Sukta 116

Mantra 1

नासत्याभ्यां बर्हिरिव प्र वृञ्जे स्तोमाँ इयर्म्यभ्रियेव वातः । यावर्भगाय विमदाय जायां सेनाजुवा न्यूहतू रथेन ॥

நாஸத்ய இருவருக்காக நான் ஸ்தோத்திரங்களை பர்ஹி (புனித ஆசனம்) போல விரிக்கிறேன்; மேகத்தை ஓட்டும் காற்றைப் போல அவற்றை இயக்குகிறேன். படையைத் தூண்டும் ரதத்துடன் அர்பகனுக்கும் விமதனுக்கும் மணப்பெண்ணை கொண்டு வந்த நீங்கள் இருவரும்—வாருங்கள்; அதே விரைவு உதவியால் எங்களுள்ளும் நல்விணைவை நிலைநாட்டுங்கள்.

Mantra 2

वीळुपत्मभिराशुहेमभिर्वा देवानां वा जूतिभिः शाशदाना । तद्रासभो नासत्या सहस्रमाजा यमस्य प्रधने जिगाय ॥

உறுதியான பறக்கும் அடிகளால், அல்லது விரைவு-பொன்னிறத் தூண்டுதல்களால், அல்லது தேவர்களின் சொந்த ஜூதி (வேக) வெள்ளத்தால்—எப்போதும் முன்னே தள்ளப்பட்டு—ஓ நாஸத்யர்களே, அந்த ராஸப (கழுதை) யமனின் ப்ரதன (போட்டி/போராட்டம்) இல் ஆயிரத்தை வென்றது. அதுபோல எங்களுள்ளும் உங்கள் சக்திகள் எல்லை மற்றும் மரணநோக்குப் பழக்கத்தின் உலகிலிருந்து பல-செழிப்பை வென்று கொண்டு வரட்டும்.

Mantra 3

तुग्रो ह भुज्युमश्विनोदमेघे रयिं न कश्चिन्ममृवाँ अवाहाः । तमूहथुर्नौभिरात्मन्वतीभिरन्तरिक्षप्रुद्भिरपोदकाभिः ॥

ஓ அஶ்வினரே! துக்ரன், புஜ்யுவை எழுச்சியுள்ள மேகப் பெருக்கில் வீழ்த்தினான்; மீட்பவர் எவருமின்றி செல்வம் தொலைந்ததுபோல். அப்போது நீங்கள், தன்னியக்க நாவுகளால்—அவை அந்தரிக்ஷப் பாதைகளில் செல்கின்றன; நீர் இல்லாத இடத்திலும் நீர்வழிபோல் நகர்கின்றன—அவனைத் தூக்கி மீட்டீர்கள். அதுபோலவே எங்களையும் குழப்ப–மயக்கத்தின் வெள்ளத்திலிருந்து உங்கள் அதிசய உபாயங்களால் உயர்த்தி மீட்கவும்.

Mantra 4

तिस्रः क्षपस्त्रिरहातिव्रजद्भिर्नासत्या भुज्युमूहथुः पतंगैः । समुद्रस्य धन्वन्नार्द्रस्य पारे त्रिभी रथैः शतपद्भिः षळश्वैः ॥

ஓ நாஸத்யரே! மூன்று இரவுகளும் மூன்று நாட்களும், வேகமாய் முன்னேறி, நீங்கள் புஜ்யுவை சிறகுடைய வாகனங்களால் ஏற்றிச் சென்றீர்கள். கடலின் வெறுமையான விரிவைத் தாண்டி, ஈர உலகின் அப்பால் உள்ள கரை வரை—மூன்று ரதங்களால், நூறு அடிகள் உடையவையாக, ஆறு குதிரைகள் பூண்டவையாக—அவனை நீண்ட கடத்தலால் கொண்டு சென்றீர்கள். அதுபோல எங்கள் சிந்தனையையும் நீண்ட இருளின் அப்பால் கொண்டு செல்லுங்கள்.

