Sukta 31

Mantra 1

त्वमग्ने प्रथमो अङ्गिरा ऋषिर्देवो देवानामभवः शिवः सखा । तव व्रते कवयो विद्मनापसोऽजायन्त मरुतो भ्राजदृष्टयः ॥

ஏ அக்னே, நீ முதற் அங்கிரா—ரிஷி; தேவர்களில் தேவனாய், சிவ (மங்கல) நண்பனாய் ஆனாய். உன் வ்ரதத்தில் (நியமம்/செயல்-தர்மத்தில்) செயல்-ஞானத்தில் தேர்ந்த ஒளிமிகு கவிகள் பிறக்கின்றனர்; மேலும் ஒளிரும் த்ருஷ்டிகள் (வேல்கள்) உடைய மருதர்கள் எழுகின்றனர்.

Mantra 2

त्वमग्ने प्रथमो अङ्गिरस्तमः कविर्देवानां परि भूषसि व्रतम् । विभुर्विश्वस्मै भुवनाय मेधिरो द्विमाता शयुः कतिधा चिदायवे ॥

அக்னியே! நீ அங்கிரஸர்களில் முதல்வன், மிகு-அங்கிரஸன்; தேவர்களின் கவி—தேவர்களின் வ்ரதம் (ருத-நியமம்) அனைத்துத் திசைகளிலும் நீ அலங்கரித்து நிறைவு செய்கிறாய். எல்லாப் புவனத்திற்கும் விபுவாக (வியாபகமாக) இருந்து நீ மேதாவி அறிவு; இருமாதா (த்விஜ) ஆகி, ஆயு/உயிர்ச் சக்திக்காக நீ பல வடிவங்களில் சயித்து (நிலைத்து) இருக்கிறாய்.

Mantra 3

त्वमग्ने प्रथमो मातरिश्वन आविर्भव सुक्रतूया विवस्वते । अरेजेतां रोदसी होतृवूर्येऽसघ्नोर्भारमयजो महो वसो ॥

அக்னியே! முதலில் மாதரிச்வனுக்கும், விவஸ்வத்திற்கும், உன் சுக்ரது (நல்ல திறன்-சக்தி) மூலம் வெளிப்படுவாயாக. உன் ஹோத்ரு-வீரியத்தால் வானும் பூமியும் நடுங்கின; மகோ வசோ (மிகு செல்வம் அளிப்பவனே)! நீ அ஘்னன் (அயராதவன்) ஆக பாரம் தாங்கி மகா யாகத்தை நிறைவேற்றினாய்.

Mantra 4

त्वमग्ने मनवे द्यामवाशयः पुरूरवसे सुकृते सुकृत्तरः । श्वात्रेण यत्पित्रोर्मुच्यसे पर्या त्वा पूर्वमनयन्नापरं पुनः ॥

அக்னியே! மனுவிற்காக நீ த்யௌ (சுவர்க்கம்) ஐ வாசஸ்தலமாக்கினாய்; புரூரவஸ்—அந்த சுக்ருதன் (நற்கருமம் செய்பவன்) காக நீ இன்னும் மிகு-சுக்ருத்தரன் (அதி நற்கருமம் செய்பவன்) ஆனாய். நீ உன் ச்வாத்ர (சுய-வல)த்தால் பெற்றோரிடமிருந்து விடுபடும் போது, அவர்கள் உன்னை முதலில் பரிக்ரமம் செய்யச் செய்து, பின்னர் மீண்டும் முன்னே நடத்திச் செல்கிறார்கள்—நீ அடுத்த பணியில் வளர்வதற்காக.

Mantra 5

त्वमग्ने वृषभः पुष्टिवर्धन उद्यतस्रुचे भवसि श्रवाय्यः । य आहुतिं परि वेदा वषट्कृतिमेकायुरग्रे विश आविवाससि ॥

அக்னியே, நீ வृषபன்; புஷ்டியை வளர்ப்பவன். உயர்த்தப்பட்ட ஸ்ருசி (ஹவிர் கரண்டி) உடன் நீ கேட்கத் தகுந்தவனும் புகழுக்குரியவனுமாகிறாய். ஆஹுதியை எல்லாத் திசையிலும் அறிந்தவனே, அதை நிறைவு செய்யும் ‘வஷட்’காரத்தையும் அறிந்தவனே—முன்னணியில் நிற்கும் ஒரே உயிராய் நீ மக்களை வழிபாட்டில் ஈடுபடுத்துகிறாய்.

