Sukta 55

Mantra 1

दिवश्चिदस्य वरिमा वि पप्रथ इन्द्रं न मह्ना पृथिवी चन प्रति । भीमस्तुविष्माञ्चर्षणिभ्य आतपः शिशीते वज्रं तेजसे न वंसगः ॥

அவனுடைய விரிவால் வானத்தின் பரப்பும் விரிகிறது; பூமியும் அவனை மகிமையால் அளக்க இயலாது. அவன் அச்சமூட்டும், பேராற்றலுடையவன்; மனித உலகங்களில் தகதக எரியும் வெப்பம்போல் ஒளிர்கிறான்; அவன் வஜ்ரத்தை தேஜஸுக்காக கூர்மையாக்குகிறான்—ஒளிரும் முனைக்காக இரும்பை உளித்துக் கூர்மையாக்கும் கொல்லனைப் போல.

Mantra 2

सो अर्णवो न नद्यः समुद्रियः प्रति गृभ्णाति विश्रिता वरीमभिः । इन्द्रः सोमस्य पीतये वृषायते सनात्स युध्म ओजसा पनस्यते ॥

கடல் நதிகளை ஏற்றுக்கொள்வதுபோல், அவன் தன் பேர்விரிவால் பரந்து ஓடும் ஓடங்களைத் தன்னுள் சேர்த்துக்கொள்கிறான். இந்திரன் சோமபானத்திற்காக காளைபோல் வலிமை பெறுகிறான்; பழங்காலம் முதலே அவன் யுத்ம (போர்வீரன்) ஓஜஸில் மகிழ்கிறான்—இன்பத்தை வெல்லும் அந்த வலிமையால் அவன் மேலும் வளர்கிறான்.

Mantra 3

त्वं तमिन्द्र पर्वतं न भोजसे महो नृम्णस्य धर्मणामिरज्यसि । प्र वीर्येण देवताति चेकिते विश्वस्मा उग्रः कर्मणे पुरोहितः ॥

ஓ இந்திரா! உண்ணப்பட்டு உளுந்துபோகும் மலைபோல் நீ சுருங்குவதில்லை; வீர-வலிமையின் மகத்தான தர்மங்களில் நீ ஒளிர்ந்து நிலைபெறுகிறாய். உன் பராக்கிரமத்தால் தேவ-காரியம் வெளிப்படுகிறது; ஒவ்வொரு செயலிலும் நீ முன்னணியில் நிற்கும்—உக்கிரமான புரோஹிதன், உழைப்பை வெற்றிக்குத் திசைதிருப்புபவன்।

Mantra 4

स इद्वने नमस्युभिर्वचस्यते चारु जनेषु प्रब्रुवाण इन्द्रियम् । वृषा छन्दुर्भवति हर्यतो वृषा क्षेमेण धेनां मघवा यदिन्वति ॥

அவர் வனப்பகுதியில் வணங்குவோரின் ஸ்துதி-வாக்கில் ஒலிக்கப்படுகிறார்; மனிதர்களிடையே தம் இந்திரிய-வலிமையை இனிமையாக அறிவிக்கிறார். வृषபன் போல, நாடுவோர்க்கு மகிழ்வூட்டும் சந்தஸ்/ஆனந்தமாகிறார்; மேலும் வृषபன் போலவே, மகவா, அவர் ஊக்கமளிக்கையில், க்ஷேமம் (அமைதி-நலம்) மூலம் செழிப்பின் தேனுவை ஓட்டுகிறார்—போஷகச் சாற்றை பிழிந்து வெளிக்கொணர்கிறார்।

Mantra 5

स इन्महानि समिथानि मज्मना कृणोति युध्म ओजसा जनेभ्यः । अधा चन श्रद्दधति त्विषीमत इन्द्राय वज्रं निघनिघ्नते वधम् ॥

அவர் போர்வீரன்; தம் மகிமை/நிறைவால், தம் ஓஜஸால், மக்களுக்காக மகத்தான போர்களை நிகழ்த்தி நிறைவேற்றுகிறார். அப்போது அவர்கள் ஒளிமிக்கவர்மேல் நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள்; இந்திரனுக்காக அவர்கள் வஜ்ரத்தைத் தட்டி-தட்டி வடிக்கிறார்கள்—அடிக்கு அடி கொடுத்து, தடையிடுபவனை வதைக்க வத-சக்தியை உருவாக்குகிறார்கள்।

Mantra 6

स हि श्रवस्युः सदनानि कृत्रिमा क्ष्मया वृधान ओजसा विनाशयन् । ज्योतींषि कृण्वन्नवृकाणि यज्यवेऽव सुक्रतुः सर्तवा अपः सृजत् ॥

அவரே ‘ஶ்ரவஸ்யு’—புகழை நாடுபவர்; பூமிக் களத்தில் வலிமையில் வளர்ந்து, தன் ஓஜஸால் இருளின் செயற்கை ஆசனங்களை அழிக்கிறார். யஜமானனுக்காக ஜ்யோதிகளை அணுகமுடியாதவையாகச் செய்து, ‘ஸுக்ரது’ (உயர்ந்த சங்கல்பமுடையவர்) நீர்களை ஓட விடுகிறார்—ஓடைகளைத் தம் வழியில் செல்ல விடுகிறார்.

Mantra 7

दानाय मनः सोमपावन्नस्तु तेऽर्वाञ्चा हरी वन्दनश्रुदा कृधि । यमिष्ठासः सारथयो य इन्द्र ते न त्वा केता आ दभ्नुवन्ति भूर्णयः ॥

ஹே ஸோமபாவன்! தானத்திற்காக உன் மனம் திரும்பட்டும்; எங்கள் வணக்கத்தைச் செவிமடுக்கும் உன் இரு ‘ஹரி’ (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) இங்கே அருகே வரச் செய். ஹே இந்திரா! உன் சாரதிகள் மிகச் சீர்கட்டுப்பாட்டும் உறுதியும் உடையவர்கள்; சுழலும் உந்துதல்கள் அவர்களை ஏமாற்ற முடியாது; எந்த ‘கேது’ (பொய்யுணர்வு) உன்னை மயக்காது.

Mantra 8

अप्रक्षितं वसु बिभर्षि हस्तयोरषाळ्हं सहस्तन्वि श्रुतो दधे । आवृतासोऽवतासो न कर्तृभिस्तनूषु ते क्रतव इन्द्र भूरयः ॥

நீ உன் இரு கைகளிலும் குறையாத ‘வஸு’வைத் தாங்குகிறாய்; உன் உடலில் வெல்லமுடியாத ‘ஸஹஸ்’ (வலிமை) —‘ஶ்ருத’ (புகழ்பெற்ற) என—நிலைத்திருக்கச் செய்கிறாய். ஹே இந்திரா! உன்னுள் பல ‘க்ரது’ (சங்கல்ப-செயல் வல்லமைகள்) உள்ளன—தாமே மூடப்பட்டவை, தாமே காக்கப்பட்டவை; மனிதக் கைவினையால் உருவாக்கப்பட்டவை அல்ல.