனால், ஓ அவிஹர்யத-க்ரது (தடுக்கமுடியாத சித்தம் உடையவனே), ஓ புருஹூதா, நீ பகைவர்மேல் பாய்ந்து, பல பழம்பெரும் புரங்களை (கோட்டைகளை) நொறுக்குகிறாய்.

Mantra 3

त्वं सत्य इन्द्र धृष्णुरेतान्त्वमृभुक्षा नर्यस्त्वं षाट् । त्वं शुष्णं वृजने पृक्ष आणौ यूने कुत्साय द्युमते सचाहन् ॥

ஓ இந்திரா! நீயே சத்தியம்; இச் செயல்களில் நீ த்ருஷ்ணு (துணிவுடையவன்); நீ ரிபுக்ஷ (கலை-திறன் ஆண்டவன்), நர்ய (வீரன்), மற்றும் ஷாட் (வெற்றியாளர்). நீ வ்ருஜனே (போர்மோதலில்), ஆணௌ (தாக்குதலின் மோதலில்), இளையதும் ஒளிமிக்கதுமான குத்ஸனுடன் சேர்ந்து ஶுஷ்ணனை வீழ்த்தினாய்—ஒளி தாங்கியவன் வெல்லும்படியாக.

Mantra 4

त्वं ह त्यदिन्द्र चोदीः सखा वृत्रं यद्वज्रिन्वृषकर्मन्नुभ्नाः । यद्ध शूर वृषमणः पराचैर्वि दस्यूँर्योनावकृतो वृथाषाट् ॥

ஓ இந்திரா! நீயே உண்மையாக உன் தோழமை-வலிமையைத் தூண்டினாய்—ஓ வஜ்ரதாரி, மகாகர்மா—நீ வ்ருத்ரனை வீழ்த்தியபோது. மேலும், ஓ வீரா, வலத்தின் ஆனந்தத்தில் வலிமைமிக்கவனே, நீ தஸ்யுக்களைத் தூரத் தூரமாகச் சிதறடித்து, அவர்களை இருளின் (தமஸ்) கர்ப்பத்தில் தள்ளினாய்—பொய்மையை வென்றவனாய்.

Mantra 5

त्वं ह त्यदिन्द्रारिषण्यन्दृळ्हस्य चिन्मर्तानामजुष्टौ । व्यस्मदा काष्ठा अर्वते वर्घनेव वज्रिञ्छ्नथिह्यमित्रान् ॥

ஓ இந்திரா! நீயே உண்மையாக எங்களைத் தீமையிலிருந்து காக்கிறாய்—மனிதர்களின் உறுதியாகப் பதிந்த எதிர்ப்பினிடத்திலும், ஒப்பாதவர்களிடத்திலும். எங்களிடமிருந்து பகைமையான எல்லைகளை அகற்றிவிடு. ஓ வஜ்ரினே! சுத்தியால் அடிப்பதுபோல், எங்கள் முன்னேற்றத்திற்காக பகைவர்களை நொறுக்கிவிடு.

Mantra 6

त्वां ह त्यदिन्द्रार्णसातौ स्वर्मीळ्हे नर आजा हवन्ते । तव स्वधाव इयमा समर्य ऊतिर्वाजेष्वतसाय्या भूत् ॥

ஓ இந்திரா! ஆற்றல்-வெள்ளத்தை வெல்வதில், ஒளிமிகு உலகை (ஸ்வர்) அடைவதில், மனிதர்கள் போரில் உன்னை அழைக்கின்றனர். ஓ ஸ்வதாவனே (தன்னிறை சக்தியுடையவனே)! மோதல்-சந்திப்பில் உன் இந்த உதவி நெருங்கி வந்து, வாஜங்களில் (வலச் செழிப்புகளில்) அஜேயமாக, தடுக்கமுடியாததாக ஆகுக.

Mantra 7

त्वं ह त्यदिन्द्र सप्त युध्यन्पुरो वज्रिन्पुरुकुत्साय दर्दः । बर्हिर्न यत्सुदासे वृथा वर्गंहो राजन्वरिवः पूरवे कः ॥

ஓ இந்திரா! நீயே, வஜ்ரதாரியே, போரிட்டு புருகுத்ஸனுக்காக ஏழு கோட்டைகளையும் (புரங்களையும்) உடைத்தாய். மேலும், யாகத்தின் புல்லாசனம் எனும் ‘பர்ஹி’ போல விரிந்து, சுதாஸனுக்காக அநியாய ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகத் தடையற்ற வழியைத் திறந்தாய்; ஓ அரசனே, பூருவுக்கு இத்தகைய பரந்த இடவசதியை வேறு யார் அளிக்க முடியும்?

Mantra 8

त्वं त्यां न इन्द्र देव चित्रामिषमापो न पीपयः परिज्मन् । यया शूर प्रत्यस्मभ्यं यंसि त्मनमूर्जं न विश्वध क्षरध्यै ॥

ஓ தெய்வமான இந்திரா! நீ எங்களுக்காக அந்தப் பலவகை, ஒளிவீசும் ‘இஷ்’ (ஊக்கம்/போஷணம்-செழிப்பு) ஐ—நீர்கள் சுற்றிச் சுழலும் உலகை (பரிஜ்மன்) போஷிப்பதுபோல்—போஷிக்கிறாய். அதனால், ஓ வீரா, நீ எங்கள் பக்கம் திரும்பி, எங்கள் ஆத்மநிலையை—வலிமையின் அனைத்துலகப் பெருநதிபோல்—எல்லாத் திசைகளிலும் பாயச் செய்கிறாய்.

Mantra 9

अकारि त इन्द्र गोतमेभिर्ब्रह्माण्योक्ता नमसा हरिभ्याम् । सुपेशसं वाजमा भरा नः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

ஓ இந்திரா! கோதமர்கள் உனக்காக—உன் ஒளிமிக்க ‘ஹரி’ (இரு அசுவங்கள்) க்கு வணக்கத்துடன்—‘ப்ரஹ்ம’ (மந்திர-சக்தி) யை உருவாக்கி உரைத்தனர். எங்களுக்காக நன்கு வடிவமுற்ற, அழகிய ‘வாஜ’ (வலிமை/வெற்றி-செழிப்பு) யை கொண்டு வா; மேலும் விடியற்காலையில் ‘தியா-வஸு’ (ஊக்கமூட்டிய சிந்தனையின் செல்வம்) விரைவாக வந்து சேரட்டும்.