Mantra 6

त्वमग्ने वृजिनवर्तनिं नरं सक्मन्पिपर्षि विदथे विचर्षणे । यः शूरसाता परितक्म्ये धने दभ्रेभिश्चित्समृता हंसि भूयसः ॥

அக்னியே, அபாயமான பாதையில் செல்லும் மனிதனை, மனிதரை அறியும் விசர்ஷணே, ஒவ்வொரு விததத்திலும் (சபையிலும்) நீ பாதுகாப்பாகக் கடத்துகிறாய். வீரலாபத்திற்கான சுற்றும் போரில், குறைந்த साधனங்களுடனும் அவன் ருதத்தின் துணையால் முயன்றால், நீ பெரிய பெரிய எதிர்ப்புப் பலங்களைத் தகர்க்கிறாய்.

Mantra 7

त्वं तमग्ने अमृतत्व उत्तमे मर्तं दधासि श्रवसे दिवेदिवे । यस्तातृषाण उभयाय जन्मने मयः कृणोषि प्रय आ च सूरये ॥

அக்னியே, அந்த மானிடனை நீ அமிர்தத்துவத்தின் உச்சியில், புகழுக்காக, நாள்தோறும் நிறுவுகிறாய். இரு பிறப்புகளுக்காகத் தாகமுற்று முயல்வனுக்காக நீ மகிழ்ச்சியும் நிறைவு இன்பமும் அளிக்கிறாய்; மேலும் சூரன் (ஒளிமிகு) தொழிலாளிக்காகப் போஷணத்தையும் முன்னேற்றத்தையும் முன்னிறுத்துகிறாய்.

Mantra 8

त्वं नो अग्ने सनये धनानां यशसं कारुं कृणुहि स्तवानः । ऋध्याम कर्मापसा नवेन देवैर्द्यावापृथिवी प्रावतं नः ॥

அக்னியே! எங்களால் ஸ்துதிக்கப்படுபவனே, செல்வப் பெருக்குகளைப் பெறுவதற்காக எங்களைப் புகழ்மிக்க செயற்பாட்டாளராக ஆக்குவாயாக. புதிய செயல்-சக்தியால் நாங்கள் செயலில் வளம்பெறுவோமாக; தேவர்களுடன் த்யாவா-பிருதிவீ எங்களுக்காக விரிந்து எங்களைப் பாதுகாப்பதாக.

Mantra 9

त्वं नो अग्ने पित्रोरुपस्थ आ देवो देवेष्वनवद्य जागृविः । तनूकृद्बोधि प्रमतिश्च कारवे त्वं कल्याण वसु विश्वमोपिषे ॥

அக்னியே! இரு பெற்றோரின் (த்யாவா-பிருதிவீ) விரிந்த மடியில் எங்களிடம் வா—தேவர்களிடையே விழிப்பும் குற்றமற்றதுமான தேவனே. தநூ-க்ருத் (உடல்-வடிவாக்கி) ஆகி, செய்பவர்க்கு எங்கள் ப்ரமதி (நல்ல அறிவு/வழிகாட்டல்) ஆகு. கல்யாணனே! விஷ்வ-வஸு—அனைத்துச் சிறந்த செல்வங்களையும்—எங்களிடம் அண்மையாக்கு.

Mantra 10

त्वमग्ने प्रमतिस्त्वं पितासि नस्त्वं वयस्कृत्तव जामयो वयम् । सं त्वा रायः शतिनः सं सहस्रिणः सुवीरं यन्ति व्रतपामदाभ्य ॥

அக்னியே! நீயே எங்கள் ப்ரமதி (வழிகாட்டும் அறிவு), நீயே எங்கள் தந்தை; நீயே எங்கள் வயஸ் (வளர்ச்சி/வலிமை) உருவாக்குபவன்—நாங்கள் உன் ஜாமயः (உறவினர்). நூறுநூறாகவும் ஆயிரமாயிரமாகவும் செல்வங்கள், ஸு-வீர்ய (வீரவலிமை) உடன், உன்னிடம் வருகின்றன—வ்ரத-பாஃ (ருத/வ்ரதக் காவலன்), அதாப்ய (அஜேய)!

