Sukta 166

Mantra 1

तन्नु वोचाम रभसाय जन्मने पूर्वं महित्वं वृषभस्य केतवे । ऐधेव यामन्मरुतस्तुविष्वणो युधेव शक्रास्तविषाणि कर्तन ॥

இப்போது நாம் அந்த வேகமிகு பிறப்பையும், ஒளிமிகு கேது (அடையாளம்) பொருட்டு அந்த வृषபன் (வலிமைமிகு) ஆதிமகிமையையும் உரைப்போம். ஹே பேரொலியுடைய மருதர்களே, உங்கள் பயணத்தில் எரியூட்டப்பட்ட அக்னிபோல்; ஹே சக்ரர்கள் (வல்லோர்) வீரர்களே, போரில் போராளிகளைப் போல, நீங்கள் வலிமையின் செயல்களை வடிவமைக்கிறீர்கள்.

Mantra 2

नित्यं न सूनुं मधु बिभ्रत उप क्रीळन्ति क्रीळा विदथेषु घृष्वयः । नक्षन्ति रुद्रा अवसा नमस्विनं न मर्धन्ति स्वतवसो हविष्कृतम् ॥

எப்போதும், அன்புப் புதல்வனைத் தாங்குவது போல, அவர்கள் ஆனந்தத்தின் இனிய மது-ரசத்தை ஏந்துகின்றனர்; வேகமிகு மருதர்கள் தேடுவோரின் சபைகளில் (விதத) விளையாடுகின்றனர். ருத்ரர்கள் தங்கள் அவஸ் (உதவி) கொண்டு வணங்கும் பக்தனை அணைகின்றனர்; தன்னலிமை கொண்ட அவர்கள், ஹவி-கர்த்தா—அர்ப்பணத்தை அமைத்தவனை—அழுத்தி நசுக்கார்.

Mantra 3

यस्मा ऊमासो अमृता अरासत रायस्पोषं च हविषा ददाशुषे । उक्षन्त्यस्मै मरुतो हिता इव पुरू रजांसि पयसा मयोभुवः ॥

யாருக்கு அமர உதவியாளர்கள் (ஊமாஸ்)—அவன் ஹவியால் தானம் செய்ததனால்—ராயஸ்-போஷம் (செல்வ-வளர்ச்சி) மற்றும் பெருக்கை அளித்தார்களோ; அவனுக்காக மருதர்கள் நன்மனத்துடன், பால்போல், இருப்பின் பல ரஜாஞ்சி (உலகப் பரப்புகள்) பொழிகின்றனர்—மகிழ்ச்சியும் இலகுமையும் தரும் சக்திகளாகி.

Mantra 4

आ ये रजांसि तविषीभिरव्यत प्र व एवासः स्वयतासो अध्रजन् । भयन्ते विश्वा भुवनानि हर्म्या चित्रो वो यामः प्रयतास्वृष्टिषु ॥

ஹே மருதர்களே, உங்கள் தவிஷீ (வல்லமை) விரிந்த ரஜாஞ்சி (அந்தரிக்ஷப் பரப்புகள்) முழுதும் நெய்ததுபோல் பரவி உள்ளது—நீங்கள் நிச்சயமாக முன்னே, தாமே இயக்கப்பட்டவர்களாய், வேகமாகப் பாய்கிறீர்கள். நீட்டிய ஈட்டிகளின் நடுவே உங்கள் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட தாக்குதல் புறப்படும் போது, உங்கள் சித்ர (பலவண்ண) யாமம் (பயணம்/நடைய) நகரும் பொழுது—அனைத்து புவனங்களும், உறுதியாக நிலைத்த ஹர்ம்ய (வீடுகள்/அரண்மனைகள்) கூட அச்சமடைகின்றன.

Mantra 5

यत्त्वेषयामा नदयन्त पर्वतान्दिवो वा पृष्ठं नर्या अचुच्यवुः । विश्वो वो अज्मन्भयते वनस्पती रथीयन्तीव प्र जिहीत ओषधिः ॥

நீங்கள் உங்கள் தீவிரமான, ஜ்வலிக்கும் ஓட்டத்தில் பர்வதங்களை முழங்கச் செய்கிறீர்கள்; மேலும் நர்ய (வீர) ஆற்றலால் திவः ப்ருஷ்டம் (வானத்தின் பின்புறம்/பரப்பு) கூட அசையச் செய்கிறீர்கள்—அப்போது உங்கள் அஜ்மன் (பெரும் பாய்ச்சி) காரணமாக ஒவ்வொரு வனஸ்பதியும் அஞ்சுகிறது; ஓஷதிகள் ரதங்களின் பாய்ச்சலின் கீழ் போல வளைந்து குனிகின்றன.