Mantra 5

अनारम्भणे तदवीरयेथामनास्थाने अग्रभणे समुद्रे । यदश्विना ऊहथुर्भुज्युमस्तं शतारित्रां नावमातस्थिवांसम् ॥

ஆதாரமற்ற இடத்தில் நீங்கள் அந்த வீரத்தைக் காட்டினீர்கள்; கால்வைக்கவும் பற்றிக்கொள்ளவும் இடமில்லாத கடலில்—ஓ அஶ்வினரே! நீங்கள் புஜ்யுவை அவன் இல்லத்திற்குத் தூக்கிச் சென்றபோது, அவன் நூறு துடுப்புகள் (ஶத-ஆரித்ர) உடைய நாவின்மேல் நின்றிருந்தான். அதுபோல எங்கள் ஆதாரமற்ற தருணங்களில், மனத்திற்கு பிடிப்பு எதுவும் இல்லாதபோது, அதே வல்லமையை வெளிப்படுத்துங்கள்; பல கருவிகள் உடைய, ஒழுங்குபட்ட சங்கல்ப-சக்தியின் நாவை எங்களுக்கு அருளுங்கள்.

Mantra 6

यमश्विना ददथुः श्वेतमश्वमघाश्वाय शश्वदित्स्वस्ति । तद्वां दात्रं महि कीर्तेन्यं भूत्पैद्वो वाजी सदमिद्धव्यो अर्यः ॥

ஓ அஶ்வினர்களே! அகாஶ்வனுக்குச் சாச்வத ஸ்வஸ்திக்காக நீங்கள் வெண்மையான குதிரையை அளித்தீர்கள். உங்கள் அந்த தானம் மாபெரும், புகழத்தக்கதாக இருந்தது; ஆகவே பைத்வன்—வலத்தில் வெற்றி பெறும் வாஜி—எப்போதும் ஹவ்யம் அர்ப்பணிக்கத் தகுந்த ஆர்யன் (உயர்ந்தவன்) ஆனான்.

Mantra 7

युवं नरा स्तुवते पज्रियाय कक्षीवते अरदतं पुरंधिम् । कारोतराच्छफादश्वस्य वृष्णः शतं कुम्भाँ असिञ्चतं सुरायाः ॥

ஓ நரர் (வீரர்) அஶ்வினர்களே! பஜ்ரி குலத்தைச் சேர்ந்த புகழ்பாடும் கக்ஷீவந்தனுக்கு நீங்கள் புரந்தி—செழிப்பின் சக்தி—அருளினீர்கள். வலிமைமிக்க, காளைபோன்ற குதிரையின் குளம்பிலிருந்து சுராவின் நூறு குடங்களை நீங்கள் பெருக்கி ஓடச் செய்தீர்கள்.

Mantra 8

हिमेनाग्निं घ्रंसमवारयेथां पितुमतीमूर्जमस्मा अधत्तम् । ऋबीसे अत्रिमश्विनावनीतमुन्निन्यथुः सर्वगणं स्वस्ति ॥

குளிரால் நீங்கள் எரிக்கும் அக்னியின் ‘க்ரம்ஸ’ (தீவெப்பம்) தணித்தீர்கள்; மேலும் அவனுக்குப் ‘பிதுமதி ஊர்ஜ்’—போஷிக்கும், அன்னம் நிறைந்த வலிமை—அளித்தீர்கள். ‘ருபீஸ’ (குழி) யில் வீழ்ந்த அத்திரியை, ஓ அஶ்வினர்களே, நீங்கள் மேலே தூக்கி—அவன் முழுக் குழுவையும் ஸ்வஸ்திக்குள் கொண்டு வந்தீர்கள்.

Mantra 9

परावतं नासत्यानुदेथामुच्चाबुध्नं चक्रथुर्जिह्मबारम् । क्षरन्नापो न पायनाय राये सहस्राय तृष्यते गोतमस्य ॥

ஓ நாசத்தியரே! நீங்கள் அவனை மிகத் தொலைவான இடம்வரைத் தொடர்ந்து சென்றீர்கள்; பாரத்தின் காரணமாக வளைந்திருந்த உயர்ந்த அடித்தளமுடைய ஆதாரத்தை நீங்கள் உறுதியாகச் செய்தீர்கள். குடிநிலையை நோக்கி நீர் ஓடுவது போல, ஆயிரமடங்கு நிறைவை நாடித் தாகமுற்ற கோதமனுக்காக வளர்ச்சியளிக்கும் ஓடுகின்ற சாதனத்தை நீங்கள் ஓடச்செய்தீர்கள்.