Mantra 11

त्वामग्ने प्रथममायुमायवे देवा अकृण्वन्नहुषस्य विश्पतिम् । इळामकृण्वन्मनुषस्य शासनीं पितुर्यत्पुत्रो ममकस्य जायते ॥

அக்னியே! ஆயுளின் நிறைவை நாடுபவனுக்காக தேவர்கள் முதலில் உன்னை ‘ஆயு’—உயிர்ச் சக்தி—ஆக நிறுவினர்; நஹுஷனுக்காக உன்னை ‘விஷ்பதி’—குல/ஜனத்தின் தலைவர்—ஆகச் செய்தனர். மனிதனுக்காக உன்னை ‘இளா’—ஊக்கமூட்டும் வாக்கு/ஒளிப் பெருக்கு—ஆகவும் ‘சாசனி’—நேரிய ஆட்சியின் வல்லமை—ஆகவும் அமைத்தனர்; ஏனெனில் பிதாவின் புதல்வனாக, மமகனின் (வம்சத்தில்) நீ பிறக்கிறாய்.

Mantra 12

त्वं नो अग्ने तव देव पायुभिर्मघोनो रक्ष तन्वश्च वन्द्य । त्राता तोकस्य तनये गवामस्यनिमेषं रक्षमाणस्तव व्रते ॥

தேவனான அக்னியே! உன் தெய்வீக ‘பாயுபிஃ’—காவல்களால்—எங்களை, ம஘ோனः—யாகதானம் செய்பவர்களை—காக்க; மேலும் வணங்கத்தக்கவனே, எங்கள் ‘தனு’—உடலையும்—காக்க. நீ எங்கள் ‘தோக’—வம்சத்தின்—, ‘தனய’—சந்ததியின்—, ‘கவாம்’—பசுக்கள்/கதிர்கள்—இவற்றின் காவலன்; உன் ‘வ்ரத’—ऋத-நியமத்தில்—‘அநிமேஷம்’—இமைக்காத விழிப்புடன்—காத்து எங்களை நிலைநிறுத்து.

Mantra 13

त्वमग्ने यज्यवे पायुरन्तरोऽनिषङ्गाय चतुरक्ष इध्यसे । यो रातहव्योऽवृकाय धायसे कीरेश्चिन्मन्त्रं मनसा वनोषि तम् ॥

அக்னியே! ‘யஜ்யவே’—யாகம் செய்பவனுக்கு—நீ ‘அந்தரः பாயுஃ’—உள்ளார்ந்த காவலன்—ஆக இருக்கிறாய்; ‘அநிஷங்காய’—தாக்குபவனுக்கு எதிராக—நீ ‘சதுரக்ஷ’—நான்கு கண்கள் கொண்ட காவலன் போல—எரிகிறாய். ‘ராதஹவ்யः’—அர்ப்பிக்கப்பட்ட ஹவியுடன் இருப்பவன்—அந்த ‘அவ்ருகாய’—அஹிம்சக/குற்றமற்ற—வனுக்காக நீ ‘தாயஸே’—நிறுத்தப்பட்டு/தாங்கப்படுகிறாய்; மேலும் ‘கீரேஃ’—பாடுபவனின்—‘மந்திரம்’ கூட ‘மனஸா’—உன் சிந்தையால்—நீ வென்று அடைகிறாய், அதையே.