Mantra 6

यूयं न उग्रा मरुतः सुचेतुनारिष्टग्रामाः सुमतिं पिपर्तन । यत्रा वो दिद्युद्रदति क्रिविर्दती रिणाति पश्वः सुधितेव बर्हणा ॥

ஹே உக்ர மருதர்களே, சுசேது (தெளிவான வழிநடத்தும் அறிவு) உடையவர்களே, உடையாத அணிகளைக் கொண்ட (அரிஷ்டக்ராம) தேவகணங்களே, எங்களை சுமதி—நல்ல எண்ணம்—ஆல் நிரப்புங்கள். உங்கள் மின்னல் கூரிய பல்லைப் போலக் கடித்து கவ்வும் இடத்தில், அது இருளின் பசுக்களைப் பறித்தெடுக்கிறது—நன்றாகப் பதிக்கப்பட்ட ஆயுதம் கிழித்தெறிவதுபோல்.

Mantra 7

प्र स्कम्भदेष्णा अनवभ्रराधसोऽलातृणासो विदथेषु सुष्टुताः । अर्चन्त्यर्कं मदिरस्य पीतये विदुर्वीरस्य प्रथमानि पौंस्या ॥

ஓ (மருத்) ஸ்கம்பம் போல் தாங்கும் ஆதாரத் தூண்களே! தானத்தில் இடையறாத, குற்றமற்ற நீங்கள் விததங்களில் முறையாகப் புகழப்படுகிறீர்கள். மதிர ஆனந்தத்தின் பானத்திற்காக அவர்கள் ருக்-ஸ்தோத்திரத்தைப் பாடுகின்றனர்; உள்ளிருக்கும் வீரனின் (வீரஸ்ய) முதற்கண் பௌருஷ வலிமைகளை அவர்கள் அறிகின்றனர்.

Mantra 8

शतभुजिभिस्तमभिह्रुतेरघात्पूर्भी रक्षता मरुतो यमावत । जनं यमुग्रास्तवसो विरप्शिनः पाथना शंसात्तनयस्य पुष्टिषु ॥

ஓ மருதர்களே! நூறு கரங்களால்—நீங்கள் அருள்புரிவோனை—தீங்கின் பாய்ச்சல்/அடிதாக்குதலிலிருந்து, பல புரங்கள்/அடைக்கலங்களால் காத்தருளுங்கள். நீங்கள்—உக்ரர், வலிமைமிக்கவர், தொலைவெங்கும் செயல் விரியும்—எவரை வழியில் நடத்துகிறீர்களோ, அவரை ஸ்துதியின் வலிமையால் (ஶம்ஸா), அவன் மகவின் செழிப்பு மற்றும் போஷணம்/வளர்ச்சியின் வளங்களில் பாதுகாத்தருளுங்கள்.

Mantra 9

विश्वानि भद्रा मरुतो रथेषु वो मिथस्पृध्येव तविषाण्याहिता । अंसेष्वा वः प्रपथेषु खादयोऽक्षो वश्चक्रा समया वि वावृते ॥

ஓ மருதர்களே! உங்கள் ரதங்களில் எல்லா மங்கள சக்திகளும் நிறுவப்பட்டுள்ளன—பரஸ்பர வலப் போட்டிபோல். முன்னேறும் பாதைகளில் உங்கள் தோள்களில் கூர்மையான, கடிக்கும் முனைகள் உள்ளன; உங்கள் அச்சும் சக்கரங்களும் ஒன்றாக, சரியான தாளத்தில், இடையறாது உருளிச் செல்கின்றன.

Mantra 10

भूरीणि भद्रा नर्येषु बाहुषु वक्षस्सु रुक्मा रभसासो अञ्जयः । अंसेष्वेताः पविषु क्षुरा अधि वयो न पक्षान्व्यनु श्रियो धिरे ॥

உங்கள் வீரக் கரங்களில் பல மங்களமான ஒளிகள்; உங்கள் மார்புகளில் பொன் அலங்காரங்கள், ஓ வேகமிக்கவர்களே. உங்கள் தோள்களில் விளிம்புகளின் மேல் இத்தீவிரமான ‘பவிஷ்’ (கூர்மையான பிளேடுகள்) பதிக்கப்பட்டுள்ளன; பறவைகள் தம் இறக்கைகளை விரிப்பதுபோல், புகழும் அழகும் உங்கள் உடலெங்கும் பரவி அமைந்துள்ளன.