Mantra 10

जुजुरुषो नासत्योत वव्रिं प्रामुञ्चतं द्रापिमिव च्यवानात् । प्रातिरतं जहितस्यायुर्दस्रादित्पतिमकृणुतं कनीनाम् ॥

ஓ நாசத்தியரே! சிதைந்து சோர்ந்தவனுக்காகவும், ச்யவானனிடமிருந்து மூடிய உறையை நீங்கள் தோலை உரிப்பதுபோல் அகற்றினீர்கள். கைவிடப்பட்டிருந்த ஆயுளை நீங்கள் மீண்டும் முன்னே செலுத்தினீர்கள்; ஓ தஸ்ரர்களே (அற்புதச் செயல்வீரர்களே)! அவனை மீண்டும் இளமைச் சக்திகளின் அதிபதியாக—கன்னியரின் கணவனாக ஆக்கினீர்கள்.

Mantra 11

तद्वां नरा शंस्यं राध्यं चाभिष्टिमन्नासत्या वरूथम् । यद्विद्वांसा निधिमिवापगूळ्हमुद्दर्शतादूपथुर्वन्दनाय ॥

ஓ வீர நரர்களே, ஓ நாசத்தியரே! இது உங்கள் செயல்—புகழத்தக்கது, நிறைவேற்றத்தக்கது; வெற்றியளிக்கும் உங்கள் வரூதம் (பாதுகாப்புக் கவசம்). ஏனெனில் நீங்கள் அறிந்தவர்களாய், வந்தனனுக்காகக் கண்களுக்குப் புலப்படாத நிலையிலிருந்து, புதையல் போல மறைந்திருந்ததை மேலெழுப்பி—காணத்தக்கதாக்கினீர்கள்.

Mantra 12

तद्वां नरा सनये दंस उग्रमाविष्कृणोमि तन्यतुर्न वृष्टिम् । दध्यङ्ह यन्मध्वाथर्वणो वामश्वस्य शीर्ष्णा प्र यदीमुवाच ॥

ஏ நரா (அஶ்வினௌ)! வெற்றியைப் பெறுவதற்காக உங்கள் அந்த உக்கிரமான தம்ஸம் (பராக்கிரமம்) நான் வெளிப்படுத்துகிறேன்—இடியொலி மழையை வெளிப்படச் செய்வதுபோல். தத்யஞ் அதர்வணன் குதிரைத் தலை (அஶ்வ-ஶீர்ஷ) வழியாக உங்களுக்கு ‘மது-தத்துவம்’ (இனிய சத்தியம்) உரைத்தபோது, உங்கள் மறைஞானம் வெற்றியளிக்கும் வெளிப்பாடாக ஆனது.

Mantra 13

अजोहवीन्नासत्या करा वां महे यामन्पुरुभुजा पुरंधिः । श्रुतं तच्छासुरिव वध्रिमत्या हिरण्यहस्तमश्विनावदत्तम् ॥

ஏ நாஸத்யரே, புருபுஜரே! மாபெரும் பயணத்தில் புரந்தி கைகளை உயர்த்தி உங்களை அழைத்தாள். மேலும் இது ‘ஶ்ருதம்’ ஆனது—ஆணை போல் ஏற்கப்பட்டதாக—நீங்கள் வத்ரிமதிக்கு பொன்-கையை அளித்து, அவளின் செயல்வல்லமை மீண்டும் எழச் செய்தீர்கள்.

Mantra 14

आस्नो वृकस्य वर्तिकामभीके युवं नरा नासत्यामुमुक्तम् । उतो कविं पुरुभुजा युवं ह कृपमाणमकृणुतं विचक्षे ॥

ஓநாயின் தாடைகளின் அருகே, அந்த அச்சமூட்டும் நெருக்கத்தில், ஏ நரா நாஸத்யரே, நீங்கள் காடை (வர்திகா)யை விடுவித்தீர்கள். மேலும், ஏ புருபுஜரே, துன்பத்தில் இருந்த கவியை நீங்கள் ‘விசக்ஷே’ (தெளிந்த பார்வை) உடையவனாக்கினீர்கள்—வேதனையை விவேகமான பார்வையாக மாற்றி.