Mantra 14

त्वमग्न उरुशंसाय वाघते स्पार्हं यद्रेक्णः परमं वनोषि तत् । आध्रस्य चित्प्रमतिरुच्यसे पिता प्र पाकं शास्सि प्र दिशो विदुष्टरः ॥

அக்னியே! விரிந்த புகழ்ச்சியுடன் பாடும் வாகதன் (யஜமானன்/ஸ்தோத்திரன்) பொருட்டு, ரேக்ணஃ (செல்வம்/பூரணம்) எனும் வளத்தின் பரமமும் மிக விரும்பத்தக்கதுமான உச்சியை நீ வென்று அளிக்கிறாய். ஏழைக்கும்கூட நீ ‘ப்ரமதி’—முன்னே நடத்தும் வழிகாட்டும் ஞானம்—என்று அழைக்கப்படுகிறாய்; நீ தந்தை; முதிர்ந்து வரும் உயிரை நீ அறிவுறுத்துகிறாய்; மேலும் திசைகளை அறிந்தவர்களைவிடவும் நீ மிகச் சிறப்பாக அறிந்தவன்.

Mantra 15

त्वमग्ने प्रयतदक्षिणं नरं वर्मेव स्यूतं परि पासि विश्वतः । स्वादुक्षद्मा यो वसतौ स्योनकृज्जीवयाजं यजते सोपमा दिवः ॥

அக்னியே! நன்கு ஆயத்தமான தக்ஷிணா (தானம்) உடன் யஜிக்கும் அந்த நரனை, தைத்து செய்யப்பட்ட கவசம் போல, நீ எல்லாத் திசைகளிலும் காத்தருள்கிறாய். இல்லத்தில் இனிய-ஆச்ரயமாக (ஸ்வாது-க்ஷத்மா) இருந்து, சுகமான இல்லத்தை அமைப்பவன் (ஸ்யோனக்ரித்), உயிரளிக்கும் யாகத்தைச் செய்பவன்—அவன் மேலே எழுந்து, திவஃ (வானுலகம்) நோக்கி உயர்ந்த பதத்தை அடைகிறான்.

Mantra 16

इमामग्ने शरणिं मीमृषो न इममध्वानं यमगाम दूरात् । आपिः पिता प्रमतिः सोम्यानां भृमिरस्यृषिकृन्मर्त्यानाम् ॥

அக்னியே! எங்களை இந்த சரணி (அடைக்கலம்/பாதுகாப்பு) நோக்கி நலமாக நடத்திச் செல்; நாம் தூரத்திலிருந்து வந்த இந்த வழியைப் பாதுகாப்பாயாக. நீ ஆபிஃ (அருகிலுள்ள துணை), தந்தை; சோம்யானாம் (சோமம் நாடுவோர்/சோம யாகிகள்) அவர்களின் ப்ரமதி (வழிகாட்டும் ஞானம்); மேலும் நீ மர்த்தியர்களின் ப்ருமி (இயங்கும் ஊக்க சக்தி), ‘ரிஷி-க்ரித்’—மனிதரை ரிஷியாக்குபவன்.

Mantra 17

मनुष्वदग्ने अङ्गिरस्वदङ्गिरो ययातिवत्सदने पूर्ववच्छुचे । अच्छ याह्या वहा दैव्यं जनमा सादय बर्हिषि यक्षि च प्रियम् ॥

ஓ அக்னியே, மனுவைப் போல வா; அங்கிரஸரைப் போல வா; ஒளிவிடும் ஒருவனே, யயாதியின் இல்லத்தில் வந்ததுபோல்—பழங்கால வழக்கின்படி—வா. அருகே வா; தெய்வீக ஜனங்களை இங்கே கொண்டு வா, அவர்களை பர்ஹிஷ் (புனித குசப்புல்) மீது அமரச் செய்; பிரியமானதை யஜித்து அர்ப்பணி செய்.

Mantra 18

एतेनाग्ने ब्रह्मणा वावृधस्व शक्ती वा यत्ते चकृमा विदा वा । उत प्र णेष्यभि वस्यो अस्मान्त्सं नः सृज सुमत्या वाजवत्या ॥

ஓ அக்னியே, இந்தப் பிரம்மம் (ஸ்தோத்திர-சக்தி) மூலம் நீ உன் வல்லமையில் வளர்வாயாக—நாங்கள் உனக்காக அமைத்த சக்தியாலும், அல்லது வித்யையாலும். மேலும் எங்களை மேன்மை நோக்கி முன்னே நடத்துவாய்; வலச் செழிப்பு (வாஜ) நிறைந்த சுமதியில் எங்களை ஒன்றாக்கி, அதில் இணைத்தருவாய்.