Mantra 11

महान्तो मह्ना विभ्वो विभूतयो दूरेदृशो ये दिव्या इव स्तृभिः । मन्द्राः सुजिह्वाः स्वरितार आसभिः सम्मिश्ला इन्द्रे मरुतः परिष्टुभः ॥

மகிமையால் மகத்தானவர்கள், தம் வெளிப்பாடுகளில் அனைத்தையும் ஊடுருவியவர்கள்—தூரநோக்குடையவர்கள், ஒளிரும் வடிவங்களுடன் தெய்வீகர்களைப் போல. இனிமையுடையவர்கள், ‘சுஜிஹ்வா’ (நல்ல நாவுடையவர்கள்), தம் வாய்களால் தம் சொந்த ஸ்வரங்களை ஒலிக்கச் செய்பவர்கள்—மருதர்கள் இந்திரனுடன் கலந்துள்ளனர்; புகழ்ச்சிப் பாடலின் சந்தம் (பரிஷ்டுப்) அவர்களைச் சூழ்ந்துள்ளது.

Mantra 12

तद्वः सुजाता मरुतो महित्वनं दीर्घं वो दात्रमदितेरिव व्रतम् । इन्द्रश्चन त्यजसा वि ह्रुणाति तज्जनाय यस्मै सुकृते अराध्वम् ॥

ஓ நன்கு பிறந்த மருதர்களே, அந்த மகத்துவம் உங்களதே; உங்கள் தானம் நீண்டநாள் நிலைப்பது—அதிதியின் ‘வ்ரத’ (அசைக்க முடியாத நியதி) போல. இந்திரனும் வலத்தால் அதைத் தள்ளிவிட முடியாது; ஆகவே ‘சுக்ருத’ (நல்ல செயல் செய்பவன்) ஆன மனிதனுக்காக அதை எளிதில் அடையத்தக்கதாக்கி, உங்கள் வலிமையான உதவியை அவனுக்கு அருளுங்கள்.

Mantra 13

तद्वो जामित्वं मरुतः परे युगे पुरू यच्छंसममृतास आवत । अया धिया मनवे श्रुष्टिमाव्या साकं नरो दंसनैरा चिकित्रिरे ॥

மருதர்களே, உங்கள் ஜாமித்வம்—உறவுப் பிணைப்பு—முன்னைய யுகத்திலும் இருந்தது; அமரர்களே, பலமுறை நீங்கள் ஊக்கமுற்ற ஸ்துதியான ऋஷி-வாணியைப் போஷித்தீர்கள். இத்தகைய धியா (உள்ளுணர்வு) கொண்டு நீங்கள் மனுவுக்கு श्रुति—கேள்விச் சக்தி—மற்றும் ஊன்-ஆடைபோன்ற (கம்பள) பாதுகாப்பை அளித்தீர்கள்; வீர நரர்களே, உங்கள் दंसनैः (திறன்-செயலாற்றல்) மூலம் அதை ஒன்றாக வெளிப்படுத்தினீர்கள்.

Mantra 14

येन दीर्घं मरुतः शूशवाम युष्माकेन परीणसा तुरासः । आ यत्ततनन्वृजने जनास एभिर्यज्ञेभिस्तदभीष्टिमश्याम् ॥

மருதர்களே, அந்தச் சக்தியாலே நாங்கள் நீண்ட காலம் வளர்வோமாக—எங்கள் உருவாகுதலில்; வேகமிக்க துராசர்களே, உங்கள் பரிபூரணத்தால். மனித வாழ்வின் போர்க்களமான அந்த வ்ரஜனத்தில் நீங்கள் உங்களை விரிக்கும்போது, இவ்வியஜ்ஞங்களால் நாம் அந்த அபீஷ்டி—வேண்டிய நிறைவு—அடைவோமாக.

Mantra 15

एष वः स्तोमो मरुत इयं गीर्मान्दार्यस्य मान्यस्य कारोः । एषा यासीष्ट तन्वे वयां विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

மருதர்களே, இதுவே உங்கள் ஸ்தோமம்; மதிக்கப்படும் காரு—ஸ்துதிகாரன்—பாடும் இவ்வீண் (கீः) இதுவே. இதனால் நீங்கள் எங்கள் தன்வே—உடலோடு உள்ள இருப்பிற்கு—போஷணத்துடன் வாருங்கள்; அப்பொழுது நாம் இந்த வ்ரஜன—போராட்டக் களம்—அறிந்து ஆளவும், ஜீரதானு—உறுதியான, நீடித்த தானங்களில் வல்ல தாதா—அவரை அடையவும் செய்வோம்.