Mantra 15

चरित्रं हि वेरिवाच्छेदि पर्णमाजा खेलस्य परितक्म्यायाम् । सद्यो जङ्घामायसीं विश्पलायै धने हिते सर्तवे प्रत्यधत्तम् ॥

கேளாவின் பரிதக்ம்ய (வட்டம்சுற்றும்) போட்டியில், பறவையின் இறகுபோல் இயக்கம் துண்டிக்கப்பட்டபோது, நீங்கள்—அஸ்வினௌ—தனத்திற்காக நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஓட்டத்தில் மீண்டும் ஓடுவதற்காக, விஷ்பலாவுக்கு உடனே இரும்புக் கால் (ஜங்கா) ஒன்றை நிறுவினீர்.

Mantra 16

शतं मेषान्वृक्ये चक्षदानमृज्राश्वं तं पितान्धं चकार । तस्मा अक्षी नासत्या विचक्ष आधत्तं दस्रा भिषजावनर्वन् ॥

ர்ஜ்ராஶ்வன் நூறு ஆடுகளை ஓநாய்ப்பெண்ணுக்கு (வ்ருக்யை) தானமளித்தான்; அவன் தந்தை அவனை குருடனாக்கினான். ஹே நாஸத்யௌ, அப்போது நீங்கள்—ஹே தஸ்ரௌ, தவறாத வைத்தியர்—அவனுக்கு தெளிவாகக் காணும் கண்களை நிறுவினீர்.

Mantra 17

आ वां रथं दुहिता सूर्यस्य कार्ष्मेवातिष्ठदर्वता जयन्ती । विश्वे देवा अन्वमन्यन्त हृद्भिः समु श्रिया नासत्या सचेथे ॥

சூரியனின் புதல்வி உங்கள் ரதத்தில் ஏறினாள்—ஒருவன் வண்டியில் ஏறுவது போல; குதிரையின் முன்னேறும் இயக்கத்தில் வெற்றியாளினி. எல்லாத் தேவரும் உள்ளத்தால் ஒப்புதல் தந்தனர்; ஹே நாஸத்யௌ, நீங்கள் இருவரும் ஸ்ரீயின் கூடிய ஒளியில்—அழகு, இசைவு, ஒளிமிகு நிறைவு—ஒன்றாய் இணைந்து சென்றீர்.

Mantra 18

यदयातं दिवोदासाय वर्तिर्भरद्वाजायाश्विना हयन्ता । रेवदुवाह सचनो रथो वां वृषभश्च शिंशुमारश्च युक्ता ॥

அஶ்வின்களே! திவோதாசனுக்கும் பரத்வாஜனுக்கும் வழி திறக்கும் இயக்கத்துடன், விரைவாகச் செலுத்துபவர்களாய் நீங்கள் வந்தபோது, உங்களுடைய துணைநடையாகச் செல்லும் ரதம் செல்வச் செழிப்பை (ரேவத்) ஏந்திச் சென்றது. அதில் யோகமாயிருந்தன வृषப-பலம் மற்றும் ஶிஂஶுமார-சக்தி—வல்லமையும் நீர்வழிப் பாதுகாப்பான கடத்தலும் அளிக்கும் ஆற்றல்கள்.

Mantra 19

रयिं सुक्षत्रं स्वपत्यमायुः सुवीर्यं नासत्या वहन्ता । आ जह्नावीं समनसोप वाजैस्त्रिरह्नो भागं दधतीमयातम् ॥

நாஸத்யர்களே! நீங்கள் ரயி—செழிப்பு—யை ஏந்தி, ஸு-க்ஷத்ர (நல்ல ஆட்சி), ஸ்வ-பத்ய (உன்னத சந்ததி), ஆயுஃ (நீண்ட ஆயுள்), ஸு-வீர்ய (வீர வல்லமை) ஆகியவற்றைத் தருவோராக, ஒரே மனத்துடன் வாஜ-ஆற்றல்களோடு ஜஹ்னாவியிடம் வந்தீர்கள். நாளின் மும்மடங்கு பங்கினை நிறுவுபவள், உங்கள் வருகையை ஏற்றுக் கொண்டாள்.

Mantra 20

परिविष्टं जाहुषं विश्वतः सीं सुगेभिर्नक्तमूहथू रजोभिः । विभिन्दुना नासत्या रथेन वि पर्वताँ अजरयू अयातम् ॥

நாஸத்யர்களே! எல்லாத் திசைகளிலும் சிக்குண்ட ஜாஹுஷனை, நல்ல பாதைகளால், இரவில், விரிந்த ரஜஸ்-வெளிகளைத் தாண்டச் செய்தீர்கள். தடைகளைப் பிளக்கும் உங்கள் ரதத்துடன், அழியாத யௌவனமுடைய நீங்கள், மலைகளை—அந்த கடினத் தடைகளை—பிளந்து வந்து சேர்ந்தீர்கள்.

Mantra 21

एकस्या वस्तोरावतं रणाय वशमश्विना सनये सहस्रा । निरहतं दुच्छुना इन्द्रवन्ता पृथुश्रवसो वृषणावरातीः ॥

ஒரே உஷஸில், ஓ அஶ்வினௌ, போரில் வெற்றிக்காகவும், ஆயிரம் (செல்வ) பெறுதற்காகவும், வஶனுக்கு (உதவி) அளித்தீர்கள். இந்திர-பலத்துடன் இணைந்து, தீய துன்பத்தை விரட்டியடித்து, ஓ வृषணௌ, ப்ருதுśரவஸிடமிருந்து பகைமைச் சக்திகளை நீக்கினீர்கள்.

Mantra 22

शरस्य चिदार्चत्कस्यावतादा नीचादुच्चा चक्रथुः पातवे वाः । शयवे चिन्नासत्या शचीभिर्जसुरये स्तर्यं पिप्यथुर्गाम् ॥

ஶரனுக்காகவும், ஓ நாஸத்யௌ, தாழ்ந்த இடத்திலிருந்து நீரை மேலே உயர்த்தினீர்கள்—பானத்திற்காக. மேலும் ஶயவிற்காக, உங்கள் ஶசீ-சக்திகளால், ஜஸுரனுக்காக, பால் இல்லாத பசுவை பால் பெருகச் செய்தீர்கள்—குறைவை ஊட்டமாக மாற்றினீர்கள்.

Mantra 23

अवस्यते स्तुवते कृष्णियाय ऋजूयते नासत्या शचीभिः । पशुं न नष्टमिव दर्शनाय विष्णाप्वं ददथुर्विश्वकाय ॥

தேடிப் புகழும் க்ருஷ்ணியாவிற்கும், நேர்வழி செல்பவனுக்கும், ஓ நாஸத்யௌ, உங்கள் ஶசீ-சக்திகளால் விஶ்வகாயனுக்கு விஷ்ணாப்வனை அளித்தீர்கள்; இழந்த மிருகம் மீண்டும் கண்முன் தோன்றுவது போல—மறைந்ததை மீண்டும் வெளிப்படுத்தினீர்கள்.

Mantra 24

दश रात्रीरशिवेना नव द्यूनवनद्धं श्नथितमप्स्वन्तः । विप्रुतं रेभमुदनि प्रवृक्तमुन्निन्यथुः सोममिव स्रुवेण ॥

பத்து இரவுகளும் ஒன்பது நாட்களும், அசிவ (அமங்கல) கட்டுப்பாட்டில், நீர்களின் உள்ளே காயமுற்று—சிதறடிக்கப்பட்டு தள்ளப்பட்ட—ரேபனை நீங்கள் மேலே தூக்கி எடுத்தீர்கள்; ச்ருவேண (சோமக் கரண்டி) கொண்டு சோமம் எடுக்கப்படுவது போல, அவனை மீட்டு வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவந்தீர்கள்.

Mantra 25

प्र वां दंसांस्यश्विनाववोचमस्य पतिः स्यां सुगवः सुवीरः । उत पश्यन्नश्नुवन्दीर्घमायुरस्तमिवेज्जरिमाणं जगम्याम् ॥

ஓ அச்வினௌ, உங்கள் வல்லமைமிக்க செயல்களை நான் பாடி அறிவித்தேன். இதன் அதிபதியாக நான் ஆகுக—சு-கவ (நல்ல மாடுச்செல்வம்) மற்றும் சு-வீர (வீரச் செல்வம்) நிறைந்தவனாக. மேலும், காண்பவனாய், நீண்ட ஆயுளை அடைந்து, மாலை நேரத்தில் இல்லம் சேர்வதுபோல் முதுமையை அடைவேனாக—உள்ளொளி இழப்பின்றி.